Marcos 12
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Manjari magusihat si Isa si siye magdalilan. “Niyaˈ,” paˈinne, “aˈa maglikus bāhan ubas duk binirang weˈ ne. Ilowangan weˈ ne diyawaˈ pagpeggaˈan ubasin panawutan boheˈ ubasin. Ngahinang isab iye payad langkew pamantew-mantewan likusin. Manjari pinatungguˈan weˈ ne likusnen si meˈ aˈa, pagbahagiˈan uli tinanemnen. Ubus bu tahalaˈ iye pī si lahat tala.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Pagtaˈabut pagbuwaˈ ubasin, dinaˈak weˈ dapuˈ likusin dambuwaˈ daraˈakanne pī si meˈ aˈa tatungguˈnen, māku bahagiˈne si meˈ buwaˈ ubasin.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Saguwaˈ siniggew iye weˈ meˈ tatungguˈin duk pinapeddiˈan weˈ de. Pinapoleˈ iye gaˈ niyaˈ taboˈone.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Ubus ngandaˈak ne isab dapuˈ likusin seddili daraˈakanne pī si siye. Kinakal iye weˈ de diyataˈ kōkne duk pinaˈiyaˈ weˈ de.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Manjari ngandaˈak ne isab iye seddili daraˈakanne saguwaˈ pinapatey weˈ de. Ubus miyaˈan, ekka pe sinduwe daraˈakanne dinaˈak weˈ ne pī. Sinduwehin pinapeddiˈan weˈ de duk sinduwehin pinapatey.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Na, dambuwaˈ saˈ matalebbi si dapuˈ likusin dinaˈak pī. Inin anakne lella kalasahanne teˈed. Kakapusannen iye dinaˈakne mapī si siyehin. Paˈinne dem ateyne, ‘Bugtuˈ pagaddatande anakkun.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Saguwaˈ pagkite meˈ tatungguˈ likusin anakne miyaˈan, magisun siye. Paˈinde, ‘Iye hep inin pinusakaˈanin. Dayiˈ kaˈam, papateyte bi duk likus inin tepe si kite bi.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Manjari siniggew iye weˈ de, ubus bu pinapatey duk ilakasan weˈ de pī si bukut birang likusin.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Na,” paˈin si Isa, “ine enteˈ hinang dapuˈ likus miyaˈan si meˈ tatungguˈ likusnen? Hap pī iye duk papateyne siye duk patungguˈanne likusnen si seddili.”
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Tinilew siye weˈ si Isa, paˈinne, “Gaˈ ke bakas tabatsabi ayat inin tasulat dem kitab, pinaˈin,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 — ausente —
11 Isto procede do Senhor
12 Manjari, meˈ nakuraˈ meˈ Yahudi miyaˈan batang ne siggewde si Isa, peggeˈ tahātide weˈ siye inandiganne si dalilan sabab likus miyaˈan. Saguwaˈ gaˈ iye siggewde peggeˈ talew siye si meˈ aˈa mabanesin. Hangkan inambanan iye weˈ de duk tahalaˈ ne siye.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Niyaˈ dinaˈak weˈ de meˈ Pariseo duk meˈ tindeg Sultan Herod pī pu si Isa nguhi-nguhi iye si meˈ bissānen.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Pagtekkade laˈi pu si Isa, paˈinde si iye, “Tuwan, kataˈuhan kami weˈ bennal hadja meˈ binissānun duk gaˈi kew suse bisan ine tapikil aˈa si kaˈuhin, bisan pe siye meˈ aˈa taga kapatut. Duk bennal meˈ panoloˈnu sabab meˈ kabayaˈan Tuhan hininang manusiyaˈin. Akahanun kami,” paˈinde, “patuhut ke si saraˈte bi magbayed sukey si Sultan Nakuraˈ bangsa Romahin atawa gaˈi?