Lucas 1

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ekka ne bakas nulat sabab meˈ bakas malumabey diyalem kamihin, sabab Almasihin.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Sinulat weˈ de meˈ bakas inaka si kamihin weˈ meˈ bakas mangite hininangne kemuwe tagnaˈin, duk siye inin meˈ aˈa magmahalayak lapal Tuhanin.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Na, aku isab kuweˈitu, peggeˈ bakas tapaliksaˈku ne teˈed kēmon malumabey miyaˈan kemuwe tagnaˈ, tapikilku isab manulat inin pinagturul-turul para si kaˈu, Tuwan Teopilus,
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 supaya kataˈuhannu weˈ kēmon bakas sinalsila si kaˈuhin asal bennal teˈed.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Kuweˈ inin tagnaˈnen: Matuˈuhin, masa si Herod pe sultan si lahat Yahudiyahin, niyaˈ imam ēnnen Jakariya. Dambuwaˈ iye meˈ imam si grupu Imam Abiya ley. Andanen si Elisabet pangkatan meˈ imam isab.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Kaduwangan siye bentel si pagmatahan Tuhan. Tinuhut teˈed weˈ de kēmon saraˈ duk pangandaˈakan Tuhanin. Gaˈ niyaˈ panallaˈan siye.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Saguwaˈ gaˈ niyaˈ anakde peggeˈ gaˈi anakan Elisabet duk masa miyaˈan bahiˈ ne teˈed siye saliˈ-saliˈ.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Manjari dambuwaˈ ellew, pagantiˈ ne magimam Jakariya duk grupunen si langgal mahadjehin.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Sa addat meˈ imamin magpuwaˈan siye, duk Jakariya kapasukuˈan manugtug kamanyanin dem bilik sutsi dem langgalin. Hangkan padiyalem iye pī si lumaˈ Tuhanin.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Meˈ aˈa mabanesin laˈi si bukut ngampun-ngampun sasang panugtug kamanyanin.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Manjari pabagala si iye dambuwaˈ malaˈikat Tuhanin nengge laˈi si kanawanan antag panugtug-nugtugan kamanyanin.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Pagkite Jakariya malaˈikatin, takeddut iye duk paˈasekan talew iye.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Saguwaˈ paˈin malaˈikatin si iye, “Daˈa kew tinalew, Jakariya. Pinakale ne weˈ Tuhanin pangampunnun. Andanun Elisabet nganak du weˈ nu dambuwaˈ lella duk ēnanun iye Yahiya.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Asal sinna kew teˈed iyan duk kēgan kew duk ekka isab aˈa kēgan paginanakan ne iye,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 peggeˈ bangsahan du iye iyan si pagmatahan Tuhan. Gaˈi iye subey nginum ine-ine makalango. Kemuwe inanakan iye, andang ne iye paˈasekan Niyawa Sutsihin.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Duk ekka meˈ aˈa Israˈil taboˈone balik si Tuhan Panuhutanden.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Si Yahiya anaknu inin, iye mapadehellu amban Panuhutanin. Pagbayaˈan iye weˈ Niyawa Sutsihin kuweˈ Nabi Eliyas masaley, duk balakatan iye kuweˈ balakat Nabi Eliyasin masaley. Sabab panoloˈnen, maghāp balik meˈ samahin duk meˈ anakden. Duk meˈ aˈa manggaˈi manuhut pangandaˈakan Tuhanin, sabab meˈ panoloˈnen, pindahande du pikilanden duk bentel ne pamikilden. Ubus niyaˈ ne meˈ aˈa memes bang tekka Panuhutanin.”
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Paˈin Jakariya si malaˈikatin, “Saˈingge pakabugtuˈku inin? Bahiˈ ne ku duk andakun bahiˈ ne du isab.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Nambung malaˈikatin, paˈinne, “Jibraˈil ku inin. Aku inin luwal ku nengge si panaˈanan Tuhanin. Dinaˈak ku weˈ Tuhanin pitu missā si kaˈu ngakahan kaˈu aka-aka mahāp inin.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Payamanun be, peggeˈ gaˈ kahagadnu inakakun, ngaˈumew kew iyan duk gaˈi kew makabissā samantaˈan gaˈi tuman pinaˈinku si kaˈu inin. Saguwaˈ kēmon bakas inakaku si kaˈuhin asal tuman du bang taˈabut ne waktunen.”
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Sābu miyaˈan, meˈ aˈahin magagad pu si Jakariya duk ulaliˈ siye bang weˈey iye managhāˈ tiggel laˈi diyalem langgal.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Pagpaguwaˈne, gaˈi iye taˈu missā si siye hangkan kataˈuhande weˈ niyaˈ bakas takitene pabagala si iye laˈi dem langgal. Ninyas-ninyas hadja iye si siye peggeˈ umew ne iye.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Manjari pagjukup ne ellew pagimamnen laˈi si langgal mahadjehin, balik ne iye hap lahatne.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Gaˈ du tiggel, betteng ne si Elisabet, andanen, duk dem limem bulan gaˈ Elisabet paguwaˈ-guwaˈ.
