Lucas 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA
1 Gaˈ du tiggel puwas miyaˈan, ilatag weˈ si Isa meˈ puweblohin duk kalumaˈanin magmahalayak aka-aka hāp sabab pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈahin. Nuhut iye tindegne sampūˈ duk duwehin.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Niyaˈ isab meˈ dende nuhut iye. Meˈ dende miyaˈan, niyaˈ siye bakas pakawuliˈ si Isa sakiden. Niyaˈ isab bakas pasayedan seyitan ubus bu paluwas si Isa meˈ seyitanin. Dambuwaˈ meˈ dende inin si Mariyam, dende amban Magdala, bakas paluwasan seyitan pituˈin.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Sinduwehin si Joˈanna, anda si Kusa kapatas meˈ daraˈakan Sultan Herodin, duk si Susanna, duk ekka pe meˈ dende seddili. Siye ne inin mangatasan disi Isahin.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Dambuwaˈ ellew pagbanes aˈa patipun pu si Isa, duk magkatekka siye amban meˈ kalumaˈanin, missā si Isa si siye magdalilan. Paˈinne,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Niyaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ. Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si lān. Manjari tadiˈik-diˈik duk pī meˈ manuk-manukin manganne.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, duk sakaliˈ ne tomoˈ, lanes peggeˈ gaˈi paˈessepan boheˈ.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Sinduwehin laboˈ dem kasampinitan, duk nuhut nulig sampinitin manjari katalungan tinanemin.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Niyaˈ isab meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak. Meˈ binihiˈ inin tomoˈ duk nulig duk moˈo buwaˈne. Ekka manamal jarihannen.” Manjari missā si Isa, paˈinne, “Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tinilew si Isa weˈ meˈ tindegnen bang ine hāti dalilan miyaˈan.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu, supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ si meˈ aˈa sinduwehin inaka kēmon si dalilan, supaya payamande saguwaˈ gaˈi takitede, duk supaya takalede saguwaˈ gaˈi tasabutde.”
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Na, iye inin hāti dalilan miyaˈan,” paˈin si Isa. “Binihiˈin lapal Tuhanin.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Meˈ kasabulakan si lānin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin, manjari pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilande supaya siye gaˈi kahagad duk gaˈi siye timbul.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Duk meˈ kasabulakan diyataˈ batu pānasin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin duk magtawus kahagadde duk kēgan siye. Saguwaˈ kuweˈ siye dalil binihiˈ gaˈ nganggamut. Kahagad siye daddaliˈ saguwaˈ pagtekka sassatin, gaˈi ne siye kahagad.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Duk meˈ binihiˈ malaboˈ dem kasampinitanin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin saguwaˈ sābude mapasōngin, ekka makasuse siye duk alal siye weˈ meˈ alataˈden duk sinna siye magadjak. Kuweˈ siye dalil meˈ tinanem katalungan duk gaˈ abutan toˈe buwaˈden.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Duk meˈ sinabulakan dem bulak mahāpin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin, ateyden hāp duk lunuk. Ellegde teˈed lapalin dem ateyde duk magtuyuˈ teˈed siye nuhutne, hangkan dalil tinanemin buwaˈ siye, hātinen hāp kaˈujudanden.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Paˈin si Isa pe, “Gaˈ niyaˈ aˈa mekketan payitaˈan ubus bu lekkebanne duk palanggana atawa papīne diyawaˈ kantil. Saguwaˈ papīne payitaˈanin diyataˈ tengenanne, supaya meˈ aˈa mapadiyalemin kitede dantaˈin.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Peggeˈ gaˈ niyaˈ tinapukan kuweˈitu weˈ gaˈi ujud pinaguwaˈ si pasōngan, duk kēmon manggaˈi tahāti kuweˈituhin, ujud kataˈuhan du si pasōngan.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Hangkan pakalehun bi pahāp-hāp. Peggeˈ sine-sine makasabut, inurungan du iye duk tasabutne namba. Saguwaˈ sine-sine gaˈi makasabut, bisan kannalne niyaˈ kuweˈahat tasabutne, inānan du amban iye.