João 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA
1 Gaˈ pe dunya inin pinapanjari asal andang ne Lapalin. Lapalin magdambuwaˈ duk Tuhanin duk Lapalin Tuhanin ne.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Kemuwe awwalley Lapalin duk Tuhanin dambuwaˈ du.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Kēmon-kēmonin pinapanjari weˈ Lapalin amban pangandaˈakan Tuhanin. Gaˈ niyaˈ pinapanjari bisan ine tuˈu dem alam inin bang dumaˈin amban Lapalin.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Lapalin asal poˈon umulin duk umul inin mangurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈin.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Dantaˈ inin ninag dem kalindeman duk dantaˈin gaˈi teˈed tapalem weˈ lindemin.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Manjari, niyaˈ aˈa kawakilan weˈ Tuhanin, ēnnen Yahiya.
6 Houve um homem enviado por Deus cujo nome era João.
7 Dinaˈak iye weˈ Tuhanin pitu magaka sabab dantaˈ inin, supaya kēmon aˈahin makakale inakanen duk kahagad.
7 Este veio como testemunha para que testificasse a respeito da luz, a fim de todos virem a crer por intermédio dele.
8 Dumaˈin Yahiya dantaˈ inin. Saguwaˈ akane mapituhin magaka-aka sabab dantaˈin.
8 Ele não era a luz, mas veio para que testificasse da luz,
9 Dantaˈ mabennal inin, hātinen Lapalin, tiyaˈ ne pitu si dunya ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈin kēmon.
9 a saber, a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina a todo homem.
10 Saguwaˈ bisan ne Lapalin tuˈu si dunya duk pinapanjari hep weˈ ne dunyahin, gaˈ du Lapalin takilale weˈ meˈ aˈa si dunyahin.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por intermédio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Pitu iye si lahatne, saguwaˈ gaˈ iye tinayimaˈ weˈ bangsanen.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Saguwaˈ sine-sine nayimaˈ Lapalin duk makahagad si iyehin, urunganne siye kapatut manjari meˈ anak Tuhanin.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome;
13 Tahinang siye anak Tuhanin dumaˈin kuweˈ paganak manusiyaˈ atawa amban kabayaˈan manusiyaˈ atawa amban napsu manusiyaˈ. Saguwaˈ tahinang siye anak Tuhanin amban kabayaˈan Tuhanin.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Manjari, Lapalin palahil tuˈu si dunya taga baran manusiyaˈ duk patennaˈ diyaleman manusiyaˈ. Kēmon lasa duk bennal laˈi si iye. Takite kami balakatnen duk sahayanen, duk balakatne duk sahayane inin talep si iye peggeˈ iye Anak Tuhan dambuwaˈ-buwaˈin.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Si Yahiya magaka-aka sabab Lapalin. Missā iye papales, paˈinne, “Iye ne hep inin bakas inakaku si kaˈamin, paˈinku, ‘Niyaˈ pitu dambuli amban aku. Pasōng iye langkew amban aku peggeˈ gaˈ pe ku inanakan, asal andang ne iye.’” Iye inin inaka Yahiyahin.
15 João testemunha a respeito dele e exclama: Este é o de quem eu disse: o que vem depois de mim tem, contudo, a primazia, porquanto já existia antes de mim.
16 Peggeˈ laˈi si Lapalin kēmon lasahin, kite bi kēmon makahampit isab lasanen duk tabangnen. Lasanen duk tabangnen pinagtamba-tamba si kite bi.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Saraˈ Tuhanin pinasampay si manusiyaˈ weˈ si Musa, saguwaˈ lasa Tuhanin duk bennalin pinangurung si manusiyaˈ weˈ Isa Almasi, iye inēnan Lapal Tuhanin.
17 Porque a lei foi dada por intermédio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Gaˈ niyaˈ bakas ngite Tuhanin. Saguwaˈ pinakataˈu Tuhanin si manusiyaˈ weˈ Anakne dambuwaˈ-buwaˈin, peggeˈ asal Tuhan du iye duk magdambuwaˈ iye duk Samanen. Inaka si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin Manjari niyaˈ meˈ aˈa pī pu si Yahiya sābune magpandi meˈ aˈa si lipag boheˈ Jordan, si kalumaˈan Betani.
18 Ninguém jamais viu a Deus; o Deus unigênito, que está no seio do Pai, é quem o revelou.
19 Dambuwaˈ ellew niyaˈ meˈ imam duk meˈ tabang meˈ imamin dinaˈak weˈ meˈ nakuraˈ meˈ Yahudi si puweblo Awrusalamin hap pī pu Yahiya nilew iye bang sine iye.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntarem: Quem és tu?