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 Paˈinne, “Asal hāp Tuhanin si aku. Inānan ne weˈ ne kaˈiyaˈanku si meˈ aˈahin peggeˈ tiyaˈ ne ku sōng anakan.”
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Pagennem bulan ne betteng Elisabetin, dinaˈak weˈ Tuhanin malaˈikat Jibraˈil hap pī si dambuwaˈ puweblo laˈi si lahat Jalil inēnan Nasaret.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Dinaˈak iye pī si dambuwaˈ budjang ēnnen si Mariyam. Si Mariyam inin magtunang duk dambuwaˈ lella ēnnen si Yusup, tubuˈ Sultan Daˈud ley.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Pagtekka malaˈikatin laˈi si palaˈihan Mariyamin, paˈinne si dendehin, “Assalamu alaikum. Tapeneˈ kew weˈ Tuhanin, Mariyam. Luˈu si kaˈu Tuhanin.”
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Pagkale Mariyam pinaˈin malaˈikatin, sasew teˈed dem pikilannen duk pinikil-pikil weˈ ne bang ine hāti pinaˈinne si iye miyaˈan.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Manjari paˈin malaˈikatin si iye, “Daˈa kew tinalew, Mariyam, peggeˈ kasulutan teˈed Tuhanin si kaˈu.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Sōng betteng kew iyan duk nganak kew lella. Ēnanun iye si Isa.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Bangsahan teˈed iye iyan duk inēnan du iye Anak Tuhan Tamanan Malangkewin. Duk pamanjari Tuhanin du iye sultan kuweˈ papuˈne Sultan Daˈud ley.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Duk magsultan du iye si meˈ bangsa Israˈilin salama-lama. Gaˈ niyaˈ tamanan pagsultannen.”
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Paˈin Mariyam si malaˈikatin, “Saˈingge kajarine inin bu gaˈ pe niyaˈ ellaku?”
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Nambung malaˈikatin, paˈinne, “Patekka du piyu si kaˈu Niyawa Sutsihin duk kalandungan du kew weˈ balakat Tuhanin. Hangkan hep nakanak inanakannun sutsi duk inēnan iye Anak Tuhan.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Payamanun be isab usbanun Elisabet. Betteng iye kuweˈitu bisan ne iye bahiˈ. Dende pinaˈinde gaˈi manganakin, kuweˈitu ennem bulan ne bettengnen.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Peggeˈ bang si Tuhan gaˈ niyaˈ hunit.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Manjari paˈin Mariyam, “Daraˈakan Tuhanin ku inin. Maglillaˈ ku si pinaˈinnun.” Ubus tahalaˈ ne amban iye malaˈikatin.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Gaˈ tiggel puwas miyaˈan, magmemes Mariyam duk magdayiˈ-dayiˈ iye hap pī si dambuwaˈ lahat diyataˈ laˈi si Yahudiya.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Pagtekkane laˈi, hap pī iye si lumaˈ Jakariya duk paˈinne pu si Elisabet, “Assalamu alaikum.”
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Pagtakale Elisabet suwala Mariyamin, magtawus usaˈ nakanakin dem bettengne duk pagbayaˈan iye weˈ Niyawa Sutsihin,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 duk missā iye papales pu si Mariyam, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ dende tuˈu si dunya kuweˈ kaˈuhin kaˈurungan kahāpan maglabi-labi weˈ Tuhanin. Damikkiyan nakanak sōng inanakannun maglabi-labi isab kahāpan pangurung si iyehin.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 Weˈey teˈ ku pinahadje weˈ saˈi Panuhutankun, tiyaˈ pitu nindew aku.
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Peggeˈ pagtakaleku suwalanun, magtawus nakanak dem bettengkun usaˈ manamal hawal kēgnen.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Asal kēgan kew paˈin manamal peggeˈ kinahagad weˈ nu weˈ tumanan Tuhanin du pinaˈinne si kaˈuhin.”
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Manjari paˈin Mariyam, “Asal pahadjeku teˈed Tuhanin amban dem ateyku.
46 Então Maria disse:
47 Pinakēg ku teˈed weˈ Tuhan manimbul akuhin,
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 peggeˈ inasip ku weˈ ne, daraˈakanne madiyawaˈin. Peggeˈ amban kuweˈitu inin, kēmon aˈa magpangkat-mamangkatin ēnande du ku dende asal makēganin.
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 Peggeˈ Tuhan Mabalakatanin, hinangan makaˈulaliˈ hininangne si akuhin. Asal sutsi iye.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 Maˈaseˈ teˈed iye si meˈ magpangkat-pangkatan mahadje iyehin.
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 Pakitehanne basagnen si meˈ hinangannen, pagkanat-kanatne meˈ malangkew ateynen.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 Ānanne meˈ sultanin amban pagsultananden duk palangkewne meˈ madiyawaˈ ateynen.
