Marcos 15
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Pagsakaliˈ ne salung, magtipun meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Siye meˈ kakunsihalan mangahukumin. Magisun siye bang inumeyde pu si Isahin. Manjari pagubus siye magisun, iningketan weˈ de si Isa duk binoˈo weˈ de pī sinōngan pu Pilatus.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Tilew Pilatus iye, paˈinne, “Sultan meˈ Yahudihin ke kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Iye du pinaˈinnu iyan.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Na, ekka tuntut meˈ nakuraˈ imamin si iye.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Tinilew iye balik weˈ Pilatus, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ panambungnu? Payamanun kaˈekka tuntutde si kaˈu.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Saguwaˈ gaˈ ne nambung si Isa, hangkan ulaliˈ teˈed Pilatus.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Na kahabaˈ tahun, bang baytu Kādjaˈan Pangesseban, iye addat Pilatusin maluwas iye dambuwaˈ pilisu, sine-sine pāku meˈ aˈahin pinaluwas.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Masa miyaˈan, niyaˈ laˈi aˈa kinalabusu. Ēnnen Barabbas. Laˈi iye magtuhut duk meˈ saweˈne bakas manguntarahan gubelnohin duk makapapatey iye meˈ aˈa masa miyaˈan.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ekka meˈ aˈa pī pu si Pilatus duk pināku weˈ de weˈ maluwas iye dambuwaˈ pilisu sa addat luwal hininangne tahun-tahunin.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Tinilew siye weˈ Pilatus, paˈinne, “Mabayaˈ kaˈam paluwasku si kaˈam Sultan meˈ Yahudihin?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Hangkan siye tinilew weˈ ne sa miyaˈan peggeˈ kataˈuhanne weˈ sinōngan si Isa weˈ meˈ nakuraˈ imamin si iye, peggeˈ kinimbūhan si Isa weˈ de.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Saguwaˈ meˈ aˈa mabanesin tasegeˈ weˈ meˈ nakuraˈ imamin weˈ subey pākude si Barabbas pinaluwasin, dumaˈin si Isa.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Paˈin si Pilatus ne isab si siye, “Inumeyku si aˈa inēnanbi Sultan meˈ Yahudi inin?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Magkalolop siye, paˈinde, “Lansangun iye diyataˈ olom.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Paˈin Pilatus si siye, “Weˈey? Ine laˈat tahinangnen?” Saguwaˈ pasōng ne siye magkalolop, paˈinde, “Lansangun iye diyataˈ olom.”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Manjari kabayaˈan Pilatusin weˈ duhulanne kabayaˈan meˈ aˈa mabanesin, hangkan pinaluwas weˈ ne Barabbas si siye. Duk pagubus si Isa daˈakne ilubakan, sinōngan ne iye weˈ Pilatus supaya iye talansang diyataˈ olom.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Manjari binoˈo si Isa tahalaˈ weˈ meˈ sundaluhin pī si lame astanaˈ gubnulin. Duk ilinganan weˈ de patipun kēmon sundalu da kumpaniyahin.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Manjari pinasemmekan weˈ de si Isa semmek taluk kuweˈ bantuk semmek sultan. Ubus ngalakal isab siye bāhan luhihan, hininang kuweˈ korona sultan, bu pinapī weˈ de si kōkne.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Manjari magmā-mā pinahadje si Isa weˈ de, paˈinde, “Assalamu alaikum, Sultan meˈ Yahudihin.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Pinaglubakan weˈ de kōk si Isahin duk kayu-kayu, duk pinagluraˈan iye weˈ de. Ubus pasujud siye si iye.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Pagubus iye hinangde dagey, iluwasan weˈ de semmek talukin bu pinasemmekan iye balik duk semmekne tagnaˈin. Ubus binoˈo ne iye weˈ de pabukut duk ne iye talansang diyataˈ olom.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Manjari niyaˈ aˈa pabutas, ēnnen si Simon, aˈa amban lahat Kirene. Bakas amban lahat diyataˈ iye balik pī si puweblo. Si Simon inin sama Iskandal duk si Rupus. Ginagahan iye weˈ meˈ sundaluhin dinaˈak pinanangkit olom sōng pangalansangan si Isahin.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Binoˈo weˈ de si Isa pī si lugal inēnan Golgota. Hāti ēn miyaˈan, “Lahatan Bungkug.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Paglaˈi ne si Isa, niyaˈ sōng pamaˈinumde iye boheˈ ubas sinagetan tambal inēnan mira. Saguwaˈ gaˈ tayimaˈne.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Manjari ilansang ne iye weˈ de diyataˈ olom bu pinatengge weˈ de olomin. Pinagbahagiˈ-bahagiˈan weˈ meˈ sundaluhin meˈ semmek si Isahin. Maglegot siye magdaˈagan duk kataˈuhande bang semmek inggehin daˈagan dangan-danganin.