Lucas 20

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dambuwaˈ ellew laˈi si Isa magtoloˈ si meˈ aˈahin dem langgal hadjehin duk magmahalayak isab aka-aka mahāpin si siye. Manjari patapit pī si iye meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ kabahiˈanin.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Paˈinde si iye, “Ine kapatutnu ngahinang meˈ hininangnu ellew miyaˈan? Sine mangurungan kaˈu kapatutin?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Niyaˈ isab tilewku si kaˈam. Akahanun bi ku,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 pamandi Yahiya meˈ aˈahin, amban Tuhan ke atawa amban manusiyaˈ hadja?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Manjari magisun-isun siye. Paˈinde, “Bang saˈupama paˈinte bi weˈ kapatut Yahiya pamandine meˈ aˈahin amban Tuhan, paˈinne iyan, ‘Na, weˈey Yahiya gaˈ kahagadbi?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Saguwaˈ bang paˈinte bi, ‘Amban manusiyaˈ,’ na, pagtibagan kite bi iyan weˈ meˈ aˈahin kēmon, peggeˈ kahagad siye weˈ Yahiya asal nabi Tuhanin.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Hangkan nambung siye, “Gaˈi kataˈuhan kami bang amban kapatut Yahiyahin.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Manjari paˈin si Isa si siye, “Na, gaˈi isab kaˈam akahanku bang amban kapatutku maghinang meˈ hininangku miyaˈan.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Manjari inakahan weˈ si Isa meˈ aˈahin dalilan inin. “Niyaˈ,” paˈinne, “aˈa maglikus bāhan ubas duk pinatungguˈ weˈ ne si meˈ aˈa, pagbahagiˈan uli tinanemnen. Ubus bu tahalaˈ iye pī si lahat tala duk tiggel iye laˈi.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Pagtaˈabut pagbuwaˈ ubasin, dinaˈak weˈ dapuˈ likusin dambuwaˈ daraˈakanne pī si meˈ aˈa tatungguˈnen māku bahagiˈne si meˈ buwaˈ ubasin. Saguwaˈ pinapeddiˈan daraˈakanin weˈ de duk pinapoleˈ iye gaˈ niyaˈ taboˈone.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ubus ngandaˈak ne isab dapuˈ likusin seddili daraˈakanne pī si siye. Pinapeddiˈan du isab weˈ de duk pinaˈiyaˈ duk pinapoleˈ gaˈ niyaˈ taboˈone.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Ubus ngandaˈak ne isab iye daraˈakanne pī kamintellunen. Inin bakat-bakat du isab weˈ de, ubus bu sinōgadan weˈ de pī si bukut birang likusin.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Manjari paˈin dapuˈ likusin, ‘Ine enteˈ hinangku? Gam pe daˈakku pī anakku kinalasahanku teˈedin. Bugtuˈ pagaddatande iye.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Saguwaˈ pagkite meˈ tatungguˈ likusin anakne miyaˈan, magisun siye, paˈinde, ‘Iye hep inin pinusakaˈanin. Dayiˈ kaˈam, papateyte bi duk likus inin tepe si kite bi.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Manjari siniggew iye weˈ de duk sinōgadan pī si bukut birang likusin duk pinapatey weˈ de. Na,” paˈin si Isa, “ine enteˈ hinang dapuˈ likus miyaˈan si siye?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Hap pī iye duk papateyne meˈ tatungguˈ miyaˈan duk patungguˈanne likusnen si seddili.” Pagkale meˈ aˈahin inin, paˈinde, “Karayaw patala Tuhanin!”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Saguwaˈ pinayaman siye weˈ si Isa duk paˈinne, “Na, ine paˈinbi hāti ayat inin, tasulat dem kitab, pinaˈin,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Paˈin si Isa pe, “Kēmon malaboˈ diyataˈ batu inin posak-posak barannen. Duk sasuku kalaboˈan batu inin, pipis iye.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ nakuraˈ imamin, batang ne siggewde si Isa duˈun-duˈun, peggeˈ tahātide weˈ siye inandigne si dalilan sabab likus miyaˈan. Saguwaˈ gaˈ iye siggewde peggeˈ talew siye si meˈ aˈa maˈekkahin.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Hangkan miha-miha siye lān supaya iye tasōngande pī si antanan gubnulin. Nangdan siye meˈ aˈa dinaˈak pī pakale pu si Isa, magmā-mā weˈ siye meˈ aˈa asal nuhut saraˈ, supaya iye takuhide si meˈ bissānen.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Manjari paˈin meˈ aˈa tinangdanan miyaˈan pu si Isa, “Tuwan, kataˈuhan kami weˈ patut meˈ binissānun duk pamanoloˈnun. Gaˈi pagbiddaˈnu aˈahin duk bennal meˈ panoloˈnu sabab kahandak Tuhanin.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Ine paˈinnu. Patuhut ke si saraˈte bi bang kite bi magbayed sukey si Sultan Nakuraˈ bangsa Romahin atawa gaˈi.”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa pangakkalden. Paˈinne si siye,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Pakitehanun bi ku sīn tuwas.” Paglaˈi ne sīnin, paˈinne, “Pattaˈ sine teˈ duk sulat sine si sīn inin?” Paˈinde, “Pattaˈ Sultan Nakuraˈin duk sulatnen.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 “Na,” paˈin si Isa, “pangurungun bi si Sultan Nakuraˈin sukuˈ si iyehin, duk pangurungun bi si Tuhan sukuˈ si Tuhanin. (Hātinen, magbayed kaˈam sukey duk pangurungun bi dibin dambūs-būs si Tuhan.)”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Gaˈ iye takuhide si meˈ binissāne si harapan meˈ aˈahin. Saguwaˈ ulaliˈ teˈed siye si sambungnen, hangkan gaˈ ne niyaˈ bissāde.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Puwas miyaˈan, niyaˈ pī pu si Isa meˈ Sadduseo. Siye inin gaˈi kahagad weˈ ellum balik meˈ pateyin si ellew dambuli.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, niyaˈ saraˈ pangurung si Musa kite bi, paˈinne, ‘Bang niyaˈ lella bu matey iye gaˈ niyaˈ anakne, subey ne maganda salinen si balu miyaˈan duk niyaˈ tubuˈ sakanen.’
