Marcos 10
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Manjari tahalaˈ si Isa amban lahat Jalil duk hap pī iye si meˈ kalahat-lahatan laˈi si Yahudiya duk sampay si meˈ kalahatan si lipag boheˈ Jordan. Banes ne isab aˈa patipun si iye laˈi. Manjari tinoloˈan siye weˈ si Isa, sa hinangannen.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Niyaˈ meˈ Pariseo patapit pī si iye duk panguhi-nguhide iye, tilewde iye, paˈinde, “Dem saraˈ, makajari ke bang aˈahin timananne andanen?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Sambunganne siye, paˈinne, “Ine teˈ daˈakan pangurung si Musa kaˈamin?”
3 Jesus respondeu:
4 Paˈinde, “Pangandūsan si Musa lellahin milmahan sulat pagbutasan, ubus makajari ne timananne andanen.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 “Bennal iyan,” paˈin si Isa. “Saguwaˈ hangkan sinulat weˈ ne si kaˈam pangandaˈakan iyan, sabab gaˈi kaˈam ngatu nuhut toloˈ.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Saguwaˈ kemuwe tagnaˈ pamapanjari Tuhan kēmon-kēmonin, ‘pinapanjari weˈ ne manusiyaˈin lella duk dende,’ sa pinaˈin dem kitabin.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Hangkan tahalaˈ lellahin amban saˈi-samanen bu padambuwaˈ iye si andanen,
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 duk bakas duwehin magdambuwaˈ baran ne.’ Manjari dumaˈin ne siye duwe baran,” paˈin si Isa, “saguwaˈ dambuwaˈ baran ne.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Hangkan subey teˈed gaˈi pagbutas aˈa bakas pinagdambuwaˈ weˈ Tuhanin.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Paglaˈi ne balik meˈ tindeg si Isahin dem lumaˈ patennaˈanden, tinilew isab weˈ de si Isa sabab toloˈne miyaˈan.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Sambunganne siye, paˈinne, “Sine-sine nimanan andanen bu maganda seddili, magjina iye duk kapagduse iye si andane poˈonin.
11 E Jesus lhes disse:
12 Damikkiyan bang dendehin isab timananne ellanen bu magella iye seddili, magjina iye.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Niyaˈ meˈ aˈa moˈo meˈ anakde pī pu si Isa supaya siye antananne. Saguwaˈ pinagamāhan siye weˈ meˈ tindegnen.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Pagkite si Isa inin, astel iye. “Ambat pitu si aku meˈ mākanakin,” paˈinne, “duk daˈa siye saggaˈun bi. Peggeˈ aˈa kuweˈ rnākanakin ngatu du pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bang pangandel aˈa si Tuhanin dumaˈin kuweˈ pangandel mākanakin, na aˈa iyan asal gaˈi sumakup dem pagbayaˈan Tuhanin.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Manjari pinippi weˈ si Isa meˈ mākanakin maggantiˈ-gantiˈ. Binettad weˈ ne tangannen si siye duk māku-māku kahāpan iye si Tuhan para si siye.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Manjari pagsōng lumengngan disi Isa hap kalahat-lahatan, niyaˈ aˈa magubas pī si iye duk nengge duk tuˈutne magpadiyawaˈ pu si Isa, paˈinne, “Tuwan, aˈa hāp kew. Ine subey hinangku duk ku pinasukuˈan umul salama-lama?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Weˈey paˈinnu weˈ hāp ku? Gaˈ niyaˈ hāp luwal Tuhanin dambuwaˈ-buwaˈ.
