Marcos 14

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na, duwem bahangi pe meke pagkādjaˈan ēnande Kādjaˈan Pangessebanin duk kādjaˈan pagkakande pan gaˈi sinagetan pasuligin. Meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin, pinikil-pikil weˈ de bang saˈingge paniggewde duk pamapateyde si Isahin duk gaˈi kataˈuhan meˈ aˈahin.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 “Daˈa bang baytu kādjaˈan inin,” paˈinde, “kaw hewuhalaˈ meˈ aˈahin.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Na, laˈi si Isa si Betani. Laˈi iye mangan si lumaˈ si Simon, aˈa bakas inipulin. Manjari sasangde mamanganin, niyaˈ dende tekka pī magboˈo isellan bengngi. Pangisihannen batu alabaster hininangin. Isellan bengngi miyaˈan inēnan narda, gaˈ lamud-lamudne duk mahalgaˈ teˈed. Manjari pinessaˈ weˈ dendehin pangisihan isellan bengngihin duk binuˈusan weˈ ne isellanin diyataˈ kōk si Isa.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Saguwaˈ niyaˈ meˈ aˈa malaˈihin astel duk magbissā-bissā siye. “Weˈey isellan bengngi miyaˈan pinakaˈatan sa miyaˈan?” paˈinde.
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 “Gam pe miyaˈan pinabellihan labi tellu hatus pilak duk ulinen pangurung si meˈ mamiskinin.” Hangkan inamāhan teˈed weˈ de dendehin.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Pasagadanun bi iye. Weˈey iye sasewbi? Hāp hininangne si aku inin.
6 Mas Jesus disse:
7 Peggeˈ mamiskinin,” paˈin si Isa, “gaˈi du usaˈ amban kaˈam, duk sumiyan-sumiyan kaˈam mabayaˈ, kapanabang kaˈam si siye. Saguwaˈ aku, gaˈi ku teteg tuˈu si kaˈam.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Dende inin, hininang weˈ ne tageˈesnen. Inisellanan weˈ ne andang barankun panyap pangubul akuhin.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Duk sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “antag-antag si tibuˈukan dunya minahalayak aka-aka mahāpin, inaka-aka du isab tahinang dende si aku inin, pangesseb-ngesseban meˈ aˈahin iye.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Manjari pagubus miyaˈan, si Judas Iskariyot, dambuwaˈ si meˈ tindeg si Isa sampūˈ duk duwehin, hap pī si meˈ nakuraˈ meˈ imamin supaya tabuddihanne si Isa duk tasōnganne si siye.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Na, pagkalede pinaˈin si Judasin, sinna teˈed siye duk nanggup siye ngurungan iye sīn. Manjari puwas miyaˈan, miha ne si Judas waktu hāp panōngne si Isa si siye.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Na, taˈabut ne tagnaˈ ellew kādjaˈanin pagkakande pan gaˈi sinagetan pasuligin. Ellew miyaˈan subey meˈ aˈahin numbaliˈ anak bili-bili kakande pangessebande pamaluwas Tuhan bangsaden amban kamatey laˈi si lahat Misil awwalley. Tinilew si Isa weˈ meˈ tindegnen, paˈinde, “Tuwan, antag kami kabayaˈannu pī manyapan kaˈu pamanganannu pagkādjaˈan inin?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Dinaˈak weˈ si Isa meˈ tindegnen duwangan duk paˈinne si siye, “Pī kaˈam dem puweblo miyaˈan. Niyaˈ iyan aˈa tasampangbi laˈi magboˈo komboˈ isihan boheˈ. Nuhut kaˈam iye.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Duk bang ne iye paˈasek dem lumaˈ, paˈinun bi si dapuˈ lumaˈ miyaˈan, ‘Dinaˈak kew tinilew weˈ guruhin bang antag koˈ bilik pagjamu-jamuhanne duk meˈ tindegnen para si Kādjaˈan Pangessebanin.’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Manjari niyaˈ iyan pakitehanne kaˈam bilik luha laˈi diyataˈ lumaˈ,” paˈin si Isa. “Andang ne panyap bilik miyaˈan. Laˈi ne kaˈam maghatul kinakanten bi.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Manjari lumengngan ne meˈ tindegne duwanganin pī si puweblo duk takitede laˈi sa pangaka si Isa siyehin. Duk maghatul ne siye laˈi para si pagjamu-jamuhan Pangessebanin.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Pagsangem ne, hap pī ne si Isa si lumaˈ miyaˈan magtuhut duk tindegne sampūˈ duk duwehin.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Sasangde ningkoloˈ si lamisahan magkakan, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sabennal akahante kaˈam, niyaˈ dangan si kaˈam muddihan aku, saweˈku magtuhut mangan.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Magtawus siye dukka duk maggantiˈ siye nilew iye. Paˈin dangan-dangan, “Bugtuˈ dumaˈin aku, Tuwan, ēˈ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Nambung si Isa, paˈinne, “Mamuddihan akuhin dangan kaˈam duk magsawu kami mangan si dambuwaˈ pinggan.
