Marcos 4

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Balik ne isab si Isa magtoloˈ laˈi si higad lamew Jalil. Banes teˈed aˈa patipun si iye laˈi, hangkan pasakey iye duk ningkoloˈ iye dem bangkaˈ diyataˈ lamew. Meˈ aˈa mabanesin laˈi si higad lamew si katakasan.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Magusihat iye si meˈ aˈahin duk ekka usihatne si dalilan. Pagusihatnen paˈinne si siye,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Pakalehun bi inin. Niyaˈ dambuwaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si lān. Manjari pī meˈ manuk-manukin manganne.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, gaˈi lalem bulaknen. Mura tomoˈ binihiˈin peggeˈ gaˈi lalem bulaknen.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Pagsilak ellewin, magtawus ngingking duk peggeˈ gaˈi lalem gamutnen, manjari lanes.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Laboˈ binihiˈ sinduwehin dem kasampinitan. Samet nulig sampinitin duk katalungan tinanemin, manjari gaˈ buwaˈ.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Na, binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak. Manjari meˈ binihiˈ inin tomoˈ duk nulig duk moˈo buwaˈne. Jarinen niyaˈ ne sarang-sarang, niyaˈ ne ekka, duk niyaˈ isab ekka manamal.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Na,” paˈin si Isa, “amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Manjari pagubus ne tahalaˈ meˈ aˈa maˈekkahin duk luwal saˈ sampūˈ duk duwe tindegnen duk meˈ tindegne sinduwehin malaˈi si iyehin, tinilew iye weˈ de bang ine hāti dalilan panoloˈne miyaˈan.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ si meˈ aˈa seddilihin, usihatanku siye si meˈ dalilan,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 supaya siye kuweˈ tasulat dem kitabin, pinaˈin,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 “Na,” paˈin si Isa si siye, “asal gaˈi hatiˈ tasabutbi dalilanku miyaˈan. Bang sa iyan, gaˈi du isab tasabutbi kēmon dalilan pagusihatku si kaˈamin.
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Aˈa magsabulak binihiˈin,” paˈin si Isa, “bang hināti, iye aˈa magusihat lapal Tuhan si meˈ aˈahin.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Duk meˈ aˈa sinduwehin dalil lān bakas kapisikan lapal Tuhanin. Pagkalede lapalin, magtawus pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilande.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Meˈ aˈa sinduwehin dalil bulak diyataˈ batu pānasin isab. Sinabulakan lapalin si siye. Pagkalede lapal Tuhanin, magtawus kahagadde duk kēgan siye.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Saguwaˈ gaˈ nganggamut palalem lapal Tuhanin dem ateyde. Hangkan gaˈ siye makatatas tiggel. Pagtekka kasusehanin atawa bang bininasa siye sabab panuhutde lapalin, gaˈi ne siye kahagad.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Duk meˈ aˈa sinduwehin isab dalil kasampinitanin. Siye meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 saguwaˈ luwal siye mikil sabab kasusehande si dunyahin. Iye mamahalgaˈ si siyehin, meˈ pangalataˈden. Duk ekka bayuˈ-bayuˈan pagnapsuhande. Hangkan bang dalil tinanemin, katalungan lapal Tuhan bakas takaleden duk gaˈ magbuwaˈ.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Saguwaˈ meˈ aˈa sinduwehin, dalil bulak mahāpin. Takalede lapal Tuhanin duk kinahagad weˈ de. Bang dalil tinanemin, lapal Tuhan bakas takaleden magbuwaˈ diyalem ateyde. Sinduwehin sarang-sarang buwaˈnen, sinduwehin ekka duk sinduwehin ekka manamal.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Manjari paˈin si Isa si siye, “Bang kaˈam magpayitaˈan, lekkebanbi ke payitaˈanin duk palanggana atawa bettadbi ke diyawaˈ kantil? Gaˈi. Saguwaˈ bettadbi si tengenanne.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Hāti dalilan inin, kēmon tinapukanin ujud pinaguwaˈ du. Kēmon manggaˈi tahāti kuweˈituhin, ujud pinahāti du.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Paˈin si Isa isab, “Asipun bi teˈed pahāp-hāp ine-ine takalebin. Peggeˈ bang hāp pangasipbin, hāp isab taˈeddoˈbin duk pasōng pe taˈeddoˈbin.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Hātine inin, aˈahin bang pakale pahāp-hāp, pasōng pangahātinen. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi pakale pahāp-hāp, bisan niyaˈ kataˈuhanne kuweˈahat, ujud tahalaˈ du amban iye.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Paˈin si Isa pe, “Kuweˈ inin pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen. Dalil binihiˈ sabulakan aˈa diyataˈ bulakne.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Pagubus ne sabulakanne, maghinang ne iye meˈ hinangne sinduwehin. Tuli iye bang sangem duk dongaˈ iye bang ellew. Manjari binihiˈin tomoˈ duk nulig dihananne. Gaˈi tasabut aˈahin bang saˈingge panulignen.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Peggeˈ tomoˈ binihiˈin dihananne duk buwaˈ. Tagnaˈ magtuglus, ubus bu betteng, ubus bu bukbus ne.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Pagtahak ne buwaˈnen, magtawus daˈak dapuˈ tanaˈin pinagani peggeˈ taˈabut ne paganihin.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Manjari paˈin si Isa, “Ine pamasaliˈante bi pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen? Duk bang dalilte bi, ine pangandalilante bi iyehin?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen,” paˈin si Isa, “kuweˈ dalil da bayuˈ bigi dikiˈ-dikiˈ. Bang tinanem nahut manamal bigi inin.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Saguwaˈ bang tatanem ne, nulig duk ngahadje amban kēmon jambangan. Ngahadje meˈ pangenen, hangkan makajari meˈ manuk-manukin ngahinang sabakande laˈi duk pasayindung laˈi.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Ekka meˈ dalilan sa miyaˈan guna si Isa pangusihatne lapalin si meˈ aˈahin.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Gaˈ iye missā si meˈ aˈahin bang dumaˈin si dalilan, saguwaˈ bang didine hadja duk meˈ tindegnen, pinahāti weˈ ne kēmon meˈ bissānen si siye.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Manjari ellew miyaˈan pagmagalib ne, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi pī palipag si dambiyaˈ lamew.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Inambanan weˈ de meˈ aˈa mabanesin. Pasakey meˈ tindeg si Isahin dem bangkaˈ andang paningkoloˈannen duk binoˈo ne weˈ de patulak si Isa. Niyaˈ isab meˈ bangkaˈ sinduwe patuhut si siye.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Bessuwang nihup baliyu mabasagin duk patampoˈ goyakin magdem bangkaˈ, hangkan sōng pennoˈ ne weˈ boheˈ bangkaˈin.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Si Isa laˈi si buliˈ bangkaˈ tuli. Maguˈan iye. Binangun iye weˈ meˈ tindegnen. Paˈinde, “Tuwan, gaˈi ke kew gagal bisan kite bi matey?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Manjari dongaˈ si Isa duk pinadeheng weˈ ne baliyuhin. Duk missā iye si lamewin, paˈinne, “Sarang ne. Pateddoˈ kew.” Magtawus padeheng baliyuhin duk teddoˈ ne teˈed lamewin.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 “Weˈey kaˈam tinalew?” paˈin si Isa si meˈ tindegnen. “Gaˈi pe kaˈam sandel si aku?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Tinalew teˈed siye. Hangkan magtilew-tinilew siye, paˈinde, “Aˈahey inin? Bisan baliyuhin duk goyakin nuhut pangandaˈakannen!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.