Marcos 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manjari tahalaˈ si Isa amban lahat Jalil duk hap pī iye si meˈ kalahat-lahatan laˈi si Yahudiya duk sampay si meˈ kalahatan si lipag boheˈ Jordan. Banes ne isab aˈa patipun si iye laˈi. Manjari tinoloˈan siye weˈ si Isa, sa hinangannen.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Niyaˈ meˈ Pariseo patapit pī si iye duk panguhi-nguhide iye, tilewde iye, paˈinde, “Dem saraˈ, makajari ke bang aˈahin timananne andanen?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Sambunganne siye, paˈinne, “Ine teˈ daˈakan pangurung si Musa kaˈamin?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Paˈinde, “Pangandūsan si Musa lellahin milmahan sulat pagbutasan, ubus makajari ne timananne andanen.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 “Bennal iyan,” paˈin si Isa. “Saguwaˈ hangkan sinulat weˈ ne si kaˈam pangandaˈakan iyan, sabab gaˈi kaˈam ngatu nuhut toloˈ.
5 Então Jesus disse:
6 Saguwaˈ kemuwe tagnaˈ pamapanjari Tuhan kēmon-kēmonin, ‘pinapanjari weˈ ne manusiyaˈin lella duk dende,’ sa pinaˈin dem kitabin.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Hangkan tahalaˈ lellahin amban saˈi-samanen bu padambuwaˈ iye si andanen,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 duk bakas duwehin magdambuwaˈ baran ne.’ Manjari dumaˈin ne siye duwe baran,” paˈin si Isa, “saguwaˈ dambuwaˈ baran ne.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Hangkan subey teˈed gaˈi pagbutas aˈa bakas pinagdambuwaˈ weˈ Tuhanin.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Paglaˈi ne balik meˈ tindeg si Isahin dem lumaˈ patennaˈanden, tinilew isab weˈ de si Isa sabab toloˈne miyaˈan.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Sambunganne siye, paˈinne, “Sine-sine nimanan andanen bu maganda seddili, magjina iye duk kapagduse iye si andane poˈonin.
11 E Jesus respondeu:
12 Damikkiyan bang dendehin isab timananne ellanen bu magella iye seddili, magjina iye.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Niyaˈ meˈ aˈa moˈo meˈ anakde pī pu si Isa supaya siye antananne. Saguwaˈ pinagamāhan siye weˈ meˈ tindegnen.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Pagkite si Isa inin, astel iye. “Ambat pitu si aku meˈ mākanakin,” paˈinne, “duk daˈa siye saggaˈun bi. Peggeˈ aˈa kuweˈ rnākanakin ngatu du pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bang pangandel aˈa si Tuhanin dumaˈin kuweˈ pangandel mākanakin, na aˈa iyan asal gaˈi sumakup dem pagbayaˈan Tuhanin.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Manjari pinippi weˈ si Isa meˈ mākanakin maggantiˈ-gantiˈ. Binettad weˈ ne tangannen si siye duk māku-māku kahāpan iye si Tuhan para si siye.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Manjari pagsōng lumengngan disi Isa hap kalahat-lahatan, niyaˈ aˈa magubas pī si iye duk nengge duk tuˈutne magpadiyawaˈ pu si Isa, paˈinne, “Tuwan, aˈa hāp kew. Ine subey hinangku duk ku pinasukuˈan umul salama-lama?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Weˈey paˈinnu weˈ hāp ku? Gaˈ niyaˈ hāp luwal Tuhanin dambuwaˈ-buwaˈ.