20 Jesus respondeu:
21 Aku inin, Anak Manusiyaˈin,” paˈin si Isa, “matey du ku peggeˈ iye iyan gantaˈankun sa sinulat dem kitabin. Saguwaˈ makaˈaseˈ-aseˈ teˈed aˈa mamuddihan Anak Manusiyaˈin. Gam pe aˈa miyaˈan gaˈ inanakan.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Sasangde mamanganin, ngeddoˈ si Isa pan duk pagubus iye magpasalamat si Tuhan, kinepak-kepak weˈ ne bu pinangurung weˈ ne si siye. Paˈinne, “Ngeddoˈ kaˈam. Pan inin barankun.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Manjari ngeddoˈ iye sawan duk pagubus iye magpasalamat si Tuhan, pinangurung weˈ ne si siye duk nginum siye kēmon.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Paˈin si Isa si siye, “Inin lahaˈkun sōng buˈus sabab meˈ aˈa ekka. Inin tandaˈ weˈ tumanan Tuhanin du janjiˈnen.
24 Então lhes disse:
25 Sabennal akahante kaˈam, puwas inin gaˈi ne ku nginum boheˈ ubas balik samantaˈan gaˈi pe ku nginum ininum baˈahuhin dem pagbayaˈan Tuhanin.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Manjari ngalang siye dambuwaˈ kalangan pamudji Tuhan, ubus bu paluwas ne siye pī si kūd Jaitun.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Paˈin si Isa si siye, “Kēmon kaˈam, ambananbi du ku. Peggeˈ tasulat inin dem kitab, pinaˈin, ‘Daˈakku pinapatey magbantey bili-bilihin, manjari meˈ bili-bilinen magkanat-kanat.’
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Saguwaˈ pagellum ne ku balik, magkasuwaˈ du kite bi. Padehellu ku amban kaˈam pī si lahat Jalil.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Manjari paˈin si Petros si iye, “Bisan kēmon siye ngambanan kaˈu, Tuwan, saguwaˈ aku, asal gaˈi kew ambananku.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Paˈin si Isa si iye, “Sabennal akahante kew, sangem inin du, gaˈi pe manukin makatingkowak minduwe, kapamasuwey ne kew mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Saguwaˈ pasōng si Petros missā pinamuwakkad, paˈinne, “Bisan pe ku matey patuhut si kaˈu, asal gaˈi kew teˈed pasuweyanku.” Duk kēmon siye, inin isab binissāden.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Manjari palanjal siye pī si kabbun inēnan Getsemane. Paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Ningkoloˈ kaˈam tuˈu tiggelanku laˈi māku-māku si Tuhan.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Duk binoˈo weˈ ne si Petros duk si Yakub duk si Yahiya. Nagnaˈ iye kebba-kebbahan duk sasew dem ateynen.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Manjari paˈinne si siye, “Ateykun dukka teˈed, agen-agen makamatey aku. Paˈamban ne kaˈam tuˈu duk magjaga kaˈam.”
