João 19

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manjari dinaˈak weˈ Pilatus si Isa ilagutan.
1 Então Pilatos mandou açoitar Jesus.
2 Ubus miyaˈan ngalakal meˈ sundaluhin bāhan luhihan, hininang kuweˈ korona sultan, duk pinapī weˈ de si kōk si Isa. Pinasemmekan isab iye weˈ de juba taluk kuweˈ juba sultan.
2 Os soldados fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça, e depois puseram nele um manto vermelho.
3 Manjari hininang dagey iye weˈ de. Magbalik-balik siye pī si iye nalam iye, paˈinde, “Assalamu alaikum, Sultan meˈ Yahudihin,” ubus bu pinagsampakan weˈ de.
3 Zombavam dele, dizendo: “Salve, rei dos judeus!”, e batiam em seu rosto.
4 Manjari paluwas balik si Pilatus duk paˈinne si meˈ aˈa maˈekkahin, “Payamanun bi, boˈoku du si Isa paluwas pitu si kaˈam supaya kataˈuhanbi weˈ gaˈ niyaˈ takasuwaˈku jānne pangahukumanku iye.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse ao povo: “Agora vou trazê-lo aqui para vocês, mas que fique bem claro: eu o considero inocente”.
5 Manjari paluwas isab si Isa, laˈi pe lakal luhihanin diyataˈ kōkne duk magjuba talukin pe iye. Paˈin Pilatus si meˈ aˈahin, “Payamanun bi aˈa inin.”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos e o manto vermelho. “Vejam, aqui está o homem!”, disse Pilatos.
6 Pagkite meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guwaldiya si langgal mahadjehin si Isa, magkalolop siye, paˈinde, “Papateyun iye. Lansangun diyataˈ olom.” Paˈin Pilatus si meˈ aˈahin, “Bayaˈ-bayaˈbi ne. Boˈohun bi iye duk kaˈam ne ngalansang iye diyataˈ olom. Saguwaˈ bang aku, gaˈ niyaˈ takasuwaˈku jānne pamapateyan iye.”
6 Quando os principais sacerdotes e os guardas do templo o viram, começaram a gritar: “Crucifique-o! Crucifique-o!”. “Levem-no vocês e crucifiquem-no”, disse Pilatos. “Eu o considero inocente.”
7 Paˈin meˈ nakuraˈ Yahudihin si iye, “Paˈin saraˈ kamihin subey iye pinapatey peggeˈ paˈinne weˈ Anak Tuhanin iye.”
7 Os líderes judeus responderam: “Pela nossa lei ele deve morrer, pois chamou a si mesmo de Filho de Deus”.
8 Pagkale Pilatus pinaˈinde inin, pasōng ne talewnen.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou ainda mais amedrontado.
9 Binoˈo weˈ ne si Isa padiyalem balik dem astanaˈ bu tinilew weˈ ne, paˈinne, “Aˈa amban kew?” Saguwaˈ gaˈ nambung si Isa.
9 Levou Jesus de volta para dentro do palácio e lhe perguntou: “De onde você vem?”. Jesus, porém, não respondeu.
10 Paˈin Pilatus si iye, “Weˈey kew gaˈi nambung? Gaˈi ke kataˈuhannu weˈ taga kapatut ku maluwas kaˈu? Duk taga kapatut ku isab ngalansang kaˈu diyataˈ olom duk kew matey.”
10 “Por que você se nega a falar comigo?”, perguntou Pilatos. “Não sabe que tenho autoridade para soltá-lo ou crucificá-lo?”
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang dumaˈin Tuhanin mangurungan kaˈu kapatutin, gaˈ niyaˈ kapatutnu ngahukum aku. Hangkan hep aˈa manōngan aku pitu si kaˈuhin, pasōng hadje dusenen amban dusenun.”
11 Jesus disse: “Você não teria autoridade alguma sobre mim se esta não lhe fosse dada de cima. Portanto, aquele que me entregou a você tem um pecado maior”.
12 Amban miyaˈan, miha teˈed lān si Pilatus supaya tapaluwasne si Isa. Saguwaˈ magkalolop ne paˈin meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinde, “Bang paluwasnu aˈa iyan, dumaˈin kew bagay Sultan Nakuraˈin. Sine-sine ngēnan dinen sultan, kuntarahanne Sultan Nakuraˈin.”