18 Jesus respondeu:
19 Kataˈuhannu du,” paˈinne, “meˈ pangandaˈakan Tuhanin. ‘Daˈa kew monoˈ. Daˈa kew magjina. Daˈa kew nangkew. Daˈa kew naksiˈ gaˈi bennal. Daˈa kew ngaliba. Pagaddatanun saˈi-samanun.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 “Na, Tuwan,” paˈinne, “kēmon iyan tinuhut weˈ ku kemuwe nakanak pe ku.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Sasang si Isa mayaman iye, kalasahanne iye. Paˈin si Isa, “Niyaˈ pe dambuwaˈ gaˈ tahinangnu. Pī kew, pabellihanun kēmon alataˈnun bu pangurungun ulinen si meˈ mamiskinin. Manjari niyaˈ du iyan alataˈnu laˈi si surgaˈ. Pagubus, balik kew pitu, nuhut kew aku.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Pagkalene bissā si Isa miyaˈan, sengngel luwenen duk tahalaˈ iye dukka, peggeˈ ekka teˈed alataˈne.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Manjani mayam si Isa paliput si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye, “Asal hunit teˈed meˈ madayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ulaliˈ teˈed meˈ tindegnen si bissāne miyaˈan. Saguwaˈ paˈinne si siye balik, “Meˈ pungtinaˈi, asal hunit teˈed aˈahin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Mura pe untaˈin palabey si lowang dalum amban aˈa dayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Pagkalede bissāne miyaˈan, ulaliˈ teˈed siye manamal duk paˈinde si iye, “Na, sine ne tapī si surgaˈin bang kuweˈ iyan?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Manjari mayam si Isa si siye duk paˈinne, “Bang manusiyaˈ gaˈi teˈed makajari, saguwaˈ bang Tuhanin, gaˈ niyaˈ hunit si iye. Tahinangne kēmon.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Manjari missā si Petros. “Payamanun kami inin,” paˈinne. “Ubus ne ambanan kami kēmon-kēmonin duk nuhut ne kami kaˈu.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 “Aweˈ,” paˈin si Isa, “sabennal akahante kaˈam, bang niyaˈ aˈa ngambanan lumaˈnen atawa pungtinaˈinen lella-dende, atawa saˈi-samanen, atawa meˈ anaknen, atawa bulaknen, bang ambananne meˈ inin sabab lasane si akuhin duk supaya iye kapalumengngan moˈo aka-aka mahāpin,
29 Jesus respondeu:
30 asal tumbasan Tuhanin iye paˈekka meˈ lumaˈ, duk meˈ pungtinaˈi lella-dende, meˈ saˈi, meˈ anak, duk meˈ bulak, tiggelanne tuˈu si dunya. Saguwaˈ makalabey isab iye kabinasahan bang iye nuhut aku. Saguwaˈ bisan iye bininasa,” paˈin si Isa, “inurungan du iye umul gaˈ tamananne laˈi si ahilat.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ekka meˈ dumehellu kuweˈituhin, dumambuli du si pasōngan duk ekka dumambuli kuweˈituhin, dumehellu du si pasōngan.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Manjari paglaˈi si Isa duk meˈ saweˈnen si lān pataked tudju Awrusalam, lumengngan si Isa padehellu amban siye. Kebba-kebbahan meˈ tindegnen duk meˈ mapatuhut si iye si dambulihanin tinalew. Binoˈo ne isab weˈ si Isa patala-tala tindegne sampūˈ duk duwehin duk inakahan siye weˈ ne sabab sōng maˈumantag si iyehin.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 “Paka1e kaˈam,” paˈinne. “Kite bi inin pataked hap Awrusalam. Paglaˈi ne kite bi, aku, Anak Manusiyaˈin, sinōngan du pī si antanan meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Manjari hukumande si akuhin weˈ pinapatey ku. Ubus sōngande du ku isab pī si antanan meˈ aˈa dumaˈin Yahudi.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Duk meˈ bangsa seddili inin, hinangde du ku dagey duk pagluraˈande ku duk lubakande ku. Ubus bu papateyde ku. Saguwaˈ puwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Manjari patapit pī pu si Isa si Yakub duk Yahiya, meˈ anak Sebedehin. Paˈinde si iye, “Tuwan, niyaˈ batang pāku kami si kaˈu hinangnu para si kami.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 “Weˈ ine kabayaˈanbi hininangku para si kaˈamin?” paˈin si Isa.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Nambung siye, paˈinde, “Kabayaˈan kamihin, bang ne kew ningkoloˈ magbayaˈ, patingkoloˈnu kami si bihingnu, dambuwaˈ si kanawanannu duk dambuwaˈ si bibangannu.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Gaˈi kataˈuhanbi bang ine pinākubi inin. Ngatu ke kaˈam bininasa kuweˈ sōng paminasa akuhin? Ngatu ke kaˈam pinapatey kuweˈ sōng pamapatey akuhin?”
