Lucas 1

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ekka ne bakas nulat sabab meˈ bakas malumabey diyalem kamihin, sabab Almasihin.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Sinulat weˈ de meˈ bakas inaka si kamihin weˈ meˈ bakas mangite hininangne kemuwe tagnaˈin, duk siye inin meˈ aˈa magmahalayak lapal Tuhanin.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Na, aku isab kuweˈitu, peggeˈ bakas tapaliksaˈku ne teˈed kēmon malumabey miyaˈan kemuwe tagnaˈ, tapikilku isab manulat inin pinagturul-turul para si kaˈu, Tuwan Teopilus,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 supaya kataˈuhannu weˈ kēmon bakas sinalsila si kaˈuhin asal bennal teˈed.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Kuweˈ inin tagnaˈnen: Matuˈuhin, masa si Herod pe sultan si lahat Yahudiyahin, niyaˈ imam ēnnen Jakariya. Dambuwaˈ iye meˈ imam si grupu Imam Abiya ley. Andanen si Elisabet pangkatan meˈ imam isab.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Kaduwangan siye bentel si pagmatahan Tuhan. Tinuhut teˈed weˈ de kēmon saraˈ duk pangandaˈakan Tuhanin. Gaˈ niyaˈ panallaˈan siye.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Saguwaˈ gaˈ niyaˈ anakde peggeˈ gaˈi anakan Elisabet duk masa miyaˈan bahiˈ ne teˈed siye saliˈ-saliˈ.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Manjari dambuwaˈ ellew, pagantiˈ ne magimam Jakariya duk grupunen si langgal mahadjehin.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Sa addat meˈ imamin magpuwaˈan siye, duk Jakariya kapasukuˈan manugtug kamanyanin dem bilik sutsi dem langgalin. Hangkan padiyalem iye pī si lumaˈ Tuhanin.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Meˈ aˈa mabanesin laˈi si bukut ngampun-ngampun sasang panugtug kamanyanin.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Manjari pabagala si iye dambuwaˈ malaˈikat Tuhanin nengge laˈi si kanawanan antag panugtug-nugtugan kamanyanin.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Pagkite Jakariya malaˈikatin, takeddut iye duk paˈasekan talew iye.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Saguwaˈ paˈin malaˈikatin si iye, “Daˈa kew tinalew, Jakariya. Pinakale ne weˈ Tuhanin pangampunnun. Andanun Elisabet nganak du weˈ nu dambuwaˈ lella duk ēnanun iye Yahiya.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Asal sinna kew teˈed iyan duk kēgan kew duk ekka isab aˈa kēgan paginanakan ne iye,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 peggeˈ bangsahan du iye iyan si pagmatahan Tuhan. Gaˈi iye subey nginum ine-ine makalango. Kemuwe inanakan iye, andang ne iye paˈasekan Niyawa Sutsihin.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Duk ekka meˈ aˈa Israˈil taboˈone balik si Tuhan Panuhutanden.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Si Yahiya anaknu inin, iye mapadehellu amban Panuhutanin. Pagbayaˈan iye weˈ Niyawa Sutsihin kuweˈ Nabi Eliyas masaley, duk balakatan iye kuweˈ balakat Nabi Eliyasin masaley. Sabab panoloˈnen, maghāp balik meˈ samahin duk meˈ anakden. Duk meˈ aˈa manggaˈi manuhut pangandaˈakan Tuhanin, sabab meˈ panoloˈnen, pindahande du pikilanden duk bentel ne pamikilden. Ubus niyaˈ ne meˈ aˈa memes bang tekka Panuhutanin.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Paˈin Jakariya si malaˈikatin, “Saˈingge pakabugtuˈku inin? Bahiˈ ne ku duk andakun bahiˈ ne du isab.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Nambung malaˈikatin, paˈinne, “Jibraˈil ku inin. Aku inin luwal ku nengge si panaˈanan Tuhanin. Dinaˈak ku weˈ Tuhanin pitu missā si kaˈu ngakahan kaˈu aka-aka mahāp inin.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Payamanun be, peggeˈ gaˈ kahagadnu inakakun, ngaˈumew kew iyan duk gaˈi kew makabissā samantaˈan gaˈi tuman pinaˈinku si kaˈu inin. Saguwaˈ kēmon bakas inakaku si kaˈuhin asal tuman du bang taˈabut ne waktunen.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Sābu miyaˈan, meˈ aˈahin magagad pu si Jakariya duk ulaliˈ siye bang weˈey iye managhāˈ tiggel laˈi diyalem langgal.