12 Então Pilatos tentou libertá-lo, mas os líderes judeus gritavam: “Se o senhor soltar este homem, não é amigo de César! Quem se declara rei se rebela contra César”.
13 Pagkale Pilatus pinaˈinde miyaˈan, binoˈo weˈ ne si Isa paluwas duk ningkoloˈ iye si siya pangahukumanin laˈi si lugal inēnan “Lame Batu.” Bang si bissā Yahudi, ēnnen “Gabbata.”
13 Ao ouvir isso, Pilatos trouxe Jesus para fora novamente e se sentou no tribunal, na plataforma chamada “Pavimento de Pedras” (em aramaico, Gábata ).
14 Ellew miyaˈan ellew pagpanyap si Kādjaˈan Pangessebanin duk sōng lettu ne. Manjari pagtingkoloˈ Pilatus, paˈinne si meˈ aˈahin, “Payamanun bi, tiyaˈ ne sultanbin.”
14 Era por volta de meio-dia, no dia da preparação para a Páscoa. E Pilatos disse ao povo: “Vejam, aqui está o seu rei!”.
15 Saguwaˈ magkalolop meˈ aˈahin, paˈinde, “Papateyun ne. Papateyun ne. Lansangun diyataˈ olom.” Paˈin Pilatus si siye, “Ine? Bayaˈ kaˈam daˈakku ilansang diyataˈ olom sultanbin?” Nambung meˈ nakuraˈ imamin, paˈinde, “Gaˈ niyaˈ sultan kami seddili amban Sultan Nakuraˈin.”
15 “Fora com ele!”, gritaram. “Fora com ele! Crucifique-o!” “O quê? Crucificar o seu rei?”, perguntou Pilatos. Em resposta, os principais sacerdotes gritaram: “Não temos outro rei além de César!”.
16 Manjari sinōngan ne weˈ Pilatus si Isa pī si siye duk iye talansangde diyataˈ olom pinapatey.
16 Então Pilatos lhes entregou Jesus para ser crucificado. E eles levaram Jesus.
17 Manjari ineddoˈ ne weˈ de si Isa duk binoˈo weˈ de paluwas amban puweblo. Pinapanangkit weˈ de pu si Isa olom sōng pangalansangan iyehin, tudju pī si lugal inēnan “Lahat Bungkug,” bang si bissā Yahudi, “Golgota.”
17 Carregando a própria cruz, Jesus foi ao local chamado Lugar da Caveira (em aramaico, Gólgota ).
18 Pagtekka laˈi, ilansang si Isa weˈ meˈ sundaluhin diyataˈ olomin duk pinatengge weˈ de olomin diyataˈ bulak. Niyaˈ isab duwangan aˈa ilansang diyataˈ olomde, dangan si kanawanan si Isa duk dangan si bibanganne.
18 Ali eles o pregaram na cruz. Outros dois foram crucificados com Jesus, um de cada lado e ele no meio.
19 Niyaˈ sinulat weˈ Pilatus dinaˈak weˈ ne pinapī diyataˈ olom si Isahin. Iye inin sinulatnen: “Si Isa, aˈa Nasaret, Sultan meˈ Yahudihin.”
19 Pilatos colocou no alto da cruz uma placa que dizia: “Jesus, o nazareno, Rei dos judeus”.
20 Ekka aˈa makabatsa sulat inin peggeˈ lugal pangalansangan si Isahin tapit si Awrusalam duk sinulat inin si bissā Yahudi, si bissā meˈ aˈa Roma, duk si bissā Girik.
20 O lugar onde Jesus foi crucificado ficava perto da cidade, e a placa estava escrita em aramaico, latim e grego, de modo que muitos judeus podiam ler a inscrição.
21 Manjari hap pī meˈ nakuraˈ imamin pu si Pilatus duk paˈinde si iye, “Gaˈi tewwaˈ sinulatnu miyaˈan. Daˈa iye sulatun ‘Sultan meˈ Yahudihin’ saguwaˈ sulatun, ‘Paˈin aˈa inin weˈ iye sultan meˈ Yahudihin.’”