18 Jesus respondeu:
19 Kataˈuhannu du,” paˈinne, “meˈ pangandaˈakan Tuhanin. ‘Daˈa kew monoˈ. Daˈa kew magjina. Daˈa kew nangkew. Daˈa kew naksiˈ gaˈi bennal. Daˈa kew ngaliba. Pagaddatanun saˈi-samanun.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 “Na, Tuwan,” paˈinne, “kēmon iyan tinuhut weˈ ku kemuwe nakanak pe ku.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Sasang si Isa mayaman iye, kalasahanne iye. Paˈin si Isa, “Niyaˈ pe dambuwaˈ gaˈ tahinangnu. Pī kew, pabellihanun kēmon alataˈnun bu pangurungun ulinen si meˈ mamiskinin. Manjari niyaˈ du iyan alataˈnu laˈi si surgaˈ. Pagubus, balik kew pitu, nuhut kew aku.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Pagkalene bissā si Isa miyaˈan, sengngel luwenen duk tahalaˈ iye dukka, peggeˈ ekka teˈed alataˈne.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Manjani mayam si Isa paliput si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye, “Asal hunit teˈed meˈ madayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Ulaliˈ teˈed meˈ tindegnen si bissāne miyaˈan. Saguwaˈ paˈinne si siye balik, “Meˈ pungtinaˈi, asal hunit teˈed aˈahin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Mura pe untaˈin palabey si lowang dalum amban aˈa dayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Pagkalede bissāne miyaˈan, ulaliˈ teˈed siye manamal duk paˈinde si iye, “Na, sine ne tapī si surgaˈin bang kuweˈ iyan?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Manjari mayam si Isa si siye duk paˈinne, “Bang manusiyaˈ gaˈi teˈed makajari, saguwaˈ bang Tuhanin, gaˈ niyaˈ hunit si iye. Tahinangne kēmon.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Manjari missā si Petros. “Payamanun kami inin,” paˈinne. “Ubus ne ambanan kami kēmon-kēmonin duk nuhut ne kami kaˈu.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 “Aweˈ,” paˈin si Isa, “sabennal akahante kaˈam, bang niyaˈ aˈa ngambanan lumaˈnen atawa pungtinaˈinen lella-dende, atawa saˈi-samanen, atawa meˈ anaknen, atawa bulaknen, bang ambananne meˈ inin sabab lasane si akuhin duk supaya iye kapalumengngan moˈo aka-aka mahāpin,
29 Jesus respondeu:
30 asal tumbasan Tuhanin iye paˈekka meˈ lumaˈ, duk meˈ pungtinaˈi lella-dende, meˈ saˈi, meˈ anak, duk meˈ bulak, tiggelanne tuˈu si dunya. Saguwaˈ makalabey isab iye kabinasahan bang iye nuhut aku. Saguwaˈ bisan iye bininasa,” paˈin si Isa, “inurungan du iye umul gaˈ tamananne laˈi si ahilat.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ekka meˈ dumehellu kuweˈituhin, dumambuli du si pasōngan duk ekka dumambuli kuweˈituhin, dumehellu du si pasōngan.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Manjari paglaˈi si Isa duk meˈ saweˈnen si lān pataked tudju Awrusalam, lumengngan si Isa padehellu amban siye. Kebba-kebbahan meˈ tindegnen duk meˈ mapatuhut si iye si dambulihanin tinalew. Binoˈo ne isab weˈ si Isa patala-tala tindegne sampūˈ duk duwehin duk inakahan siye weˈ ne sabab sōng maˈumantag si iyehin.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 “Paka1e kaˈam,” paˈinne. “Kite bi inin pataked hap Awrusalam. Paglaˈi ne kite bi, aku, Anak Manusiyaˈin, sinōngan du pī si antanan meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Manjari hukumande si akuhin weˈ pinapatey ku. Ubus sōngande du ku isab pī si antanan meˈ aˈa dumaˈin Yahudi.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Duk meˈ bangsa seddili inin, hinangde du ku dagey duk pagluraˈande ku duk lubakande ku. Ubus bu papateyde ku. Saguwaˈ puwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Manjari patapit pī pu si Isa si Yakub duk Yahiya, meˈ anak Sebedehin. Paˈinde si iye, “Tuwan, niyaˈ batang pāku kami si kaˈu hinangnu para si kami.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 “Weˈ ine kabayaˈanbi hininangku para si kaˈamin?” paˈin si Isa.