20 Gaˈ magellig-ellig Yahiya saguwaˈ magbennal teˈed iye, paˈinne, “Dumaˈin ku Almasihin.”
20 Ele confessou e não negou; confessou: Eu não sou o Cristo.
21 “Na, sine kew?” paˈinde. “Si Eliyas ke kew?” Paˈin Yahiya, “Dumaˈin.” Paˈin meˈ imamin, “Kaˈu ke nabi inagad-agad bangsate bi Israˈilin?” Nambung Yahiya, “Dumaˈin.”
21 Então, lhe perguntaram: Quem és, pois? És tu Elias? Ele disse: Não sou. És tu o profeta? Respondeu: Não.
22 Manjari paˈinde si iye, “Akahanun kami bang sine kew teˈed. Subey kami akahannu supaya niyaˈ pangaka kami si meˈ mangandaˈak kami mapituhin. Ine paˈinnu sabab dinun?”
22 Disseram-lhe, pois: Declara-nos quem és, para que demos resposta àqueles que nos enviaram; que dizes a respeito de ti mesmo?
23 Sambung Yahiyahin saliˈ du teˈed kuweˈ bakas tasulat Nabi Isaya dem kitabin. Paˈin Yahiya, “Aku aˈa maglingan papales dem lahat makagindew-gindewin. Paˈinku: Pabentelun bi lān sōng palabeyan Tuhanin.”
23 Então, ele respondeu: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Meˈ imam inin bakas dinaˈak pī weˈ meˈ Yahudi be-āgama teˈed inēnan meˈ Pariseo.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram de entre os fariseus.
25 Manjari tinilew weˈ de Yahiya balik, paˈinde, “Na, weˈey kew magpandi meˈ aˈa bang dumaˈin kew Almasihin atawa si Nabi Eliyas atawa nabi inagad-agad bangsate bi Israˈilin?”
25 E perguntaram-lhe: Então, por que batizas, se não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Sambungan Yahiya siye, paˈinne, “Aku inin, magpandi ku meˈ aˈa duk boheˈ. Saguwaˈ niyaˈ dambuwaˈ nengge luˈu si tengngaˈbi saguwaˈ gaˈi kataˈuhanbi bang sine.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo com água; mas, no meio de vós, está quem vós não conheceis,
27 Dambuli iye amban aku pitu, saguwaˈ gaˈi ku pataˈ bisan ngalekkahan ingket tehompaˈnen peggeˈ langkew teˈed iye amban aku.”
27 o qual vem após mim, do qual não sou digno de desatar-lhe as correias das sandálias.
28 — ausente —
28 Estas coisas se passaram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Pagsasumuhin, kite Yahiya si Isa pī patudju si iye. Pagkitene si Isa, paˈin Yahiya si meˈ aˈa malaˈihin, “Iye ne hep inin dalil gantiˈ bili-bili pangurung Tuhanin pagkuluban para si manusiyaˈ. Iye inin mamuwasan duse manusiyaˈin kēmon.
29 No dia seguinte, viu João a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Iye ne hep inin bakas inakaku si kaˈamin, paˈinku, ‘Niyaˈ pitu dambuli amban aku. Langkew iye amban aku, peggeˈ gaˈ pe ku inanakan asal andang ne iye.’
30 É este a favor de quem eu disse: após mim vem um varão que tem a primazia, porque já existia antes de mim.
31 Tagnaˈ gaˈ kataˈuhanku bang sine aˈa mapitu dambuli amban akuhin,” paˈin Yahiya. “Saguwaˈ pitu ku magpandi meˈ aˈa duk boheˈ supaya iye tapakilale si bangsa Israˈilin.
31 Eu mesmo não o conhecia, mas, a fim de que ele fosse manifestado a Israel, vim, por isso, batizando com água.
32 Gaˈ pe iye kataˈuhanku, saguwaˈ paˈin Tuhan mangandaˈak aku magpandi meˈ aˈa duk boheˈin, ‘Bang takitenu Niyawa Sutsihin paduwaˈi pī si dambuwaˈ aˈa duk pateteg laˈi si iye, iye iyan seddili pamandine manusiyaˈin; papīne si siye Niyawa Sutsihin.’” Manjari naksiˈ Yahiya sabab si Isa, paˈinne, “Bakas takiteku teˈed Niyawa Sutsihin duwaˈi amban diyataˈ langit kuweˈ bantuk assang padapuˈ duk pateteg pu si Isa.
32 E João testemunhou, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: Aquele sobre quem vires descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.
34 Asal takiteku teˈed,” paˈin Yahiya, “hangkan kasaksiˈanku weˈ bennal-bennal teˈed si Isa inin Anak Tuhanin.”
34 Pois eu, de fato, vi e tenho testificado que ele é o Filho de Deus.
35 Pagsasumuhin, laˈi ne isab si Yahiya si lipag boheˈ Jordan duk duwangan meˈ tindegnen.
35 No dia seguinte, estava João outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Takite Yahiya si Isa palabey. Magtawus paˈinne, “Iye hep miyaˈan dalil bili-bili Tuhanin.”