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Manjari tekka pī saˈi si Isahin duk meˈ pungtinaˈine lellahin, saguwaˈ gaˈ siye tumapit si iye hawal ekka aˈahin.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Niyaˈ ngakahan si Isa, paˈinne, “Tuwan, īˈ saˈinun duk meˈ pungtinaˈinun si bukut duk batang kew kitede.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Paˈin si Isa si meˈ aˈa malaˈihin, “Sasuku pakale duk nuhut lapal Tuhanin, siye iyan saˈiku duk meˈ pungtinaˈiku.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Dambuwaˈ ellew pasakey si Isa duk meˈ tindegnen dem bangkaˈ duk paˈinne si siye, “Sūng kite bi pī palipag si dambiyaˈ lamew.” Hangkan patulak ne siye.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Sasangde mapīhin tumuli si Isa. Bessuwang nihup baliyu mabasagin duk sōng pennoˈ ne bangkaˈden weˈ boheˈ, hangkan piligdu siye palenneb.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Pī siye mangun si Isa, paˈinde, “O Tuwan, matey kite bi inin!” Manjari dongaˈ si Isa duk pinadeheng weˈ ne baliyuhin duk meˈ goyak mabasagin. Magtawus ne padeheng baliyuhin duk teddoˈ ne lamewin.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ubus paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Weˈey kaˈam gaˈi ngandel si aku?” Tinalew siye duk ulaliˈ teˈed siye. Magtilew-tilew siye, paˈinde, “Aˈahey inin? Tadaˈakne bisan baliyuhin duk goyakin duk tuhutde pangandaˈakannen.”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Manjari palanjal siye palipag duk tekka siye si lahat Gerasa, magantag du duk lahat Jalil.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Pagduwaˈi si Isa amban dem bangkaˈ, niyaˈ pasampang si iye dambuwaˈ aˈa amban puweblo lahat miyaˈan pasayedan meˈ seyitan. Tiggel ne iye gaˈ magsemmek duk patennaˈannen dumaˈin si lumaˈ saguwaˈ si meˈ lingab pagkubulan.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Pagkitene si Isa, magkolehak iye duk pasujud iye si dehelluhan si Isa duk maggasud iye, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ lamudnu si aku, Isa. Kaˈu Anak Tuhanin, iye Tuhan Tamanan Malangkewin. Junjungku si kaˈu, daˈa ku binasahun.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Missā iye sa miyaˈan peggeˈ dinaˈak hep weˈ si Isa seyitanin paluwas amban iye. Matuˈuhin daran ne hep iye pagbayaˈan weˈ seyitanin duk bisan iye iningketan duk karena duk binanteyan weˈ meˈ aˈa, ujud bekkat du weˈ ne karenahin duk binoˈo iye tahalaˈ weˈ seyitanin pī si lahat makagindew-gindew.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Manjari tinilew iye weˈ si Isa, paˈinne, “Sine ēnnun?” Nambung iye, paˈinne, “Ēnkun si Ibuhan.” Peggeˈ ekka hep seyitan mapaˈasek si aˈa miyaˈan.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed meˈ seyitanin pu si Isa, gaˈi siye makipapī dem narkaˈ.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Niyaˈ magsungkal laˈi diyataˈ bīd panenan bawi, ekka manamal. Pabuyuˈ-buyuˈ meˈ seyitanin pu si Isa weˈ paˈasek siye pī dem meˈ bawihin. Dinaˈak ne siye weˈ si Isa.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Manjari paluwas meˈ seyitanin amban aˈahin duk padiyalem siye pī magdem baran meˈ bawihin. Magtawus panenan bawihin magubas padurul pī si pampang magdem lamew duk lambo siye kēmon.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Pagkite meˈ aˈa magipat bawihin maˈumantag inin, magubas siye duk magaka-aka siye laˈi si puweblo duk si meˈ lahat diyataˈ.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Manjari pī meˈ aˈahin mayaman bakas maˈumantag miyaˈan. Pagtekkade laˈi pu si Isa, takitede aˈa bakas pasayedan seyitanin ningkoloˈ laˈi si bihing bettis si Isa. Magsemmek ne iye duk hāp ne pikilannen. Manjari tinalew siye.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Ubus inaka-akahan ne siye weˈ meˈ aˈa bakas mangitehin bang saˈingge pamakawuliˈ si Isa aˈa bakas pasayedan seyitanin.