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Nambung siye, paˈinde, “Kabayaˈan kamihin, bang ne kew ningkoloˈ magbayaˈ, patingkoloˈnu kami si bihingnu, dambuwaˈ si kanawanannu duk dambuwaˈ si bibangannu.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Gaˈi kataˈuhanbi bang ine pinākubi inin. Ngatu ke kaˈam bininasa kuweˈ sōng paminasa akuhin? Ngatu ke kaˈam pinapatey kuweˈ sōng pamapatey akuhin?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 “Aweˈ, ngatu kami,” paˈinde. Manjari paˈin si Isa si siye, “Asa1 bininasa du kaˈam kuweˈ sōng paminasa akuhin duk pinapatey du kaˈam kuweˈ pamapatey akuhin.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Saguwaˈ bang pagpatingkoloˈ si kanawanankun atawa si bibangankun,” paˈin si Isa, “dumaˈin aku magbayaˈin. Saguwaˈ meˈ paningkoloˈan miyaˈan sukuˈ si meˈ pinanyapan Tuhanin.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Manjari pagkale tindeg si Isa sampūˈin sabab pināku si Yakub duk Yahiyahin, astel siye.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Manjari ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen kēmon. Paˈinne si siye, “Kataˈuhanbi addat meˈ aˈa si dunyahin. Meˈ nakuraˈ meˈ kabangsahan seddilihin magmanda teˈed si meˈ aˈahin, duk meˈ aˈa malangkewin magbayaˈ teˈed si meˈ aˈaden.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “subey gaˈi magsa miyaˈan. Sine-sine kaˈam mabayaˈ pinalangkew, subey iye daraˈakanbi.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Duk sine-sine kaˈam asal mabayaˈ manjari tamanan malangkewin, subey iye kuweˈ banyagaˈ nabangan saweˈnen.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Peggeˈ bisan aku, Anak Manusiyaˈin,” paˈin si Isa, “dumaˈin papituhankun makitabang si manusiyaˈ saguwaˈ nabang manusiyaˈ. Duk pitu ku paglillaˈku umulkun pangalekkat meˈ aˈa maˈekkahin supaya siye gaˈi ilegga sabab duseden.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Manjari tekka si Isa duk meˈ tindegnen si puweblo Ariha. Pagtahalaˈde billaˈi, ekka teˈed aˈa nuhut siye. Na, niyaˈ laˈi ningkoloˈ si higad lān palabeyanden aˈa pessek magpāku-pāku sīn. Ēnnen si Bartimiyus, anak Timiyus.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Pagkalene weˈ si Isa, aˈa Nasaretin hatiˈ mapalabey miyaˈan, ngalingan iye papales, paˈinne, “O Isa, tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si aku.”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Ekka ngamāhan iye, gaˈi iye dinaˈak magbukag. Saguwaˈ namba ne papalesne paglingannen. “O tubuˈ Sultan Daˈud,” paˈinne, “maˈaseˈ ne kew si aku.”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Padeheng si Isa duk paˈinne, “Lingananun bi iye.” Manjari ilinganan ne weˈ de aˈa mapessekin. Paˈinde si iye, “Pahāpun ateynun. Kuwat kew, īˈ kew linganan si Isa.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Magtawus inānan weˈ ne mantanen bu ne pahulangkad duk patapit iye pī pu si Isa.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Paˈin si Isa si iye, “Ine kabayaˈannu hinangku si kaˈ u?” “Tuwan,” paˈinne, “kabayaˈankun makakite ne ku.”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Paˈin si Isa si iye, “Pī ne kew. Kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku.” Magtawus iye makakite duk nuhut ne iye si Isa lumengngan.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.