Marcos 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Inin aka-aka hāp sabab Isa Almasi, Anak Tuhanin.
1 A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada
2 Tagnaˈan aka-aka hāp inin tasulat weˈ Nabi Isaya dem kitab. Paˈinne,
2 como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”
3 — ausente —
3 E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”
4 Manjari inin, tekka si Yahiya laˈi dem lahat makagindew-gindew. Iye hep mamandi meˈ aˈahin sakaliˈ pagsusunande ne duk lebbahande ne meˈ duseden. Magmahalayak si Yahiya laˈi si meˈ aˈahin weˈ sasuku magsusun ne duk ngalebbahan meˈ hinanganne malaˈatin, subey iye pinandi duk ampun Tuhanin du iye.
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.
5 Manjari ekka meˈ aˈa amban meˈ kalahat-lahatan laˈi si Yahudiya duk amban Awrusalam hap pī si iye. Magbennal siye si meˈ duseden duk pinandi siye weˈ Yahiya dem boheˈ Jordan.
5 Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.
6 Semmek Yahiyahin bulu untaˈ tinennun duk kanditnen kuwit sapiˈ. Kinakannen dulu duk boheˈ buwani.
6 Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.
7 Duk magmahalayak iye kuweˈ inin, “Niyaˈ,” paˈinne, “paturul pitu si aku, balakatan pe amban aku. Gaˈi ku bisan pataˈ pakokkoˈ ngalekkahan ingket tehompaˈnen.
7 Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.
8 Pinandi kaˈam weˈ ku duk boheˈ saguwaˈ iye inin seddili pamandine kaˈamin. Papiyune si kaˈam Niyawa Sutsihin.”
8 Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.
9 Manjari inin, masa īˈ tekka si Isa amban Nasaret, dambuwaˈ puweblo laˈi si lahat Jalil. Duk pinandi iye weˈ Yahiya laˈi si boheˈ Jordan.
9 Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.
10 Pagpaguwaˈ si Isa amban dem boheˈ, takitene luka langitin duk duwaˈi Niyawa Sutsihin pī si iye kuweˈ bantuk assang.
10 No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.
11 Duk niyaˈ suwala amban surgaˈ magpaˈin, “Anakte kew kalasahanku. Kasulutan ku teˈed si kaˈu.”
11 E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.
12 Manjari magtawus si Isa binoˈo weˈ Niyawa Sutsihin hap lahat makagindew-gindew.
12 Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.
13 Ampatpūˈ bahangi iye laˈi sinassat weˈ nakuraˈ seyitanin. Niyaˈ isab meˈ hayep talun laˈi saguwaˈ hinatul si Isa weˈ meˈ malaˈikat.
13 Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.
14 Pagubus si Yahiya kinalabusu weˈ sultanin, hap pī si Isa si lahat Jalil. Magmahalayak iye sabab aka-aka mahāp amban Tuhanin.
14 Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.
15 “Taˈabut ne waktu bakas pinaˈalin,” paˈinne, “duk tapit ne waktu pagbayaˈ Tuhanin. Pagsusunanun bi dusebin duk lebbahanun bi ne. Duk kahagadun bi aka-aka mahāpin.”
15 Ele dizia:
16 Manjari inin, sābu lumengngan si Isa si susulan lamew inēnan Jalil, niyaˈ takitene duwangan magpungtinaˈi, si Simon duk Andariyas, magpokot laˈi dem lamew peggeˈ siye meˈ aˈa magkenna.
16 Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.
17 Paˈin si Isa si siye, “Dayiˈ kaˈam nuhut aku. Bahanbin mageddoˈ-eddoˈ kenna. Saguwaˈ bang kaˈam nuhut aku, toloˈante kaˈam mageddoˈ-eddoˈ aˈa pinatuhut si aku.”
17 Jesus lhes disse:
18 Na, magtawus inambanan weˈ de meˈ pokotden duk nuhut ne siye si Isa.
18 Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.
19 Manjari paglengnganne tala-tala, niyaˈ isab takitene duwangan magpungtinaˈi, disi Yakub duk Yahiya, meˈ anak Sebedehin. Laˈi siye dem bangkaˈde magmemes pokot.
19 Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.
20 Magtawus siye ilinganan weˈ si Isa duk binoˈo weˈ ne. Manjari inambanan weˈ de samaden dem bangkaˈ duk meˈ aˈa tinangdananden, duk nuhut ne siye si Isa.
20 Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.
21 Hap pī disi Isa si puweblo Kapernaum. Pagtaˈabut ellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, hap pī si Isa si langgal magusihat si meˈ aˈahin.
21 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .
22 Ula1iˈ meˈ aˈahin pagkalede usihatnen. Peggeˈ magbiddaˈ teˈed usihat si Isahin duk usihat meˈ guru si saraˈ āgamahin. Peggeˈ taga balakat si Isa bang iye missā.
22 As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.
23 Manjari niyaˈ padiyalem pī dem langgal aˈa pasayedan seyitan.
23 Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:
24 Magkilahap iye, paˈinne, “Daˈa kami sasewun, Isa, aˈa Nasaret. Gaˈ niyaˈ lamudnu si kami. Pitu ke kew makaˈatan kami? Kataˈuhanku du bang sine kew. Kaˈu dambuwaˈ-buwaˈ masutsi mapitu amban Tuhanin.”
