João 7

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Puwas inin, lumengngan si Isa si meˈ kalahatan laˈi si Jalil hadja. Gaˈi iye mabayaˈ pī si lahat Yahudiya peggeˈ batang iye papatey meˈ nakuraˈ meˈ Yahudi malaˈihin.
1 Passadas estas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava percorrer a Judeia, visto que os judeus procuravam matá-lo.
2 Manjari tapit ne pagkādjaˈan meˈ Yahudihin patennaˈde dem meˈ payad-payadin.
2 Ora, a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Paˈin meˈ pungtinaˈi si Isa lellahin si iye, “Hāp pe kew tahalaˈ bittuˈu. Subey kew pī si lahat Yahudiya duk isab takite meˈ tindegnun meˈ hinangnun.
3 Dirigiram-se, pois, a ele os seus irmãos e lhe disseram: Deixa este lugar e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Peggeˈ bang niyaˈ aˈa mabayaˈ bantu, subey gaˈi tapukanne meˈ hinangannen. Peggeˈ iyuˈ kew maghinang meˈ hinangan makaˈulaliˈ, subey kew pakite si meˈ aˈahin kēmon.”
4 Porque ninguém há que procure ser conhecido em público e, contudo, realize os seus feitos em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Bisan hep meˈ pungtinaˈinen, gaˈi kahagad si iye.
5 Pois nem mesmo os seus irmãos criam nele.
6 Manjari paˈin si Isa si siye, “Gaˈ pe taˈabut waktu pamakiteku dikun. Bang kaˈam, bisan waktu ine makajari peggeˈ gaˈi du kaˈam kabunsihan weˈ meˈ aˈa si dunyahin. Bu aku, kabunsihan ku weˈ de peggeˈ luwal siye paˈinanku weˈ meˈ hinanganden laˈat.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas o vosso sempre está presente.
7 — ausente —
7 Não pode o mundo odiar-vos, mas a mim me odeia, porque eu dou testemunho a seu respeito de que as suas obras são más.
8 Pī kaˈam si Awrusalam si pagkādjaˈan,” paˈin si Isa si meˈ pungtinaˈinen. “Gaˈi pe ku hap pī peggeˈ gaˈ pe taˈabut waktukun.”
8 Subi vós outros à festa; eu, por enquanto, não subo, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Ubus inin bissāne, gaˈ iye usaˈ amban lahat Jalil.
9 Disse-lhes Jesus estas coisas e continuou na Galileia.
10 Paglumikut ne meˈ pungtinaˈinen hap pī si pagkādjaˈan miyaˈan, gaˈ du tiggel paturul isab si Isa pī. Saguwaˈ gaˈ iye patuhut si meˈ aˈa maˈekkahin hangkan gaˈ niyaˈ ngataˈu papīnen.
10 Mas, depois que seus irmãos subiram para a festa, então, subiu ele também, não publicamente, mas em oculto.
11 Pinagpiha iye weˈ meˈ nakuraˈ Yahudihin laˈi si pagkādjaˈan. Magtilew siye bang antag iye.
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: Onde estará ele?
12 Ekka meˈ aˈa magkemot-kemot sabab si Isa laˈi dem kaˈekkahan meˈ aˈahin. Paˈin sinduwehin, “Aˈa hāp si Isa.” Paˈin sinduwehin isab, “Dumaˈin, iyuˈ padupangne meˈ aˈahin.”
12 E havia grande murmuração a seu respeito entre as multidões. Uns diziam: Ele é bom. E outros: Não, antes, engana o povo.
13 Saguwaˈ gaˈ niyaˈ missā binawag sabab si Isa, peggeˈ tinalew siye si meˈ nakuraˈden.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Pagsōng nengaˈ ne pagkādjaˈanin, hap pī si Isa si langgal hadjehin duk nagnaˈ iye magtoloˈ si meˈ aˈahin.
