João 5

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gaˈ tiggel puwas inin, pataked disi Isa hap Awrusalam peggeˈ niyaˈ kādjaˈan meˈ Yahudihin laˈi.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Laˈi si Awrusalam niyaˈ limbu, ēnnen bang si bissā Yahudi, limbu Betsata. Limbu inin si bihing dambuwaˈ meˈ tarangka padiyaleman hap Awrusalamin, inēnan tarangka bili-bili. Niyaˈ lime lumaˈ-lumaˈ pasayindungan si bihing limbu miyaˈan.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Tuˈu si meˈ lumaˈ-lumaˈ inin, ekka meˈ aˈa saki pabāk. Niyaˈ siye pessek, niyaˈ pengkaˈ duk niyaˈ matey baranden. (Inagad-agad weˈ de paseyibuwa boheˈ dem limbuhin.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 Peggeˈ bang patekka niyaˈ malaˈikat Tuhanin pī dem limbu ngutaˈul boheˈin. Duk madumehellu mapī dem boheˈin, pagubus kutaˈul boheˈin, kawuliˈan bisan ine sakinen.)
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Niyaˈ dambuwaˈ aˈa laˈi tellumpūˈ duk walun tahun ne sakinen.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Takite si Isa iye pabāk-bāk laˈi duk kataˈuhanne weˈ tiggel ne saki aˈa miyaˈan. Manjari tilew si Isa iye, paˈinne, “Bayaˈ ke kew koleˈ?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Nambung aˈa sakihin, paˈinne, “Aweˈ, Tuwan. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ mengket aku pī dem limbu bang ne kutaˈul boheˈin. Duk sasangku pe paˈinsud pī, niyaˈ ne dumehellu amban aku.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Paˈin si Isa si iye, “Kuwat kew, boˈohun pabākannun bu nu ne lumengngan.”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Magtawus aˈahin koleˈ. Binoˈo weˈ ne pabākannen bu lumengngan ne iye. Na, ellew miyaˈan, ellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Hangkan pagkite meˈ nakuraˈ Yahudihin aˈa makawuliˈanin magboˈo pabākannen, paˈinde, “Hoy! Ellew liˈi maˈin. Langgalannu saraˈten bi pamoˈonu pabākannu iyan.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Sambunganne siye, paˈinne, “Aˈa mamakoleˈ akuhin, daˈakne binoˈo si aku pabākankun duk daˈakne ku lumengngan.”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 “Sine aˈa mangandaˈak kaˈuhin?” paˈinde.
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Saguwaˈ gaˈ kataˈuhanne bang sine, peggeˈ ekka teˈed aˈa laˈi si higad limbu duk magtawus si Isa tahalaˈ.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Puwas inin, takasuwaˈ si Isa aˈa bakas masakihin laˈi dem langgal hadjehin. Paˈin si Isa si iye, “Payamanun, koleˈ ne kew. Hangkan lebbahanun ne dusenun, kaw pe niyaˈ pasōng laˈat tekka si kaˈu.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Manjari tahalaˈ aˈahin duk pī iye ngakahan meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin weˈ si Isa makoleˈ iyehin.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Hangkan hep si Isa kinuntarahan teˈed weˈ meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, peggeˈ pinakoleˈ weˈ ne aˈa sakihin baytu ellew liˈi.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Manjari sambungan si Isa siye, paˈinne, “Samaku Tuhanin luwal maghinang sampay maˈin, damikkiyan aku, maghinang ku isab.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Peggeˈ kuweˈ miyaˈan sambung si Isahin, hangkan tinuyuˈan teˈed iye pinapatey weˈ de, dumaˈin hadja peggeˈ langgalanne saraˈ ellew liˈihin, saguwaˈ peggeˈ paˈinne isab weˈ Tuhanin Samanen, hātinen pasaliˈne dinen si Tuhanin.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Sambungan si Isa meˈ nakuraˈ miyaˈan, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, gaˈ teˈed niyaˈ tahinangku bang baran-baranku hadja. Saguwaˈ ine-ine takiteku hinang Samakun, iye isab miyaˈan hininangkun. Kēmon hininang Samanen iye du isab hininang Anaknen.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Peggeˈ kinalasahan ku weˈ Samaku Tuhanin, duk pinakitaˈu weˈ ne si aku kēmon hininangnen. Duk si pasōngan pahinangne pe ku iyan meˈ hinangan pasōng balakatan amban meˈ tahinangku ilabeyin, ubus bu kēmon kaˈam ulaliˈ manamal.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Samaku Tuhanin makapakellum aˈa matey. Damikkiyan isab aku, Anak Tuhanin, tapakellumku sine-sine kabayaˈanku.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Duk dumaˈin Samakun Tuhanin mangahukum me manusiyaˈin. Saguwaˈ pinangurung weˈ ne si aku kapatut mangahukum manusiyaˈin kēmon,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 supaya kēmon aˈahin, pahadjede ku kuweˈ pamahadjede Tuhanin. Sine-sine gaˈi mahadje Anak Tuhanin, gaˈi du isab pahadjene Samaku Tuhanin, iye mamapitu akuhin.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Sabennal akahante kaˈam, sine-sine makakale meˈ panoloˈkun duk kahagad si mamapitu akuhin, ellum iye salama-lama. Gaˈi iye tewwaˈ hukuman Tuhanin. Gaˈi ne iye legga Tuhanin saguwaˈ ellum iye salamalama.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “taˈabut ne waktuhin, kēmon manggaˈ pe makahagadin, meˈ dalil pateyin, kalede suwalakun, aku Anak Tuhanin. Duk kēmon makakalehin pinakellum du.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Samakun poˈon umulin, duk aku inin poˈon umulin kuweˈ Samakun du, sabab kapatut pinangurungne si akuhin.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Duk kaˈurungan ku isab weˈ Samakun kapatut ngahukum meˈ manusiyaˈin, peggeˈ aku iye inēnan Anak Manusiyaˈin.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Daˈa kaˈam ulaliˈ si bissāku inin,” paˈin si Isa. “Niyaˈ waktu si pasōngan, kēmon pateyin kalede du suwalakun.
