João 19
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC
1 Manjari dinaˈak weˈ Pilatus si Isa ilagutan.
1 Pilatos, pois, tomou, então, a Jesus e o açoitou.
2 Ubus miyaˈan ngalakal meˈ sundaluhin bāhan luhihan, hininang kuweˈ korona sultan, duk pinapī weˈ de si kōk si Isa. Pinasemmekan isab iye weˈ de juba taluk kuweˈ juba sultan.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça e lhe vestiram uma veste de púrpura.
3 Manjari hininang dagey iye weˈ de. Magbalik-balik siye pī si iye nalam iye, paˈinde, “Assalamu alaikum, Sultan meˈ Yahudihin,” ubus bu pinagsampakan weˈ de.
3 E diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Manjari paluwas balik si Pilatus duk paˈinne si meˈ aˈa maˈekkahin, “Payamanun bi, boˈoku du si Isa paluwas pitu si kaˈam supaya kataˈuhanbi weˈ gaˈ niyaˈ takasuwaˈku jānne pangahukumanku iye.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez fora e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Manjari paluwas isab si Isa, laˈi pe lakal luhihanin diyataˈ kōkne duk magjuba talukin pe iye. Paˈin Pilatus si meˈ aˈahin, “Payamanun bi aˈa inin.”
5 Saiu, pois, Jesus, levando a coroa de espinhos e a veste de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Pagkite meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guwaldiya si langgal mahadjehin si Isa, magkalolop siye, paˈinde, “Papateyun iye. Lansangun diyataˈ olom.” Paˈin Pilatus si meˈ aˈahin, “Bayaˈ-bayaˈbi ne. Boˈohun bi iye duk kaˈam ne ngalansang iye diyataˈ olom. Saguwaˈ bang aku, gaˈ niyaˈ takasuwaˈku jānne pamapateyan iye.”
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, gritaram, dizendo: Crucifica- o! Crucifica- o! Disse-lhes Pilatos: Tomai- o vós e crucificai- o, porque eu nenhum crime acho nele.
7 Paˈin meˈ nakuraˈ Yahudihin si iye, “Paˈin saraˈ kamihin subey iye pinapatey peggeˈ paˈinne weˈ Anak Tuhanin iye.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Pagkale Pilatus pinaˈinde inin, pasōng ne talewnen.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, mais atemorizado ficou.
9 Binoˈo weˈ ne si Isa padiyalem balik dem astanaˈ bu tinilew weˈ ne, paˈinne, “Aˈa amban kew?” Saguwaˈ gaˈ nambung si Isa.
9 E entrou outra vez na audiência e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Paˈin Pilatus si iye, “Weˈey kew gaˈi nambung? Gaˈi ke kataˈuhannu weˈ taga kapatut ku maluwas kaˈu? Duk taga kapatut ku isab ngalansang kaˈu diyataˈ olom duk kew matey.”
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Bang dumaˈin Tuhanin mangurungan kaˈu kapatutin, gaˈ niyaˈ kapatutnu ngahukum aku. Hangkan hep aˈa manōngan aku pitu si kaˈuhin, pasōng hadje dusenen amban dusenun.”
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima te não fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Amban miyaˈan, miha teˈed lān si Pilatus supaya tapaluwasne si Isa. Saguwaˈ magkalolop ne paˈin meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinde, “Bang paluwasnu aˈa iyan, dumaˈin kew bagay Sultan Nakuraˈin. Sine-sine ngēnan dinen sultan, kuntarahanne Sultan Nakuraˈin.”
12 Desde então, Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo do César! Qualquer que se faz rei é contra o César!
13 Pagkale Pilatus pinaˈinde miyaˈan, binoˈo weˈ ne si Isa paluwas duk ningkoloˈ iye si siya pangahukumanin laˈi si lugal inēnan “Lame Batu.” Bang si bissā Yahudi, ēnnen “Gabbata.”
13 Ouvindo, pois, Pilatos esse dito, levou Jesus para fora e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico o nome é Gabatá.
