Marcos 11

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manjari tapit ne siye si Awrusalam peggeˈ sōng tekka ne siye si meˈ kalumaˈan Betpage duk Betani laˈi si kūd Jaitun. Dinaˈak weˈ si Isa duwangan tindegnen padehellu.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Paˈinne si siye, “Pī kaˈam si kalumaˈan si dehelluhanbi miyaˈan. Pagtekkabi laˈi, magtawus kaˈam iyan ngite anak asnu dinagtel, gaˈ pe bakas kasakeyan. Lekkahanun bi duk boˈohun bi pitu.
2 com a seguinte ordem:
3 Bang niyaˈ nilew kaˈam bang weˈey eddoˈbi, paˈinun bi, ‘Niyaˈ kagunahan Panuhutanin si iye; papoleˈne du balik pitu magtawus.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Na manjari pī ne duwanganin duk takitede anak asnuhin iningketan si gawang lumaˈ si bihing kalsara. Manjari ilekkahan ne weˈ de.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Niyaˈ meˈ aˈa magtengge laˈi. Sinduwehin nilew siye, paˈinde, “Hoy, weˈey lekkahanbi anak asnu iyan?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Nambung siye kuweˈ panessaˈ si Isa siyehin, duk pinasagadan ne weˈ de binoˈo.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Manjari binoˈo weˈ de anak asnuhin pī pu si Isa. Ilampiruhan weˈ de duk meˈ semmekde, ubus bu pasakey ne si Isa.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ekka isab meˈ aˈa laˈi. Binellat weˈ meˈ aˈahin meˈ semmekden si 1ān palabeyannen. Meˈ sinduwehin kinanatan weˈ de 1ānin duk meˈ pange dawenan bakas totoˈde amban dem meˈ kabbun, pamahadjede si Isa.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Magellang-ellang meˈ aˈa si dehelluhanin duk meˈ si dambulihanin. Paˈinde, “Pudjite bi Tuhanin. Pudjite bi pinapitu weˈ Tuhanin.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Pudjite bi matekka inin, iye mapagantiˈ si papuˈte bi ley, Sultan Daˈud. Pudjite bi teˈed Tuhanin.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Manjari pagtekka si Isa si Awrusalam, paˈasek iye pī dem langgal mahadjehin. Pinayaman weˈ ne paliput kēmon malaˈi diyalemin. Ubus paluwas iye pī si Betani magtuhut duk meˈ tindegne sampūˈ duk duwehin peggeˈ kohap ne.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Pagsasumu sābude maglengngan amban Betani balik hap Awrusalam inusan si Isa.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Manjari amban katalahan niyaˈ kitene poˈon kayu ēnande igira ekka dawenne. Patapit iye pī kaw du paˈin iye ngasuwaˈ buwaˈne. Pagabutne laˈi, luwal hadja dawen takitenen peggeˈ dumaˈin baytu pagbuwaˈ meˈ igira.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Paˈin si Isa, “Tinagnaˈan maˈin gaˈi ne buwaˈ balik kayu inin.” Duk takale inin weˈ meˈ tindegnen.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Pagtekka siye si Awrusalam, padiyalem si Isa dem langgal hadjehin duk binudjew weˈ ne meˈ aˈa magdagang duk meˈ magbelli diyalem lumaˈ Tuhanin. Ilintuwadan weˈ ne meˈ lamisahan meˈ aˈa magsambiˈ-sambiˈ sīnin. Ilintuwadan isab weˈ ne meˈ paningkoloˈan meˈ aˈa magdagang assang pagkulubanin.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Gaˈi isab iye ngandaˈak bisan sine pabutas diyalem langgal magboˈo meˈ kapanyapanden.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Magusihat si Isa, paˈinne si meˈ aˈahin, “Tasulat dem kitab, paˈin Tuhanin, ‘Lumaˈkun inēnan du lumaˈ pangampunan meˈ kēmon bangsa.’ Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “hininang weˈ bi lumaˈ Tuhanin kuweˈ lumaˈ patapukan meˈ aˈa panangkew.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Manjari kaˈakahan meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin sabab hininang si Isa miyaˈan. Tinalew siye si iye peggeˈ kēmon aˈa mabanesin bengngangan si usihatnen. Hangkan miha siye lān supaya tapapateyde si Isa.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Pagmagalib ne, paluwas si Isa duk meˈ tindegnen amban puweblo miyaˈan.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Pagsalung ellew dambuwaˈin, pagbalikde hap Awrusalam, palabey siye si antag kayu igirahin. Takitede kayuhin lanes ne sampay pī si gamutne.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Manjari taˈesseb weˈ si Petros bakas binissā si Isa sabab kayuhin. Paˈinne pu si Isa, “Uy, Tuwan, payamanun be. Lanes ne kayu igira bakas sinuknaˈannun.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Paˈin si Isa si siye, “Ngandel kaˈam si Tuhan.
22 Jesus respondeu:
23 Sabennal akahante kaˈam,” paˈinne, “sine-sine magpaˈin si punu inin, ‘O punu, tahalaˈ kew duk pateppad kew pī dem tahik,’ duk bang aˈahin gaˈi duwe-duwehan dem ateynen saguwaˈ ngandel teˈed iye weˈ tuman du binissāne miyaˈan, asal hininang du miyaˈan para si iye.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Hangkan hep paˈinku si kaˈam, ine-ine pākubi si Tuhan, bang kaˈam kahagad weˈ tasangkabi ne pinākubin, asal bugtuˈ tasangkabi du.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Saguwaˈ bang kaˈam sābu māku-māku si Tuhan bu niyaˈ aˈa kapeddiˈan ateybi subey dahuˈ iye ampunbi supaya isab dusebin ampun Tuhanin, iye Samabi si surgaˈin.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang gaˈi siye ampunbi, gaˈi isab dusebin ampun Tuhanin, iye Samabi si surgaˈin.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Manjari tekka ne siye si Awrusalam. Sasang si Isa lumengngan diyalem langgal hadjehin, patapit pī si iye meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ kabahiˈanin.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Paˈinde si iye, “Ine kapatutnu ngahinang meˈ hininangnu ellew miyaˈan? Sine mangurungan kaˈu kapatutin?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Niyaˈ isab tilewku si kaˈam. Sambunganun bi ku meke kaˈam akahanku bang ine kapatutku ngahinang meˈ hinanganku miyaˈan.
29 Jesus respondeu:
30 Pamandi Yahiya meˈ aˈahin, amban kapatutnen? Amban Tuhan ke atawa amban manusiyaˈ hadja? Sambunganun bi ku.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Manjari magisun-isun siye, paˈinde, “Bang saˈupama paˈinte bi weˈ kapatut Yahiya pamandine meˈ aˈahin amban Tuhan, paˈinne iyan, ‘Na weˈey Yahiya gaˈ kahagadbi?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Saguwaˈ bang paˈinte bi, ‘Amban manusiyaˈ,’ na makatalew isab.” Tinalew siye si meˈ aˈahin peggeˈ kēmon aˈahin kahagad weˈ Yahiya asal bennal nabi Tuhanin.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Hangkan nambung siye, paˈinde, “Inday, gaˈi kataˈuhan kami bang amban kapatut Yahiyahin.” Manjari paˈin si Isa si siye, “Na, gaˈi isab kaˈam akahanku bang amban kapatutku maghinang meˈ hininangku miyaˈan.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.