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Duhulanne duk mahāpin meˈ kasukalanin duk patahalaˈne meˈ madayahanin gaˈ niyaˈ taboˈode.
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 Tinabangan du weˈ Tuhanin daraˈakannen, bangsaten bi Israˈil. Gaˈ du takayipatne janjiˈnen weˈ kaˈaseˈanne kite bi.
54 — ausente —
55 Peggeˈ bakas nanggup iye si meˈ kapapuˈanten bi, pu si Ibrahim duk meˈ tubuˈnen, weˈ kaˈaseˈanne du kite bi salama-lama.”
55 — ausente —
56 Patennaˈ Mariyam tellum bulan laˈi pu si Elisabet, ubus hap lumaˈ ne iye balik.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Manjari, taˈabut ne ellew panganak Elisabetin duk nganak iye lella.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Pagkale meˈ saweˈne magtapit lumaˈin duk meˈ kaˈusbahannen weˈ hāp teˈed hinangan Tuhanin si iye, magkēg isab siye matuk si iye.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Pagtaˈabut ne nakanakin walum bahangi diyataˈ kāpan, patipun siye pangislam nakanakin duk arak ēnande nakanakin Jakariya, sa ēn samanen.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Saguwaˈ paˈin saˈinen, “Daˈa. Subey iye inēnan Yahiya.”
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 “Weˈey?” paˈinde. “Gaˈ hatiˈ niyaˈ bisan dambuwaˈ meˈ kaˈusbahannun magēn iyan.”
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Manjari magsinyas siye si sama nakanakin bang ine kabayaˈanne pangēn nakanakin.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Ninyas isab Jakariya māku panulatan duk sinulatnen inin: “Ēnnen Yahiya.” Ulaliˈ teˈed siye kēmon.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Manjari magtawus ne Jakariya makabissā duk pinudji weˈ ne Tuhanin.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Paˈasekan talew kēmon saweˈde magtapit lumaˈin duk bawag maˈumantag inin si meˈ kalahat-lahatan diyataˈ laˈi si Yahudiya.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Duk kēmon makakale inin, luwal pikil-pikilde duk paˈinde, “Ine enteˈ pangagantaˈ Tuhan nakanak miyaˈan?” Peggeˈ pastiˈ weˈ balakat Tuhanin laˈi si nakanak miyaˈan.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Manjari Jakariya, sama nakanakin, pinagbayaˈan weˈ Niyawa Sutsihin duk pasampayne lapal Tuhanin, paˈinne,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 “Pudjite bi Tuhanin, iye Tuhan sinambahayang bangsate bi Israˈilin, peggeˈ taˈessebne du kite bi meˈ aˈanen duk pinaluwas kite bi weˈ ne.
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 Papitune si kite bi dambuwaˈ manimbulin, balakatan du iye duk tubuˈ daraˈakannen Sultan Daˈud ley.
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 Asal nanggup Tuhanin awwalley duk pinalataˈ inin weˈ meˈ nabine masutsihin.
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Nanggup Tuhanin weˈ asal paluwasne kite bi amban meˈ bantaten bi duk amban antanan meˈ mabunsi si kitehin bi.
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 Paˈinne weˈ kaˈaseˈanne meˈ kapapuˈante bi ley duk tumananne du janjiˈne masutsihin,
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 iye janjiˈ sinapahanne si papuˈten bi Ibrahim.
73 — ausente —
74 Ngajanjiˈ hep iye weˈ kite bi meˈ tubuˈ Ibrahimin, paluwasne du amban antanan meˈ bantaten bi duk kite bi kapaghinang si Tuhan, gaˈ niyaˈ makatalew kite bi,
74 — ausente —
75 supaya tiggelante bi maˈellumin kapaghinang kite bi si Tuhan, sutsi pagateyten, duk bentel hinanganten.”
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 Manjari missā Jakariya si anaknen, paˈinne, “Kaˈu Totoˈ, inēnan du kew nabi Tuhan Tamanan Malangkewin. Peggeˈ padehellu du kew amban Panuhutanin manyap lān palabeyannen.
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 Kaˈu iye mangakahan meˈ aˈanen supaya kataˈuhande weˈ bang inampun ne duseden, timbul du siye.
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 Peggeˈ Tuhanin maˈaseˈ teˈed duk hāp. Papitune si kite bi dantaˈ amban surgaˈin.
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 Sinag dantaˈ inin si kēmon mapatennaˈ dem lindemin, si meˈ aˈa matalew mamateyin, duk panduˈanne kite bi pī si lān tudju kasanyanganin.”
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Manjari anak Jakariyahin nulig ne paˈin duk magkasōng isab pamikilnen. Duk laˈi iye patennaˈ dem lahat makagindew-gindew samantaˈan gaˈ pe iye paguwaˈ patampak si meˈ aˈa Israˈilin.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.