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Pagpaguwaˈne, gaˈi iye taˈu missā si siye hangkan kataˈuhande weˈ niyaˈ bakas takitene pabagala si iye laˈi dem langgal. Ninyas-ninyas hadja iye si siye peggeˈ umew ne iye.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Manjari pagjukup ne ellew pagimamnen laˈi si langgal mahadjehin, balik ne iye hap lahatne.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Gaˈ du tiggel, betteng ne si Elisabet, andanen, duk dem limem bulan gaˈ Elisabet paguwaˈ-guwaˈ.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Paˈinne, “Asal hāp Tuhanin si aku. Inānan ne weˈ ne kaˈiyaˈanku si meˈ aˈahin peggeˈ tiyaˈ ne ku sōng anakan.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Pagennem bulan ne betteng Elisabetin, dinaˈak weˈ Tuhanin malaˈikat Jibraˈil hap pī si dambuwaˈ puweblo laˈi si lahat Jalil inēnan Nasaret.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Dinaˈak iye pī si dambuwaˈ budjang ēnnen si Mariyam. Si Mariyam inin magtunang duk dambuwaˈ lella ēnnen si Yusup, tubuˈ Sultan Daˈud ley.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Pagtekka malaˈikatin laˈi si palaˈihan Mariyamin, paˈinne si dendehin, “Assalamu alaikum. Tapeneˈ kew weˈ Tuhanin, Mariyam. Luˈu si kaˈu Tuhanin.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Pagkale Mariyam pinaˈin malaˈikatin, sasew teˈed dem pikilannen duk pinikil-pikil weˈ ne bang ine hāti pinaˈinne si iye miyaˈan.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Manjari paˈin malaˈikatin si iye, “Daˈa kew tinalew, Mariyam, peggeˈ kasulutan teˈed Tuhanin si kaˈu.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Sōng betteng kew iyan duk nganak kew lella. Ēnanun iye si Isa.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Bangsahan teˈed iye iyan duk inēnan du iye Anak Tuhan Tamanan Malangkewin. Duk pamanjari Tuhanin du iye sultan kuweˈ papuˈne Sultan Daˈud ley.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Duk magsultan du iye si meˈ bangsa Israˈilin salama-lama. Gaˈ niyaˈ tamanan pagsultannen.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Paˈin Mariyam si malaˈikatin, “Saˈingge kajarine inin bu gaˈ pe niyaˈ ellaku?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Nambung malaˈikatin, paˈinne, “Patekka du piyu si kaˈu Niyawa Sutsihin duk kalandungan du kew weˈ balakat Tuhanin. Hangkan hep nakanak inanakannun sutsi duk inēnan iye Anak Tuhan.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Payamanun be isab usbanun Elisabet. Betteng iye kuweˈitu bisan ne iye bahiˈ. Dende pinaˈinde gaˈi manganakin, kuweˈitu ennem bulan ne bettengnen.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Peggeˈ bang si Tuhan gaˈ niyaˈ hunit.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Manjari paˈin Mariyam, “Daraˈakan Tuhanin ku inin. Maglillaˈ ku si pinaˈinnun.” Ubus tahalaˈ ne amban iye malaˈikatin.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Gaˈ tiggel puwas miyaˈan, magmemes Mariyam duk magdayiˈ-dayiˈ iye hap pī si dambuwaˈ lahat diyataˈ laˈi si Yahudiya.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Pagtekkane laˈi, hap pī iye si lumaˈ Jakariya duk paˈinne pu si Elisabet, “Assalamu alaikum.”
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Pagtakale Elisabet suwala Mariyamin, magtawus usaˈ nakanakin dem bettengne duk pagbayaˈan iye weˈ Niyawa Sutsihin,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 duk missā iye papales pu si Mariyam, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ dende tuˈu si dunya kuweˈ kaˈuhin kaˈurungan kahāpan maglabi-labi weˈ Tuhanin. Damikkiyan nakanak sōng inanakannun maglabi-labi isab kahāpan pangurung si iyehin.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Weˈey teˈ ku pinahadje weˈ saˈi Panuhutankun, tiyaˈ pitu nindew aku.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Peggeˈ pagtakaleku suwalanun, magtawus nakanak dem bettengkun usaˈ manamal hawal kēgnen.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Asal kēgan kew paˈin manamal peggeˈ kinahagad weˈ nu weˈ tumanan Tuhanin du pinaˈinne si kaˈuhin.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Manjari paˈin Mariyam, “Asal pahadjeku teˈed Tuhanin amban dem ateyku.
