Lucas 11
Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC
1 Dambuwaˈ ellew ngampun si Isa. Pagubus iye ngampun, paˈin dangan meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, toloˈanun koˈ kami bang saˈingge pangampunin, sa Yahiyahin tinoloˈan weˈ ne meˈ tindegnen.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang kaˈam ngampun subey kuweˈ inin. Paˈinun bi,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 — ausente —
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 — ausente —
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Paˈin si Isa pe si siye, “Saˈupama niyaˈ kaˈam taga bagay duk pī kaˈam si iye tengaˈ bahangi duk paˈinbi, ‘O bagay, pasambiˈun koˈ ku tellu kayuˈ pan,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 peggeˈ īˈ niyaˈ bagayku bahu tekka amban paglengngananne, bu gaˈ niyaˈ pamakanku iye.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Manjari nambung iye amban diyalem, paˈinne, ‘Daˈa ku sasewun. Bagat ne gawangin duk tiyaˈ ne ku duk meˈ anakkun pabāk. Gaˈi ku makasaggaˈ dongaˈ ngurungan kaˈu ine-ine.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “sudda dongaˈ du bagaybi iyan duk urunganne kaˈam kēmon sukalbin, dumaˈin peggeˈ magbagay kaˈam saguwaˈ peggeˈ gaˈi kaˈam padeheng māku.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Hangkan paˈinku si kaˈam: Māku-māku kaˈam, ubus bu inurungan du kaˈam. Miha kaˈam, ubus bu ngasuwaˈ du kaˈam. Makipadiyalem kaˈam, ubus bu ilukahan du kaˈam.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Peggeˈ kēmon mamākuhin, inurungan du, mamihahin ngasuwaˈ du, duk makipadiyalemin, ilukahan du.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Kaˈam meˈ taga anakin, bang māku anakbin kenna, urunganbi ke iye sawe?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Atawa bang māku iye pugad, urunganbi ke iye sipitkāˈ?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Kaˈam, bisan kaˈam dusehan, taˈu du kaˈam ngurungan anakbin meˈ bayuˈ-bayuˈan mahāpin. Pasōng pe teˈed Tuhanin, Samabi si surgaˈin, pangurungne si kaˈam Niyawa Sutsihin bang kaˈam māku si iye.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Mintedde isab, magpaluwas si Isa seyitan makaˈumew. Pagluwas seyitanin, aˈa maˈumewin kapamissā ne. Ulaliˈ teˈed meˈ aˈahin.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin, “Kaˈurungan iye balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ meˈ seyitanin, hangkan iye kapagpaluwas meˈ seyitan.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Meˈ sinduwehin isab, panuleyande si Isa, makipakite hinangan makaˈulaliˈ duk kataˈuhande bang bennal iye amban Tuhan.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa bang ine dem pikilanden hangkan paˈinne si siye, “Saˈupama bang niyaˈ pagsultanan bu magbonoˈ meˈ aˈanen, suddanen magkaˈat pagsultanan miyaˈan. Duk bang magtewtey-anakin magkuntara, magkaˈat du isab.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Hangkan, bang nakuraˈ seyitanin maluwas tindegne seyitanin, hātinen weˈ magkuntara ne siye duk gaˈi layun pagbayaˈan seyitanin. Paˈinbi weˈ magpaluwas ku seyitan peggeˈ kaˈurungan ku balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ seyitanin.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Bang bennal inin, na meˈ tindegbin, amban balakat sine pagpaluwasde seyitanin? Siye ne iyan magpaˈinin weˈ salaˈ pamikilbin.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Saguwaˈ iye matoˈohin, asal amban Tuhan balakatku magpaluwas seyitanin. Hātine inin, Tuhanin magbayaˈ ne tuˈu si kaˈam.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Saˈupama bang niyaˈ aˈa basag duk diyalem bessi manteyan lumaˈnen, gaˈi siya-siya meˈ alataˈnen.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Saguwaˈ bang niyaˈ pasōng basag amban iye hap pī nekka iye bu tadaˈag iye, ineddoˈ amban iye meˈ bessi pangandelannen, duk binahagiˈ-bahagiˈ meˈ alataˈnen weˈ mangandaˈagin pangurung pī si meˈ saweˈnen.”
