João 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB
1 Saguwaˈ si Isa hap pī pataked si kūd Jaitun.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Subu-subu pe pagsasumuhin, pī iye balik si langgal hadjehin. Banes aˈa patipun pī si iye ubus ningkoloˈ iye magtoloˈ si siye.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Manjari niyaˈ dambuwaˈ dende binoˈo weˈ meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin pī pu si Isa. Dende inin bakas tasaˈut magjina. Pinaharap iye weˈ de si meˈ aˈa maˈekkahin.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Paˈinde pu si Isa, “Tuwan, dende inin bakas tasaˈut magjina.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Na, bang dem saraˈ si Musa inambananne si kitehin bi, hukuman si meˈ dende kuweˈ inin, subey siye tinumbuk duk batu sampay matey. Na, bang kaˈu, ine paˈinnu?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Bissāde inin panguhi-nguhide si Isa kaw salaˈ panambungnen, manjari niyaˈ jān panuntutande iye. Saguwaˈ patondok si Isa duk nulat iye duk timbōˈne diyataˈ bulak.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Pagtinilew ne isab iye weˈ de, patongas iye duk paˈinne si siye, “Sine-sine kaˈam gaˈ niyaˈ dusene, ambat iye dehellu numbuk dende inin duk batu.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Manjari patondok iye balik duk nulat ne isab iye duk timbōˈne diyataˈ bulak.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Pagkalede pinaˈin si Isa inin, tahalaˈ siye dangan-dangan tinagnaˈan amban mabahiˈin, duk taˈamban si Isa duk dendehin laˈi si panenggehannen.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Pagtongas si Isa balik, paˈinne si dendehin, “Dende, antag ne siye? Gaˈ ke niyaˈ bisan dangan taˈamban numbuk kaˈu duk batu?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 “Gaˈ niyaˈ, Tuwan,” iye helling dendehin. Paˈin si Isa, “Bisan aku gaˈi du kew laboˈanku hukuman pinapatey. Hap lumaˈ ne kew saguwaˈ daˈa ne kew magduse balik.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Puwas miyaˈan, missā si Isa balik si meˈ Pariseohin. Paˈinne, “Aku inin dantaˈ mangurung dantaˈ dem pikilan manusiyaˈin. Sine-sine nuhut aku, salama-lama gaˈi ne teˈed iye lumengngan dem lindem, peggeˈ laˈi dem pikilanne dantaˈ makapakellum manusiyaˈin.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Paˈin meˈ Pariseohin pu si Isa, “Naksiˈan kew di nu. Bang aˈahin naksiˈan dine, gaˈ niyaˈ kahagad si iye.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Nambung si Isa, paˈinne, “Bisan ku naksiˈan diku, toˈo panaksiˈkun peggeˈ kataˈuhanku bang amban ku duk bang tungan ku. Saguwaˈ kaˈam, gaˈi kataˈuhanbi bang amban ku duk bang tungan ku.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Kaˈam, bang kaˈam ngahukum aˈa, iye tinuhutbin pikilan manusiyaˈ hadja. Aku,” paˈin si Isa, “gaˈi ku ngahukum aˈa.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Saguwaˈ bang saˈupama aku mangahukumin, bentel hukumankun peggeˈ dumaˈin aku dendangan mangahukumin saguwaˈ duwangan kami duk Samakun, Samaku mamapitu akuhin.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Tasulat dem saraˈbi,” paˈin Si Isa, “bang duwe aˈa saliˈ panaksiˈden, toˈo pinaˈinden.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Na, bennal bissākun. Niyaˈ duwe saksiˈku. Aku naksiˈan dikun duk Samaku mamapitu akuhin naksiˈan aku du isab.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Tinilew si Isa weˈ meˈ Pariseohin, paˈinde, “Antag samanun?” Nambung si Isa, paˈinne, “Gaˈi kataˈuhanbi Samakun, duk aku, gaˈi du ku isab kataˈuhanbi. Peggeˈ bang ku miyaˈan kataˈuhanbi, kataˈuhanbi du isab Samakun.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Binissā inin weˈ si Isa sasangne magtoloˈ dem langgal hadjehin, laˈi si antag pamettadan meˈ kahun pangalaboˈ-laboˈande pariyahin. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ niggew iye peggeˈ gaˈ pe taˈabut gantaˈnen.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Manjari binalik weˈ si Isa bakas pinaˈinne si meˈ aˈahin, paˈinne, “Sōng tahalaˈ ne ku. Pihabi du ku iyan saguwaˈ gaˈi ku takasuwaˈbi. Matey hadja kaˈam moˈo dusebin. Gaˈi kaˈam tapī si papihankun.