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Manjari kēmon meˈ aˈa miyaˈan, meˈ amban kalahat-lahatan laˈi si Gerasa, dinaˈak weˈ de si Isa tahalaˈ peggeˈ paˈasekan talew teˈed siye. Hangkan pasakey si Isa dem bangkaˈ duk sōng patulak ne.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Aˈa makawuliˈanin pabuyuˈ-buyuˈ nuhut iye. Saguwaˈ papoleˈ si Isa iye, paˈinne,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Hap lumaˈ ne kew duk magaka-aka kew si meˈ aˈahin sabab hinangan hadje tahinang Tuhan si kaˈuhin.” Manjari lumengngan ne aˈahin duk ilatag weˈ ne puweblohin magaka-aka sabab hinangan hadje bakas tahinang si Isa si iyehin.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Pagbalik si Isa si dambiyaˈ lamew, sinna meˈ aˈahin pasampang si iye peggeˈ inagad-agad hep iye weˈ de.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Niyaˈ tekka pī si iye dambuwaˈ nakuraˈ si langgal lahat miyaˈan, ēnnen si Jairus. Pasujud iye si antag bettis si Isa duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed iye moˈo si Isa si lumaˈne.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Peggeˈ niyaˈ anakne dende dambuwaˈ-buwaˈ, sampūˈ duk duwen tahun umulnen, legget manamal duk sōng matey ne. Nuhut si Isa iye. Sasangde mapīhin, taligpit ne si Isa weˈ meˈ aˈa mabanes mapatuhut si iyehin.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Niyaˈ laˈi dem kaˈekkahan aˈahin dambuwaˈ dende saki, luwal paguwaˈan lahaˈ. Sampūˈ duk duwen tahun ne kemuwe kasakinen. Ubus ne tagastune kēmon sīnnen si meˈ doktol, saguwaˈ gaˈ niyaˈ makakawuliˈ iye.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Pī iye patapit si bukutan si Isa, duk inantan weˈ ne tuggu badjuˈ si Isahin. Magtawus padeheng paglahaˈnen.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 “Sine bakas mangantan akuhin?” paˈin si Isa. Maggaˈ siye kēmon. Manjari paˈin si Petros, “Tuwan, kabanes meˈ aˈa mapalaray si kaˈu inin, magtilew pe kew?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Saguwaˈ paˈin si Isa, “Asal niyaˈ bakas ngantan aku, peggeˈ talessaku weˈ niyaˈ balakat paguwaˈ amban dem baranku.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Sakaliˈ kataˈuhan dendehin weˈ gaˈi katapukanne bakas hininangne miyaˈan, patapit iye pī migpid duk pasujud iye si antag bettis si Isa. Duk inakahan weˈ ne si Isa si pakalehan meˈ aˈahin bang weˈey iye antanne, duk inakahan isab weˈ ne weˈ kawuliˈan iye magtawus.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Paˈin si Isa si iye, “Dende, kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku. Pī ne kew, daˈa kew suse.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Sasang si Isa pe mamissā si dendehin, niyaˈ ne aˈa tekka amban lumaˈ si Jairus. Paˈinne pu si Jairus, “Anaknu dendehin gaˈ ne. Daˈa ne sasewun guruhin.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Takale si Isa inin, ubus paˈinne pu si Jairus, “Daˈa kew tinalew. Sandel kew hadja. Ellum du iyan anaknun.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Pagtekkade laˈi si lumaˈ si Jairus, gaˈ niyaˈ daˈakne padiyalem luwal hadja si Petros, si Yahiya, si Yakub, duk saˈi-sama nakanakin.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Kēmon aˈa malaˈihin magtangis duk magmatey sabab nakanakin. Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Daˈa kaˈam magtangis. Dumaˈin matey nakanakin saguwaˈ tuli hadja.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Pinagsayehan iye weˈ de, peggeˈ kataˈuhande weˈ asal matey ne nakanakin.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Manjari inantanan weˈ si Isa tangan nakanakin duk paˈinne pinapales, “Endeng, dongaˈ kew.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Na, balik niyawanen duk magtawus iye dongaˈ. Duk dinaˈak iye weˈ si Isa pinakan.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ulaliˈ manamal saˈi-sama nakanakin. Saguwaˈ sinessaˈan teˈed siye weˈ si Isa, gaˈi dinaˈak inaka bisan pu sine sabab miyaˈan.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.