21 Os principais sacerdotes disseram a Pilatos: “Mude a inscrição de ‘Rei dos judeus’ para ‘Ele disse: Eu sou o rei dos judeus’”.
22 Nambung Pilatus, paˈinne, “Bakas tasulatkun gaˈi ne kapindahan.”
22 Pilatos respondeu: “O que escrevi, escrevi”.
23 Pagubus ne ilansang weˈ meˈ sundaluhin si Isa, ineddoˈ weˈ de meˈ semmeknen duk binahagiˈ weˈ de pinaˈampat, da bahagiˈ-da bahagiˈ siye dangan. Saguwaˈ niyaˈ pe dambuwaˈ badjuˈ si Isa, gaˈ niyaˈ laˈitanne, tinennun pinadambūs.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, repartiram suas roupas em quatro partes, uma para cada um deles. Também pegaram sua túnica, mas ela era sem costura, tecida numa única peça, de alto a baixo.
24 Paˈin meˈ sundaluhin si saweˈden, “Daˈa garette bi badjuˈ inin. Saguwaˈ magpuwaˈan hadja kite bi. Sine-sine ngandaˈag, tepe si iye badjuˈ inin.” Sabab hininang meˈ sundalu miyaˈan, tuman tasulat dem kitabin, pinaˈin laˈi,
24 Por isso disseram: “Em vez de rasgá-la, vamos tirar sortes para ver quem ficará com ela”. Isso cumpriu as Escrituras que dizem: “Repartiram minhas roupas entre si e lançaram sortes por minha veste”. E foi o que fizeram.
25 Laˈi si bihing olom pangalansangan si Isahin, magtengge saˈi si Isahin, duk pungtinaˈi saˈinen, duk Mariyam anda Kolopasin, duk Mariyam dende amban lahat Magdalahin.
25 Perto da cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, esposa de Clopas, e Maria Madalena.
26 Takite si Isa saˈinen duk tindegne kinalasahannen laˈi. Paˈin si Isa si saˈinen, “Tindegku iyan anaknu ne.”
26 Quando Jesus viu sua mãe ali, ao lado do discípulo a quem ele amava, disse-lhe: “Mulher, este é seu filho”.
27 Duk paˈinne si tindegne miyaˈan, “Iyan ne saˈinun.” Hangkan amban ellew miyaˈan binoˈo ne weˈ tindeg si Isa miyaˈan saˈi si Isahin pinatennaˈ si lumaˈne.
27 E, ao discípulo, disse: “Esta é sua mãe”. Daquele momento em diante, o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Manjari inin, kataˈuhan si Isa weˈ kēmon pinahinang si iyehin ubus ne duk jukup ne. Manjari paˈinne, “Lekkakan ku.” Paˈinne inin supaya tuman tasulat dem kitabin.
28 Jesus sabia que sua missão havia terminado e, para cumprir as Escrituras, disse: “Estou com sede”.
29 Niyaˈ andang laˈi binettad poga isihan ininum. Pagkale meˈ sundaluhin pinaˈin si Isahin, ngeddoˈ siye kuweˈ gapas bu ilebbagan weˈ de dem ininumin. Ubus, pinapī weˈ de si tuggu kayu-kayu bu pinaˈabut pī si behe si Isa.
29 Havia ali uma vasilha com vinagre, de modo que ensoparam uma esponja no vinagre, a colocaram na ponta de um caniço de hissopo e a ergueram até os lábios de Jesus.
30 Pagubus miyaˈan tasessep si Isa, paˈinne, “Ubus ne hinangkun.” Manjari patondok iye duk bekkat ne napasnen.
30 Depois de prová-la, Jesus disse: “Está consumado”. Então, inclinou a cabeça e entregou o espírito.
31 Peggeˈ ellew Jumaˈat hep miyaˈan, hap pī meˈ nakuraˈ Yahudihin maˈid pu si Pilatus weˈ daˈakde ne pinolong pusuˈ meˈ aˈa tellungan ilansang diyataˈ olomin duk siye mura matey duk ne talebbes pādpād gaˈ pe taˈabut ellew liˈihin. Gaˈi siye mabayaˈ weˈ inambanan meˈ bangkeyin diyataˈ olom baytu ellew Sabtuˈ, peggeˈ ellew liˈi miyaˈan asal ellew hadje.