24 — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
25 Saguwaˈ inamāhan weˈ si Isa seyitanin. Paˈinne, “Daˈa kew mabehe. Paguwaˈ kew amban aˈa iyan.”
25 Então Jesus ordenou ao espírito mau:
26 Manjari magpaspadan weˈ seyitanin aˈahin duk pagubus seyitanin magkilahap, paguwaˈ ne iye amban aˈahin.
26 Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.
27 Bengngangan meˈ aˈahin kēmon, hangkan magtilew-tinilew siye, paˈinde, “Ine enteˈ inin? Toloˈ baˈahu hep inin. Taga kapatut iye ngandaˈak bisan meˈ seyitanin, duk tuhutde pangandaˈakannen.”
27 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.
28 Manjari kabantuhannen magtawus bawag si kēmon kalahat-lahatan laˈi si lahat Jalil.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.
29 Puwas miyaˈan, paluwas si Isa amban langgal duk pī iye padiyalem si lumaˈ disi Simon duk Andariyas. Magtuhut iye duk si Yakub duk Yahiya.
29 Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.
30 Matoˈa si Simon dendehin pabāk laˈi ilemmun. Manjari magtawus akahan meˈ aˈa malaˈihin si Isa sababne.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.
31 Hap pī si Isa duk inantanan weˈ ne tangan dendehin bu pinakuwat weˈ ne. Manjari kawuliˈan ne iye. Ubus bu pinakan siye weˈ ne.
31 Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.
32 Pagseddep ne ellewin, binoˈo weˈ meˈ aˈahin pī pu si Isa sasuku masakihin duk meˈ aˈa pasayedan weˈ seyitanin.
32 À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.
33 Duk meˈ aˈa si puweblo miyaˈan, magtipun si luwasan lumaˈ miyaˈan.
33 Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.
34 Ekka aˈa taga saki bayuˈ-bayuˈan pinakawuliˈ weˈ si Isa duk ekka isab meˈ seyitan pinaluwas weˈ ne. Gaˈi dinaˈak weˈ ne meˈ seyitanin mabehe peggeˈ asal kataˈuhande bang sine si Isa.
34 Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.
35 Pagsasumu subu-subu pe teˈed, dongaˈ si Isa duk paluwas iye amban lumaˈ. Tahalaˈ iye amban puweblo hap pī si lugal gaˈ niyaˈ aˈane duk missā iye laˈi si Tuhan.
35 De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.
36 Manjari, peggeˈ gaˈ iye laˈi si lumaˈ, piniha iye weˈ disi Simon.
36 Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.
37 Pagtakasuwaˈde ne iye, paˈinde si iye, “Īˈ laˈi meˈ aˈahin kēmon miha kaˈu.”
37 Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.
38 Paˈin si Isa si siye, “Sūng kite bi pī si meˈ kalumaˈan seddili matapitin duk ku makapagusihat isab laˈi. Peggeˈ iye hep inin akaku mapitu si dunyahin.”
38 Jesus respondeu:
39 Manjari hap pī ne si Isa si kēmon kalahatan si Jalil. Magmahalayak iye dem meˈ kalanggal-langgalande duk magpaluwas iye meˈ seyitan amban meˈ aˈa.
39 Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Manjari niyaˈ pī pu si Isa dambuwaˈ aˈa inipul. Nengge aˈa inin duk tuˈutne magpadiyawaˈ pu si Isa duk pabuyuˈ teˈed, paˈinne, “Bang kew mabayaˈ tapakawuliˈnu ku.”
40 Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
41 Maˈaseˈ teˈed si Isa si iye. Pinasōng weˈ ne tangannen duk inantan weˈ ne aˈa inipulin duk paˈinne, “Asal mabayaˈ ku. Kawuliˈan ne kew.”
41 Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:
42 Magtawus ipulnen tahalaˈ duk kawuliˈan ne iye.
42 No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.
43 Magtawus iye pinatahalaˈ weˈ si Isa duk sinessaˈan teˈed iye weˈ ne.
43 — ausente —
44 Paˈin si Isa si iye, “Daˈa kew paˈin magaka-aka bisan pu sine sabab pamakawuliˈku kaˈuhin. Saguwaˈ pī kew pakitehanun barannun si imamin duk magkuluban kew sa pangandaˈakan si Musahin, hinang tandaˈ si meˈ aˈahin weˈ asal kawuliˈan ne kew.”
44 — ausente —
45 Saguwaˈ lumengngan aˈa bakas inipulin duk magaka-aka teˈed iye sabab kakawuliˈnen duk binawag weˈ ne inin. Hangkan gaˈi ne si Isa tapī dem meˈ puweblo paguwaˈ si aˈa, saguwaˈ laˈi ne hadja iye si meˈ lugal gaˈi paglahatan aˈa. Saguwaˈ meˈ aˈahin hap pī du si iye amban meˈ kalahat-lahatan.
45 Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.