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Hangkan magtilew-tinilew meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinde, “Ine hāti binissāne miyaˈan weˈ gaˈi koˈ kite tapī si papīhannen? Papateyne enteˈ dinen?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Paˈin si Isa pe, “Kaˈam iyan aˈa dunya du, bu aku inin surgaˈ lahatkun. Kēmon pikilanbin amban dunya hadja, bu pikilankun dumaˈin.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Hangkan hep kaˈam akahanku weˈ matey du kaˈam moˈo dusebin. Peggeˈ bang gaˈi kahagadbi pinaˈinku sabab dikun, asal matey kaˈam moˈo dusebin.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 “Sine teˈ kew teˈed?” paˈinde. Paˈin si Isa, “Bakas akahante ne kaˈam kemuwe tagnaˈ.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Ekka pe makajari paˈinku sabab addatbin,” paˈin si Isa. “Duk ekka pe dusebi laboˈanku hukuman. Saguwaˈ iye hadja inakaku tuˈu si dunya inin, meˈ bakas inaka si aku weˈ mamapitu akuhin. Duk kēmon inakanen bennal,” paˈin si Isa.
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Saguwaˈ gaˈ tahātide weˈ binissā si Isa miyaˈan sabab Tuhanin, Samanen.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Hangkan paˈin si Isa si siye, “Bang ne bakas dangkatbi Anak Manusiyaˈin diyataˈ olom, meke ne kataˈuhanbi weˈ aku ne iye pinaˈinkun. Duk kataˈuhanbi du isab iyan weˈ gaˈ niyaˈ hinangku bang baran-baranku hadja duk kēmon panoloˈkun, iye hadja pangandaˈakan Samaku akuhin.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Tattap tuˈu si aku mamapitu akuhin. Gaˈi ku pasagadanne peggeˈ luwal hinangku kinabayaˈannen.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Pagkalede pinaˈin si Isa miyaˈan, ekka meˈ aˈahin sandel si iye.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Manjari missā si Isa si meˈ Yahudi mapadūs si bissānen, paˈinne, “Bang kaˈam matuyuˈ nuhut panoloˈku si kaˈamin, bennal kaˈam tindegku.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Duk kataˈuhanbi du iyan bang ine mabennal amban Tuhanin. Duk mabennal inin iye mamaluwas kaˈamin amban pamanyagaˈan kaˈamin.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Nambung siye paˈinde, “Oy, kami inin meˈ tubuˈ Ibrahim. Gaˈ kami bakas tabanyagaˈ weˈ sine-sine. Weˈey kew magpaˈin weˈ lumuwas du kami amban pamanyagaˈan kamihin?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Akahante kaˈam matoˈohin, sasuku magduse, binanyagaˈ siye weˈ napsude magdusehin.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Banyagaˈ aˈahin gaˈi teteg si aˈahin. Iye mateteg si iyehin anaknen.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Hangkan bang Anak Tuhanin mamaluwas kaˈamin, bugtuˈ teˈed kaˈam lumuwas.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Kataˈuhanku weˈ kaˈam iyan meˈ tubuˈ Ibrahim. Saguwaˈ batang ku papateybi peggeˈ gaˈi tatayimaˈbi panoloˈkun.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Meˈ panoloˈku si kaˈam inin takaleku amban Samakun saguwaˈ kaˈam, hininang weˈ bi meˈ takalebi amban samabin.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Paˈin meˈ Yahudihin, “Sama kamihin Ibrahim.” Paˈin si Isa, “Bang kaˈam bennal meˈ tubuˈ Ibrahim, neppu siˈ kaˈam Ibrahim si meˈ hinangannen.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Saguwaˈ kaˈam iyan, batang ku papateybi sewukat ne kaˈam bakas akahanku mabennal takaleku amban Tuhanin. Gaˈ Ibrahim bakas maghinangan kuweˈ iyan.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Meˈ hinanganbin saliˈ duk hinangan samabin.” Magtawus meˈ aˈa miyaˈan nambung, paˈinde, “Oy, dambuwaˈ-buwaˈ du sama kamihin, Tuhanin. Duk kami inin bennal meˈ anakne.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Paˈin si Isa si siye, “Bang bennal Tuhanin samabin, kalasahanbi siˈ ku peggeˈ aku amban Tuhanin hangkan ne ku tuˈu. Gaˈ ku pitu amban bayaˈku saguwaˈ pinapitu ku weˈ Tuhanin.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Weˈey teˈ gaˈi tahātibi binissākun? Hangkan gaˈi tahātibi peggeˈ gaˈi tasandalbi makale binissākun.”
