Marcos 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Inin aka-aka hāp sabab Isa Almasi, Anak Tuhanin.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Tagnaˈan aka-aka hāp inin tasulat weˈ Nabi Isaya dem kitab. Paˈinne,
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 — ausente —
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Manjari inin, tekka si Yahiya laˈi dem lahat makagindew-gindew. Iye hep mamandi meˈ aˈahin sakaliˈ pagsusunande ne duk lebbahande ne meˈ duseden. Magmahalayak si Yahiya laˈi si meˈ aˈahin weˈ sasuku magsusun ne duk ngalebbahan meˈ hinanganne malaˈatin, subey iye pinandi duk ampun Tuhanin du iye.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Manjari ekka meˈ aˈa amban meˈ kalahat-lahatan laˈi si Yahudiya duk amban Awrusalam hap pī si iye. Magbennal siye si meˈ duseden duk pinandi siye weˈ Yahiya dem boheˈ Jordan.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Semmek Yahiyahin bulu untaˈ tinennun duk kanditnen kuwit sapiˈ. Kinakannen dulu duk boheˈ buwani.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Duk magmahalayak iye kuweˈ inin, “Niyaˈ,” paˈinne, “paturul pitu si aku, balakatan pe amban aku. Gaˈi ku bisan pataˈ pakokkoˈ ngalekkahan ingket tehompaˈnen.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Pinandi kaˈam weˈ ku duk boheˈ saguwaˈ iye inin seddili pamandine kaˈamin. Papiyune si kaˈam Niyawa Sutsihin.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Manjari inin, masa īˈ tekka si Isa amban Nasaret, dambuwaˈ puweblo laˈi si lahat Jalil. Duk pinandi iye weˈ Yahiya laˈi si boheˈ Jordan.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Pagpaguwaˈ si Isa amban dem boheˈ, takitene luka langitin duk duwaˈi Niyawa Sutsihin pī si iye kuweˈ bantuk assang.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Duk niyaˈ suwala amban surgaˈ magpaˈin, “Anakte kew kalasahanku. Kasulutan ku teˈed si kaˈu.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Manjari magtawus si Isa binoˈo weˈ Niyawa Sutsihin hap lahat makagindew-gindew.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Ampatpūˈ bahangi iye laˈi sinassat weˈ nakuraˈ seyitanin. Niyaˈ isab meˈ hayep talun laˈi saguwaˈ hinatul si Isa weˈ meˈ malaˈikat.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Pagubus si Yahiya kinalabusu weˈ sultanin, hap pī si Isa si lahat Jalil. Magmahalayak iye sabab aka-aka mahāp amban Tuhanin.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 “Taˈabut ne waktu bakas pinaˈalin,” paˈinne, “duk tapit ne waktu pagbayaˈ Tuhanin. Pagsusunanun bi dusebin duk lebbahanun bi ne. Duk kahagadun bi aka-aka mahāpin.”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Manjari inin, sābu lumengngan si Isa si susulan lamew inēnan Jalil, niyaˈ takitene duwangan magpungtinaˈi, si Simon duk Andariyas, magpokot laˈi dem lamew peggeˈ siye meˈ aˈa magkenna.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Paˈin si Isa si siye, “Dayiˈ kaˈam nuhut aku. Bahanbin mageddoˈ-eddoˈ kenna. Saguwaˈ bang kaˈam nuhut aku, toloˈante kaˈam mageddoˈ-eddoˈ aˈa pinatuhut si aku.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Na, magtawus inambanan weˈ de meˈ pokotden duk nuhut ne siye si Isa.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Manjari paglengnganne tala-tala, niyaˈ isab takitene duwangan magpungtinaˈi, disi Yakub duk Yahiya, meˈ anak Sebedehin. Laˈi siye dem bangkaˈde magmemes pokot.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Magtawus siye ilinganan weˈ si Isa duk binoˈo weˈ ne. Manjari inambanan weˈ de samaden dem bangkaˈ duk meˈ aˈa tinangdananden, duk nuhut ne siye si Isa.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Hap pī disi Isa si puweblo Kapernaum. Pagtaˈabut ellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, hap pī si Isa si langgal magusihat si meˈ aˈahin.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Ula1iˈ meˈ aˈahin pagkalede usihatnen. Peggeˈ magbiddaˈ teˈed usihat si Isahin duk usihat meˈ guru si saraˈ āgamahin. Peggeˈ taga balakat si Isa bang iye missā.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Manjari niyaˈ padiyalem pī dem langgal aˈa pasayedan seyitan.