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 Pagkalede, paguwaˈ siye amban dem kubulde. Meˈ aˈa bakas maghinangan mahāpin, paguwaˈ duk ellum siye salama-lama si surgaˈ. Duk meˈ aˈa bakas maghinangan malaˈatin, paguwaˈ du isab duk tewwaˈ hukuman Tuhanin siye, duk ilegga siye.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Paˈin si Isa, “Gaˈ niyaˈ tahinangku bang baran-baranku hadja. Ngahukum ku hadja kuweˈ pangandaˈakan Samaku akuhin. Hangkan bentel hukumankun. Peggeˈ dumaˈin tinuyuˈanku hininangin kinabayaˈankun, saguwaˈ kinabayaˈan Tuhan mamapitu akuhin.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Bang aku hadja missā sabab dikun, gaˈi du ku kahagadbi.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Saguwaˈ niyaˈ seddili naksiˈan aku. Kataˈuhanku weˈ panaksiˈne si akuhin asal bennal.”
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Paˈin si Isa pe, “Bakas kaˈam ngandaˈak meˈ aˈabi pī pu Yahiya. Duk inaka weˈ Yahiya mabennalin sabab aku.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Saguwaˈ dumaˈin pangandelankun saksiˈ manusiyaˈ. Bissāku hadja inin sabab Yahiya supaya kaˈam timbul.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Si Yahiya kuweˈ dalil payitaˈan kayat ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈ duk sinna kaˈam si dantaˈnen, hātinen si panoloˈnen, bisan daddaliˈ hadja.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Saguwaˈ niyaˈ saksiˈ si aku pasōng basagnen amban panaksiˈ Yahiyahin. Iye ne meˈ hinang bakas tahinangkun. Meˈ hinangku inin amban pangandaˈakan Samaku Tuhanin duk daˈakne si aku inubus. Asal meˈ hinang hininangku ne inin naksiˈan aku weˈ Samaku Tuhanin mamapitu akuhin.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Duk Samakun, iye mamapitu akuhin, saksiˈanne ku isab. Saguwaˈ gaˈ bakas takalebi suwalanen duk gaˈ bakas takitebi bayhuˈnen.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 Duk gaˈ lapalnen paˈessep dem ateybi peggeˈ gaˈ kaˈam kahagad si aku, iye pinapitune si kaˈamin.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Kaˈam iyan, magtuyuˈ teˈed kaˈam ngadjiˈ kitabin, peggeˈ tapikilbi bang kaˈam ngadjiˈ ngasuwaˈ umul kaˈam salama-lama si surgaˈ. Bu kitab inin ne magaka sabab akuhin.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Saguwaˈ gaˈi kaˈam ngatu patuhut si aku, bu aku makaˈurungan kaˈam umul gaˈ tamanannen.”
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 Paˈin si Isa pe si meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, “Dumaˈin inapaskun sanglitan manusiyaˈ ku.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Saguwaˈ kataˈuhanku bang ine dem ateybin. Kataˈuhanku gaˈ niyaˈ lasabi si Tuhan.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Bisan ku pitu inurungan kapatut amban Samaku Tuhanin, gaˈi du ku kahagadbi. Saguwaˈ bang niyaˈ aˈa seddili pitu magkapatutan dine, kahagadbi iye.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Saˈingge pakahagadbi si akuhin bang iye kabayaˈanbin sanglitan saweˈbin kaˈam? Gaˈi iye apasbi sanglit amban Tuhanin, Tuhan dambuwaˈ-buwaˈin.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Daˈa pikilun bi weˈ sumbungte kaˈam si Samaku Tuhanin laˈi si ellew paghukum. Dumaˈin aku saguwaˈ si Musa, mamasampay si kaˈam saraˈ tinuhutbin, iye manumbung kaˈamin.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Bang bennal kaˈam kahagad pu si Musa, subey kaˈam kahagad si aku peggeˈ sabab aku hep sinulatne dem kitabin.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Saguwaˈ peggeˈ gaˈi kahagadbi meˈ sinulat si Musahin, saˈingge pakahagadbi meˈ bissākun?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.