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ellet lettu duk salung pangalansangde iye diyataˈ olomin.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Duk tuntut si iyehin sinulat diyataˈ olom sa inin: “Inin Sultan meˈ Yahudihin.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Duk niyaˈ duwangan mundu pinasumbayaˈ pu si Isa ilansang diyataˈ olomde.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Dambuwaˈ olomin pinatengge si kanawanne duk dambuwaˈin si bibanganne.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Duk meˈ aˈa mapalabeyin, pinagsayehan iye weˈ de. Magkeleng-keleng siye duk paˈinde, “Aha. Paˈinnu talaraknu langgal hadjehin, ubus bu patenggenu balik dem tellu ellew.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Bang tatabangnu dinun, duwaˈi kew amban olom iyan.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Damikkiyan isab meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin pagudjiˈande iye, paˈinde, “Tatabangne aˈa seddilihin saguwaˈ dinen gaˈi tatabangne.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Iye koˈ Almasihin, sultan meˈ Israˈilin, na, ambat iye duwaˈi amban olom iyan. Bang takitete iye duwaˈi, na, kahagad ne kite.” Duk meˈ ilansang pinasumbayaˈ si iyehin, missā-missāhan iye du isab.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Na, paglettu ne ellewin, maglindem dem tibuˈukan lahat miyaˈan sampay lisag tellu kohapin.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Paglisag tellu ne, magkilahap si Isa papales, paˈinne, “Eloi, Eloi, lama sabachthani?” Hātinen, “O Tuhanku, weˈey ku pasagadannu?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Pagtakale inin weˈ meˈ aˈa magtengge-tengge malaˈihin, salaˈ pakakalehanden. Paˈinde, “Pakalehun bi be. Lingananne Nabi Eliyas.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Magtawus niyaˈ aˈa magubas pī moˈo kuweˈ gapas bu ngaleglebanne magdem ininum. Ubus tinogsokan weˈ ne miyaˈan diyataˈ kayu-kayu bu sinōngan weˈ ne pamasessep pu si Isa. Paˈin aˈa miyaˈan, “Daˈa dahuˈ. Payamante bi bang pitu ke Nabi Eliyas maduwaˈi iye amban diyataˈ olomin!”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Manjari magkilahap si Isa mintedde papales ubus bu bekkat ne napasnen.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Magtawus garet semmek subuk hinang ellig dem langgal hadjehin. Garet paduwe amban diyataˈ ngeregseˈ diyawaˈ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Pagkite kapitan manengge mapaharap si olomin weˈ sa miyaˈan kabekkat napas si Isahin, nambat iye, paˈinne, “Sabennal aˈa inin Anak Tuhanin.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Niyaˈ laˈi meˈ dende mayam-mayam amban katala-talahan. Dem grupu miyaˈan laˈi si Mariyam dende amban Magdalahin, duk si Salome. Laˈi isab si Mariyam, saˈi si Joses duk si Yakub bataˈin.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Meˈ dende miyaˈan manuhut-nuhut si Isahin duk siye manguntul iyehin palaˈine si lahat Jalilin. Duk ekka pe isab meˈ dende seddili laˈi, meˈ bakas manuhut iye hap Awrusalamin.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ellew Pagpanyap miyaˈan, hātinen, dam bahangi meke ellew liˈi. Pagkohap ne ellew miyaˈan, tekka laˈi si Yusup.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Si Yusup inin aˈa amban puweblo Arimati. Kunsihal inaddatan iye. Inagad-agad weˈ ne katuman meˈ paˈalan sabab pagbayaˈ Tuhanin. Manjari magtawakkal iye pī pu si Pilatus duk pināku weˈ ne bangkey si Isahin.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ulaliˈ Pilatus pagkalene weˈ matey ne si Isa. Ilinganan weˈ ne kapitanin duk tinilew weˈ ne bang tiggel ne ke kamateynen.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Pagkataˈuhanne amban kapitanin weˈ asal matey ne si Isa, pinangurung ne weˈ ne bangkeynen pu si Yusup.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Manjari melli si Yusup kakanaˈ duk pagubus ilebbes weˈ ne si Isa amban diyataˈ olomin, sinaput weˈ ne duk kakanaˈin. Ubus pinabāk weˈ ne dem lingab pagkubulan, batu ilowangan. Ubus bu ngaligid iye batu panampeng gawang lingabin.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Laˈi mayam-mayam si Mariyam dende amban Magdalahin, duk si Mariyam saˈi si Josesin, duk takitede bang antag pangubulan si Isahin.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.