João 1

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gaˈ pe dunya inin pinapanjari asal andang ne Lapalin. Lapalin magdambuwaˈ duk Tuhanin duk Lapalin Tuhanin ne.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Kemuwe awwalley Lapalin duk Tuhanin dambuwaˈ du.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 Kēmon-kēmonin pinapanjari weˈ Lapalin amban pangandaˈakan Tuhanin. Gaˈ niyaˈ pinapanjari bisan ine tuˈu dem alam inin bang dumaˈin amban Lapalin.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Lapalin asal poˈon umulin duk umul inin mangurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈin.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Dantaˈ inin ninag dem kalindeman duk dantaˈin gaˈi teˈed tapalem weˈ lindemin.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Manjari, niyaˈ aˈa kawakilan weˈ Tuhanin, ēnnen Yahiya.
6 Deus enviou um homem chamado João
7 Dinaˈak iye weˈ Tuhanin pitu magaka sabab dantaˈ inin, supaya kēmon aˈahin makakale inakanen duk kahagad.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Dumaˈin Yahiya dantaˈ inin. Saguwaˈ akane mapituhin magaka-aka sabab dantaˈin.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Dantaˈ mabennal inin, hātinen Lapalin, tiyaˈ ne pitu si dunya ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈin kēmon.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 Saguwaˈ bisan ne Lapalin tuˈu si dunya duk pinapanjari hep weˈ ne dunyahin, gaˈ du Lapalin takilale weˈ meˈ aˈa si dunyahin.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Pitu iye si lahatne, saguwaˈ gaˈ iye tinayimaˈ weˈ bangsanen.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Saguwaˈ sine-sine nayimaˈ Lapalin duk makahagad si iyehin, urunganne siye kapatut manjari meˈ anak Tuhanin.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Tahinang siye anak Tuhanin dumaˈin kuweˈ paganak manusiyaˈ atawa amban kabayaˈan manusiyaˈ atawa amban napsu manusiyaˈ. Saguwaˈ tahinang siye anak Tuhanin amban kabayaˈan Tuhanin.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Manjari, Lapalin palahil tuˈu si dunya taga baran manusiyaˈ duk patennaˈ diyaleman manusiyaˈ. Kēmon lasa duk bennal laˈi si iye. Takite kami balakatnen duk sahayanen, duk balakatne duk sahayane inin talep si iye peggeˈ iye Anak Tuhan dambuwaˈ-buwaˈin.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Si Yahiya magaka-aka sabab Lapalin. Missā iye papales, paˈinne, “Iye ne hep inin bakas inakaku si kaˈamin, paˈinku, ‘Niyaˈ pitu dambuli amban aku. Pasōng iye langkew amban aku peggeˈ gaˈ pe ku inanakan, asal andang ne iye.’” Iye inin inaka Yahiyahin.
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Peggeˈ laˈi si Lapalin kēmon lasahin, kite bi kēmon makahampit isab lasanen duk tabangnen. Lasanen duk tabangnen pinagtamba-tamba si kite bi.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Saraˈ Tuhanin pinasampay si manusiyaˈ weˈ si Musa, saguwaˈ lasa Tuhanin duk bennalin pinangurung si manusiyaˈ weˈ Isa Almasi, iye inēnan Lapal Tuhanin.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Gaˈ niyaˈ bakas ngite Tuhanin. Saguwaˈ pinakataˈu Tuhanin si manusiyaˈ weˈ Anakne dambuwaˈ-buwaˈin, peggeˈ asal Tuhan du iye duk magdambuwaˈ iye duk Samanen. Inaka si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin Manjari niyaˈ meˈ aˈa pī pu si Yahiya sābune magpandi meˈ aˈa si lipag boheˈ Jordan, si kalumaˈan Betani.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Dambuwaˈ ellew niyaˈ meˈ imam duk meˈ tabang meˈ imamin dinaˈak weˈ meˈ nakuraˈ meˈ Yahudi si puweblo Awrusalamin hap pī pu Yahiya nilew iye bang sine iye.
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Gaˈ magellig-ellig Yahiya saguwaˈ magbennal teˈed iye, paˈinne, “Dumaˈin ku Almasihin.”
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 “Na, sine kew?” paˈinde. “Si Eliyas ke kew?” Paˈin Yahiya, “Dumaˈin.” Paˈin meˈ imamin, “Kaˈu ke nabi inagad-agad bangsate bi Israˈilin?” Nambung Yahiya, “Dumaˈin.”
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Manjari paˈinde si iye, “Akahanun kami bang sine kew teˈed. Subey kami akahannu supaya niyaˈ pangaka kami si meˈ mangandaˈak kami mapituhin. Ine paˈinnu sabab dinun?”
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Sambung Yahiyahin saliˈ du teˈed kuweˈ bakas tasulat Nabi Isaya dem kitabin. Paˈin Yahiya, “Aku aˈa maglingan papales dem lahat makagindew-gindewin. Paˈinku: Pabentelun bi lān sōng palabeyan Tuhanin.”
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Meˈ imam inin bakas dinaˈak pī weˈ meˈ Yahudi be-āgama teˈed inēnan meˈ Pariseo.
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 Manjari tinilew weˈ de Yahiya balik, paˈinde, “Na, weˈey kew magpandi meˈ aˈa bang dumaˈin kew Almasihin atawa si Nabi Eliyas atawa nabi inagad-agad bangsate bi Israˈilin?”
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 Sambungan Yahiya siye, paˈinne, “Aku inin, magpandi ku meˈ aˈa duk boheˈ. Saguwaˈ niyaˈ dambuwaˈ nengge luˈu si tengngaˈbi saguwaˈ gaˈi kataˈuhanbi bang sine.