14 Ellew miyaˈan ellew pagpanyap si Kādjaˈan Pangessebanin duk sōng lettu ne. Manjari pagtingkoloˈ Pilatus, paˈinne si meˈ aˈahin, “Payamanun bi, tiyaˈ ne sultanbin.”
14 E era a preparação da Páscoa e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Saguwaˈ magkalolop meˈ aˈahin, paˈinde, “Papateyun ne. Papateyun ne. Lansangun diyataˈ olom.” Paˈin Pilatus si siye, “Ine? Bayaˈ kaˈam daˈakku ilansang diyataˈ olom sultanbin?” Nambung meˈ nakuraˈ imamin, paˈinde, “Gaˈ niyaˈ sultan kami seddili amban Sultan Nakuraˈin.”
15 Mas eles bradaram: Tira! Tira! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão o César.
16 Manjari sinōngan ne weˈ Pilatus si Isa pī si siye duk iye talansangde diyataˈ olom pinapatey.
16 Então, entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus e o levaram.
17 Manjari ineddoˈ ne weˈ de si Isa duk binoˈo weˈ de paluwas amban puweblo. Pinapanangkit weˈ de pu si Isa olom sōng pangalansangan iyehin, tudju pī si lugal inēnan “Lahat Bungkug,” bang si bissā Yahudi, “Golgota.”
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Pagtekka laˈi, ilansang si Isa weˈ meˈ sundaluhin diyataˈ olomin duk pinatengge weˈ de olomin diyataˈ bulak. Niyaˈ isab duwangan aˈa ilansang diyataˈ olomde, dangan si kanawanan si Isa duk dangan si bibanganne.
18 onde o crucificaram, e, com ele, outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Niyaˈ sinulat weˈ Pilatus dinaˈak weˈ ne pinapī diyataˈ olom si Isahin. Iye inin sinulatnen: “Si Isa, aˈa Nasaret, Sultan meˈ Yahudihin.”
19 E Pilatos escreveu também um título e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: Jesus Nazareno , Rei dos Judeus .
20 Ekka aˈa makabatsa sulat inin peggeˈ lugal pangalansangan si Isahin tapit si Awrusalam duk sinulat inin si bissā Yahudi, si bissā meˈ aˈa Roma, duk si bissā Girik.
20 E muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Manjari hap pī meˈ nakuraˈ imamin pu si Pilatus duk paˈinde si iye, “Gaˈi tewwaˈ sinulatnu miyaˈan. Daˈa iye sulatun ‘Sultan meˈ Yahudihin’ saguwaˈ sulatun, ‘Paˈin aˈa inin weˈ iye sultan meˈ Yahudihin.’”
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, Rei dos judeus, mas que ele disse: Sou Rei dos judeus.
22 Nambung Pilatus, paˈinne, “Bakas tasulatkun gaˈi ne kapindahan.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Pagubus ne ilansang weˈ meˈ sundaluhin si Isa, ineddoˈ weˈ de meˈ semmeknen duk binahagiˈ weˈ de pinaˈampat, da bahagiˈ-da bahagiˈ siye dangan. Saguwaˈ niyaˈ pe dambuwaˈ badjuˈ si Isa, gaˈ niyaˈ laˈitanne, tinennun pinadambūs.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Paˈin meˈ sundaluhin si saweˈden, “Daˈa garette bi badjuˈ inin. Saguwaˈ magpuwaˈan hadja kite bi. Sine-sine ngandaˈag, tepe si iye badjuˈ inin.” Sabab hininang meˈ sundalu miyaˈan, tuman tasulat dem kitabin, pinaˈin laˈi,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Isso foi assim para que se cumprisse a Escritura, que diz: Dividiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Laˈi si bihing olom pangalansangan si Isahin, magtengge saˈi si Isahin, duk pungtinaˈi saˈinen, duk Mariyam anda Kolopasin, duk Mariyam dende amban lahat Magdalahin.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Takite si Isa saˈinen duk tindegne kinalasahannen laˈi. Paˈin si Isa si saˈinen, “Tindegku iyan anaknu ne.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse à sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Duk paˈinne si tindegne miyaˈan, “Iyan ne saˈinun.” Hangkan amban ellew miyaˈan binoˈo ne weˈ tindeg si Isa miyaˈan saˈi si Isahin pinatennaˈ si lumaˈne.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Manjari inin, kataˈuhan si Isa weˈ kēmon pinahinang si iyehin ubus ne duk jukup ne. Manjari paˈinne, “Lekkakan ku.” Paˈinne inin supaya tuman tasulat dem kitabin.