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa pangakkalden. Paˈinne si siye, “Weˈey ku suleyanbi? Moˈo kaˈam pitu sīn tuwas duk tapayamanku.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Manjari binoˈohan ne weˈ de si Isa. Paˈinne si siye, “Pattaˈ sine teˈ duk sulat sine si sīn inin?” Paˈinde, “Pattaˈ Sultan Nakuraˈin duk sulatnen.”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 “Na,” paˈin si Isa si siye, “pangurungun bi si Sultan Nakuraˈin sukuˈ si iyehin, duk pangurungun bi si Tuhan sukuˈ si Tuhanin. (Hātinen, magbayed kaˈam sukey duk pangurungun bi dibin dambūs-būs si Tuhan.)” Manjari ulaliˈ teˈed siye si iye.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Puwas miyaˈan niyaˈ pī pu si Isa meˈ Sadduseo, meˈ Yahudi gaˈi kahagad weˈ ellum balik meˈ pateyin si ellew dambuli. Tinilew iye weˈ de, paˈinde,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Tuwan, niyaˈ saraˈ pangurung Musa kite bi weˈ bang niyaˈ lella bu matey iye gaˈ niyaˈ anakne, subey ne maganda salinen si balu miyaˈan duk niyaˈ tubuˈ sakanen.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Na manjari, niyaˈ miyaˈan pituˈ lella magpungtinaˈi. Sakahin maganda, manjari matey iye gaˈ anakde.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Mapasunuˈin maganda si baluhin duk matey iye gaˈ du isab niyaˈ anakde. Damikkiyan du isab mapasunuˈ si iyehin.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Kapituˈ magpungtinaˈihin maggantiˈ nganda baluhin duk matey siye gaˈ niyaˈ anakde ambanande. Si kakapusannen, matey isab dendehin.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Na, Tuwan,” paˈinde, “si ellew pagellum balik meˈ pateyin, anda sine iye? Bu pituˈ magpungtinaˈihin makaˈanda iye.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Salaˈ kaˈam. Hangkan kaˈam salaˈ, peggeˈ gaˈi tasabutbi tasulat dem kitabin duk gaˈi isab kataˈuhanbi balakat Tuhanin.
24 Jesus respondeu:
25 Peggeˈ bang ellum ne balik meˈ pateyin,” paˈin si Isa, “kuweˈ ne siye meˈ malaˈikat si surgaˈin. Gaˈi ne siye maganda atawa magella.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Na, pasal meˈ aˈa matey weˈ pinakellum balik, gaˈ ke bakas tabatsabi dem kitab Tawrat sabab poˈon puhung makayatin? Tasulat laˈi weˈ missā Tuhanin pu si Musa. Paˈin Tuhanin, ‘Aku Tuhan pagtuhanan disi Ibrahim duk si Isahak duk si Yakubin.’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Tuhanin Tuhan meˈ maˈellumin dumaˈin Tuhan meˈ pateyin. (Hātinen weˈ bisan disi Ibrahim duk Isahak duk si Yakub tiggel ne matey, ellum siye laˈi si surgaˈ peggeˈ inisbat pe weˈ de Tuhanin.) Salaˈ teˈed kaˈam si pamikilbin.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Manjari niyaˈ guru si saraˈ āgama nengge-nengge laˈi duk takalene pagpasuweyanden. Pagtapandogane weˈ hāp panambung si Isa siyehin, patapit iye pī nilew si Isa. “Tuwan,” paˈinne, “inggehin daˈakan malangkew amban kēmonin?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Nambung si Isa, paˈinne, “Daˈakan malangkew amban kēmonin inin: ‘Meˈ aˈa bangsa Israˈil, pakale kaˈam. Tuhanin, Panuhutanten bi dambuwaˈ-buwaˈ iye Tuhanin.