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Pinakēg ku teˈed weˈ Tuhan manimbul akuhin,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 peggeˈ inasip ku weˈ ne, daraˈakanne madiyawaˈin. Peggeˈ amban kuweˈitu inin, kēmon aˈa magpangkat-mamangkatin ēnande du ku dende asal makēganin.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Peggeˈ Tuhan Mabalakatanin, hinangan makaˈulaliˈ hininangne si akuhin. Asal sutsi iye.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Maˈaseˈ teˈed iye si meˈ magpangkat-pangkatan mahadje iyehin.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Pakitehanne basagnen si meˈ hinangannen, pagkanat-kanatne meˈ malangkew ateynen.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ānanne meˈ sultanin amban pagsultananden duk palangkewne meˈ madiyawaˈ ateynen.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Duhulanne duk mahāpin meˈ kasukalanin duk patahalaˈne meˈ madayahanin gaˈ niyaˈ taboˈode.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Tinabangan du weˈ Tuhanin daraˈakannen, bangsaten bi Israˈil. Gaˈ du takayipatne janjiˈnen weˈ kaˈaseˈanne kite bi.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Peggeˈ bakas nanggup iye si meˈ kapapuˈanten bi, pu si Ibrahim duk meˈ tubuˈnen, weˈ kaˈaseˈanne du kite bi salama-lama.”
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Patennaˈ Mariyam tellum bulan laˈi pu si Elisabet, ubus hap lumaˈ ne iye balik.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Manjari, taˈabut ne ellew panganak Elisabetin duk nganak iye lella.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Pagkale meˈ saweˈne magtapit lumaˈin duk meˈ kaˈusbahannen weˈ hāp teˈed hinangan Tuhanin si iye, magkēg isab siye matuk si iye.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Pagtaˈabut ne nakanakin walum bahangi diyataˈ kāpan, patipun siye pangislam nakanakin duk arak ēnande nakanakin Jakariya, sa ēn samanen.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Saguwaˈ paˈin saˈinen, “Daˈa. Subey iye inēnan Yahiya.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 “Weˈey?” paˈinde. “Gaˈ hatiˈ niyaˈ bisan dambuwaˈ meˈ kaˈusbahannun magēn iyan.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Manjari magsinyas siye si sama nakanakin bang ine kabayaˈanne pangēn nakanakin.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Ninyas isab Jakariya māku panulatan duk sinulatnen inin: “Ēnnen Yahiya.” Ulaliˈ teˈed siye kēmon.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Manjari magtawus ne Jakariya makabissā duk pinudji weˈ ne Tuhanin.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Paˈasekan talew kēmon saweˈde magtapit lumaˈin duk bawag maˈumantag inin si meˈ kalahat-lahatan diyataˈ laˈi si Yahudiya.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Duk kēmon makakale inin, luwal pikil-pikilde duk paˈinde, “Ine enteˈ pangagantaˈ Tuhan nakanak miyaˈan?” Peggeˈ pastiˈ weˈ balakat Tuhanin laˈi si nakanak miyaˈan.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Manjari Jakariya, sama nakanakin, pinagbayaˈan weˈ Niyawa Sutsihin duk pasampayne lapal Tuhanin, paˈinne,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Pudjite bi Tuhanin, iye Tuhan sinambahayang bangsate bi Israˈilin, peggeˈ taˈessebne du kite bi meˈ aˈanen duk pinaluwas kite bi weˈ ne.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Papitune si kite bi dambuwaˈ manimbulin, balakatan du iye duk tubuˈ daraˈakannen Sultan Daˈud ley.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Asal nanggup Tuhanin awwalley duk pinalataˈ inin weˈ meˈ nabine masutsihin.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Nanggup Tuhanin weˈ asal paluwasne kite bi amban meˈ bantaten bi duk amban antanan meˈ mabunsi si kitehin bi.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Paˈinne weˈ kaˈaseˈanne meˈ kapapuˈante bi ley duk tumananne du janjiˈne masutsihin,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 iye janjiˈ sinapahanne si papuˈten bi Ibrahim.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Ngajanjiˈ hep iye weˈ kite bi meˈ tubuˈ Ibrahimin, paluwasne du amban antanan meˈ bantaten bi duk kite bi kapaghinang si Tuhan, gaˈ niyaˈ makatalew kite bi,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 supaya tiggelante bi maˈellumin kapaghinang kite bi si Tuhan, sutsi pagateyten, duk bentel hinanganten.”
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Manjari missā Jakariya si anaknen, paˈinne, “Kaˈu Totoˈ, inēnan du kew nabi Tuhan Tamanan Malangkewin. Peggeˈ padehellu du kew amban Panuhutanin manyap lān palabeyannen.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Kaˈu iye mangakahan meˈ aˈanen supaya kataˈuhande weˈ bang inampun ne duseden, timbul du siye.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Peggeˈ Tuhanin maˈaseˈ teˈed duk hāp. Papitune si kite bi dantaˈ amban surgaˈin.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Sinag dantaˈ inin si kēmon mapatennaˈ dem lindemin, si meˈ aˈa matalew mamateyin, duk panduˈanne kite bi pī si lān tudju kasanyanganin.”
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Manjari anak Jakariyahin nulig ne paˈin duk magkasōng isab pamikilnen. Duk laˈi iye patennaˈ dem lahat makagindew-gindew samantaˈan gaˈ pe iye paguwaˈ patampak si meˈ aˈa Israˈilin.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.