João 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Gaˈ pe dunya inin pinapanjari asal andang ne Lapalin. Lapalin magdambuwaˈ duk Tuhanin duk Lapalin Tuhanin ne.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Kemuwe awwalley Lapalin duk Tuhanin dambuwaˈ du.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Kēmon-kēmonin pinapanjari weˈ Lapalin amban pangandaˈakan Tuhanin. Gaˈ niyaˈ pinapanjari bisan ine tuˈu dem alam inin bang dumaˈin amban Lapalin.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Lapalin asal poˈon umulin duk umul inin mangurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈin.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Dantaˈ inin ninag dem kalindeman duk dantaˈin gaˈi teˈed tapalem weˈ lindemin.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Manjari, niyaˈ aˈa kawakilan weˈ Tuhanin, ēnnen Yahiya.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Dinaˈak iye weˈ Tuhanin pitu magaka sabab dantaˈ inin, supaya kēmon aˈahin makakale inakanen duk kahagad.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Dumaˈin Yahiya dantaˈ inin. Saguwaˈ akane mapituhin magaka-aka sabab dantaˈin.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Dantaˈ mabennal inin, hātinen Lapalin, tiyaˈ ne pitu si dunya ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈin kēmon.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Saguwaˈ bisan ne Lapalin tuˈu si dunya duk pinapanjari hep weˈ ne dunyahin, gaˈ du Lapalin takilale weˈ meˈ aˈa si dunyahin.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Pitu iye si lahatne, saguwaˈ gaˈ iye tinayimaˈ weˈ bangsanen.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Saguwaˈ sine-sine nayimaˈ Lapalin duk makahagad si iyehin, urunganne siye kapatut manjari meˈ anak Tuhanin.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Tahinang siye anak Tuhanin dumaˈin kuweˈ paganak manusiyaˈ atawa amban kabayaˈan manusiyaˈ atawa amban napsu manusiyaˈ. Saguwaˈ tahinang siye anak Tuhanin amban kabayaˈan Tuhanin.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Manjari, Lapalin palahil tuˈu si dunya taga baran manusiyaˈ duk patennaˈ diyaleman manusiyaˈ. Kēmon lasa duk bennal laˈi si iye. Takite kami balakatnen duk sahayanen, duk balakatne duk sahayane inin talep si iye peggeˈ iye Anak Tuhan dambuwaˈ-buwaˈin.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Si Yahiya magaka-aka sabab Lapalin. Missā iye papales, paˈinne, “Iye ne hep inin bakas inakaku si kaˈamin, paˈinku, ‘Niyaˈ pitu dambuli amban aku. Pasōng iye langkew amban aku peggeˈ gaˈ pe ku inanakan, asal andang ne iye.’” Iye inin inaka Yahiyahin.
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Peggeˈ laˈi si Lapalin kēmon lasahin, kite bi kēmon makahampit isab lasanen duk tabangnen. Lasanen duk tabangnen pinagtamba-tamba si kite bi.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Saraˈ Tuhanin pinasampay si manusiyaˈ weˈ si Musa, saguwaˈ lasa Tuhanin duk bennalin pinangurung si manusiyaˈ weˈ Isa Almasi, iye inēnan Lapal Tuhanin.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Gaˈ niyaˈ bakas ngite Tuhanin. Saguwaˈ pinakataˈu Tuhanin si manusiyaˈ weˈ Anakne dambuwaˈ-buwaˈin, peggeˈ asal Tuhan du iye duk magdambuwaˈ iye duk Samanen. Inaka si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin Manjari niyaˈ meˈ aˈa pī pu si Yahiya sābune magpandi meˈ aˈa si lipag boheˈ Jordan, si kalumaˈan Betani.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Dambuwaˈ ellew niyaˈ meˈ imam duk meˈ tabang meˈ imamin dinaˈak weˈ meˈ nakuraˈ meˈ Yahudi si puweblo Awrusalamin hap pī pu Yahiya nilew iye bang sine iye.
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Gaˈ magellig-ellig Yahiya saguwaˈ magbennal teˈed iye, paˈinne, “Dumaˈin ku Almasihin.”
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 “Na, sine kew?” paˈinde. “Si Eliyas ke kew?” Paˈin Yahiya, “Dumaˈin.” Paˈin meˈ imamin, “Kaˈu ke nabi inagad-agad bangsate bi Israˈilin?” Nambung Yahiya, “Dumaˈin.”
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Manjari paˈinde si iye, “Akahanun kami bang sine kew teˈed. Subey kami akahannu supaya niyaˈ pangaka kami si meˈ mangandaˈak kami mapituhin. Ine paˈinnu sabab dinun?”
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Sambung Yahiyahin saliˈ du teˈed kuweˈ bakas tasulat Nabi Isaya dem kitabin. Paˈin Yahiya, “Aku aˈa maglingan papales dem lahat makagindew-gindewin. Paˈinku: Pabentelun bi lān sōng palabeyan Tuhanin.”
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Meˈ imam inin bakas dinaˈak pī weˈ meˈ Yahudi be-āgama teˈed inēnan meˈ Pariseo.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Manjari tinilew weˈ de Yahiya balik, paˈinde, “Na, weˈey kew magpandi meˈ aˈa bang dumaˈin kew Almasihin atawa si Nabi Eliyas atawa nabi inagad-agad bangsate bi Israˈilin?”
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Sambungan Yahiya siye, paˈinne, “Aku inin, magpandi ku meˈ aˈa duk boheˈ. Saguwaˈ niyaˈ dambuwaˈ nengge luˈu si tengngaˈbi saguwaˈ gaˈi kataˈuhanbi bang sine.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Dambuli iye amban aku pitu, saguwaˈ gaˈi ku pataˈ bisan ngalekkahan ingket tehompaˈnen peggeˈ langkew teˈed iye amban aku.”