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Na manjari, niyaˈ miyaˈan pituˈ lella magpungtinaˈi. Sakahin maganda, manjari matey iye gaˈ anakde.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ubus mapasunuˈin maganda si baluhin, duk matey iye gaˈ du isab niyaˈ anakde.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Ubus bu katelluhin pagantiˈ nganda baluhin, sampay kēmon siye kapituˈ magpungtinaˈihin maggantiˈ nganda baluhin, duk matey siye gaˈ niyaˈ anak ambanande.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Si kakapusannen matey isab dendehin.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Na, Tuwan,” paˈinde, “si ellew pagellum balik meˈ pateyin, anda sine iye? Bu pituˈ magpungtinaˈihin makaˈanda iye.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Nambung si Isa, paˈinne, “Meˈ aˈa si dunya inin maganda duk magella.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Saguwaˈ meˈ aˈa kinimmatan weˈ Tuhan mapataˈ pinakellum balik amban meˈ pateyin duk maglahat laˈi si surgaˈin, gaˈi ne siye maganda atawa magella.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Peggeˈ gaˈi ne siye matey saguwaˈ kuweˈ ne siye meˈ malaˈikatin. Meˈ anak Tuhanin ne siye peggeˈ bakas pinakellum ne siye balik amban kamateyden.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Na, pasal meˈ aˈa mamateyin weˈ pinakellum balik, pinapastiˈ inin weˈ si Musa dem kitab. Sinulat hep weˈ ne laˈi sabab poˈon puhung makayatin. Pangēnne Tuhanin laˈi, ‘Tuhan pagtuhanan disi Ibrahim duk si Isahak duk si Yakubin.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Tuhanin Tuhan meˈ maˈellumin dumaˈin Tuhan meˈ mamateyin. (Hātinen bisan disi Ibrahim duk Isahak duk si Yakub tiggel ne matey, ellum siye laˈi si surgaˈ peggeˈ inisbat pe weˈ de Tuhanin.) Bang si bistahan Tuhan, ellum kēmon aˈahin.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Paˈin sinduwe meˈ guru si saraˈ āgamahin pu si Isa, “Tuwan, hāp sambungnu miyaˈan.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Gaˈ ne siye makatawakkal nilew iye namba.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Manjari paˈin si Isa si siye, “Weˈey meˈ aˈahin magpaˈin weˈ Almasihin tubuˈ Sultan Daˈud koˈ.
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Peggeˈ si Daˈud ne teˈed magpaˈinin dem kitab Jabur, paˈinne,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Na,” paˈin si Isa, “bang Almasihin inēnan Panuhutan weˈ si Daˈud, saˈingge kajarinen weˈ tubuˈ Sultan Daˈud iye?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Duk sasang meˈ aˈahin kēmon pakale, paˈin si Isa si meˈ tindegnen,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Paghalliˈ-halliˈanun bi meˈ guru si saraˈ āgamahin. Sinna siye lumengngan magsemmek tahaˈ duk sinna siye sinalam si meˈ tabuˈan. Bang dem langgal, mabayaˈ siye ningkoloˈ si meˈ paningkoloˈan para si meˈ aˈa pinagaddatanin. Damikkiyan bang siye si meˈ pagjamu-jamuhan, kabayaˈanden ningkoloˈ si meˈ paningkoloˈan mabangsahanin.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Sinigpitan weˈ de meˈ dende baluhin supaya taˈeddoˈde meˈ lumaˈden, duk panapukde hinangande malaˈat inin, magsambahayang siye patahaˈ, magmā-mā weˈ aˈa hāp siye. Bugtuˈ hukuman hadje tasangkaden si ahilat.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.