João 19
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Manjari dinaˈak weˈ Pilatus si Isa ilagutan.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Ubus miyaˈan ngalakal meˈ sundaluhin bāhan luhihan, hininang kuweˈ korona sultan, duk pinapī weˈ de si kōk si Isa. Pinasemmekan isab iye weˈ de juba taluk kuweˈ juba sultan.
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Manjari hininang dagey iye weˈ de. Magbalik-balik siye pī si iye nalam iye, paˈinde, “Assalamu alaikum, Sultan meˈ Yahudihin,” ubus bu pinagsampakan weˈ de.
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Manjari paluwas balik si Pilatus duk paˈinne si meˈ aˈa maˈekkahin, “Payamanun bi, boˈoku du si Isa paluwas pitu si kaˈam supaya kataˈuhanbi weˈ gaˈ niyaˈ takasuwaˈku jānne pangahukumanku iye.”
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Manjari paluwas isab si Isa, laˈi pe lakal luhihanin diyataˈ kōkne duk magjuba talukin pe iye. Paˈin Pilatus si meˈ aˈahin, “Payamanun bi aˈa inin.”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 Pagkite meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guwaldiya si langgal mahadjehin si Isa, magkalolop siye, paˈinde, “Papateyun iye. Lansangun diyataˈ olom.” Paˈin Pilatus si meˈ aˈahin, “Bayaˈ-bayaˈbi ne. Boˈohun bi iye duk kaˈam ne ngalansang iye diyataˈ olom. Saguwaˈ bang aku, gaˈ niyaˈ takasuwaˈku jānne pamapateyan iye.”
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Paˈin meˈ nakuraˈ Yahudihin si iye, “Paˈin saraˈ kamihin subey iye pinapatey peggeˈ paˈinne weˈ Anak Tuhanin iye.”
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Pagkale Pilatus pinaˈinde inin, pasōng ne talewnen.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 Binoˈo weˈ ne si Isa padiyalem balik dem astanaˈ bu tinilew weˈ ne, paˈinne, “Aˈa amban kew?” Saguwaˈ gaˈ nambung si Isa.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Paˈin Pilatus si iye, “Weˈey kew gaˈi nambung? Gaˈi ke kataˈuhannu weˈ taga kapatut ku maluwas kaˈu? Duk taga kapatut ku isab ngalansang kaˈu diyataˈ olom duk kew matey.”
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang dumaˈin Tuhanin mangurungan kaˈu kapatutin, gaˈ niyaˈ kapatutnu ngahukum aku. Hangkan hep aˈa manōngan aku pitu si kaˈuhin, pasōng hadje dusenen amban dusenun.”
11 Jesus respondeu:
12 Amban miyaˈan, miha teˈed lān si Pilatus supaya tapaluwasne si Isa. Saguwaˈ magkalolop ne paˈin meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinde, “Bang paluwasnu aˈa iyan, dumaˈin kew bagay Sultan Nakuraˈin. Sine-sine ngēnan dinen sultan, kuntarahanne Sultan Nakuraˈin.”
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 Pagkale Pilatus pinaˈinde miyaˈan, binoˈo weˈ ne si Isa paluwas duk ningkoloˈ iye si siya pangahukumanin laˈi si lugal inēnan “Lame Batu.” Bang si bissā Yahudi, ēnnen “Gabbata.”
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Ellew miyaˈan ellew pagpanyap si Kādjaˈan Pangessebanin duk sōng lettu ne. Manjari pagtingkoloˈ Pilatus, paˈinne si meˈ aˈahin, “Payamanun bi, tiyaˈ ne sultanbin.”
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Saguwaˈ magkalolop meˈ aˈahin, paˈinde, “Papateyun ne. Papateyun ne. Lansangun diyataˈ olom.” Paˈin Pilatus si siye, “Ine? Bayaˈ kaˈam daˈakku ilansang diyataˈ olom sultanbin?” Nambung meˈ nakuraˈ imamin, paˈinde, “Gaˈ niyaˈ sultan kami seddili amban Sultan Nakuraˈin.”
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Manjari sinōngan ne weˈ Pilatus si Isa pī si siye duk iye talansangde diyataˈ olom pinapatey.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Manjari ineddoˈ ne weˈ de si Isa duk binoˈo weˈ de paluwas amban puweblo. Pinapanangkit weˈ de pu si Isa olom sōng pangalansangan iyehin, tudju pī si lugal inēnan “Lahat Bungkug,” bang si bissā Yahudi, “Golgota.”
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Pagtekka laˈi, ilansang si Isa weˈ meˈ sundaluhin diyataˈ olomin duk pinatengge weˈ de olomin diyataˈ bulak. Niyaˈ isab duwangan aˈa ilansang diyataˈ olomde, dangan si kanawanan si Isa duk dangan si bibanganne.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Niyaˈ sinulat weˈ Pilatus dinaˈak weˈ ne pinapī diyataˈ olom si Isahin. Iye inin sinulatnen: “Si Isa, aˈa Nasaret, Sultan meˈ Yahudihin.”
19 — ausente —
20 Ekka aˈa makabatsa sulat inin peggeˈ lugal pangalansangan si Isahin tapit si Awrusalam duk sinulat inin si bissā Yahudi, si bissā meˈ aˈa Roma, duk si bissā Girik.
20 — ausente —
21 Manjari hap pī meˈ nakuraˈ imamin pu si Pilatus duk paˈinde si iye, “Gaˈi tewwaˈ sinulatnu miyaˈan. Daˈa iye sulatun ‘Sultan meˈ Yahudihin’ saguwaˈ sulatun, ‘Paˈin aˈa inin weˈ iye sultan meˈ Yahudihin.’”
