Marcos 10

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Manjari tahalaˈ si Isa amban lahat Jalil duk hap pī iye si meˈ kalahat-lahatan laˈi si Yahudiya duk sampay si meˈ kalahatan si lipag boheˈ Jordan. Banes ne isab aˈa patipun si iye laˈi. Manjari tinoloˈan siye weˈ si Isa, sa hinangannen.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Niyaˈ meˈ Pariseo patapit pī si iye duk panguhi-nguhide iye, tilewde iye, paˈinde, “Dem saraˈ, makajari ke bang aˈahin timananne andanen?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Sambunganne siye, paˈinne, “Ine teˈ daˈakan pangurung si Musa kaˈamin?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Paˈinde, “Pangandūsan si Musa lellahin milmahan sulat pagbutasan, ubus makajari ne timananne andanen.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 “Bennal iyan,” paˈin si Isa. “Saguwaˈ hangkan sinulat weˈ ne si kaˈam pangandaˈakan iyan, sabab gaˈi kaˈam ngatu nuhut toloˈ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Saguwaˈ kemuwe tagnaˈ pamapanjari Tuhan kēmon-kēmonin, ‘pinapanjari weˈ ne manusiyaˈin lella duk dende,’ sa pinaˈin dem kitabin.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 ‘Hangkan tahalaˈ lellahin amban saˈi-samanen bu padambuwaˈ iye si andanen,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 duk bakas duwehin magdambuwaˈ baran ne.’ Manjari dumaˈin ne siye duwe baran,” paˈin si Isa, “saguwaˈ dambuwaˈ baran ne.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Hangkan subey teˈed gaˈi pagbutas aˈa bakas pinagdambuwaˈ weˈ Tuhanin.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Paglaˈi ne balik meˈ tindeg si Isahin dem lumaˈ patennaˈanden, tinilew isab weˈ de si Isa sabab toloˈne miyaˈan.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Sambunganne siye, paˈinne, “Sine-sine nimanan andanen bu maganda seddili, magjina iye duk kapagduse iye si andane poˈonin.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Damikkiyan bang dendehin isab timananne ellanen bu magella iye seddili, magjina iye.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Niyaˈ meˈ aˈa moˈo meˈ anakde pī pu si Isa supaya siye antananne. Saguwaˈ pinagamāhan siye weˈ meˈ tindegnen.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Pagkite si Isa inin, astel iye. “Ambat pitu si aku meˈ mākanakin,” paˈinne, “duk daˈa siye saggaˈun bi. Peggeˈ aˈa kuweˈ rnākanakin ngatu du pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bang pangandel aˈa si Tuhanin dumaˈin kuweˈ pangandel mākanakin, na aˈa iyan asal gaˈi sumakup dem pagbayaˈan Tuhanin.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Manjari pinippi weˈ si Isa meˈ mākanakin maggantiˈ-gantiˈ. Binettad weˈ ne tangannen si siye duk māku-māku kahāpan iye si Tuhan para si siye.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Manjari pagsōng lumengngan disi Isa hap kalahat-lahatan, niyaˈ aˈa magubas pī si iye duk nengge duk tuˈutne magpadiyawaˈ pu si Isa, paˈinne, “Tuwan, aˈa hāp kew. Ine subey hinangku duk ku pinasukuˈan umul salama-lama?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Weˈey paˈinnu weˈ hāp ku? Gaˈ niyaˈ hāp luwal Tuhanin dambuwaˈ-buwaˈ.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Kataˈuhannu du,” paˈinne, “meˈ pangandaˈakan Tuhanin. ‘Daˈa kew monoˈ. Daˈa kew magjina. Daˈa kew nangkew. Daˈa kew naksiˈ gaˈi bennal. Daˈa kew ngaliba. Pagaddatanun saˈi-samanun.’”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 “Na, Tuwan,” paˈinne, “kēmon iyan tinuhut weˈ ku kemuwe nakanak pe ku.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Sasang si Isa mayaman iye, kalasahanne iye. Paˈin si Isa, “Niyaˈ pe dambuwaˈ gaˈ tahinangnu. Pī kew, pabellihanun kēmon alataˈnun bu pangurungun ulinen si meˈ mamiskinin. Manjari niyaˈ du iyan alataˈnu laˈi si surgaˈ. Pagubus, balik kew pitu, nuhut kew aku.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Pagkalene bissā si Isa miyaˈan, sengngel luwenen duk tahalaˈ iye dukka, peggeˈ ekka teˈed alataˈne.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Manjani mayam si Isa paliput si meˈ tindegnen duk paˈinne si siye, “Asal hunit teˈed meˈ madayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ulaliˈ teˈed meˈ tindegnen si bissāne miyaˈan. Saguwaˈ paˈinne si siye balik, “Meˈ pungtinaˈi, asal hunit teˈed aˈahin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Mura pe untaˈin palabey si lowang dalum amban aˈa dayahanin ngatu pinagbayaˈan weˈ Tuhanin.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Pagkalede bissāne miyaˈan, ulaliˈ teˈed siye manamal duk paˈinde si iye, “Na, sine ne tapī si surgaˈin bang kuweˈ iyan?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Manjari mayam si Isa si siye duk paˈinne, “Bang manusiyaˈ gaˈi teˈed makajari, saguwaˈ bang Tuhanin, gaˈ niyaˈ hunit si iye. Tahinangne kēmon.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Manjari missā si Petros. “Payamanun kami inin,” paˈinne. “Ubus ne ambanan kami kēmon-kēmonin duk nuhut ne kami kaˈu.