38 Jesus respondeu:
39 “Aweˈ, ngatu kami,” paˈinde. Manjari paˈin si Isa si siye, “Asa1 bininasa du kaˈam kuweˈ sōng paminasa akuhin duk pinapatey du kaˈam kuweˈ pamapatey akuhin.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Saguwaˈ bang pagpatingkoloˈ si kanawanankun atawa si bibangankun,” paˈin si Isa, “dumaˈin aku magbayaˈin. Saguwaˈ meˈ paningkoloˈan miyaˈan sukuˈ si meˈ pinanyapan Tuhanin.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Manjari pagkale tindeg si Isa sampūˈin sabab pināku si Yakub duk Yahiyahin, astel siye.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Manjari ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen kēmon. Paˈinne si siye, “Kataˈuhanbi addat meˈ aˈa si dunyahin. Meˈ nakuraˈ meˈ kabangsahan seddilihin magmanda teˈed si meˈ aˈahin, duk meˈ aˈa malangkewin magbayaˈ teˈed si meˈ aˈaden.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “subey gaˈi magsa miyaˈan. Sine-sine kaˈam mabayaˈ pinalangkew, subey iye daraˈakanbi.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Duk sine-sine kaˈam asal mabayaˈ manjari tamanan malangkewin, subey iye kuweˈ banyagaˈ nabangan saweˈnen.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Peggeˈ bisan aku, Anak Manusiyaˈin,” paˈin si Isa, “dumaˈin papituhankun makitabang si manusiyaˈ saguwaˈ nabang manusiyaˈ. Duk pitu ku paglillaˈku umulkun pangalekkat meˈ aˈa maˈekkahin supaya siye gaˈi ilegga sabab duseden.”
45 Porque até o
46 Manjari tekka si Isa duk meˈ tindegnen si puweblo Ariha. Pagtahalaˈde billaˈi, ekka teˈed aˈa nuhut siye. Na, niyaˈ laˈi ningkoloˈ si higad lān palabeyanden aˈa pessek magpāku-pāku sīn. Ēnnen si Bartimiyus, anak Timiyus.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Pagkalene weˈ si Isa, aˈa Nasaretin hatiˈ mapalabey miyaˈan, ngalingan iye papales, paˈinne, “O Isa, tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si aku.”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Ekka ngamāhan iye, gaˈi iye dinaˈak magbukag. Saguwaˈ namba ne papalesne paglingannen. “O tubuˈ Sultan Daˈud,” paˈinne, “maˈaseˈ ne kew si aku.”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Padeheng si Isa duk paˈinne, “Lingananun bi iye.” Manjari ilinganan ne weˈ de aˈa mapessekin. Paˈinde si iye, “Pahāpun ateynun. Kuwat kew, īˈ kew linganan si Isa.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Magtawus inānan weˈ ne mantanen bu ne pahulangkad duk patapit iye pī pu si Isa.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Paˈin si Isa si iye, “Ine kabayaˈannu hinangku si kaˈ u?” “Tuwan,” paˈinne, “kabayaˈankun makakite ne ku.”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Paˈin si Isa si iye, “Pī ne kew. Kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku.” Magtawus iye makakite duk nuhut ne iye si Isa lumengngan.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.