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Paˈin si Isa pe, “Manggaˈi mamēbbegan akuhin, nguntarahan aku. Duk manggaˈi manabangan aku magtipunin, nganat-nganat du.”
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Bang niyaˈ seyitan,” paˈin si Isa, “pa1uwas amban aˈa, maglengngan-lengngan iye dem lahat makagindew-gindew miha pahalihanne. Bang gaˈi iye ngasuwaˈ, paˈinne dem pikilanne, ‘Tiyaˈ ku balik pī si bakas patennaˈankun.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Pagtekkane laˈi, takitene weˈ bakas pinahidan ne duk memes ne.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ubus pī iye ngeddoˈ pituˈ meˈ seyitan seddili, pasōng pe laˈatden amban iye duk paˈasek siye kēmon pī dem baran aˈahin patennaˈ laˈi. Kaˈujudan aˈa miyaˈan, pasōng pe laˈatan maˈumantag si iye kuweˈituhin amban tagnaˈin.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Manjari, pagubus hadja miyaˈan bissā si Isa, niyaˈ dambuwaˈ dende amban dem kaˈekkahanin missā papales, paˈinne, “Asa1 kēgan manamal dende manganakan kaˈuhin duk mamasusu kaˈuhin.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Saguwaˈ nambung si Isa, paˈinne, “Pasōng pe teˈed kēgan aˈa mapakale si lapal Tuhanin duk manuhut meˈ pangandaˈakannen.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Pagmagkatamba ne paˈin meˈ aˈa mapaliput pu si Isahin, paˈinne si siye, “Kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin, laˈat kaˈam. Makapakite tandaˈ kaˈam pangilalehanbi aku bang sabennal-bennal ku amban Tuhan. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ tandaˈ pinakitehan si kaˈam luwal hadja tandaˈ Nabi Yunus awwalley.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Peggeˈ kuweˈ si Nabi Yunus hininang weˈ Tuhanin tandaˈ para si meˈ aˈa Ninibahin awwalley, damikkiyan isab aku, Anak Manusiyaˈin, hinang tandaˈ ku para si kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge sultan dende amban lahat Seba masa awwalley duk taksilne kaˈam. Peggeˈ iye, pitu iye amban higad dunya peggeˈ bayaˈ pakalene meˈ bissā Sultan Sulaimanin, aˈa lalem teˈed kataˈunen masaley. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng kataˈunen amban Sulaiman, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge meˈ aˈa si lahat Niniba awwalley duk taksilde kaˈam. Peggeˈ siye, pagsusunande duk lebbahande duseden sakaliˈ takalede usihat Nabi Yunusin. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng langkew amban Nabi Yunus, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen duk gaˈi pagsusunanbi dusebin.”
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Paˈin si Isa pe, “Gaˈ niyaˈ aˈa mekketan payitaˈan ubus bu tapukanne atawa lekkebanne lagaˈ. Saguwaˈ bettadne diyataˈ tengenanne supaya meˈ mapadiyalemin kitede dantaˈin.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Mataten dalil payitaˈan si barante. Bang pastiˈ pamayamten, hātinen bentel hinanganten, kuweˈ dantaˈ tibuˈukan baranten, saguwaˈ bang labut pamayamten, hātinen laˈat hinanganten, kuweˈ lindem tibuˈukan baranten.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Hangkan pahatul kaˈam supaya gaˈi salaˈ pamikilbin. Kaw paˈinbi weˈ dantaˈ dem baranbin, ine kew lindem hatiˈ.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Bang tibuˈukan barannun dantaˈ duk gaˈ niyaˈ bisan kuweˈahat lindem, tibuˈukan barannun dantaˈ du manamal, kuweˈ niyaˈ payitaˈan ninaganne.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Pagubus si Isa missā, binoˈo iye weˈ dambuwaˈ Pariseo hap lumaˈne mangan. Pī iye duk ningkoloˈ sōng mangan.