14 Corria já em meio a festa, e Jesus subiu ao templo e ensinava.
15 Ulaliˈ manamal meˈ nakuraˈ Yahudihin si panoloˈ si Isahin. Paˈinde, “Gaˈ hatiˈ aˈa inin bakas ngadjiˈ. Antag pangeddoˈanne kataˈune inin?”
15 Então, os judeus se maravilhavam e diziam: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Panoloˈkun dumaˈin amban di kataˈuku saguwaˈ amban Tuhan, iye mamapitu akuhin.
16 Respondeu-lhes Jesus: O meu ensino não é meu, e sim daquele que me enviou.
17 Bang aˈahin ngatu ngahinang kinabayaˈan Tuhanin, kataˈuhanne du bang panoloˈkun amban Tuhan ke atawa bang amban di pikilanku hadja.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Bang aˈahin missā amban di pikilanne, iye inapasnen kabantuhannen. Saguwaˈ bang iye inapasnen weˈ binantu mangandaˈak iyehin, na, aˈa iyan bentel duk gaˈi iye ngakkal.”
18 Quem fala por si mesmo está procurando a sua própria glória; mas o que procura a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há injustiça.
19 Paˈin si Isa pe si meˈ nakuraˈ miyaˈan, “Dumaˈin ke pinangurung weˈ si Musa si kaˈam saraˈin? Saguwaˈ gaˈ du niyaˈ kaˈam nuhut saraˈin. Weˈey ku batang papateybi?”
19 Não vos deu Moisés a lei? Contudo, ninguém dentre vós a observa. Por que procurais matar-me?
20 Nambung meˈ aˈa maˈekkahin, paˈinde, “Iyuˈ kew kasayedan. Sine batang mapatey kaˈuhin?”
20 Respondeu a multidão: Tens demônio. Quem é que procura matar-te?
21 Nambung si Isa, paˈinne, “Mintedde du ku ngahinang hinangan makaˈulaliˈ baytu ellew liˈi, na, iye ne inin pagulaliˈanbin kēmon.
21 Replicou-lhes Jesus: Um só feito realizei, e todos vos admirais.
22 Dinaˈak weˈ si Musa si kaˈam inislam meˈ anakbi lellahin. (Bu dumaˈin hep amban si Musa daˈakan inin saguwaˈ amban meˈ kapapuˈanbin du.) Manjari bang taˈabut ellew pagislamin, bisan tewwaˈ si ellew liˈi, inislam du weˈ bi meˈ anakbi lellahin.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não vem dele, mas dos patriarcas ), no sábado circuncidais um homem.
23 Kaˈam hatiˈ, magislam kaˈam meˈ anakbin bisan baytu ellew liˈi supaya gaˈi talanggalbi saraˈ si Musahin, na weˈey kaˈam astel si aku peggeˈ makoleˈ ku aˈa si ellew liˈi?
23 E, se o homem pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, por que vos indignais contra mim, pelo fato de eu ter curado, num sábado, ao todo, um homem?
24 Daˈa ku magtawus hukumun bi bang gaˈi kaˈam kapastiˈan. Saguwaˈ bang kaˈam ngahukum, tuhutun bi hukuman mabentelin.”
24 Não julgueis segundo a aparência, e sim pela reta justiça.
25 Manjari niyaˈ meˈ aˈa Awrusalam magbissā-bissā, paˈinde, “Dumaˈin ke inin aˈa batang pinapatey meˈ nakuraˈin?
25 Diziam alguns de Jerusalém: Não é este aquele a quem procuram matar?
26 Payamanun bi,” paˈinde, “tiyaˈ iye missā patampal saguwaˈ gaˈi du iye saggaˈ meˈ nakuraˈin. Kahagad ne enteˈ siye weˈ iye ne Almasihin?
26 Eis que ele fala abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, reconhecem verdadeiramente as autoridades que este é, de fato, o Cristo?