36 e, vendo Jesus passar, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Takale meˈ tindegne duwanganin pinaˈin Yahiya miyaˈan, manjari paturul siye pu si Isa.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isto, seguiram Jesus.
38 Paghaleng si Isa, takitene duwanganin paturul si iye. Tinilew siye weˈ ne, paˈinne, “Ine akabin?” Nambung siye, paˈinde, “Rabbi, (hātinen Guru) antag patennaˈannun?”
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Que buscais? Disseram-lhe: Rabi (que quer dizer Mestre), onde assistes?
39 Paˈin si Isa, “Nuhut kaˈam aku duk takitebi.” Manjari nuhut ne siye si Isa. Hatu ne miyaˈan meˈ lisag ampat kohap. Takite weˈ de patennaˈan si Isahin duk laˈi pe siye ngeregseˈ lindem.
39 Respondeu-lhes: Vinde e vede. Foram, pois, e viram onde Jesus estava morando; e ficaram com ele aquele dia, sendo mais ou menos a hora décima.
40 Dambuwaˈ mapaturul pu si Isahin, ēnnen si Andariyas. Si Andariyas inin pungtinaˈi si Simon Petros.
40 Era André, o irmão de Simão Pedro, um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Manjari magtawus piniha weˈ Andariyas pungtinaˈinen. Pagtakasuwaˈne ne, paˈinne si iye, “Takasuwaˈ kami ne Almasihin.” (Almasihin iye tapeneˈ Tuhan magsultan matuˈu si dunyahin.)
41 Ele achou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: Achamos o Messias (que quer dizer Cristo),
42 Ubus binoˈo weˈ ne si Simon pī pu si Isa. Pinayaman si Simon pahantap weˈ si Isa duk paˈinne, “Kaˈu si Simon; ēn samanun Yahiya. Saguwaˈ ēnante kew si Kepas.” (Ēn Kepas inin saliˈ du kuweˈ ēn Petros, hātinen, batu.)
42 e o levou a Jesus. Olhando Jesus para ele, disse: Tu és Simão, o filho de João; tu serás chamado Cefas (que quer dizer Pedro).
43 Pagsasumuhin, tapikil si Isa hap pī si lahat Jalil. Takasuwaˈne si Pilip duk paˈinne si iye, “Nuhut kew aku.”
43 No dia imediato, resolveu Jesus partir para a Galileia e encontrou a Filipe, a quem disse: Segue-me.
44 Si Pilip inin amban Betsaida, lahat si Andariyas duk si Petrosin.
44 Ora, Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Piniha weˈ si Pilip si Natanael. Pagtakasuwaˈne, inakahan weˈ ne, paˈinne, “Takasuwaˈ kami ne aˈa bakas inaka si Musa dem kitab Tawratin duk inaka isab weˈ meˈ kanabi-nabihanin dem sulatden. Iye si Isa anak si Yusupin amban kalumaˈan Nasaret.”
45 Filipe encontrou a Natanael e disse-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Paˈin Natanael, “Oy, gaˈ niyaˈ aˈa hāp paguwaˈ amban Nasaret.” Paˈin si Pilip, “Nuhut be kew aku duk kitenu.”
46 Perguntou-lhe Natanael: De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Respondeu-lhe Filipe: Vem e vê.
47 Pagkite si Isa si Natanael tudju pī si iye, paˈin si Isa, “Tiyaˈ niyaˈ dambuwaˈ aˈa Israˈil teˈed. Gaˈi iye ngakkal.”
47 Jesus viu Natanael aproximar-se e disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Paˈin Natanael pu si Isa, “Saˈingge pangataˈunu akuhin?” Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Gaˈ pe kew linganan si Pilip, takitete ne kew diyawaˈ poˈon kayu igirahin.”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes de Filipe te chamar, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 Paˈin Natanael si iye, “Tuwan, kaˈu Anak Tuhanin. Kaˈu sultan bangsa Israˈilin.”
49 Então, exclamou Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o Rei de Israel!
50 Paˈin si Isa si iye, “Kahagad ke kew si aku peggeˈ paˈinku weˈ takitete kew diyawaˈ poˈon igirahin? Si pasōngan makakite du kew iyan meˈ hinanganku labi pe makaˈulaliˈ amban inin.”
50 Ao que Jesus lhe respondeu: Porque te disse que te vi debaixo da figueira, crês? Pois maiores coisas do que estas verás.
51 Duk paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, si pasōngan takitebi du iyan surgaˈin luka duk takitebi isab meˈ malaˈikat Tuhanin magduwaˈi-manaˈik amban aku, Anak Manusiyaˈin.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.