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Ulaliˈ Pariseohin peggeˈ gaˈ si Isa ngosoˈ tangan meke mangan.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Paˈin si Isa si iye, “Kaˈam meˈ Pariseohin, kinosoˈan weˈ bi tikungin duk laleyin, saguwaˈ dem ateybin pennoˈ weˈ napsu duk laˈat.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Babbal pahāp kaˈam iyan. Gaˈi ke kataˈuhanbi weˈ dumaˈin hadja pinapanjari Tuhanin meˈ takite si bukutin saguwaˈ pinapanjari isab weˈ ne diyalemin, meˈ manggaˈi takitehin.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Saguwaˈ pangurungun bi si meˈ mamiskinin meˈ diyalem tikungbin duk laleybin, manjari gī ne kēmon si kaˈam.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ Pariseohin. Magjakat kaˈam bisan sampay meˈ bawing duk saley duk meˈ bayuˈ-bayuˈan pagpā-pā, saguwaˈ gaˈi tapikilbi maghinangan bentel si pagkasibi duk gaˈi tapikilbi malasa si Tuhan. Hāp bang kaˈam magjakat saguwaˈ subey gaˈi tayikutanbi meˈ hinangan pinaˈinku miyaˈan.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ Pariseohin. Bang kaˈam dem langgal, kabayaˈanbin ningkoloˈ si kōkan. Bang kaˈam dem tabuˈan, sinna teˈed kaˈam bang kaˈam sinalam weˈ aˈa.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam. Peggeˈ kuweˈ kaˈam dalil meˈ kubul pasad ne, hangkan meˈ aˈahin magbutasan diyataˈne bu gaˈ kataˈuhande weˈ makabatal siye.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Manjari dangan meˈ guru si saraˈ āgamahin nambungan si Isa, paˈinne, “Tuwan, bang kew missā sa iyan, paˈiyaˈnu isab sampay kami.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 “Aweˈ,” paˈin si Isa. “Kaˈaseˈ-aseˈ isab kaˈam, meˈ guru si saraˈ āgamahin. Peggeˈ pinabohatan weˈ bi meˈ aˈahin duk meˈ saraˈ gaˈi takoleˈde, bu gaˈi kaˈam nabang moˈone bisan kuweˈahat.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 “Asal kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam. Peggeˈ kaˈam mahāpan kubul meˈ nabi - bu siye meˈ nabi pinapatey weˈ meˈ kapapuˈanbi ley.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Pakitehanbi weˈ paˈuyun kaˈam si meˈ hinangan meˈ kapapuˈanbin. Siye mamapatey meˈ nabihin duk kaˈam mahāpan kubulden.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Hangkan hep Tuhanin, iye malalem kataˈunen, paˈinne, ‘Ngandaˈak du ku pī si bangsa Israˈil meˈ nabi duk meˈ aˈa kawakilanku. Saguwaˈ sinduwe pinapīkun, papateyde du duk sinduwehin binasade.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Hangkan hep, kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin, ilegga du kaˈam sabab duse meˈ kapapuˈanbin, pamonoˈde meˈ kanabi-nabihanin kemuwe tagnaˈ dunyahin pinapanjari.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Asal ilegga du kaˈam sabab kamatey meˈ kanabihan īˈen, tinagnaˈan amban si Habil anak Apuˈ Adamin sampay Jakariya, iye pinapateyde si ellet pagkuluban-kulubananin duk langgal hadjehin. Aweˈ, akahante kaˈam, kēmon meˈ hininangde miyaˈan moleˈ si kaˈam, meˈ aˈa maˈellum kuweˈituhin.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ guru si saraˈ āgamahin. Binembelan weˈ bi meˈ aˈahin supaya gaˈi kataˈuhande lān mabennal tudju Tuhanin. Gaˈi du tuhutbi lān miyaˈan duk pagesbi pe sasuku mabayaˈ manuhut lān miyaˈan.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Pagtahalaˈ si Isa amban lumaˈ miyaˈan, kaˈastelan teˈed iye weˈ meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ Pariseohin duk ekka tilew-tilewde,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 panguhi-nguhide iye kaw niyaˈ salaˈ ujud tabissāne, manjari katuntutande iye.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.