34 E lhes disse:
35 Manjari lumengngan iye patala-tala duk pasujud iye diyataˈ bulak duk ngampun iye si Tuhan weˈ bang makajari gaˈi pinaˈantag si iye kabinasahan sōng matekka si iyehin.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Duk paˈinne, “O Ammaˈ, kēmon tahinangnu. Bang kew mabayaˈ daˈa ku pasagadanun bininasa. Saguwaˈ dumaˈin tinuhutin kinabayaˈankun, saguwaˈ kinabayaˈannun.”
36 E dizia:
37 Manjari balik iye pī si meˈ tindegnen duk takitene siye kapatuli. Paˈinne pu si Petros, “O, Simon, tuli kew? Gaˈi kew kapagjaga bisan da ora?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Papateng-pateng kaˈam duk māku-māku kaˈam si Tuhan supaya kaˈam gaˈi taboˈo weˈ sassat. Tapikil weˈ atey saguwaˈ gaˈi kaˈanggawtaˈan weˈ baran.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Manjari tahalaˈ ne isab si Isa duk māku-māku iye, binalik weˈ ne bakas binissāne si Samanen.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Ubus balik ne isab iye pī si meˈ tindegnen duk takitene siye kapatuli peggeˈ kinaruˈ teˈed siye. Gaˈi kataˈuhande bang ine panambungde si Isahin.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Pagbalik si Isa kamintellunen, paˈinne si siye, “Tuli pe kaˈam duk pahali pe? Sarang ne iyan. Tekka ne waktuhin. Aku, Anak Manusiyaˈin, sōng sinōngan ne si antanan meˈ aˈa dusehan.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Kuwat kaˈam, sūng ne kite bi. Payamanun bi, tiyaˈ ne aˈa mamuddihan akuhin.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Manjari sasang si Isa pe mamissāhin, tekka si Judas. Dambuwaˈ iye si meˈ sampūˈ duk duwe tindeg si Isahin. Banes teˈed aˈa nuhut si Judas magbarung duk magboˈo meˈ kakakal. Siye miyaˈan dinaˈak pī weˈ meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ kabahiˈanin.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Kaˈurungan siye indan weˈ si Judas. Bakas paˈinne hep si siye, “Sine-sine ūkku, iye ne iyan aˈahin. Siggewun bi iye duk boˈohun bi tahalaˈ duk banteyanun bi pinahāp-hāp.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Manjari pagtekkade laˈi, magtawus si Judas patapit pu si Isa duk paˈinne, “Tuwan.” Bu inūk si Isa weˈ ne.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Manjari siniggew ne si Isa weˈ de duk inantan weˈ de pahaget.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Saguwaˈ niyaˈ dambuwaˈ meˈ magtengge matapitin, ngurus barungnen duk pineddang weˈ ne daraˈakan imam nakuraˈin, duk butas tayingenen.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Manjari paˈin si Isa si meˈ maniggew iyehin, “Weˈ kannalbi mundu ku hangkan kaˈam pitu niggew aku magbarung duk magboˈo meˈ kakakal?
48 Jesus lhes disse:
49 Ellew-ellew laˈi ku magusihat dem langgal hadje. Laˈi du kaˈam saguwaˈ gaˈ ku siggewbi laˈi. Saguwaˈ,” paˈinne, “subey katumanan kēmon tasulat dem kitabin.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Manjari kēmon tindeg si Isahin nayikutan iye duk lahi siye.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Manjari niyaˈ isab laˈi dambuwaˈ subul patuhut pu si Isa. Magdikat hadja iye. Sōng isab iye siniggew weˈ de.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Saguwaˈ inambanan weˈ ne dikatnen duk magubas iye magkuwantang.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Manjari binoˈo weˈ de si Isa pī si lumaˈ imam nakuraˈin. Duk magtipun isab laˈi kēmon nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Na, si Petros paturul pu si Isa saguwaˈ patala-tala, sampay pī diyalem lame lumaˈ imam nakuraˈin. Ningkoloˈ iye duk meˈ guwaldiyahin si bihing ebbut ngindāng.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Manjari meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kakunsihalanin miha pureba panuntutande si Isa supaya iye tapapateyde. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ kasuwaˈde panuntutande iye.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Ekka naksiˈ kuntara pu si Isa saguwaˈ gaˈi bennal duk gaˈi maguyun meˈ bissāden.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ubus niyaˈ sinduwe kuwat naksiˈ kuntara pu si Isa gaˈi du isab bennal.