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 Dambuli iye amban aku pitu, saguwaˈ gaˈi ku pataˈ bisan ngalekkahan ingket tehompaˈnen peggeˈ langkew teˈed iye amban aku.”
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 — ausente —
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Pagsasumuhin, kite Yahiya si Isa pī patudju si iye. Pagkitene si Isa, paˈin Yahiya si meˈ aˈa malaˈihin, “Iye ne hep inin dalil gantiˈ bili-bili pangurung Tuhanin pagkuluban para si manusiyaˈ. Iye inin mamuwasan duse manusiyaˈin kēmon.
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Iye ne hep inin bakas inakaku si kaˈamin, paˈinku, ‘Niyaˈ pitu dambuli amban aku. Langkew iye amban aku, peggeˈ gaˈ pe ku inanakan asal andang ne iye.’
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Tagnaˈ gaˈ kataˈuhanku bang sine aˈa mapitu dambuli amban akuhin,” paˈin Yahiya. “Saguwaˈ pitu ku magpandi meˈ aˈa duk boheˈ supaya iye tapakilale si bangsa Israˈilin.
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 Gaˈ pe iye kataˈuhanku, saguwaˈ paˈin Tuhan mangandaˈak aku magpandi meˈ aˈa duk boheˈin, ‘Bang takitenu Niyawa Sutsihin paduwaˈi pī si dambuwaˈ aˈa duk pateteg laˈi si iye, iye iyan seddili pamandine manusiyaˈin; papīne si siye Niyawa Sutsihin.’” Manjari naksiˈ Yahiya sabab si Isa, paˈinne, “Bakas takiteku teˈed Niyawa Sutsihin duwaˈi amban diyataˈ langit kuweˈ bantuk assang padapuˈ duk pateteg pu si Isa.
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Asal takiteku teˈed,” paˈin Yahiya, “hangkan kasaksiˈanku weˈ bennal-bennal teˈed si Isa inin Anak Tuhanin.”
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Pagsasumuhin, laˈi ne isab si Yahiya si lipag boheˈ Jordan duk duwangan meˈ tindegnen.
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Takite Yahiya si Isa palabey. Magtawus paˈinne, “Iye hep miyaˈan dalil bili-bili Tuhanin.”
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Takale meˈ tindegne duwanganin pinaˈin Yahiya miyaˈan, manjari paturul siye pu si Isa.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Paghaleng si Isa, takitene duwanganin paturul si iye. Tinilew siye weˈ ne, paˈinne, “Ine akabin?” Nambung siye, paˈinde, “Rabbi, (hātinen Guru) antag patennaˈannun?”
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 Paˈin si Isa, “Nuhut kaˈam aku duk takitebi.” Manjari nuhut ne siye si Isa. Hatu ne miyaˈan meˈ lisag ampat kohap. Takite weˈ de patennaˈan si Isahin duk laˈi pe siye ngeregseˈ lindem.
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Dambuwaˈ mapaturul pu si Isahin, ēnnen si Andariyas. Si Andariyas inin pungtinaˈi si Simon Petros.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 Manjari magtawus piniha weˈ Andariyas pungtinaˈinen. Pagtakasuwaˈne ne, paˈinne si iye, “Takasuwaˈ kami ne Almasihin.” (Almasihin iye tapeneˈ Tuhan magsultan matuˈu si dunyahin.)
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Ubus binoˈo weˈ ne si Simon pī pu si Isa. Pinayaman si Simon pahantap weˈ si Isa duk paˈinne, “Kaˈu si Simon; ēn samanun Yahiya. Saguwaˈ ēnante kew si Kepas.” (Ēn Kepas inin saliˈ du kuweˈ ēn Petros, hātinen, batu.)
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Pagsasumuhin, tapikil si Isa hap pī si lahat Jalil. Takasuwaˈne si Pilip duk paˈinne si iye, “Nuhut kew aku.”
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Si Pilip inin amban Betsaida, lahat si Andariyas duk si Petrosin.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Piniha weˈ si Pilip si Natanael. Pagtakasuwaˈne, inakahan weˈ ne, paˈinne, “Takasuwaˈ kami ne aˈa bakas inaka si Musa dem kitab Tawratin duk inaka isab weˈ meˈ kanabi-nabihanin dem sulatden. Iye si Isa anak si Yusupin amban kalumaˈan Nasaret.”
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Paˈin Natanael, “Oy, gaˈ niyaˈ aˈa hāp paguwaˈ amban Nasaret.” Paˈin si Pilip, “Nuhut be kew aku duk kitenu.”
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Pagkite si Isa si Natanael tudju pī si iye, paˈin si Isa, “Tiyaˈ niyaˈ dambuwaˈ aˈa Israˈil teˈed. Gaˈi iye ngakkal.”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Paˈin Natanael pu si Isa, “Saˈingge pangataˈunu akuhin?” Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Gaˈ pe kew linganan si Pilip, takitete ne kew diyawaˈ poˈon kayu igirahin.”
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 Paˈin Natanael si iye, “Tuwan, kaˈu Anak Tuhanin. Kaˈu sultan bangsa Israˈilin.”
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Paˈin si Isa si iye, “Kahagad ke kew si aku peggeˈ paˈinku weˈ takitete kew diyawaˈ poˈon igirahin? Si pasōngan makakite du kew iyan meˈ hinanganku labi pe makaˈulaliˈ amban inin.”
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Duk paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, si pasōngan takitebi du iyan surgaˈin luka duk takitebi isab meˈ malaˈikat Tuhanin magduwaˈi-manaˈik amban aku, Anak Manusiyaˈin.”
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.