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Paˈin si Isa pe si meˈ aˈa miyaˈan, “Kaˈam, samabin nakuraˈ seyitanin duk iye kabayaˈanbi tinuhutin meˈ kinabayaˈan samabin. Kemuwe amban tagnaˈ asal be-papatey iye. Gaˈ iye bakas nuhut mabennalin peggeˈ gaˈ niyaˈ bennal laˈi si iye. Iye bahannen, magdustaˈ peggeˈ inin addatnen. Dustaˈan teˈed iye duk iye poˈon dustaˈin kēmon.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Saguwaˈ aku, bennal hadja meˈ bissākun hangkan gaˈi ku kahagadbi.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Gaˈ niyaˈ kaˈam makapagpaˈin weˈ dusehan ku; kēmon binissākun bennal. Weˈey pe ku gaˈi kahagadbi?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Bang aˈahin sukuˈ si Tuhan, pakalene toloˈ Tuhanin. Saguwaˈ kaˈam dumaˈin kaˈam sukuˈ si Tuhan, hangkan hep gaˈi kaˈam mabayaˈ pakale.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Sinambungan si Isa weˈ meˈ Yahudihin, paˈinde, “Tewwaˈ teˈed pinaˈin kamihin weˈ dumaˈin kew iyan bennal aˈa Israˈil. Aˈa Samariya kew duk pasayedan seyitan kew.”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 “Gaˈ ku ituˈ pasayedan seyitan,” paˈin si Isa. “Pinahadje weˈ ku Samakun saguwaˈ bissā-bissāhanbi ku.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Dumaˈin inapaskun weˈ pinahadje ku. Niyaˈ seddili makapikilne mahadje aku duk iye mangahukumin.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “sine-sine nuhut panoloˈkun, gaˈi teˈed matey salama-lama.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Paˈinde si iye, “Na, kabugtuˈan kami ne teˈed weˈ pasayedan seyitan kew. Bisan Apuˈ Ibrahim duk meˈ kanabihanin kēmon matey du. Hatiˈ paˈinnu weˈ gaˈi teˈed matey salama-lama sasuku manuhut panoloˈnun.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Weˈey, balakatan pe kew amban papuˈ kamihin, Ibrahim? Bisan meˈ kanabi-nabihanin kēmon duk bisan Apuˈ Ibrahim matey du. Weˈ sine teˈ kew?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang saˈupama pahadjeku dikun, gaˈ niyaˈ kagunahan pamahadjeku miyaˈan. Iye mahadje akuhin Samakun, iye ne pinaˈinbi Tuhanbin.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Gaˈi bisan kataˈuhanbi Tuhanin. Saguwaˈ aku, kataˈuhanku iye. Bang saˈupama paˈinku weˈ gaˈi Tuhanin kataˈuhanku, na kuweˈ ne ku kaˈamin dustaˈan. Saguwaˈ asal kataˈuhanku teˈed Tuhanin duk tuhutku teˈed kēmon pangandaˈakannen.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Papuˈbin Ibrahim magkēg peggeˈ kataˈuhanne niyaˈ waktu si pasōngan, kitene du ku pitu si dunya. Manjari pagkitene papitukun kēgan iye.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Nambung siye, paˈinde, “Saˈingge pagkitebi duk Ibrahimin? Gaˈ pe hatiˈ bisan limempūˈ tahun umulnun.”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Paˈin si Isa si siye, “Akahante kaˈam matoˈohin, gaˈ pe Ibrahim inanakan, andang ne ku.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Manjari meˈ Yahudi miyaˈan nimuk batu panibagde si Isa. Saguwaˈ paˈellig si Isa duk paluwas iye amban dem langgal hadjehin.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.