Lucas 20
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Dambuwaˈ ellew laˈi si Isa magtoloˈ si meˈ aˈahin dem langgal hadjehin duk magmahalayak isab aka-aka mahāpin si siye. Manjari patapit pī si iye meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ kabahiˈanin.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Paˈinde si iye, “Ine kapatutnu ngahinang meˈ hininangnu ellew miyaˈan? Sine mangurungan kaˈu kapatutin?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Niyaˈ isab tilewku si kaˈam. Akahanun bi ku,
3 Jesus respondeu:
4 pamandi Yahiya meˈ aˈahin, amban Tuhan ke atawa amban manusiyaˈ hadja?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Manjari magisun-isun siye. Paˈinde, “Bang saˈupama paˈinte bi weˈ kapatut Yahiya pamandine meˈ aˈahin amban Tuhan, paˈinne iyan, ‘Na, weˈey Yahiya gaˈ kahagadbi?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Saguwaˈ bang paˈinte bi, ‘Amban manusiyaˈ,’ na, pagtibagan kite bi iyan weˈ meˈ aˈahin kēmon, peggeˈ kahagad siye weˈ Yahiya asal nabi Tuhanin.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Hangkan nambung siye, “Gaˈi kataˈuhan kami bang amban kapatut Yahiyahin.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Manjari paˈin si Isa si siye, “Na, gaˈi isab kaˈam akahanku bang amban kapatutku maghinang meˈ hininangku miyaˈan.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Manjari inakahan weˈ si Isa meˈ aˈahin dalilan inin. “Niyaˈ,” paˈinne, “aˈa maglikus bāhan ubas duk pinatungguˈ weˈ ne si meˈ aˈa, pagbahagiˈan uli tinanemnen. Ubus bu tahalaˈ iye pī si lahat tala duk tiggel iye laˈi.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Pagtaˈabut pagbuwaˈ ubasin, dinaˈak weˈ dapuˈ likusin dambuwaˈ daraˈakanne pī si meˈ aˈa tatungguˈnen māku bahagiˈne si meˈ buwaˈ ubasin. Saguwaˈ pinapeddiˈan daraˈakanin weˈ de duk pinapoleˈ iye gaˈ niyaˈ taboˈone.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ubus ngandaˈak ne isab dapuˈ likusin seddili daraˈakanne pī si siye. Pinapeddiˈan du isab weˈ de duk pinaˈiyaˈ duk pinapoleˈ gaˈ niyaˈ taboˈone.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ubus ngandaˈak ne isab iye daraˈakanne pī kamintellunen. Inin bakat-bakat du isab weˈ de, ubus bu sinōgadan weˈ de pī si bukut birang likusin.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Manjari paˈin dapuˈ likusin, ‘Ine enteˈ hinangku? Gam pe daˈakku pī anakku kinalasahanku teˈedin. Bugtuˈ pagaddatande iye.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Saguwaˈ pagkite meˈ tatungguˈ likusin anakne miyaˈan, magisun siye, paˈinde, ‘Iye hep inin pinusakaˈanin. Dayiˈ kaˈam, papateyte bi duk likus inin tepe si kite bi.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Manjari siniggew iye weˈ de duk sinōgadan pī si bukut birang likusin duk pinapatey weˈ de. Na,” paˈin si Isa, “ine enteˈ hinang dapuˈ likus miyaˈan si siye?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Hap pī iye duk papateyne meˈ tatungguˈ miyaˈan duk patungguˈanne likusnen si seddili.” Pagkale meˈ aˈahin inin, paˈinde, “Karayaw patala Tuhanin!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Saguwaˈ pinayaman siye weˈ si Isa duk paˈinne, “Na, ine paˈinbi hāti ayat inin, tasulat dem kitab, pinaˈin,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Paˈin si Isa pe, “Kēmon malaboˈ diyataˈ batu inin posak-posak barannen. Duk sasuku kalaboˈan batu inin, pipis iye.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ nakuraˈ imamin, batang ne siggewde si Isa duˈun-duˈun, peggeˈ tahātide weˈ siye inandigne si dalilan sabab likus miyaˈan. Saguwaˈ gaˈ iye siggewde peggeˈ talew siye si meˈ aˈa maˈekkahin.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Hangkan miha-miha siye lān supaya iye tasōngande pī si antanan gubnulin. Nangdan siye meˈ aˈa dinaˈak pī pakale pu si Isa, magmā-mā weˈ siye meˈ aˈa asal nuhut saraˈ, supaya iye takuhide si meˈ bissānen.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Manjari paˈin meˈ aˈa tinangdanan miyaˈan pu si Isa, “Tuwan, kataˈuhan kami weˈ patut meˈ binissānun duk pamanoloˈnun. Gaˈi pagbiddaˈnu aˈahin duk bennal meˈ panoloˈnu sabab kahandak Tuhanin.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Ine paˈinnu. Patuhut ke si saraˈte bi bang kite bi magbayed sukey si Sultan Nakuraˈ bangsa Romahin atawa gaˈi.”