Lucas 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Gaˈ du tiggel puwas miyaˈan, ilatag weˈ si Isa meˈ puweblohin duk kalumaˈanin magmahalayak aka-aka hāp sabab pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈahin. Nuhut iye tindegne sampūˈ duk duwehin.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Niyaˈ isab meˈ dende nuhut iye. Meˈ dende miyaˈan, niyaˈ siye bakas pakawuliˈ si Isa sakiden. Niyaˈ isab bakas pasayedan seyitan ubus bu paluwas si Isa meˈ seyitanin. Dambuwaˈ meˈ dende inin si Mariyam, dende amban Magdala, bakas paluwasan seyitan pituˈin.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Sinduwehin si Joˈanna, anda si Kusa kapatas meˈ daraˈakan Sultan Herodin, duk si Susanna, duk ekka pe meˈ dende seddili. Siye ne inin mangatasan disi Isahin.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Dambuwaˈ ellew pagbanes aˈa patipun pu si Isa, duk magkatekka siye amban meˈ kalumaˈanin, missā si Isa si siye magdalilan. Paˈinne,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Niyaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ. Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si lān. Manjari tadiˈik-diˈik duk pī meˈ manuk-manukin manganne.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, duk sakaliˈ ne tomoˈ, lanes peggeˈ gaˈi paˈessepan boheˈ.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Sinduwehin laboˈ dem kasampinitan, duk nuhut nulig sampinitin manjari katalungan tinanemin.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Niyaˈ isab meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak. Meˈ binihiˈ inin tomoˈ duk nulig duk moˈo buwaˈne. Ekka manamal jarihannen.” Manjari missā si Isa, paˈinne, “Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tinilew si Isa weˈ meˈ tindegnen bang ine hāti dalilan miyaˈan.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu, supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ si meˈ aˈa sinduwehin inaka kēmon si dalilan, supaya payamande saguwaˈ gaˈi takitede, duk supaya takalede saguwaˈ gaˈi tasabutde.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Na, iye inin hāti dalilan miyaˈan,” paˈin si Isa. “Binihiˈin lapal Tuhanin.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Meˈ kasabulakan si lānin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin, manjari pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilande supaya siye gaˈi kahagad duk gaˈi siye timbul.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Duk meˈ kasabulakan diyataˈ batu pānasin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin duk magtawus kahagadde duk kēgan siye. Saguwaˈ kuweˈ siye dalil binihiˈ gaˈ nganggamut. Kahagad siye daddaliˈ saguwaˈ pagtekka sassatin, gaˈi ne siye kahagad.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Duk meˈ binihiˈ malaboˈ dem kasampinitanin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin saguwaˈ sābude mapasōngin, ekka makasuse siye duk alal siye weˈ meˈ alataˈden duk sinna siye magadjak. Kuweˈ siye dalil meˈ tinanem katalungan duk gaˈ abutan toˈe buwaˈden.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Duk meˈ sinabulakan dem bulak mahāpin, dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin, ateyden hāp duk lunuk. Ellegde teˈed lapalin dem ateyde duk magtuyuˈ teˈed siye nuhutne, hangkan dalil tinanemin buwaˈ siye, hātinen hāp kaˈujudanden.”
