João 6

Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dambuwaˈ ellew, pagtapit ne isab pagkādjaˈan meˈ Yahudi inēnande Kādjaˈan Pangessebanin, palipag si Isa pī si dambiyaˈ lamew Jalil, inēnan isab lamew Tiberi. Banes teˈed aˈa paturul si iye peggeˈ bakas takitede meˈ hinanganne makaˈulaliˈin pagpakoleˈne meˈ aˈa masakihin. Manjari pataked si Isa duk meˈ tindegnen pī si punu duk ningkoloˈ siye laˈi.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 — ausente —
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Pagpayam si Isa, banes teˈed aˈa takitene hap pī si iye. Hangkan paˈinne pu si Pilip, dambuwaˈ tindegnen, “Antag kite melli kinakan pamakan meˈ aˈa inin kēmon?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Paˈin si Isa inin panuleyanne si Pilip bang ngandel ke iye si balakatnen. Bang si Isa, asal kataˈuhanne bang ine sōng hininangnen.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Sambungan si Pilip iye, paˈinne, “Tangdan aˈa maghinang dem walum bulan gaˈi umabut pamelli kinakan pamakan meˈ aˈa inin, supaya dangan-dangan makaˈakan tadaˈahat.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Manjari nambung dambuwaˈ tindeg si Isa seddili, si Andariyas. Si Andariyas inin pungtinaˈi si Simon Petros.
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 Paˈinne pu si Isa, “Niyaˈ tuˈu nakanak lella-lella, niyaˈ lime kayuˈ panne duk duwe kennane. Saguwaˈ asal gaˈi umabut pamakan meˈ aˈa inin kēmon.”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Manjari paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Daˈakun bi meˈ aˈahin ningkoloˈ.” Laˈi si antag miyaˈan luha balilinen. Ningkoloˈ siye kēmon laˈi. Meˈ lellahin hadja, niyaˈ lime ngibu ekkahanden. Seddili pe meˈ dendehin duk meˈ nakanakin.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Manjari ineddoˈ weˈ si Isa pan nakanakin bu magpasalamat iye si Tuhan, ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne si meˈ aˈa magtingkoloˈin. Damikkiyan isab binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne kennahin duk inurungan siye taman kinabayaˈanden.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Pagesso ne siye, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Tipunun bi meˈ lukasin supaya gaˈ niyaˈ tapakaˈat.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Manjari tinipun ne weˈ de kēmon lukasin. Amban pan lime kayuˈ kinakan meˈ aˈahin, lukas tinipunden niyaˈ sampuūˈ duk duwe bakaˈ pennoˈ.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Pagkite meˈ aˈa malaˈihin hinangan makaˈulaliˈ tahinang si Isa miyaˈan, paˈinde, “Asal inin ne teˈed nabi inagad-agadte bi mapitu si dunyahin.”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Kataˈuhan si Isa weˈ meˈ aˈahin sōng pī niggew iye dinaˈak magsultan si siye, hangkan magtawus iye tahalaˈ duk pī iye si punu dendang-dendangan.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Pagsōng magalib ne, padurul meˈ tindegnen pī si higad lamew.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Lindem ne bu gaˈ pe si Isa pī si siye. Manjari pasakey siye si bangkaˈ duk palipag siye pī si dambiyaˈ lamew tudju lahat Kapernaum.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Gaˈ du tiggel basag ne baliyuhin duk hadje goyakin.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Pagubus ne siye kapamusey lime atawa ennem kilumetro talahannen, takitede si Isa lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamew patapit pī si bangkaˈde. Kadahitan teˈed siye manamal.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Daˈa kaˈam tinalew. Aku hep ituˈ.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Sinakey weˈ de si Isa duk pagsumakey ne iye, magtawus siye tekka si lahat tinudjuden.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Pagsasumuhin, meˈ aˈa mabanes mapaˈamban si dambiyaˈ lamewin, takitede weˈ dambuwaˈ du bangkaˈ bakas malaˈihin; duk kataˈuhande weˈ gaˈ si Isa pasakey laˈi nuhut meˈ tindegnen, saguwaˈ luwal du meˈ tindegnen mapatulakin.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Niyaˈ meˈ bangkaˈ bahu tekka amban puweblo Tiberi padungguˈ tapit si antag bakas pagkakanande panin pagubus si Isa magpasalamat.