João 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Saguwaˈ si Isa hap pī pataked si kūd Jaitun.
1 Jesus, no entanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Subu-subu pe pagsasumuhin, pī iye balik si langgal hadjehin. Banes aˈa patipun pī si iye ubus ningkoloˈ iye magtoloˈ si siye.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo se reuniu em volta dele; e Jesus, assentado, os ensinava.
3 Manjari niyaˈ dambuwaˈ dende binoˈo weˈ meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin pī pu si Isa. Dende inin bakas tasaˈut magjina. Pinaharap iye weˈ de si meˈ aˈa maˈekkahin.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram à presença dele uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar em pé no meio de todos,
4 Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, dende inin bakas tasaˈut magjina.
4 disseram a Jesus: — Mestre, esta mulher foi surpreendida em flagrante adultério.
5 Na, bang dem saraˈ si Musa inambananne si kitehin bi, hukuman si meˈ dende kuweˈ inin, subey siye tinumbuk duk batu sampay matey. Na, bang kaˈu, ine paˈinnu?”
5 Na Lei, Moisés nos ordenou que tais mulheres sejam apedrejadas. E o senhor, o que tem a dizer?
6 Bissāde inin panguhi-nguhide si Isa kaw salaˈ panambungnen, manjari niyaˈ jān panuntutande iye. Saguwaˈ patondok si Isa duk nulat iye duk timbōˈne diyataˈ bulak.
6 Eles diziam isso tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Pagtinilew ne isab iye weˈ de, patongas iye duk paˈinne si siye, “Sine-sine kaˈam gaˈ niyaˈ dusene, ambat iye dehellu numbuk dende inin duk batu.”
7 Como eles insistiam na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse:
8 Manjari patondok iye balik duk nulat ne isab iye duk timbōˈne diyataˈ bulak.
8 E, inclinando-se novamente, continuou a escrever no chão.
9 Pagkalede pinaˈin si Isa inin, tahalaˈ siye dangan-dangan tinagnaˈan amban mabahiˈin, duk taˈamban si Isa duk dendehin laˈi si panenggehannen.
9 Mas eles, ouvindo essa resposta, foram saindo um por um, a começar pelos mais velhos até os últimos, ficando só Jesus e a mulher em pé diante dele.
10 Pagtongas si Isa balik, paˈinne si dendehin, “Dende, antag ne siye? Gaˈ ke niyaˈ bisan dangan taˈamban numbuk kaˈu duk batu?”
10 Levantando-se, Jesus perguntou a ela:
11 “Gaˈ niyaˈ, Tuwan,” iye helling dendehin. Paˈin si Isa, “Bisan aku gaˈi du kew laboˈanku hukuman pinapatey. Hap lumaˈ ne kew saguwaˈ daˈa ne kew magduse balik.”
11 Ela respondeu: — Ninguém, Senhor! Então Jesus disse:
12 Puwas miyaˈan, missā si Isa balik si meˈ Pariseohin. Paˈinne, “Aku inin dantaˈ mangurung dantaˈ dem pikilan manusiyaˈin. Sine-sine nuhut aku, salama-lama gaˈi ne teˈed iye lumengngan dem lindem, peggeˈ laˈi dem pikilanne dantaˈ makapakellum manusiyaˈin.”
12 De novo, Jesus lhes falou, dizendo:
13 Paˈin meˈ Pariseohin pu si Isa, “Naksiˈan kew di nu. Bang aˈahin naksiˈan dine, gaˈ niyaˈ kahagad si iye.”
13 Então os fariseus lhe disseram: — Você dá testemunho de si mesmo. O testemunho que você dá não é verdadeiro.
14 Nambung si Isa, paˈinne, “Bisan ku naksiˈan diku, toˈo panaksiˈkun peggeˈ kataˈuhanku bang amban ku duk bang tungan ku. Saguwaˈ kaˈam, gaˈi kataˈuhanbi bang amban ku duk bang tungan ku.