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Paˈin si Isa pe, “Gaˈ niyaˈ aˈa mekketan payitaˈan ubus bu lekkebanne duk palanggana atawa papīne diyawaˈ kantil. Saguwaˈ papīne payitaˈanin diyataˈ tengenanne, supaya meˈ aˈa mapadiyalemin kitede dantaˈin.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Peggeˈ gaˈ niyaˈ tinapukan kuweˈitu weˈ gaˈi ujud pinaguwaˈ si pasōngan, duk kēmon manggaˈi tahāti kuweˈituhin, ujud kataˈuhan du si pasōngan.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Hangkan pakalehun bi pahāp-hāp. Peggeˈ sine-sine makasabut, inurungan du iye duk tasabutne namba. Saguwaˈ sine-sine gaˈi makasabut, bisan kannalne niyaˈ kuweˈahat tasabutne, inānan du amban iye.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Manjari tekka pī saˈi si Isahin duk meˈ pungtinaˈine lellahin, saguwaˈ gaˈ siye tumapit si iye hawal ekka aˈahin.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Niyaˈ ngakahan si Isa, paˈinne, “Tuwan, īˈ saˈinun duk meˈ pungtinaˈinun si bukut duk batang kew kitede.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Paˈin si Isa si meˈ aˈa malaˈihin, “Sasuku pakale duk nuhut lapal Tuhanin, siye iyan saˈiku duk meˈ pungtinaˈiku.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Dambuwaˈ ellew pasakey si Isa duk meˈ tindegnen dem bangkaˈ duk paˈinne si siye, “Sūng kite bi pī palipag si dambiyaˈ lamew.” Hangkan patulak ne siye.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Sasangde mapīhin tumuli si Isa. Bessuwang nihup baliyu mabasagin duk sōng pennoˈ ne bangkaˈden weˈ boheˈ, hangkan piligdu siye palenneb.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Pī siye mangun si Isa, paˈinde, “O Tuwan, matey kite bi inin!” Manjari dongaˈ si Isa duk pinadeheng weˈ ne baliyuhin duk meˈ goyak mabasagin. Magtawus ne padeheng baliyuhin duk teddoˈ ne lamewin.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ubus paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Weˈey kaˈam gaˈi ngandel si aku?” Tinalew siye duk ulaliˈ teˈed siye. Magtilew-tilew siye, paˈinde, “Aˈahey inin? Tadaˈakne bisan baliyuhin duk goyakin duk tuhutde pangandaˈakannen.”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Manjari palanjal siye palipag duk tekka siye si lahat Gerasa, magantag du duk lahat Jalil.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Pagduwaˈi si Isa amban dem bangkaˈ, niyaˈ pasampang si iye dambuwaˈ aˈa amban puweblo lahat miyaˈan pasayedan meˈ seyitan. Tiggel ne iye gaˈ magsemmek duk patennaˈannen dumaˈin si lumaˈ saguwaˈ si meˈ lingab pagkubulan.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Pagkitene si Isa, magkolehak iye duk pasujud iye si dehelluhan si Isa duk maggasud iye, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ lamudnu si aku, Isa. Kaˈu Anak Tuhanin, iye Tuhan Tamanan Malangkewin. Junjungku si kaˈu, daˈa ku binasahun.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Missā iye sa miyaˈan peggeˈ dinaˈak hep weˈ si Isa seyitanin paluwas amban iye. Matuˈuhin daran ne hep iye pagbayaˈan weˈ seyitanin duk bisan iye iningketan duk karena duk binanteyan weˈ meˈ aˈa, ujud bekkat du weˈ ne karenahin duk binoˈo iye tahalaˈ weˈ seyitanin pī si lahat makagindew-gindew.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Manjari tinilew iye weˈ si Isa, paˈinne, “Sine ēnnun?” Nambung iye, paˈinne, “Ēnkun si Ibuhan.” Peggeˈ ekka hep seyitan mapaˈasek si aˈa miyaˈan.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed meˈ seyitanin pu si Isa, gaˈi siye makipapī dem narkaˈ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Niyaˈ magsungkal laˈi diyataˈ bīd panenan bawi, ekka manamal. Pabuyuˈ-buyuˈ meˈ seyitanin pu si Isa weˈ paˈasek siye pī dem meˈ bawihin. Dinaˈak ne siye weˈ si Isa.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Manjari paluwas meˈ seyitanin amban aˈahin duk padiyalem siye pī magdem baran meˈ bawihin. Magtawus panenan bawihin magubas padurul pī si pampang magdem lamew duk lambo siye kēmon.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Pagkite meˈ aˈa magipat bawihin maˈumantag inin, magubas siye duk magaka-aka siye laˈi si puweblo duk si meˈ lahat diyataˈ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Manjari pī meˈ aˈahin mayaman bakas maˈumantag miyaˈan. Pagtekkade laˈi pu si Isa, takitede aˈa bakas pasayedan seyitanin ningkoloˈ laˈi si bihing bettis si Isa. Magsemmek ne iye duk hāp ne pikilannen. Manjari tinalew siye.