João 5

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gaˈ tiggel puwas inin, pataked disi Isa hap Awrusalam peggeˈ niyaˈ kādjaˈan meˈ Yahudihin laˈi.
1 Depois disso, havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Laˈi si Awrusalam niyaˈ limbu, ēnnen bang si bissā Yahudi, limbu Betsata. Limbu inin si bihing dambuwaˈ meˈ tarangka padiyaleman hap Awrusalamin, inēnan tarangka bili-bili. Niyaˈ lime lumaˈ-lumaˈ pasayindungan si bihing limbu miyaˈan.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Tuˈu si meˈ lumaˈ-lumaˈ inin, ekka meˈ aˈa saki pabāk. Niyaˈ siye pessek, niyaˈ pengkaˈ duk niyaˈ matey baranden. (Inagad-agad weˈ de paseyibuwa boheˈ dem limbuhin.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos: cegos, coxos e paralíticos, esperando o movimento das águas.
4 Peggeˈ bang patekka niyaˈ malaˈikat Tuhanin pī dem limbu ngutaˈul boheˈin. Duk madumehellu mapī dem boheˈin, pagubus kutaˈul boheˈin, kawuliˈan bisan ine sakinen.)
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Niyaˈ dambuwaˈ aˈa laˈi tellumpūˈ duk walun tahun ne sakinen.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Takite si Isa iye pabāk-bāk laˈi duk kataˈuhanne weˈ tiggel ne saki aˈa miyaˈan. Manjari tilew si Isa iye, paˈinne, “Bayaˈ ke kew koleˈ?”
6 E Jesus, vendo este deitado e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Nambung aˈa sakihin, paˈinne, “Aweˈ, Tuwan. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ mengket aku pī dem limbu bang ne kutaˈul boheˈin. Duk sasangku pe paˈinsud pī, niyaˈ ne dumehellu amban aku.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me coloque no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Paˈin si Isa si iye, “Kuwat kew, boˈohun pabākannun bu nu ne lumengngan.”
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma tua cama e anda.
9 Magtawus aˈahin koleˈ. Binoˈo weˈ ne pabākannen bu lumengngan ne iye. Na, ellew miyaˈan, ellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin.
9 Logo, aquele homem ficou são, e tomou a sua cama, e partiu. E aquele dia era sábado.
10 Hangkan pagkite meˈ nakuraˈ Yahudihin aˈa makawuliˈanin magboˈo pabākannen, paˈinde, “Hoy! Ellew liˈi maˈin. Langgalannu saraˈten bi pamoˈonu pabākannu iyan.”
10 Então, os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar a cama.
11 Sambunganne siye, paˈinne, “Aˈa mamakoleˈ akuhin, daˈakne binoˈo si aku pabākankun duk daˈakne ku lumengngan.”
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma a tua cama e anda.
12 “Sine aˈa mangandaˈak kaˈuhin?” paˈinde.
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma a tua cama e anda?
13 Saguwaˈ gaˈ kataˈuhanne bang sine, peggeˈ ekka teˈed aˈa laˈi si higad limbu duk magtawus si Isa tahalaˈ.
13 E o que fora curado não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Puwas inin, takasuwaˈ si Isa aˈa bakas masakihin laˈi dem langgal hadjehin. Paˈin si Isa si iye, “Payamanun, koleˈ ne kew. Hangkan lebbahanun ne dusenun, kaw pe niyaˈ pasōng laˈat tekka si kaˈu.”
14 Depois, Jesus encontrou-o no templo e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que te não suceda alguma coisa pior.
15 Manjari tahalaˈ aˈahin duk pī iye ngakahan meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin weˈ si Isa makoleˈ iyehin.
15 E aquele homem foi e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Hangkan hep si Isa kinuntarahan teˈed weˈ meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, peggeˈ pinakoleˈ weˈ ne aˈa sakihin baytu ellew liˈi.
16 E, por essa causa, os judeus perseguiram Jesus e procuravam matá-lo, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Manjari sambungan si Isa siye, paˈinne, “Samaku Tuhanin luwal maghinang sampay maˈin, damikkiyan aku, maghinang ku isab.”
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho
18 Peggeˈ kuweˈ miyaˈan sambung si Isahin, hangkan tinuyuˈan teˈed iye pinapatey weˈ de, dumaˈin hadja peggeˈ langgalanne saraˈ ellew liˈihin, saguwaˈ peggeˈ paˈinne isab weˈ Tuhanin Samanen, hātinen pasaliˈne dinen si Tuhanin.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Sambungan si Isa meˈ nakuraˈ miyaˈan, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, gaˈ teˈed niyaˈ tahinangku bang baran-baranku hadja. Saguwaˈ ine-ine takiteku hinang Samakun, iye isab miyaˈan hininangkun. Kēmon hininang Samanen iye du isab hininang Anaknen.
19 Mas Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer ao Pai, porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Peggeˈ kinalasahan ku weˈ Samaku Tuhanin, duk pinakitaˈu weˈ ne si aku kēmon hininangnen. Duk si pasōngan pahinangne pe ku iyan meˈ hinangan pasōng balakatan amban meˈ tahinangku ilabeyin, ubus bu kēmon kaˈam ulaliˈ manamal.
20 Porque o Pai ama ao Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 Samaku Tuhanin makapakellum aˈa matey. Damikkiyan isab aku, Anak Tuhanin, tapakellumku sine-sine kabayaˈanku.
21 Pois assim como o Pai ressuscita os mortos e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 Duk dumaˈin Samakun Tuhanin mangahukum me manusiyaˈin. Saguwaˈ pinangurung weˈ ne si aku kapatut mangahukum manusiyaˈin kēmon,
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo,
23 supaya kēmon aˈahin, pahadjede ku kuweˈ pamahadjede Tuhanin. Sine-sine gaˈi mahadje Anak Tuhanin, gaˈi du isab pahadjene Samaku Tuhanin, iye mamapitu akuhin.