14 Jesus respondeu:
15 Kaˈam, bang kaˈam ngahukum aˈa, iye tinuhutbin pikilan manusiyaˈ hadja. Aku,” paˈin si Isa, “gaˈi ku ngahukum aˈa.
15 Vocês julgam segundo a carne; eu não julgo ninguém.
16 Saguwaˈ bang saˈupama aku mangahukumin, bentel hukumankun peggeˈ dumaˈin aku dendangan mangahukumin saguwaˈ duwangan kami duk Samakun, Samaku mamapitu akuhin.
16 E, se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou só eu que julgo, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Tasulat dem saraˈbi,” paˈin Si Isa, “bang duwe aˈa saliˈ panaksiˈden, toˈo pinaˈinden.
17 Também na Lei de vocês está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Na, bennal bissākun. Niyaˈ duwe saksiˈku. Aku naksiˈan dikun duk Samaku mamapitu akuhin naksiˈan aku du isab.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Tinilew si Isa weˈ meˈ Pariseohin, paˈinde, “Antag samanun?” Nambung si Isa, paˈinne, “Gaˈi kataˈuhanbi Samakun, duk aku, gaˈi du ku isab kataˈuhanbi. Peggeˈ bang ku miyaˈan kataˈuhanbi, kataˈuhanbi du isab Samakun.”
19 Então eles lhe perguntaram: — Onde está o seu Pai? Jesus respondeu:
20 Binissā inin weˈ si Isa sasangne magtoloˈ dem langgal hadjehin, laˈi si antag pamettadan meˈ kahun pangalaboˈ-laboˈande pariyahin. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ niggew iye peggeˈ gaˈ pe taˈabut gantaˈnen.
20 Jesus proferiu essas palavras perto da caixa de ofertas, quando ensinava no templo. Ninguém o prendeu, porque ainda não havia chegado a sua hora.
21 Manjari binalik weˈ si Isa bakas pinaˈinne si meˈ aˈahin, paˈinne, “Sōng tahalaˈ ne ku. Pihabi du ku iyan saguwaˈ gaˈi ku takasuwaˈbi. Matey hadja kaˈam moˈo dusebin. Gaˈi kaˈam tapī si papihankun.”
21 Outra vez Jesus lhes falou, dizendo:
22 Hangkan magtilew-tinilew meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinde, “Ine hāti binissāne miyaˈan weˈ gaˈi koˈ kite tapī si papīhannen? Papateyne enteˈ dinen?”
22 Então os judeus diziam: — Será que ele tem a intenção de se suicidar? Porque diz: “Para onde eu vou vocês não podem ir.”
23 Paˈin si Isa pe, “Kaˈam iyan aˈa dunya du, bu aku inin surgaˈ lahatkun. Kēmon pikilanbin amban dunya hadja, bu pikilankun dumaˈin.
23 Jesus lhes disse:
24 Hangkan hep kaˈam akahanku weˈ matey du kaˈam moˈo dusebin. Peggeˈ bang gaˈi kahagadbi pinaˈinku sabab dikun, asal matey kaˈam moˈo dusebin.”
24 Por isso, eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Porque, se não crerem que
25 “Sine teˈ kew teˈed?” paˈinde. Paˈin si Isa, “Bakas akahante ne kaˈam kemuwe tagnaˈ.
25 Então lhe perguntaram: — Quem é você? Jesus respondeu:
26 Ekka pe makajari paˈinku sabab addatbin,” paˈin si Isa. “Duk ekka pe dusebi laboˈanku hukuman. Saguwaˈ iye hadja inakaku tuˈu si dunya inin, meˈ bakas inaka si aku weˈ mamapitu akuhin. Duk kēmon inakanen bennal,” paˈin si Isa.
26 Muitas coisas tenho para falar e julgar a respeito de vocês. Porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele ouvi, essas digo ao mundo.
27 Saguwaˈ gaˈ tahātide weˈ binissā si Isa miyaˈan sabab Tuhanin, Samanen.
27 Eles não entenderam que Jesus lhes falava do Pai.
28 Hangkan paˈin si Isa si siye, “Bang ne bakas dangkatbi Anak Manusiyaˈin diyataˈ olom, meke ne kataˈuhanbi weˈ aku ne iye pinaˈinkun. Duk kataˈuhanbi du isab iyan weˈ gaˈ niyaˈ hinangku bang baran-baranku hadja duk kēmon panoloˈkun, iye hadja pangandaˈakan Samaku akuhin.
