Marcos 11
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA
1 Manjari tapit ne siye si Awrusalam peggeˈ sōng tekka ne siye si meˈ kalumaˈan Betpage duk Betani laˈi si kūd Jaitun. Dinaˈak weˈ si Isa duwangan tindegnen padehellu.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Paˈinne si siye, “Pī kaˈam si kalumaˈan si dehelluhanbi miyaˈan. Pagtekkabi laˈi, magtawus kaˈam iyan ngite anak asnu dinagtel, gaˈ pe bakas kasakeyan. Lekkahanun bi duk boˈohun bi pitu.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Bang niyaˈ nilew kaˈam bang weˈey eddoˈbi, paˈinun bi, ‘Niyaˈ kagunahan Panuhutanin si iye; papoleˈne du balik pitu magtawus.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Na manjari pī ne duwanganin duk takitede anak asnuhin iningketan si gawang lumaˈ si bihing kalsara. Manjari ilekkahan ne weˈ de.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Niyaˈ meˈ aˈa magtengge laˈi. Sinduwehin nilew siye, paˈinde, “Hoy, weˈey lekkahanbi anak asnu iyan?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Nambung siye kuweˈ panessaˈ si Isa siyehin, duk pinasagadan ne weˈ de binoˈo.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Manjari binoˈo weˈ de anak asnuhin pī pu si Isa. Ilampiruhan weˈ de duk meˈ semmekde, ubus bu pasakey ne si Isa.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Ekka isab meˈ aˈa laˈi. Binellat weˈ meˈ aˈahin meˈ semmekden si 1ān palabeyannen. Meˈ sinduwehin kinanatan weˈ de 1ānin duk meˈ pange dawenan bakas totoˈde amban dem meˈ kabbun, pamahadjede si Isa.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Magellang-ellang meˈ aˈa si dehelluhanin duk meˈ si dambulihanin. Paˈinde, “Pudjite bi Tuhanin. Pudjite bi pinapitu weˈ Tuhanin.
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Pudjite bi matekka inin, iye mapagantiˈ si papuˈte bi ley, Sultan Daˈud. Pudjite bi teˈed Tuhanin.”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Manjari pagtekka si Isa si Awrusalam, paˈasek iye pī dem langgal mahadjehin. Pinayaman weˈ ne paliput kēmon malaˈi diyalemin. Ubus paluwas iye pī si Betani magtuhut duk meˈ tindegne sampūˈ duk duwehin peggeˈ kohap ne.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pagsasumu sābude maglengngan amban Betani balik hap Awrusalam inusan si Isa.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Manjari amban katalahan niyaˈ kitene poˈon kayu ēnande igira ekka dawenne. Patapit iye pī kaw du paˈin iye ngasuwaˈ buwaˈne. Pagabutne laˈi, luwal hadja dawen takitenen peggeˈ dumaˈin baytu pagbuwaˈ meˈ igira.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Paˈin si Isa, “Tinagnaˈan maˈin gaˈi ne buwaˈ balik kayu inin.” Duk takale inin weˈ meˈ tindegnen.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Pagtekka siye si Awrusalam, padiyalem si Isa dem langgal hadjehin duk binudjew weˈ ne meˈ aˈa magdagang duk meˈ magbelli diyalem lumaˈ Tuhanin. Ilintuwadan weˈ ne meˈ lamisahan meˈ aˈa magsambiˈ-sambiˈ sīnin. Ilintuwadan isab weˈ ne meˈ paningkoloˈan meˈ aˈa magdagang assang pagkulubanin.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Gaˈi isab iye ngandaˈak bisan sine pabutas diyalem langgal magboˈo meˈ kapanyapanden.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Magusihat si Isa, paˈinne si meˈ aˈahin, “Tasulat dem kitab, paˈin Tuhanin, ‘Lumaˈkun inēnan du lumaˈ pangampunan meˈ kēmon bangsa.’ Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “hininang weˈ bi lumaˈ Tuhanin kuweˈ lumaˈ patapukan meˈ aˈa panangkew.”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Manjari kaˈakahan meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin sabab hininang si Isa miyaˈan. Tinalew siye si iye peggeˈ kēmon aˈa mabanesin bengngangan si usihatnen. Hangkan miha siye lān supaya tapapateyde si Isa.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Pagmagalib ne, paluwas si Isa duk meˈ tindegnen amban puweblo miyaˈan.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Pagsalung ellew dambuwaˈin, pagbalikde hap Awrusalam, palabey siye si antag kayu igirahin. Takitede kayuhin lanes ne sampay pī si gamutne.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Manjari taˈesseb weˈ si Petros bakas binissā si Isa sabab kayuhin. Paˈinne pu si Isa, “Uy, Tuwan, payamanun be. Lanes ne kayu igira bakas sinuknaˈannun.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Paˈin si Isa si siye, “Ngandel kaˈam si Tuhan.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Sabennal akahante kaˈam,” paˈinne, “sine-sine magpaˈin si punu inin, ‘O punu, tahalaˈ kew duk pateppad kew pī dem tahik,’ duk bang aˈahin gaˈi duwe-duwehan dem ateynen saguwaˈ ngandel teˈed iye weˈ tuman du binissāne miyaˈan, asal hininang du miyaˈan para si iye.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Hangkan hep paˈinku si kaˈam, ine-ine pākubi si Tuhan, bang kaˈam kahagad weˈ tasangkabi ne pinākubin, asal bugtuˈ tasangkabi du.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Saguwaˈ bang kaˈam sābu māku-māku si Tuhan bu niyaˈ aˈa kapeddiˈan ateybi subey dahuˈ iye ampunbi supaya isab dusebin ampun Tuhanin, iye Samabi si surgaˈin.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang gaˈi siye ampunbi, gaˈi isab dusebin ampun Tuhanin, iye Samabi si surgaˈin.”
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Manjari tekka ne siye si Awrusalam. Sasang si Isa lumengngan diyalem langgal hadjehin, patapit pī si iye meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ kabahiˈanin.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Paˈinde si iye, “Ine kapatutnu ngahinang meˈ hininangnu ellew miyaˈan? Sine mangurungan kaˈu kapatutin?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Niyaˈ isab tilewku si kaˈam. Sambunganun bi ku meke kaˈam akahanku bang ine kapatutku ngahinang meˈ hinanganku miyaˈan.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Pamandi Yahiya meˈ aˈahin, amban kapatutnen? Amban Tuhan ke atawa amban manusiyaˈ hadja? Sambunganun bi ku.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Manjari magisun-isun siye, paˈinde, “Bang saˈupama paˈinte bi weˈ kapatut Yahiya pamandine meˈ aˈahin amban Tuhan, paˈinne iyan, ‘Na weˈey Yahiya gaˈ kahagadbi?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Saguwaˈ bang paˈinte bi, ‘Amban manusiyaˈ,’ na makatalew isab.” Tinalew siye si meˈ aˈahin peggeˈ kēmon aˈahin kahagad weˈ Yahiya asal bennal nabi Tuhanin.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Hangkan nambung siye, paˈinde, “Inday, gaˈi kataˈuhan kami bang amban kapatut Yahiyahin.” Manjari paˈin si Isa si siye, “Na, gaˈi isab kaˈam akahanku bang amban kapatutku maghinang meˈ hininangku miyaˈan.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.