27 Saguwaˈ bang Almasihin pitu,” paˈinde, “gaˈi kataˈuhan bang amban iye. Bu aˈa inin, kataˈuhante bi kēmon bang amban iye.”
27 Nós, todavia, sabemos donde este é; quando, porém, vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Magtoloˈ pe si Isa dem langgal hadjehin, bu pinapales weˈ ne suwalanen, paˈinne, “Weˈ kataˈuhanbi ku teˈed duk kataˈuhanbi bang amban ku? Gaˈ ku pitu amban di kabayaˈanku. Dinaˈak ku weˈ Tuhanin pitu, duk gaˈi iye magdustaˈ. Gaˈi iye kataˈuhanbi,” paˈin si Isa.
28 Jesus, pois, enquanto ensinava no templo, clamou, dizendo: Vós não somente me conheceis, mas também sabeis donde eu sou; e não vim porque eu, de mim mesmo, o quisesse, mas aquele que me enviou é verdadeiro, aquele a quem vós não conheceis.
29 “Saguwaˈ aku, kataˈuhanku iye peggeˈ billaˈi ku amban iye duk iye mangandaˈak aku mapituhin.”
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e fui por ele enviado.
30 Manjari batang ne iye siggewde, saguwaˈ gaˈ niyaˈ bisan makaˈantan iye, peggeˈ gaˈ pe taˈabut waktu pamapatey iyehin.
30 Então, procuravam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Saguwaˈ ekka meˈ aˈa malaˈihin kahagad pu si Isa. Paˈinde, “Asal inin ne Almasihin. Peggeˈ gaˈ niyaˈ aˈa makahinang meˈ hinangan makaˈulaliˈ labi amban meˈ hininang si Isa inin.”
31 E, contudo, muitos de entre a multidão creram nele e diziam: Quando vier o Cristo, fará, porventura, maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Pagkataˈuhan weˈ meˈ Pariseohin bang ine kinemot-kemot meˈ aˈa sabab si Isahin, magtawus siye duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin ngandaˈak meˈ guwaldiya pī niggew si Isa.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar estas coisas a respeito dele, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prenderem.
33 Manjari paˈin si Isa si meˈ aˈa mapatipun si iyehin, “Gaˈi ne ku tiggel tuˈu si kaˈam. Sōng ne ku moleˈ pī si mangandaˈak aku mapituhin.
33 Disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e depois irei para junto daquele que me enviou.
34 Pihabi du ku iyan, saguwaˈ gaˈi ku takasuwaˈbi, peggeˈ gaˈi kaˈam tapi si palaˈihankun.”
34 Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir.
35 Manjari magbissā-bissā meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinde, “Sōng tungan hatu aˈa inin hangkan gaˈi iye takasuwaˈte bi? Pī enteˈ iye si meˈ bangsate bi mapatennaˈ si kalahatan laˈi si lahat Girikin? Duk pī enteˈ iye noloˈan meˈ bangsa Girikin?
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá este que não o possamos achar? Irá, porventura, para a Dispersão entre os gregos, com o fim de os ensinar?
36 Paˈinne weˈ pihate bi iye saguwaˈ gaˈi koˈ iye takasuwaˈte bi. Duk gaˈi koˈ kite bi tapī laˈi si palaˈihannen. Ine enteˈ hāti pinaˈinne inin?”
36 Que significa, de fato, o que ele diz: Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Kakapusan ellew pagkādjaˈanin, iye ellew asal mahadjehin, nengge si Isa diyalem langgal hadjehin duk missā iye pinapales, paˈinne, “Sine-sine kaˈam lekkakan, pitu kaˈam si aku duk paˈinumte kaˈam.
37 No último dia, o grande dia da festa, levantou-se Jesus e exclamou: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Peggeˈ tasulat dem kitab sabab aˈa makahagad si akuhin; paˈin kitabin, ‘Niyaˈ nubud kuweˈ dalil meˈ boheˈ amban dem ateyne, boheˈ makapakellum.’”
