Lucas 11
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Dambuwaˈ ellew ngampun si Isa. Pagubus iye ngampun, paˈin dangan meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, toloˈanun koˈ kami bang saˈingge pangampunin, sa Yahiyahin tinoloˈan weˈ ne meˈ tindegnen.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang kaˈam ngampun subey kuweˈ inin. Paˈinun bi,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 — ausente —
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 — ausente —
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Paˈin si Isa pe si siye, “Saˈupama niyaˈ kaˈam taga bagay duk pī kaˈam si iye tengaˈ bahangi duk paˈinbi, ‘O bagay, pasambiˈun koˈ ku tellu kayuˈ pan,
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 peggeˈ īˈ niyaˈ bagayku bahu tekka amban paglengngananne, bu gaˈ niyaˈ pamakanku iye.’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Manjari nambung iye amban diyalem, paˈinne, ‘Daˈa ku sasewun. Bagat ne gawangin duk tiyaˈ ne ku duk meˈ anakkun pabāk. Gaˈi ku makasaggaˈ dongaˈ ngurungan kaˈu ine-ine.’
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “sudda dongaˈ du bagaybi iyan duk urunganne kaˈam kēmon sukalbin, dumaˈin peggeˈ magbagay kaˈam saguwaˈ peggeˈ gaˈi kaˈam padeheng māku.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Hangkan paˈinku si kaˈam: Māku-māku kaˈam, ubus bu inurungan du kaˈam. Miha kaˈam, ubus bu ngasuwaˈ du kaˈam. Makipadiyalem kaˈam, ubus bu ilukahan du kaˈam.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Peggeˈ kēmon mamākuhin, inurungan du, mamihahin ngasuwaˈ du, duk makipadiyalemin, ilukahan du.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Kaˈam meˈ taga anakin, bang māku anakbin kenna, urunganbi ke iye sawe?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Atawa bang māku iye pugad, urunganbi ke iye sipitkāˈ?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Kaˈam, bisan kaˈam dusehan, taˈu du kaˈam ngurungan anakbin meˈ bayuˈ-bayuˈan mahāpin. Pasōng pe teˈed Tuhanin, Samabi si surgaˈin, pangurungne si kaˈam Niyawa Sutsihin bang kaˈam māku si iye.”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Mintedde isab, magpaluwas si Isa seyitan makaˈumew. Pagluwas seyitanin, aˈa maˈumewin kapamissā ne. Ulaliˈ teˈed meˈ aˈahin.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin, “Kaˈurungan iye balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ meˈ seyitanin, hangkan iye kapagpaluwas meˈ seyitan.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Meˈ sinduwehin isab, panuleyande si Isa, makipakite hinangan makaˈulaliˈ duk kataˈuhande bang bennal iye amban Tuhan.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa bang ine dem pikilanden hangkan paˈinne si siye, “Saˈupama bang niyaˈ pagsultanan bu magbonoˈ meˈ aˈanen, suddanen magkaˈat pagsultanan miyaˈan. Duk bang magtewtey-anakin magkuntara, magkaˈat du isab.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Hangkan, bang nakuraˈ seyitanin maluwas tindegne seyitanin, hātinen weˈ magkuntara ne siye duk gaˈi layun pagbayaˈan seyitanin. Paˈinbi weˈ magpaluwas ku seyitan peggeˈ kaˈurungan ku balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ seyitanin.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Bang bennal inin, na meˈ tindegbin, amban balakat sine pagpaluwasde seyitanin? Siye ne iyan magpaˈinin weˈ salaˈ pamikilbin.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Saguwaˈ iye matoˈohin, asal amban Tuhan balakatku magpaluwas seyitanin. Hātine inin, Tuhanin magbayaˈ ne tuˈu si kaˈam.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Saˈupama bang niyaˈ aˈa basag duk diyalem bessi manteyan lumaˈnen, gaˈi siya-siya meˈ alataˈnen.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Saguwaˈ bang niyaˈ pasōng basag amban iye hap pī nekka iye bu tadaˈag iye, ineddoˈ amban iye meˈ bessi pangandelannen, duk binahagiˈ-bahagiˈ meˈ alataˈnen weˈ mangandaˈagin pangurung pī si meˈ saweˈnen.”