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 Paˈinde, “Bakas takale kami aˈa inin magpaˈin weˈ larakne koˈ langgal mahadjehin, hininang weˈ manusiyaˈ, duk dem tellu ellew matengge koˈ iye seddili saguwaˈ dumaˈin aˈa mangahinang iyehin.”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Saguwaˈ bisan pe kuweˈ miyaˈan panaksiˈden, gaˈ du maguyun meˈ bissāden.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Manjari nengge imam nakuraˈin laˈi si tengngaˈde nilew si Isa. Paˈinne, “Gaˈ niyaˈ sambungnu si meˈ tuntutde si kaˈu inin?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Saguwaˈ gaˈ si Isa nambung. Manjari tinilew iye balik weˈ iman nakuraˈin, paˈinne, “Kaˈu ne ke Almasihin, Anak Tuhanin?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 “Aku ne,” sambung si Isahin. “Duk kitebi du ku iyan, aku, Anak Manusiyaˈin, ningkoloˈ si kanawanan Tuhan Mabalakatanin. Duk kitebi du ku iyan pitu magtuhut duk meˈ inalak amban diyataˈ langit.”
62 Jesus respondeu:
63 Manjari ginaret weˈ imam nakuraˈin semmeknen hawal peddiˈ ateynen. Duk paˈinne, “Weˈey pe kite bi subey miha meˈ saksiˈ?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Takalebi ne binissāne miyaˈan, kuweˈ Tuhanin iye. Ine hukumanbin?” Paˈinde kēmon, “Hukuman kamihin weˈ subey iye pinapatey.”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Manjari sinduwe meˈ aˈahin nagnaˈ ngaluraˈan iye. Binennesan isab weˈ de luwenen duk pinagsuntukan iye weˈ de. Paˈinde si iye, “Na, untukun koˈ, sine manuntuk kaˈuhin.” Duk sinampak isab iye weˈ meˈ guwaldiyahin pangeddoˈde iyehin.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Manjari sasang si Petros laˈi si lame, niyaˈ dambuwaˈ dende daraˈakan imam nakuraˈin hap pī laˈi.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Pagkitene si Petros ngindāng, dinendengan teˈed iye weˈ ne duk paˈinne, “Oy, kaˈu isab bakas saweˈ aˈa Nasaret miyaˈan, si Isa.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Saguwaˈ masuwey si Petros, paˈinne, “Gaˈi kataˈuhanku duk gaˈi tasabutku bang ine binissānu iyan.” Duk magtawus iye tahalaˈ tudju tarangka. Manjari ningkowak manukin.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Takite ne isab iye balik weˈ dende daraˈakan miyaˈan duk paˈin dendehin si meˈ aˈa magtengge malaˈihin, “Aˈa miyaˈan saweˈde isab.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Saguwaˈ masuwey ne isab si Petros. Gaˈ du tiggel, meˈ aˈa magtengge malaˈihin magpaˈin pu si Petros, “Gaˈi kew kapamasuwey weˈ dumaˈin kew saweˈde peggeˈ aˈa Jalil du kew isab.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Saguwaˈ nuknaˈan si Petros dinen duk napa iye. Paˈinne, “Asal gaˈi kataˈuhanku aˈa pagbissābi iyan.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Magtawus tingkowak manukin. Kaminduwenen ne inin. Manjari taˈesseb weˈ si Petros bakas pinaˈin si Isa si iyehin, “Gaˈi pe makatingkowak manukin minduwe, kapamasuwey ne kew mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.” Sakaliˈ tapikil si Petros inin, magtangis iye.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.