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Boheˈ manubud pinaˈin si Isa inin, hātinen Niyawa Tuhanin sōng pinangurung ne si meˈ makahagad si iyehin. Saguwaˈ masa miyaˈan gaˈ pe tapangurung Niyawa Tuhanin, peggeˈ gaˈ pe taˈabut waktu pamahadje si Isa weˈ Tuhanin.
39 Isto ele disse com respeito ao Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito até aquele momento não fora dado, porque Jesus não havia sido ainda glorificado.
40 Pagkale meˈ aˈahin meˈ bissā si Isa inin, paˈin meˈ sinduwehin, “Asal aˈa inin ne nabi inagad-agadten bi.”
40 Então, os que dentre o povo tinham ouvido estas palavras diziam: Este é verdadeiramente o profeta;
41 Paˈin meˈ sinduwehin isab, “Inin ne Almasihin.” Saguwaˈ niyaˈ sinduwe magpaˈin, “Dumaˈin iye Almasihin. Peggeˈ Almasihin dumaˈin amban lahat Jalil.
41 outros diziam: Ele é o Cristo; outros, porém, perguntavam: Porventura, o Cristo virá da Galileia?
42 Paˈin kitabin hep weˈ Almasihin tubuˈ Sultan Daˈud duk subey iye inanakan si kalurnaˈan Betlehem peggeˈ iye miyaˈan lahat si Sultan Daˈudin.”
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, donde era Davi?
43 Hangkan magseddili-seddili tapikil meˈ aˈahin sabab si Isa.
43 Assim, houve uma dissensão entre o povo por causa dele;
44 Niyaˈ siye mabayaˈ niggew iye saguwaˈ gaˈ niyaˈ bisan makaˈantan iye.
44 alguns dentre eles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Manjari balik ne meˈ guwaldiyahin. Tinilew siye weˈ meˈ Pariseohin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin, paˈinde, “Weˈey iye gaˈ boˈobi pitu?”
45 Voltaram, pois, os guardas à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Nambung meˈ guwaldiyahin, paˈinde, “Gaˈ teˈed niyaˈ aˈa bakas magtoloˈ kuweˈ panoloˈ aˈa miyaˈan.”
46 Responderam eles: Jamais alguém falou como este homem.
47 Sambungan meˈ Pariseohin siye, paˈinde, “Sampay kaˈam tapadupang du isab weˈ ne?
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Será que também vós fostes enganados?
48 Kami meˈ Pariseohin, gaˈ niyaˈ bisan dangan kami kahagad si iye. Duk meˈ nakuraˈ Yahudihin damikkiyan du isab.
48 Porventura, creu nele alguém dentre as autoridades ou algum dos fariseus?
49 Iye du makahagad si iyehin meˈ aˈa maˈekka īˈen peggeˈ awam siye bang ine pinaˈin dem saraˈ si Musahin. Hangkan kamulkaˈan siye weˈ Tuhanin.”
49 Quanto a esta plebe que nada sabe da lei, é maldita.
50 Dangan meˈ Pariseo malaˈihin si Nikodemus. Iye hep miyaˈan bakas mapī magbissā duk si Isa sangem īˈen. Paˈinne si meˈ saweˈnen,
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Paˈin saraˈten weˈ gaˈi aˈahin makajari laboˈante hukuman bang gaˈi dahuˈ iye pinakale supaya kataˈuhan bang ine bakas tahinangnen.”
51 Acaso, a nossa lei julga um homem, sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Nambung siye, paˈinde, “Weˈ amban Jalil kew isab? Payamanun dem kitab, gaˈ tasulat dem kitab weˈ niyaˈ nabi paguwaˈ amban lahat Jalil.”
52 Responderam eles: Dar-se-á o caso de que também tu és da Galileia? Examina e verás que da Galileia não se levanta profeta.
53 Manjari kaniya-kaniya ne siye moleˈ.
53 [E cada um foi para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.