28 Então Jesus disse:
29 Tattap tuˈu si aku mamapitu akuhin. Gaˈi ku pasagadanne peggeˈ luwal hinangku kinabayaˈannen.”
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Pagkalede pinaˈin si Isa miyaˈan, ekka meˈ aˈahin sandel si iye.
30 Quando Jesus disse isto, muitos creram nele.
31 Manjari missā si Isa si meˈ Yahudi mapadūs si bissānen, paˈinne, “Bang kaˈam matuyuˈ nuhut panoloˈku si kaˈamin, bennal kaˈam tindegku.
31 Então Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:
32 Duk kataˈuhanbi du iyan bang ine mabennal amban Tuhanin. Duk mabennal inin iye mamaluwas kaˈamin amban pamanyagaˈan kaˈamin.”
32 conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Nambung siye paˈinde, “Oy, kami inin meˈ tubuˈ Ibrahim. Gaˈ kami bakas tabanyagaˈ weˈ sine-sine. Weˈey kew magpaˈin weˈ lumuwas du kami amban pamanyagaˈan kamihin?”
33 Eles responderam: — Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?
34 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Akahante kaˈam matoˈohin, sasuku magduse, binanyagaˈ siye weˈ napsude magdusehin.
34 Jesus respondeu:
35 Banyagaˈ aˈahin gaˈi teteg si aˈahin. Iye mateteg si iyehin anaknen.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, fica para sempre.
36 Hangkan bang Anak Tuhanin mamaluwas kaˈamin, bugtuˈ teˈed kaˈam lumuwas.
36 Se, pois, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37 Kataˈuhanku weˈ kaˈam iyan meˈ tubuˈ Ibrahim. Saguwaˈ batang ku papateybi peggeˈ gaˈi tatayimaˈbi panoloˈkun.
37 Bem sei que vocês são descendência de Abraão; no entanto, estão querendo me matar, porque a minha palavra não está em vocês.
38 Meˈ panoloˈku si kaˈam inin takaleku amban Samakun saguwaˈ kaˈam, hininang weˈ bi meˈ takalebi amban samabin.”
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vocês, porém, fazem o que ouviram do pai de vocês.
39 Paˈin meˈ Yahudihin, “Sama kamihin Ibrahim.” Paˈin si Isa, “Bang kaˈam bennal meˈ tubuˈ Ibrahim, neppu siˈ kaˈam Ibrahim si meˈ hinangannen.
39 Então lhe disseram: — Nosso pai é Abraão. Mas Jesus respondeu:
40 Saguwaˈ kaˈam iyan, batang ku papateybi sewukat ne kaˈam bakas akahanku mabennal takaleku amban Tuhanin. Gaˈ Ibrahim bakas maghinangan kuweˈ iyan.
40 Mas agora vocês estão querendo me matar, a mim que lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não fez isso.
41 Meˈ hinanganbin saliˈ duk hinangan samabin.” Magtawus meˈ aˈa miyaˈan nambung, paˈinde, “Oy, dambuwaˈ-buwaˈ du sama kamihin, Tuhanin. Duk kami inin bennal meˈ anakne.”
41 Vocês fazem as obras do pai de vocês. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos. Temos um pai, que é Deus.
42 Paˈin si Isa si siye, “Bang bennal Tuhanin samabin, kalasahanbi siˈ ku peggeˈ aku amban Tuhanin hangkan ne ku tuˈu. Gaˈ ku pitu amban bayaˈku saguwaˈ pinapitu ku weˈ Tuhanin.
42 Jesus disse:
43 Weˈey teˈ gaˈi tahātibi binissākun? Hangkan gaˈi tahātibi peggeˈ gaˈi tasandalbi makale binissākun.”
43 Por que vocês não compreendem a minha linguagem? É porque vocês são incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Paˈin si Isa pe si meˈ aˈa miyaˈan, “Kaˈam, samabin nakuraˈ seyitanin duk iye kabayaˈanbi tinuhutin meˈ kinabayaˈan samabin. Kemuwe amban tagnaˈ asal be-papatey iye. Gaˈ iye bakas nuhut mabennalin peggeˈ gaˈ niyaˈ bennal laˈi si iye. Iye bahannen, magdustaˈ peggeˈ inin addatnen. Dustaˈan teˈed iye duk iye poˈon dustaˈin kēmon.