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Nambung Pilatus, paˈinne, “Bakas tasulatkun gaˈi ne kapindahan.”
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 Pagubus ne ilansang weˈ meˈ sundaluhin si Isa, ineddoˈ weˈ de meˈ semmeknen duk binahagiˈ weˈ de pinaˈampat, da bahagiˈ-da bahagiˈ siye dangan. Saguwaˈ niyaˈ pe dambuwaˈ badjuˈ si Isa, gaˈ niyaˈ laˈitanne, tinennun pinadambūs.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Paˈin meˈ sundaluhin si saweˈden, “Daˈa garette bi badjuˈ inin. Saguwaˈ magpuwaˈan hadja kite bi. Sine-sine ngandaˈag, tepe si iye badjuˈ inin.” Sabab hininang meˈ sundalu miyaˈan, tuman tasulat dem kitabin, pinaˈin laˈi,
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Laˈi si bihing olom pangalansangan si Isahin, magtengge saˈi si Isahin, duk pungtinaˈi saˈinen, duk Mariyam anda Kolopasin, duk Mariyam dende amban lahat Magdalahin.
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 Takite si Isa saˈinen duk tindegne kinalasahannen laˈi. Paˈin si Isa si saˈinen, “Tindegku iyan anaknu ne.”
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Duk paˈinne si tindegne miyaˈan, “Iyan ne saˈinun.” Hangkan amban ellew miyaˈan binoˈo ne weˈ tindeg si Isa miyaˈan saˈi si Isahin pinatennaˈ si lumaˈne.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Manjari inin, kataˈuhan si Isa weˈ kēmon pinahinang si iyehin ubus ne duk jukup ne. Manjari paˈinne, “Lekkakan ku.” Paˈinne inin supaya tuman tasulat dem kitabin.
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Niyaˈ andang laˈi binettad poga isihan ininum. Pagkale meˈ sundaluhin pinaˈin si Isahin, ngeddoˈ siye kuweˈ gapas bu ilebbagan weˈ de dem ininumin. Ubus, pinapī weˈ de si tuggu kayu-kayu bu pinaˈabut pī si behe si Isa.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Pagubus miyaˈan tasessep si Isa, paˈinne, “Ubus ne hinangkun.” Manjari patondok iye duk bekkat ne napasnen.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Peggeˈ ellew Jumaˈat hep miyaˈan, hap pī meˈ nakuraˈ Yahudihin maˈid pu si Pilatus weˈ daˈakde ne pinolong pusuˈ meˈ aˈa tellungan ilansang diyataˈ olomin duk siye mura matey duk ne talebbes pādpād gaˈ pe taˈabut ellew liˈihin. Gaˈi siye mabayaˈ weˈ inambanan meˈ bangkeyin diyataˈ olom baytu ellew Sabtuˈ, peggeˈ ellew liˈi miyaˈan asal ellew hadje.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Hangkan pī meˈ sundaluhin duk pinolong weˈ de dehellu meˈ pusuˈ saweˈ si Isa duwangan ilansang diyataˈ olomin.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Saguwaˈ pagtapit ne siye pu si Isa, takitede weˈ matey ne hatiˈ iye, hangkan gaˈ ne polongde pusuˈnen.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Saguwaˈ dangan meˈ sundaluhin, ilogsok weˈ ne duk budjakne seddi si Isahin. Magtawus pabuˈus lahaˈin magsaget duk boheˈ.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 (Aˈa mangite maˈumantag pu si Isa inin, sinulat weˈ ne sabab inin supaya kaˈam kahagad. Aˈa manulat inin kapangandelan duk bennal panaksiˈnen.)
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Sabab meˈ maˈumantag pu si Isa miyaˈan, tuman tasulat dem kitabin. Pinaˈin laˈi, “Gaˈ niyaˈ polong bisan dambuwaˈ tolangne.”
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Duk niyaˈ isab da ayat tasulat dem kitab, pinaˈin, “Payamande du aˈa bakas ilogsokden.”
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Manjari, niyaˈ dambuwaˈ aˈa amban lahat Arimati, ēnnen si Yusup. Si Yusup inin tindeg si Isa du isab saguwaˈ gaˈ iye magpatampal peggeˈ tinalew iye si meˈ nakuraˈ Yahudihin. Pī iye pu si Pilatus duk pākune ngeddoˈ bangkey si Isahin. Dinaˈak ne iye weˈ Pilatus, hangkan pī iye duk ilebbes weˈ ne bangkey si Isahin amban diyataˈ olom.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Nuhut isab Nikodemus pu si Yusup. Iye hep aˈa bakas mapī pu si Isa sangemin. Magboˈo Nikodemus duwe bayuˈ laksiˈ ēnnen mira duk alos pinagsaget. Bohatannen niyaˈ limempūˈ kilu.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Ineddoˈ weˈ de bangkey si Isahin duk sinaput weˈ de dem kakanaˈ pinagtuhut duk laksiˈin, sa addat bangsa Yahudihin bang siye magsaput aˈa matey.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 Laˈi si antag pamapateyan si Isahin, niyaˈ kabbun. Laˈi dem kabbun miyaˈan niyaˈ lingab pangubulan, baˈahu pe, gaˈ pe bakas kapangubulan.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Laˈi si Isa kinubul weˈ de peggeˈ tapit du si lugal pamapateyan iyehin duk peggeˈ sōng ne sangem Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.