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 “Aweˈ,” paˈin si Isa, “sabennal akahante kaˈam, bang niyaˈ aˈa ngambanan lumaˈnen atawa pungtinaˈinen lella-dende, atawa saˈi-samanen, atawa meˈ anaknen, atawa bulaknen, bang ambananne meˈ inin sabab lasane si akuhin duk supaya iye kapalumengngan moˈo aka-aka mahāpin,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 asal tumbasan Tuhanin iye paˈekka meˈ lumaˈ, duk meˈ pungtinaˈi lella-dende, meˈ saˈi, meˈ anak, duk meˈ bulak, tiggelanne tuˈu si dunya. Saguwaˈ makalabey isab iye kabinasahan bang iye nuhut aku. Saguwaˈ bisan iye bininasa,” paˈin si Isa, “inurungan du iye umul gaˈ tamananne laˈi si ahilat.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Ekka meˈ dumehellu kuweˈituhin, dumambuli du si pasōngan duk ekka dumambuli kuweˈituhin, dumehellu du si pasōngan.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Manjari paglaˈi si Isa duk meˈ saweˈnen si lān pataked tudju Awrusalam, lumengngan si Isa padehellu amban siye. Kebba-kebbahan meˈ tindegnen duk meˈ mapatuhut si iye si dambulihanin tinalew. Binoˈo ne isab weˈ si Isa patala-tala tindegne sampūˈ duk duwehin duk inakahan siye weˈ ne sabab sōng maˈumantag si iyehin.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 “Paka1e kaˈam,” paˈinne. “Kite bi inin pataked hap Awrusalam. Paglaˈi ne kite bi, aku, Anak Manusiyaˈin, sinōngan du pī si antanan meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Manjari hukumande si akuhin weˈ pinapatey ku. Ubus sōngande du ku isab pī si antanan meˈ aˈa dumaˈin Yahudi.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Duk meˈ bangsa seddili inin, hinangde du ku dagey duk pagluraˈande ku duk lubakande ku. Ubus bu papateyde ku. Saguwaˈ puwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Manjari patapit pī pu si Isa si Yakub duk Yahiya, meˈ anak Sebedehin. Paˈinde si iye, “Tuwan, niyaˈ batang pāku kami si kaˈu hinangnu para si kami.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 “Weˈ ine kabayaˈanbi hininangku para si kaˈamin?” paˈin si Isa.
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Nambung siye, paˈinde, “Kabayaˈan kamihin, bang ne kew ningkoloˈ magbayaˈ, patingkoloˈnu kami si bihingnu, dambuwaˈ si kanawanannu duk dambuwaˈ si bibangannu.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Gaˈi kataˈuhanbi bang ine pinākubi inin. Ngatu ke kaˈam bininasa kuweˈ sōng paminasa akuhin? Ngatu ke kaˈam pinapatey kuweˈ sōng pamapatey akuhin?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 “Aweˈ, ngatu kami,” paˈinde. Manjari paˈin si Isa si siye, “Asa1 bininasa du kaˈam kuweˈ sōng paminasa akuhin duk pinapatey du kaˈam kuweˈ pamapatey akuhin.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Saguwaˈ bang pagpatingkoloˈ si kanawanankun atawa si bibangankun,” paˈin si Isa, “dumaˈin aku magbayaˈin. Saguwaˈ meˈ paningkoloˈan miyaˈan sukuˈ si meˈ pinanyapan Tuhanin.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Manjari pagkale tindeg si Isa sampūˈin sabab pināku si Yakub duk Yahiyahin, astel siye.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Manjari ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen kēmon. Paˈinne si siye, “Kataˈuhanbi addat meˈ aˈa si dunyahin. Meˈ nakuraˈ meˈ kabangsahan seddilihin magmanda teˈed si meˈ aˈahin, duk meˈ aˈa malangkewin magbayaˈ teˈed si meˈ aˈaden.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “subey gaˈi magsa miyaˈan. Sine-sine kaˈam mabayaˈ pinalangkew, subey iye daraˈakanbi.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Duk sine-sine kaˈam asal mabayaˈ manjari tamanan malangkewin, subey iye kuweˈ banyagaˈ nabangan saweˈnen.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Peggeˈ bisan aku, Anak Manusiyaˈin,” paˈin si Isa, “dumaˈin papituhankun makitabang si manusiyaˈ saguwaˈ nabang manusiyaˈ. Duk pitu ku paglillaˈku umulkun pangalekkat meˈ aˈa maˈekkahin supaya siye gaˈi ilegga sabab duseden.”
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Manjari tekka si Isa duk meˈ tindegnen si puweblo Ariha. Pagtahalaˈde billaˈi, ekka teˈed aˈa nuhut siye. Na, niyaˈ laˈi ningkoloˈ si higad lān palabeyanden aˈa pessek magpāku-pāku sīn. Ēnnen si Bartimiyus, anak Timiyus.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Pagkalene weˈ si Isa, aˈa Nasaretin hatiˈ mapalabey miyaˈan, ngalingan iye papales, paˈinne, “O Isa, tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si aku.”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ekka ngamāhan iye, gaˈi iye dinaˈak magbukag. Saguwaˈ namba ne papalesne paglingannen. “O tubuˈ Sultan Daˈud,” paˈinne, “maˈaseˈ ne kew si aku.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Padeheng si Isa duk paˈinne, “Lingananun bi iye.” Manjari ilinganan ne weˈ de aˈa mapessekin. Paˈinde si iye, “Pahāpun ateynun. Kuwat kew, īˈ kew linganan si Isa.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Magtawus inānan weˈ ne mantanen bu ne pahulangkad duk patapit iye pī pu si Isa.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Paˈin si Isa si iye, “Ine kabayaˈannu hinangku si kaˈ u?” “Tuwan,” paˈinne, “kabayaˈankun makakite ne ku.”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Paˈin si Isa si iye, “Pī ne kew. Kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku.” Magtawus iye makakite duk nuhut ne iye si Isa lumengngan.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.