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Paˈin si Isa pe, “Manggaˈi mamēbbegan akuhin, nguntarahan aku. Duk manggaˈi manabangan aku magtipunin, nganat-nganat du.”
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Bang niyaˈ seyitan,” paˈin si Isa, “pa1uwas amban aˈa, maglengngan-lengngan iye dem lahat makagindew-gindew miha pahalihanne. Bang gaˈi iye ngasuwaˈ, paˈinne dem pikilanne, ‘Tiyaˈ ku balik pī si bakas patennaˈankun.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Pagtekkane laˈi, takitene weˈ bakas pinahidan ne duk memes ne.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ubus pī iye ngeddoˈ pituˈ meˈ seyitan seddili, pasōng pe laˈatden amban iye duk paˈasek siye kēmon pī dem baran aˈahin patennaˈ laˈi. Kaˈujudan aˈa miyaˈan, pasōng pe laˈatan maˈumantag si iye kuweˈituhin amban tagnaˈin.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Manjari, pagubus hadja miyaˈan bissā si Isa, niyaˈ dambuwaˈ dende amban dem kaˈekkahanin missā papales, paˈinne, “Asa1 kēgan manamal dende manganakan kaˈuhin duk mamasusu kaˈuhin.”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Saguwaˈ nambung si Isa, paˈinne, “Pasōng pe teˈed kēgan aˈa mapakale si lapal Tuhanin duk manuhut meˈ pangandaˈakannen.”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Pagmagkatamba ne paˈin meˈ aˈa mapaliput pu si Isahin, paˈinne si siye, “Kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin, laˈat kaˈam. Makapakite tandaˈ kaˈam pangilalehanbi aku bang sabennal-bennal ku amban Tuhan. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ tandaˈ pinakitehan si kaˈam luwal hadja tandaˈ Nabi Yunus awwalley.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Peggeˈ kuweˈ si Nabi Yunus hininang weˈ Tuhanin tandaˈ para si meˈ aˈa Ninibahin awwalley, damikkiyan isab aku, Anak Manusiyaˈin, hinang tandaˈ ku para si kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge sultan dende amban lahat Seba masa awwalley duk taksilne kaˈam. Peggeˈ iye, pitu iye amban higad dunya peggeˈ bayaˈ pakalene meˈ bissā Sultan Sulaimanin, aˈa lalem teˈed kataˈunen masaley. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng kataˈunen amban Sulaiman, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge meˈ aˈa si lahat Niniba awwalley duk taksilde kaˈam. Peggeˈ siye, pagsusunande duk lebbahande duseden sakaliˈ takalede usihat Nabi Yunusin. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng langkew amban Nabi Yunus, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen duk gaˈi pagsusunanbi dusebin.”
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 Paˈin si Isa pe, “Gaˈ niyaˈ aˈa mekketan payitaˈan ubus bu tapukanne atawa lekkebanne lagaˈ. Saguwaˈ bettadne diyataˈ tengenanne supaya meˈ mapadiyalemin kitede dantaˈin.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Mataten dalil payitaˈan si barante. Bang pastiˈ pamayamten, hātinen bentel hinanganten, kuweˈ dantaˈ tibuˈukan baranten, saguwaˈ bang labut pamayamten, hātinen laˈat hinanganten, kuweˈ lindem tibuˈukan baranten.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Hangkan pahatul kaˈam supaya gaˈi salaˈ pamikilbin. Kaw paˈinbi weˈ dantaˈ dem baranbin, ine kew lindem hatiˈ.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Bang tibuˈukan barannun dantaˈ duk gaˈ niyaˈ bisan kuweˈahat lindem, tibuˈukan barannun dantaˈ du manamal, kuweˈ niyaˈ payitaˈan ninaganne.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Pagubus si Isa missā, binoˈo iye weˈ dambuwaˈ Pariseo hap lumaˈne mangan. Pī iye duk ningkoloˈ sōng mangan.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ulaliˈ Pariseohin peggeˈ gaˈ si Isa ngosoˈ tangan meke mangan.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Paˈin si Isa si iye, “Kaˈam meˈ Pariseohin, kinosoˈan weˈ bi tikungin duk laleyin, saguwaˈ dem ateybin pennoˈ weˈ napsu duk laˈat.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Babbal pahāp kaˈam iyan. Gaˈi ke kataˈuhanbi weˈ dumaˈin hadja pinapanjari Tuhanin meˈ takite si bukutin saguwaˈ pinapanjari isab weˈ ne diyalemin, meˈ manggaˈi takitehin.