23 para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai, que o enviou.
24 “Sabennal akahante kaˈam, sine-sine makakale meˈ panoloˈkun duk kahagad si mamapitu akuhin, ellum iye salama-lama. Gaˈi iye tewwaˈ hukuman Tuhanin. Gaˈi ne iye legga Tuhanin saguwaˈ ellum iye salamalama.
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “taˈabut ne waktuhin, kēmon manggaˈ pe makahagadin, meˈ dalil pateyin, kalede suwalakun, aku Anak Tuhanin. Duk kēmon makakalehin pinakellum du.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Samakun poˈon umulin, duk aku inin poˈon umulin kuweˈ Samakun du, sabab kapatut pinangurungne si akuhin.
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo.
27 Duk kaˈurungan ku isab weˈ Samakun kapatut ngahukum meˈ manusiyaˈin, peggeˈ aku iye inēnan Anak Manusiyaˈin.
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do Homem.
28 Daˈa kaˈam ulaliˈ si bissāku inin,” paˈin si Isa. “Niyaˈ waktu si pasōngan, kēmon pateyin kalede du suwalakun.
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 Pagkalede, paguwaˈ siye amban dem kubulde. Meˈ aˈa bakas maghinangan mahāpin, paguwaˈ duk ellum siye salama-lama si surgaˈ. Duk meˈ aˈa bakas maghinangan malaˈatin, paguwaˈ du isab duk tewwaˈ hukuman Tuhanin siye, duk ilegga siye.”
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição da condenação.
30 Paˈin si Isa, “Gaˈ niyaˈ tahinangku bang baran-baranku hadja. Ngahukum ku hadja kuweˈ pangandaˈakan Samaku akuhin. Hangkan bentel hukumankun. Peggeˈ dumaˈin tinuyuˈanku hininangin kinabayaˈankun, saguwaˈ kinabayaˈan Tuhan mamapitu akuhin.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo, e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.
31 Bang aku hadja missā sabab dikun, gaˈi du ku kahagadbi.
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Saguwaˈ niyaˈ seddili naksiˈan aku. Kataˈuhanku weˈ panaksiˈne si akuhin asal bennal.”
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Paˈin si Isa pe, “Bakas kaˈam ngandaˈak meˈ aˈabi pī pu Yahiya. Duk inaka weˈ Yahiya mabennalin sabab aku.
33 Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Saguwaˈ dumaˈin pangandelankun saksiˈ manusiyaˈ. Bissāku hadja inin sabab Yahiya supaya kaˈam timbul.
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem, mas digo isso, para que vos salveis.
35 Si Yahiya kuweˈ dalil payitaˈan kayat ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈ duk sinna kaˈam si dantaˈnen, hātinen si panoloˈnen, bisan daddaliˈ hadja.
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Saguwaˈ niyaˈ saksiˈ si aku pasōng basagnen amban panaksiˈ Yahiyahin. Iye ne meˈ hinang bakas tahinangkun. Meˈ hinangku inin amban pangandaˈakan Samaku Tuhanin duk daˈakne si aku inubus. Asal meˈ hinang hininangku ne inin naksiˈan aku weˈ Samaku Tuhanin mamapitu akuhin.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço testificam de mim, de que o Pai me enviou.
37 Duk Samakun, iye mamapitu akuhin, saksiˈanne ku isab. Saguwaˈ gaˈ bakas takalebi suwalanen duk gaˈ bakas takitebi bayhuˈnen.
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer;
38 Duk gaˈ lapalnen paˈessep dem ateybi peggeˈ gaˈ kaˈam kahagad si aku, iye pinapitune si kaˈamin.
38 e a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 Kaˈam iyan, magtuyuˈ teˈed kaˈam ngadjiˈ kitabin, peggeˈ tapikilbi bang kaˈam ngadjiˈ ngasuwaˈ umul kaˈam salama-lama si surgaˈ. Bu kitab inin ne magaka sabab akuhin.
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam.
40 Saguwaˈ gaˈi kaˈam ngatu patuhut si aku, bu aku makaˈurungan kaˈam umul gaˈ tamanannen.”
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 Paˈin si Isa pe si meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, “Dumaˈin inapaskun sanglitan manusiyaˈ ku.
41 Eu não recebo glória dos homens,
42 Saguwaˈ kataˈuhanku bang ine dem ateybin. Kataˈuhanku gaˈ niyaˈ lasabi si Tuhan.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Bisan ku pitu inurungan kapatut amban Samaku Tuhanin, gaˈi du ku kahagadbi. Saguwaˈ bang niyaˈ aˈa seddili pitu magkapatutan dine, kahagadbi iye.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 Saˈingge pakahagadbi si akuhin bang iye kabayaˈanbin sanglitan saweˈbin kaˈam? Gaˈi iye apasbi sanglit amban Tuhanin, Tuhan dambuwaˈ-buwaˈin.
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 Daˈa pikilun bi weˈ sumbungte kaˈam si Samaku Tuhanin laˈi si ellew paghukum. Dumaˈin aku saguwaˈ si Musa, mamasampay si kaˈam saraˈ tinuhutbin, iye manumbung kaˈamin.
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Bang bennal kaˈam kahagad pu si Musa, subey kaˈam kahagad si aku peggeˈ sabab aku hep sinulatne dem kitabin.
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim, porque de mim escreveu ele.
47 Saguwaˈ peggeˈ gaˈi kahagadbi meˈ sinulat si Musahin, saˈingge pakahagadbi meˈ bissākun?”
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.