29 Jesus respondeu:
30 Subey kalasahannu Tuhanin, Panuhutannun, dambūs-būs ateynun duk pikilannun duk basagnun.’ Iye inin,” paˈin si Isa, “daˈakan malangkew amban kēmonin.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Duk daˈakan mapasunuˈin inin: ‘Subey kalasahannu saweˈnun kuweˈ pangalasanu dinun.’ Gaˈ niyaˈ palangkew daˈakan amban daˈakan duwe inin.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Paˈin guru saraˈin pu si Isa, “Tumuˈun iyan, Tuwan. Bennal binissānun weˈ dambuwaˈ-buwaˈ du Tuhanin duk gaˈ niyaˈ seddili amban iye.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Duk subey aˈahin kalasahanne Tuhanin dambūs-būs ateynen duk pikilannen duk basagnen. Duk subey isab kalasahanne pagkasinen kuweˈ pangalasane dinen. Bang tuhutne inin, hāp pe teˈed inin amban magkuluban iye hayep ineggas atawa nōngan ine-ine si Tuhan.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Pagtapandoga si Isa weˈ lalem pikilannen peggeˈ patut teˈed panambungnen, paˈinne si iye, “Bang pasōngnu pamikilnu iyan, mura kew pagbayaˈan Tuhanin.” Puwas miyaˈan, gaˈ ne niyaˈ aˈa makatawakkal nilew si Isa ine-ine.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Manjari, sābu si Isa magusihat dem langgal hadje, tilewne siye, paˈinne, “Weˈey meˈ guru si saraˈ āgamahin magpaˈin weˈ Almasihin tubuˈ Sultan Daˈud koˈ?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Bu si Daˈud ne teˈed mamissāhin sābu pagbayaˈan iye weˈ Niyawa Sutsihin, paˈinne,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Na, payamanun bi,” paˈin si Isa, “bang si Daˈud pangēnne Almasihin Panuhutanne, bugtuˈ dumaˈin hadja iye tubuˈne saguwaˈ langkew pe iye amban si Daˈud.” Meˈ aˈa mabanesin kēgan pakale si meˈ usihat si Isahin.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Manjari sābu magusihat pe si Isa, paˈinne, “Paghalliˈ-halliˈanun bi meˈ guru si saraˈ āgamahin. Sinna siye lumengngan magsemmek tahaˈ duk sinna siye sinalam si meˈ tabuˈan.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Bang dem langgal, mabayaˈ siye ningkoloˈ si meˈ paningkoloˈan para si meˈ aˈa pinagaddatanin. Damikkiyan bang siye si meˈ pagjamu-jamuhan, kabayaˈanden ningkoloˈ si meˈ paningkoloˈan mabangsahanin.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Saguwaˈ siye,” paˈin si Isa, “sinigpitan weˈ de meˈ dende baluhin supaya taˈeddoˈde meˈ lumaˈden, duk magsambahayang siye patahaˈ magmā-mā weˈ aˈa hāp siye. Bugtuˈ hukuman hadje tasangkaden si ahilat.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Manjari ningkoloˈ si Isa paharap si pangisi-ngisihan sīn dem langgal hadjehin. Pinayam-payaman weˈ ne meˈ aˈahin ngalaboˈ sīn dem pangisi-ngisihanin. Ekka meˈ aˈa dayahan ngalaboˈ sīn ekka.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Manjari niyaˈ tekka pī dambuwaˈ dende balu, miskin teˈed. Ngalaboˈ iye duwek kayuˈ sīn peyat, kulang du halgaˈnen.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Manjari ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen pī patapit si iye. Paˈinne si siye, “Sabennal akahante kaˈam, dende balu mamiskin inin, labi pe sīn talaboˈnen amban kēmon siye meˈ mangalaboˈ sīnin.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Peggeˈ siye kēmon,” paˈin si Isa, “ngurung siye amban alataˈde maglabi-labihin. Saguwaˈ dende inin, bisan iye miskin, pinangurung weˈ ne kēmon sīnnen bisan diddaˈ panabangne sukalnen.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.