44 Vocês são do diabo, que é o pai de vocês, e querem satisfazer os desejos dele. Ele foi assassino desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Saguwaˈ aku, bennal hadja meˈ bissākun hangkan gaˈi ku kahagadbi.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 Gaˈ niyaˈ kaˈam makapagpaˈin weˈ dusehan ku; kēmon binissākun bennal. Weˈey pe ku gaˈi kahagadbi?
46 Quem de vocês me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Bang aˈahin sukuˈ si Tuhan, pakalene toloˈ Tuhanin. Saguwaˈ kaˈam dumaˈin kaˈam sukuˈ si Tuhan, hangkan hep gaˈi kaˈam mabayaˈ pakale.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, vocês não me ouvem, porque não são de Deus.
48 Sinambungan si Isa weˈ meˈ Yahudihin, paˈinde, “Tewwaˈ teˈed pinaˈin kamihin weˈ dumaˈin kew iyan bennal aˈa Israˈil. Aˈa Samariya kew duk pasayedan seyitan kew.”
48 Os judeus disseram a Jesus: — Será que não temos razão em dizer que você é samaritano e tem demônio?
49 “Gaˈ ku ituˈ pasayedan seyitan,” paˈin si Isa. “Pinahadje weˈ ku Samakun saguwaˈ bissā-bissāhanbi ku.
49 Jesus respondeu:
50 Dumaˈin inapaskun weˈ pinahadje ku. Niyaˈ seddili makapikilne mahadje aku duk iye mangahukumin.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “sine-sine nuhut panoloˈkun, gaˈi teˈed matey salama-lama.”
51 Em verdade, em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte eternamente.
52 Paˈinde si iye, “Na, kabugtuˈan kami ne teˈed weˈ pasayedan seyitan kew. Bisan Apuˈ Ibrahim duk meˈ kanabihanin kēmon matey du. Hatiˈ paˈinnu weˈ gaˈi teˈed matey salama-lama sasuku manuhut panoloˈnun.
52 Então os judeus disseram: — Agora estamos certos de que você tem demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e você diz: “Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte eternamente.”
53 Weˈey, balakatan pe kew amban papuˈ kamihin, Ibrahim? Bisan meˈ kanabi-nabihanin kēmon duk bisan Apuˈ Ibrahim matey du. Weˈ sine teˈ kew?”
53 Você não está querendo dizer que é maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem você pensa que é?
54 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang saˈupama pahadjeku dikun, gaˈ niyaˈ kagunahan pamahadjeku miyaˈan. Iye mahadje akuhin Samakun, iye ne pinaˈinbi Tuhanbin.
54 Jesus respondeu:
55 Gaˈi bisan kataˈuhanbi Tuhanin. Saguwaˈ aku, kataˈuhanku iye. Bang saˈupama paˈinku weˈ gaˈi Tuhanin kataˈuhanku, na kuweˈ ne ku kaˈamin dustaˈan. Saguwaˈ asal kataˈuhanku teˈed Tuhanin duk tuhutku teˈed kēmon pangandaˈakannen.
55 Entretanto, vocês não o conhecem; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vocês: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Papuˈbin Ibrahim magkēg peggeˈ kataˈuhanne niyaˈ waktu si pasōngan, kitene du ku pitu si dunya. Manjari pagkitene papitukun kēgan iye.”
56 Abraão, o pai de vocês, alegrou-se por ver o meu dia; e ele viu esse dia e ficou alegre.
57 Nambung siye, paˈinde, “Saˈingge pagkitebi duk Ibrahimin? Gaˈ pe hatiˈ bisan limempūˈ tahun umulnun.”
57 Então os judeus lhe perguntaram: — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão?
58 Paˈin si Isa si siye, “Akahante kaˈam matoˈohin, gaˈ pe Ibrahim inanakan, andang ne ku.”
58 Jesus respondeu:
59 Manjari meˈ Yahudi miyaˈan nimuk batu panibagde si Isa. Saguwaˈ paˈellig si Isa duk paluwas iye amban dem langgal hadjehin.
59 Então pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.