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Manjari pagkite meˈ aˈahin weˈ gaˈ hatiˈ laˈi si Isa atawa meˈ tindegnen, pasakey siye si meˈ bangkaˈ miyaˈan miha si Isa pī si Kapernaum.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Pagtakasuwaˈde si Isa laˈi si dambiyaˈ lamew, paˈinde si iye, “Tuwan, sumiyan papitunun?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, hangkan ku pihabi, peggeˈ esso kaˈam weˈ panin. Saguwaˈ gaˈ tahātibi hinangan makaˈulaliˈ tahinangku si matahanbin.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Daˈa iye pagtuyuˈanun bi kinakan mamagkaˈatin. Saguwaˈ iye subey pagtuyuˈanbin kinakan manggaˈi magkaˈatin, kinakan makaˈellum salama-lamahin. Aku, Anak Manusiyaˈin, mangurungan kaˈam kinakan inin, peggeˈ kaˈurungan ku kapatut weˈ Samaku Tuhanin.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Manjari tinilew weˈ de si Isa, paˈinde, “Na, ine ne paˈin subey hinang kami duk tatuhut kami kinabayaˈan Tuhanin?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Iye inin kabayaˈan Tuhan subey hininangbin, weˈ subey kaˈam kahagad si aku, iye pinapitunen.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Paˈinde pu si Isa, “Tandaˈ ine pinakitehannu si kamihin duk kami kahagad si kaˈu? Meˈ kapapuˈanten bi mangan manna laˈi dem lahat makagindew-gindew awwalley. Paˈin kitabin, ‘Inurungan siye weˈ ne kinakan amban surgaˈ.’ Na, kaˈu,” paˈinde pu si Isa, “ine hinang tahinangnun?”
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, mannahin, kinakan pinangurung si Musahin, dumaˈin miyaˈan kinakan mabennal amban surgaˈin. Kinakan amban surgaˈin, iye kinakan pangurung Samaku si kaˈamin, duk pinangurungne inin, kinakan mabennalin.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Peggeˈ kinakan pangurung Tuhan inin, iye ne mapitu amban Tuhanin duk ngurung umul iye si manusiyaˈ.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Manjari māku meˈ aˈa miyaˈan pu si Isa, paˈinde, “Tuwan, tiggelan kami ellum, urungun kami kinakan pinaˈinnu inin.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Paˈin si Isa, “Aku ne hep kinakan makaˈellumin. Sasuku manuhut akuhin gaˈi ne teˈed inusan balik. Duk sasuku makahagad si akuhin, gaˈi ne teˈed lekkakan balik.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Na, bakas ne kaˈam akahanku weˈ bisan ku takitebi, gaˈi du kaˈam kahagad.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Kēmon pinasukuˈ Samaku si akuhin, nuhut du si aku. Duk kēmon manuhut si akuhin, gaˈi patahalaˈku,
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 peggeˈ pitu ku dumaˈin ngahinang kinabayaˈankun saguwaˈ ngahinang kinabayaˈan Tuhanin, iye mamapitu akuhin.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Kabayaˈan Tuhanin weˈ gaˈ teˈed niyaˈ lepas amban aku meˈ aˈa pinasukuˈne si akuhin. Saguwaˈ subey pakellumku siye kēmon si ellew dambuli.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Peggeˈ kabayaˈan Samaku Tuhanin, weˈ subey ellum salama-lama kēmon mangite duk makahagad si akuhin, Anaknen. Duk pakellumku siye si ellew dambuli.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Manjari ngunub-ngunub meˈ aˈahin sabab pinaˈin si Isa miyaˈan pagpaˈinne, “Aku kinakan amban surgaˈin.”
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Paˈinde, “Dumaˈin ke aˈa inin si Isa, anak si Yusupin? Kataˈuhante bi hep saˈi-samanen. Weˈey iye magpaˈin weˈ amban surgaˈ iye?”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Nambung si Isa paˈinne, “Daˈa kaˈam magkunub-kunub luˈu.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Gaˈ niyaˈ kapanuhut si aku bang gaˈi iye urungan Tuhan mamapitu akuhin bayaˈ nuhut aku. Duk manuhut si akuhin pakellumku du si ellew dambuli.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Niyaˈ tasulat dem kitab kanabi-nabihanin sa inin, ‘Tinoloˈan du siye kēmon weˈ Tuhanin.’” Paˈin si Isa pe, “Kēmon mapakale si panoloˈ Samaku Tuhanin, siye ne matumuhut si akuhin.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Dumaˈin hātine inin weˈ niyaˈ manusiyaˈ bakas ngite Samaku Tuhanin. Gaˈ niyaˈ bakas ngite Samakun; luwal hadja aku, mapitu amban Tuhanin, bakas mangite iyehin.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “sasuku makahagad si akuhin ellum salama-lama.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Aku kinakan makaˈellumin,” paˈin si Isa.