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ubus inaka-akahan ne siye weˈ meˈ aˈa bakas mangitehin bang saˈingge pamakawuliˈ si Isa aˈa bakas pasayedan seyitanin.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Manjari kēmon meˈ aˈa miyaˈan, meˈ amban kalahat-lahatan laˈi si Gerasa, dinaˈak weˈ de si Isa tahalaˈ peggeˈ paˈasekan talew teˈed siye. Hangkan pasakey si Isa dem bangkaˈ duk sōng patulak ne.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Aˈa makawuliˈanin pabuyuˈ-buyuˈ nuhut iye. Saguwaˈ papoleˈ si Isa iye, paˈinne,
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Hap lumaˈ ne kew duk magaka-aka kew si meˈ aˈahin sabab hinangan hadje tahinang Tuhan si kaˈuhin.” Manjari lumengngan ne aˈahin duk ilatag weˈ ne puweblohin magaka-aka sabab hinangan hadje bakas tahinang si Isa si iyehin.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Pagbalik si Isa si dambiyaˈ lamew, sinna meˈ aˈahin pasampang si iye peggeˈ inagad-agad hep iye weˈ de.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Niyaˈ tekka pī si iye dambuwaˈ nakuraˈ si langgal lahat miyaˈan, ēnnen si Jairus. Pasujud iye si antag bettis si Isa duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed iye moˈo si Isa si lumaˈne.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Peggeˈ niyaˈ anakne dende dambuwaˈ-buwaˈ, sampūˈ duk duwen tahun umulnen, legget manamal duk sōng matey ne. Nuhut si Isa iye. Sasangde mapīhin, taligpit ne si Isa weˈ meˈ aˈa mabanes mapatuhut si iyehin.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Niyaˈ laˈi dem kaˈekkahan aˈahin dambuwaˈ dende saki, luwal paguwaˈan lahaˈ. Sampūˈ duk duwen tahun ne kemuwe kasakinen. Ubus ne tagastune kēmon sīnnen si meˈ doktol, saguwaˈ gaˈ niyaˈ makakawuliˈ iye.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Pī iye patapit si bukutan si Isa, duk inantan weˈ ne tuggu badjuˈ si Isahin. Magtawus padeheng paglahaˈnen.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 “Sine bakas mangantan akuhin?” paˈin si Isa. Maggaˈ siye kēmon. Manjari paˈin si Petros, “Tuwan, kabanes meˈ aˈa mapalaray si kaˈu inin, magtilew pe kew?”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Saguwaˈ paˈin si Isa, “Asal niyaˈ bakas ngantan aku, peggeˈ talessaku weˈ niyaˈ balakat paguwaˈ amban dem baranku.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Sakaliˈ kataˈuhan dendehin weˈ gaˈi katapukanne bakas hininangne miyaˈan, patapit iye pī migpid duk pasujud iye si antag bettis si Isa. Duk inakahan weˈ ne si Isa si pakalehan meˈ aˈahin bang weˈey iye antanne, duk inakahan isab weˈ ne weˈ kawuliˈan iye magtawus.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Paˈin si Isa si iye, “Dende, kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku. Pī ne kew, daˈa kew suse.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Sasang si Isa pe mamissā si dendehin, niyaˈ ne aˈa tekka amban lumaˈ si Jairus. Paˈinne pu si Jairus, “Anaknu dendehin gaˈ ne. Daˈa ne sasewun guruhin.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Takale si Isa inin, ubus paˈinne pu si Jairus, “Daˈa kew tinalew. Sandel kew hadja. Ellum du iyan anaknun.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Pagtekkade laˈi si lumaˈ si Jairus, gaˈ niyaˈ daˈakne padiyalem luwal hadja si Petros, si Yahiya, si Yakub, duk saˈi-sama nakanakin.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Kēmon aˈa malaˈihin magtangis duk magmatey sabab nakanakin. Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Daˈa kaˈam magtangis. Dumaˈin matey nakanakin saguwaˈ tuli hadja.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Pinagsayehan iye weˈ de, peggeˈ kataˈuhande weˈ asal matey ne nakanakin.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Manjari inantanan weˈ si Isa tangan nakanakin duk paˈinne pinapales, “Endeng, dongaˈ kew.”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Na, balik niyawanen duk magtawus iye dongaˈ. Duk dinaˈak iye weˈ si Isa pinakan.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ulaliˈ manamal saˈi-sama nakanakin. Saguwaˈ sinessaˈan teˈed siye weˈ si Isa, gaˈi dinaˈak inaka bisan pu sine sabab miyaˈan.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.