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 Magkilahap iye, paˈinne, “Daˈa kami sasewun, Isa, aˈa Nasaret. Gaˈ niyaˈ lamudnu si kami. Pitu ke kew makaˈatan kami? Kataˈuhanku du bang sine kew. Kaˈu dambuwaˈ-buwaˈ masutsi mapitu amban Tuhanin.”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Saguwaˈ inamāhan weˈ si Isa seyitanin. Paˈinne, “Daˈa kew mabehe. Paguwaˈ kew amban aˈa iyan.”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Manjari magpaspadan weˈ seyitanin aˈahin duk pagubus seyitanin magkilahap, paguwaˈ ne iye amban aˈahin.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Bengngangan meˈ aˈahin kēmon, hangkan magtilew-tinilew siye, paˈinde, “Ine enteˈ inin? Toloˈ baˈahu hep inin. Taga kapatut iye ngandaˈak bisan meˈ seyitanin, duk tuhutde pangandaˈakannen.”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Manjari kabantuhannen magtawus bawag si kēmon kalahat-lahatan laˈi si lahat Jalil.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Puwas miyaˈan, paluwas si Isa amban langgal duk pī iye padiyalem si lumaˈ disi Simon duk Andariyas. Magtuhut iye duk si Yakub duk Yahiya.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Matoˈa si Simon dendehin pabāk laˈi ilemmun. Manjari magtawus akahan meˈ aˈa malaˈihin si Isa sababne.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Hap pī si Isa duk inantanan weˈ ne tangan dendehin bu pinakuwat weˈ ne. Manjari kawuliˈan ne iye. Ubus bu pinakan siye weˈ ne.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Pagseddep ne ellewin, binoˈo weˈ meˈ aˈahin pī pu si Isa sasuku masakihin duk meˈ aˈa pasayedan weˈ seyitanin.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Duk meˈ aˈa si puweblo miyaˈan, magtipun si luwasan lumaˈ miyaˈan.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Ekka aˈa taga saki bayuˈ-bayuˈan pinakawuliˈ weˈ si Isa duk ekka isab meˈ seyitan pinaluwas weˈ ne. Gaˈi dinaˈak weˈ ne meˈ seyitanin mabehe peggeˈ asal kataˈuhande bang sine si Isa.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Pagsasumu subu-subu pe teˈed, dongaˈ si Isa duk paluwas iye amban lumaˈ. Tahalaˈ iye amban puweblo hap pī si lugal gaˈ niyaˈ aˈane duk missā iye laˈi si Tuhan.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Manjari, peggeˈ gaˈ iye laˈi si lumaˈ, piniha iye weˈ disi Simon.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Pagtakasuwaˈde ne iye, paˈinde si iye, “Īˈ laˈi meˈ aˈahin kēmon miha kaˈu.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Paˈin si Isa si siye, “Sūng kite bi pī si meˈ kalumaˈan seddili matapitin duk ku makapagusihat isab laˈi. Peggeˈ iye hep inin akaku mapitu si dunyahin.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Manjari hap pī ne si Isa si kēmon kalahatan si Jalil. Magmahalayak iye dem meˈ kalanggal-langgalande duk magpaluwas iye meˈ seyitan amban meˈ aˈa.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Manjari niyaˈ pī pu si Isa dambuwaˈ aˈa inipul. Nengge aˈa inin duk tuˈutne magpadiyawaˈ pu si Isa duk pabuyuˈ teˈed, paˈinne, “Bang kew mabayaˈ tapakawuliˈnu ku.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Maˈaseˈ teˈed si Isa si iye. Pinasōng weˈ ne tangannen duk inantan weˈ ne aˈa inipulin duk paˈinne, “Asal mabayaˈ ku. Kawuliˈan ne kew.”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Magtawus ipulnen tahalaˈ duk kawuliˈan ne iye.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Magtawus iye pinatahalaˈ weˈ si Isa duk sinessaˈan teˈed iye weˈ ne.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 Paˈin si Isa si iye, “Daˈa kew paˈin magaka-aka bisan pu sine sabab pamakawuliˈku kaˈuhin. Saguwaˈ pī kew pakitehanun barannun si imamin duk magkuluban kew sa pangandaˈakan si Musahin, hinang tandaˈ si meˈ aˈahin weˈ asal kawuliˈan ne kew.”
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Saguwaˈ lumengngan aˈa bakas inipulin duk magaka-aka teˈed iye sabab kakawuliˈnen duk binawag weˈ ne inin. Hangkan gaˈi ne si Isa tapī dem meˈ puweblo paguwaˈ si aˈa, saguwaˈ laˈi ne hadja iye si meˈ lugal gaˈi paglahatan aˈa. Saguwaˈ meˈ aˈahin hap pī du si iye amban meˈ kalahat-lahatan.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.