48 Eu sou o pão da vida.
49 “Meˈ kapapuˈanbin makaˈakan manna laˈi si lahat makagindew-gindew, saguwaˈ matey du siye.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Saguwaˈ kinakan amban surgaˈ inin, bang niyaˈ aˈa makaˈakanne, gaˈi iye matey.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Aku ne kinakan amban surgaˈin. Aku ne kinakan makaˈellumin. Bang niyaˈ mangan kinakan inin, ellum iye salama-lama. Duk kinakan pamakanku si iyehin isikun. Paglillaˈku barankun supaya kēmon manusiyaˈin ellum salama-lama,” paˈin si Isa.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Manjari magjawab meˈ Yahudihin sabab binissā si Isa miyaˈan. Paˈinde, “Inumey pangurung aˈa inin isinen pamakanne kite?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, bang gaˈi du kakanbi isi Anak Manusiyaˈin, hātinen isikun, duk bang gaˈi du inumbi lahaˈkun, gaˈ niyaˈ umulbi bennal.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Mamangan isikun duk manginum lahaˈkun, ellum salama-lama. Duk pakellumku iye si ellew dambuli.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Peggeˈ isikun asal kinakan teˈedin duk lahaˈkun asal ininum teˈedin.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Sasuku mamangan isikun duk manginum lahaˈkun, teteg si aku, duk teteg ku si iye.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Samaku Tuhanin, mamapitu akuhin, asal iye poˈon umulin duk ellum ku sababne. Damikkiyan isab aˈa mamangan akuhin ellum du sababku.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Inin hep kinakan mapitu amban surgaˈin,” paˈin si Isa. “Kinakan inin gaˈi magsaliˈ duk kinakan takakan meˈ kapapuˈanbin, peggeˈ bisan kakande kinakan miyaˈan matey du siye. Bu kinakan amban surgaˈ inin, sasuku manganne ellum salama-lama.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Binissā inin weˈ si Isa sābune magtoloˈ dem langgal laˈi si Kapernaum.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Ekka meˈ tindeg si Isahin makakale panoloˈne inin duk paˈinde, “Asal makalanduˈ pamanoloˈne inin. Gaˈ niyaˈ makasandal pakale si iyan.”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Gaˈ niyaˈ ngakahan si Isa saguwaˈ kataˈuhanne weˈ ngunub-ngunub siye sabab panoloˈne miyaˈan. Hangkan paˈinne si siye, “Laˈat ke ateybin sabab panoloˈku miyaˈan?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Na saˈingge enteˈ, bang kitebi ku, Anak Manusiyaˈin, balik pī si lahat bakas palaˈihanku matuˈuhin?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “Niyawa Tuhanin hep makapakellum kitehin bi. Bang kabasag manusiyaˈin gaˈ niyaˈ gunane, gaˈi makapakellum manusiyaˈ. Meˈ bakas panoloˈku si kaˈamin makapakellum peggeˈ paluwas inin amban Niyawa Tuhanin.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Saguwaˈ niyaˈ kaˈam gaˈi kahagad si aku,” paˈin si Isa. Paˈin si Isa miyaˈan peggeˈ asal kataˈuhanne kemuwe tagnaˈ bang sine manggaˈi makahagad si iyehin duk bang sine mamuddihan iyehin.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Duk paˈinne pe, “Iye hep inin sababnen hangkan bakas paˈinku si kaˈam weˈ gaˈ niyaˈ tumuhut si aku bang dumaˈin Samaku Tuhanin mangurung bayaˈ si iyehin.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Sabab miyaˈan ekka meˈ tindeg si Isahin tahalaˈ amban iye duk gaˈi ne nuhut iye.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Hangkan paˈin si Isa si tindegne sampūˈ duk duwehin, “Na, kaˈam, mabayaˈ ke isab kaˈam tahalaˈ?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Nambung si Simon Petros, paˈinne, “Tuwan, sine panuhutan kamihin bang dumaˈin kaˈu? Luwal du kaˈu makabissā meˈ bissā makapakellum salama-lamahin.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Kahagad ne teˈed kami duk kataˈuhan kami ne teˈed weˈ kaˈu masutsi mapitu amban Tuhanin.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Paˈin si Isa si siye, “Kaˈam ne iyan sampūˈ duk duwe meˈ tindegku tapeneˈkun. Saguwaˈ dangan kaˈam paˈasekan seyitan.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Bissā si Isa inin sabab si Judas, anak si Simon Iskariyotin. Peggeˈ si Judas inin dangan si meˈ tindeg si Isa sampūˈ duk duwehin duk iye mamuddihan si Isahin si pasōngan.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.