31 Era o Dia da Preparação, e os líderes judeus não queriam que os corpos ficassem pendurados ali até o dia seguinte, que seria um sábado muito especial. Por isso pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos crucificados e removê-los.
32 Hangkan pī meˈ sundaluhin duk pinolong weˈ de dehellu meˈ pusuˈ saweˈ si Isa duwangan ilansang diyataˈ olomin.
32 Assim, os soldados vieram e quebraram as pernas dos dois homens crucificados com Jesus.
33 Saguwaˈ pagtapit ne siye pu si Isa, takitede weˈ matey ne hatiˈ iye, hangkan gaˈ ne polongde pusuˈnen.
33 Mas, quando chegaram a Jesus, viram que ele já estava morto e, portanto, não quebraram suas pernas.
34 Saguwaˈ dangan meˈ sundaluhin, ilogsok weˈ ne duk budjakne seddi si Isahin. Magtawus pabuˈus lahaˈin magsaget duk boheˈ.
34 Um dos soldados, porém, furou seu lado com uma lança e, no mesmo instante, correu sangue com água.
35 (Aˈa mangite maˈumantag pu si Isa inin, sinulat weˈ ne sabab inin supaya kaˈam kahagad. Aˈa manulat inin kapangandelan duk bennal panaksiˈnen.)
35 Essa informação provém de uma testemunha ocular. Ela diz a verdade para que vocês também creiam.
36 Sabab meˈ maˈumantag pu si Isa miyaˈan, tuman tasulat dem kitabin. Pinaˈin laˈi, “Gaˈ niyaˈ polong bisan dambuwaˈ tolangne.”
36 Essas coisas aconteceram para que se cumprissem as Escrituras que dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado”,
37 Duk niyaˈ isab da ayat tasulat dem kitab, pinaˈin, “Payamande du aˈa bakas ilogsokden.”
37 e “Olharão para aquele a quem transpassaram”.
38 Manjari, niyaˈ dambuwaˈ aˈa amban lahat Arimati, ēnnen si Yusup. Si Yusup inin tindeg si Isa du isab saguwaˈ gaˈ iye magpatampal peggeˈ tinalew iye si meˈ nakuraˈ Yahudihin. Pī iye pu si Pilatus duk pākune ngeddoˈ bangkey si Isahin. Dinaˈak ne iye weˈ Pilatus, hangkan pī iye duk ilebbes weˈ ne bangkey si Isahin amban diyataˈ olom.
38 Depois disso, José de Arimateia, que tinha sido discípulo secreto de Jesus porque temia os líderes judeus, pediu autorização a Pilatos para tirar da cruz o corpo de Jesus. Quando Pilatos lhe deu permissão, José veio e levou o corpo.
39 Nuhut isab Nikodemus pu si Yusup. Iye hep aˈa bakas mapī pu si Isa sangemin. Magboˈo Nikodemus duwe bayuˈ laksiˈ ēnnen mira duk alos pinagsaget. Bohatannen niyaˈ limempūˈ kilu.
39 Estava com ele Nicodemos, o homem que tinha ido conversar com Jesus à noite. Nicodemos trouxe cerca de 35 litros de óleo perfumado feito com mirra e aloés.
40 Ineddoˈ weˈ de bangkey si Isahin duk sinaput weˈ de dem kakanaˈ pinagtuhut duk laksiˈin, sa addat bangsa Yahudihin bang siye magsaput aˈa matey.
40 Seguindo os costumes judaicos de sepultamento, envolveram o corpo de Jesus em lençóis compridos de linho, junto com essas especiarias.
41 Laˈi si antag pamapateyan si Isahin, niyaˈ kabbun. Laˈi dem kabbun miyaˈan niyaˈ lingab pangubulan, baˈahu pe, gaˈ pe bakas kapangubulan.
41 O local da crucificação ficava próximo a um jardim, onde havia um túmulo novo que nunca tinha sido usado.
42 Laˈi si Isa kinubul weˈ de peggeˈ tapit du si lugal pamapateyan iyehin duk peggeˈ sōng ne sangem Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin.
42 Como era o Dia da Preparação para a Páscoa judaica, e uma vez que o túmulo ficava perto, colocaram Jesus ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.