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa pangakkalden. Paˈinne si siye,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Pakitehanun bi ku sīn tuwas.” Paglaˈi ne sīnin, paˈinne, “Pattaˈ sine teˈ duk sulat sine si sīn inin?” Paˈinde, “Pattaˈ Sultan Nakuraˈin duk sulatnen.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 “Na,” paˈin si Isa, “pangurungun bi si Sultan Nakuraˈin sukuˈ si iyehin, duk pangurungun bi si Tuhan sukuˈ si Tuhanin. (Hātinen, magbayed kaˈam sukey duk pangurungun bi dibin dambūs-būs si Tuhan.)”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Gaˈ iye takuhide si meˈ binissāne si harapan meˈ aˈahin. Saguwaˈ ulaliˈ teˈed siye si sambungnen, hangkan gaˈ ne niyaˈ bissāde.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Puwas miyaˈan, niyaˈ pī pu si Isa meˈ Sadduseo. Siye inin gaˈi kahagad weˈ ellum balik meˈ pateyin si ellew dambuli.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, niyaˈ saraˈ pangurung si Musa kite bi, paˈinne, ‘Bang niyaˈ lella bu matey iye gaˈ niyaˈ anakne, subey ne maganda salinen si balu miyaˈan duk niyaˈ tubuˈ sakanen.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Na manjari, niyaˈ miyaˈan pituˈ lella magpungtinaˈi. Sakahin maganda, manjari matey iye gaˈ anakde.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ubus mapasunuˈin maganda si baluhin, duk matey iye gaˈ du isab niyaˈ anakde.
30 o segundo
31 Ubus bu katelluhin pagantiˈ nganda baluhin, sampay kēmon siye kapituˈ magpungtinaˈihin maggantiˈ nganda baluhin, duk matey siye gaˈ niyaˈ anak ambanande.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Si kakapusannen matey isab dendehin.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Na, Tuwan,” paˈinde, “si ellew pagellum balik meˈ pateyin, anda sine iye? Bu pituˈ magpungtinaˈihin makaˈanda iye.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Nambung si Isa, paˈinne, “Meˈ aˈa si dunya inin maganda duk magella.
34 Jesus respondeu:
35 Saguwaˈ meˈ aˈa kinimmatan weˈ Tuhan mapataˈ pinakellum balik amban meˈ pateyin duk maglahat laˈi si surgaˈin, gaˈi ne siye maganda atawa magella.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Peggeˈ gaˈi ne siye matey saguwaˈ kuweˈ ne siye meˈ malaˈikatin. Meˈ anak Tuhanin ne siye peggeˈ bakas pinakellum ne siye balik amban kamateyden.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Na, pasal meˈ aˈa mamateyin weˈ pinakellum balik, pinapastiˈ inin weˈ si Musa dem kitab. Sinulat hep weˈ ne laˈi sabab poˈon puhung makayatin. Pangēnne Tuhanin laˈi, ‘Tuhan pagtuhanan disi Ibrahim duk si Isahak duk si Yakubin.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Tuhanin Tuhan meˈ maˈellumin dumaˈin Tuhan meˈ mamateyin. (Hātinen bisan disi Ibrahim duk Isahak duk si Yakub tiggel ne matey, ellum siye laˈi si surgaˈ peggeˈ inisbat pe weˈ de Tuhanin.) Bang si bistahan Tuhan, ellum kēmon aˈahin.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Paˈin sinduwe meˈ guru si saraˈ āgamahin pu si Isa, “Tuwan, hāp sambungnu miyaˈan.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Gaˈ ne siye makatawakkal nilew iye namba.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Manjari paˈin si Isa si siye, “Weˈey meˈ aˈahin magpaˈin weˈ Almasihin tubuˈ Sultan Daˈud koˈ.
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Peggeˈ si Daˈud ne teˈed magpaˈinin dem kitab Jabur, paˈinne,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha
44 Na,” paˈin si Isa, “bang Almasihin inēnan Panuhutan weˈ si Daˈud, saˈingge kajarinen weˈ tubuˈ Sultan Daˈud iye?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Duk sasang meˈ aˈahin kēmon pakale, paˈin si Isa si meˈ tindegnen,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Paghalliˈ-halliˈanun bi meˈ guru si saraˈ āgamahin. Sinna siye lumengngan magsemmek tahaˈ duk sinna siye sinalam si meˈ tabuˈan. Bang dem langgal, mabayaˈ siye ningkoloˈ si meˈ paningkoloˈan para si meˈ aˈa pinagaddatanin. Damikkiyan bang siye si meˈ pagjamu-jamuhan, kabayaˈanden ningkoloˈ si meˈ paningkoloˈan mabangsahanin.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Sinigpitan weˈ de meˈ dende baluhin supaya taˈeddoˈde meˈ lumaˈden, duk panapukde hinangande malaˈat inin, magsambahayang siye patahaˈ, magmā-mā weˈ aˈa hāp siye. Bugtuˈ hukuman hadje tasangkaden si ahilat.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.