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Saguwaˈ pangurungun bi si meˈ mamiskinin meˈ diyalem tikungbin duk laleybin, manjari gī ne kēmon si kaˈam.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ Pariseohin. Magjakat kaˈam bisan sampay meˈ bawing duk saley duk meˈ bayuˈ-bayuˈan pagpā-pā, saguwaˈ gaˈi tapikilbi maghinangan bentel si pagkasibi duk gaˈi tapikilbi malasa si Tuhan. Hāp bang kaˈam magjakat saguwaˈ subey gaˈi tayikutanbi meˈ hinangan pinaˈinku miyaˈan.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ Pariseohin. Bang kaˈam dem langgal, kabayaˈanbin ningkoloˈ si kōkan. Bang kaˈam dem tabuˈan, sinna teˈed kaˈam bang kaˈam sinalam weˈ aˈa.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam. Peggeˈ kuweˈ kaˈam dalil meˈ kubul pasad ne, hangkan meˈ aˈahin magbutasan diyataˈne bu gaˈ kataˈuhande weˈ makabatal siye.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Manjari dangan meˈ guru si saraˈ āgamahin nambungan si Isa, paˈinne, “Tuwan, bang kew missā sa iyan, paˈiyaˈnu isab sampay kami.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 “Aweˈ,” paˈin si Isa. “Kaˈaseˈ-aseˈ isab kaˈam, meˈ guru si saraˈ āgamahin. Peggeˈ pinabohatan weˈ bi meˈ aˈahin duk meˈ saraˈ gaˈi takoleˈde, bu gaˈi kaˈam nabang moˈone bisan kuweˈahat.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 “Asal kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam. Peggeˈ kaˈam mahāpan kubul meˈ nabi - bu siye meˈ nabi pinapatey weˈ meˈ kapapuˈanbi ley.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Pakitehanbi weˈ paˈuyun kaˈam si meˈ hinangan meˈ kapapuˈanbin. Siye mamapatey meˈ nabihin duk kaˈam mahāpan kubulden.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Hangkan hep Tuhanin, iye malalem kataˈunen, paˈinne, ‘Ngandaˈak du ku pī si bangsa Israˈil meˈ nabi duk meˈ aˈa kawakilanku. Saguwaˈ sinduwe pinapīkun, papateyde du duk sinduwehin binasade.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Hangkan hep, kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin, ilegga du kaˈam sabab duse meˈ kapapuˈanbin, pamonoˈde meˈ kanabi-nabihanin kemuwe tagnaˈ dunyahin pinapanjari.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Asal ilegga du kaˈam sabab kamatey meˈ kanabihan īˈen, tinagnaˈan amban si Habil anak Apuˈ Adamin sampay Jakariya, iye pinapateyde si ellet pagkuluban-kulubananin duk langgal hadjehin. Aweˈ, akahante kaˈam, kēmon meˈ hininangde miyaˈan moleˈ si kaˈam, meˈ aˈa maˈellum kuweˈituhin.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ guru si saraˈ āgamahin. Binembelan weˈ bi meˈ aˈahin supaya gaˈi kataˈuhande lān mabennal tudju Tuhanin. Gaˈi du tuhutbi lān miyaˈan duk pagesbi pe sasuku mabayaˈ manuhut lān miyaˈan.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Pagtahalaˈ si Isa amban lumaˈ miyaˈan, kaˈastelan teˈed iye weˈ meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ Pariseohin duk ekka tilew-tilewde,
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 panguhi-nguhide iye kaw niyaˈ salaˈ ujud tabissāne, manjari katuntutande iye.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.