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 — ausente —
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Pagsasumuhin, kite Yahiya si Isa pī patudju si iye. Pagkitene si Isa, paˈin Yahiya si meˈ aˈa malaˈihin, “Iye ne hep inin dalil gantiˈ bili-bili pangurung Tuhanin pagkuluban para si manusiyaˈ. Iye inin mamuwasan duse manusiyaˈin kēmon.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Iye ne hep inin bakas inakaku si kaˈamin, paˈinku, ‘Niyaˈ pitu dambuli amban aku. Langkew iye amban aku, peggeˈ gaˈ pe ku inanakan asal andang ne iye.’
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Tagnaˈ gaˈ kataˈuhanku bang sine aˈa mapitu dambuli amban akuhin,” paˈin Yahiya. “Saguwaˈ pitu ku magpandi meˈ aˈa duk boheˈ supaya iye tapakilale si bangsa Israˈilin.
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Gaˈ pe iye kataˈuhanku, saguwaˈ paˈin Tuhan mangandaˈak aku magpandi meˈ aˈa duk boheˈin, ‘Bang takitenu Niyawa Sutsihin paduwaˈi pī si dambuwaˈ aˈa duk pateteg laˈi si iye, iye iyan seddili pamandine manusiyaˈin; papīne si siye Niyawa Sutsihin.’” Manjari naksiˈ Yahiya sabab si Isa, paˈinne, “Bakas takiteku teˈed Niyawa Sutsihin duwaˈi amban diyataˈ langit kuweˈ bantuk assang padapuˈ duk pateteg pu si Isa.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Asal takiteku teˈed,” paˈin Yahiya, “hangkan kasaksiˈanku weˈ bennal-bennal teˈed si Isa inin Anak Tuhanin.”
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Pagsasumuhin, laˈi ne isab si Yahiya si lipag boheˈ Jordan duk duwangan meˈ tindegnen.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Takite Yahiya si Isa palabey. Magtawus paˈinne, “Iye hep miyaˈan dalil bili-bili Tuhanin.”
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Takale meˈ tindegne duwanganin pinaˈin Yahiya miyaˈan, manjari paturul siye pu si Isa.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Paghaleng si Isa, takitene duwanganin paturul si iye. Tinilew siye weˈ ne, paˈinne, “Ine akabin?” Nambung siye, paˈinde, “Rabbi, (hātinen Guru) antag patennaˈannun?”
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Paˈin si Isa, “Nuhut kaˈam aku duk takitebi.” Manjari nuhut ne siye si Isa. Hatu ne miyaˈan meˈ lisag ampat kohap. Takite weˈ de patennaˈan si Isahin duk laˈi pe siye ngeregseˈ lindem.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Dambuwaˈ mapaturul pu si Isahin, ēnnen si Andariyas. Si Andariyas inin pungtinaˈi si Simon Petros.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Manjari magtawus piniha weˈ Andariyas pungtinaˈinen. Pagtakasuwaˈne ne, paˈinne si iye, “Takasuwaˈ kami ne Almasihin.” (Almasihin iye tapeneˈ Tuhan magsultan matuˈu si dunyahin.)
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Ubus binoˈo weˈ ne si Simon pī pu si Isa. Pinayaman si Simon pahantap weˈ si Isa duk paˈinne, “Kaˈu si Simon; ēn samanun Yahiya. Saguwaˈ ēnante kew si Kepas.” (Ēn Kepas inin saliˈ du kuweˈ ēn Petros, hātinen, batu.)
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Pagsasumuhin, tapikil si Isa hap pī si lahat Jalil. Takasuwaˈne si Pilip duk paˈinne si iye, “Nuhut kew aku.”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Si Pilip inin amban Betsaida, lahat si Andariyas duk si Petrosin.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Piniha weˈ si Pilip si Natanael. Pagtakasuwaˈne, inakahan weˈ ne, paˈinne, “Takasuwaˈ kami ne aˈa bakas inaka si Musa dem kitab Tawratin duk inaka isab weˈ meˈ kanabi-nabihanin dem sulatden. Iye si Isa anak si Yusupin amban kalumaˈan Nasaret.”
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Paˈin Natanael, “Oy, gaˈ niyaˈ aˈa hāp paguwaˈ amban Nasaret.” Paˈin si Pilip, “Nuhut be kew aku duk kitenu.”
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Pagkite si Isa si Natanael tudju pī si iye, paˈin si Isa, “Tiyaˈ niyaˈ dambuwaˈ aˈa Israˈil teˈed. Gaˈi iye ngakkal.”
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Paˈin Natanael pu si Isa, “Saˈingge pangataˈunu akuhin?” Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Gaˈ pe kew linganan si Pilip, takitete ne kew diyawaˈ poˈon kayu igirahin.”
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Paˈin Natanael si iye, “Tuwan, kaˈu Anak Tuhanin. Kaˈu sultan bangsa Israˈilin.”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Paˈin si Isa si iye, “Kahagad ke kew si aku peggeˈ paˈinku weˈ takitete kew diyawaˈ poˈon igirahin? Si pasōngan makakite du kew iyan meˈ hinanganku labi pe makaˈulaliˈ amban inin.”
50 Jesus respondeu:
51 Duk paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, si pasōngan takitebi du iyan surgaˈin luka duk takitebi isab meˈ malaˈikat Tuhanin magduwaˈi-manaˈik amban aku, Anak Manusiyaˈin.”
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.