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Niyaˈ andang laˈi binettad poga isihan ininum. Pagkale meˈ sundaluhin pinaˈin si Isahin, ngeddoˈ siye kuweˈ gapas bu ilebbagan weˈ de dem ininumin. Ubus, pinapī weˈ de si tuggu kayu-kayu bu pinaˈabut pī si behe si Isa.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja e, pondo- a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Pagubus miyaˈan tasessep si Isa, paˈinne, “Ubus ne hinangkun.” Manjari patondok iye duk bekkat ne napasnen.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Peggeˈ ellew Jumaˈat hep miyaˈan, hap pī meˈ nakuraˈ Yahudihin maˈid pu si Pilatus weˈ daˈakde ne pinolong pusuˈ meˈ aˈa tellungan ilansang diyataˈ olomin duk siye mura matey duk ne talebbes pādpād gaˈ pe taˈabut ellew liˈihin. Gaˈi siye mabayaˈ weˈ inambanan meˈ bangkeyin diyataˈ olom baytu ellew Sabtuˈ, peggeˈ ellew liˈi miyaˈan asal ellew hadje.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Hangkan pī meˈ sundaluhin duk pinolong weˈ de dehellu meˈ pusuˈ saweˈ si Isa duwangan ilansang diyataˈ olomin.
32 Foram, pois, os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado.
33 Saguwaˈ pagtapit ne siye pu si Isa, takitede weˈ matey ne hatiˈ iye, hangkan gaˈ ne polongde pusuˈnen.
33 Mas, vindo a Jesus e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Saguwaˈ dangan meˈ sundaluhin, ilogsok weˈ ne duk budjakne seddi si Isahin. Magtawus pabuˈus lahaˈin magsaget duk boheˈ.
34 Contudo, um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Aˈa mangite maˈumantag pu si Isa inin, sinulat weˈ ne sabab inin supaya kaˈam kahagad. Aˈa manulat inin kapangandelan duk bennal panaksiˈnen.)
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro, e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Sabab meˈ maˈumantag pu si Isa miyaˈan, tuman tasulat dem kitabin. Pinaˈin laˈi, “Gaˈ niyaˈ polong bisan dambuwaˈ tolangne.”
36 Porque isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Duk niyaˈ isab da ayat tasulat dem kitab, pinaˈin, “Payamande du aˈa bakas ilogsokden.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Manjari, niyaˈ dambuwaˈ aˈa amban lahat Arimati, ēnnen si Yusup. Si Yusup inin tindeg si Isa du isab saguwaˈ gaˈ iye magpatampal peggeˈ tinalew iye si meˈ nakuraˈ Yahudihin. Pī iye pu si Pilatus duk pākune ngeddoˈ bangkey si Isahin. Dinaˈak ne iye weˈ Pilatus, hangkan pī iye duk ilebbes weˈ ne bangkey si Isahin amban diyataˈ olom.
38 Depois disso, José de Arimateia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então, foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Nuhut isab Nikodemus pu si Yusup. Iye hep aˈa bakas mapī pu si Isa sangemin. Magboˈo Nikodemus duwe bayuˈ laksiˈ ēnnen mira duk alos pinagsaget. Bohatannen niyaˈ limempūˈ kilu.
39 E foi também Nicodemos (aquele que, anteriormente, se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ineddoˈ weˈ de bangkey si Isahin duk sinaput weˈ de dem kakanaˈ pinagtuhut duk laksiˈin, sa addat bangsa Yahudihin bang siye magsaput aˈa matey.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer na preparação para o sepulcro.
41 Laˈi si antag pamapateyan si Isahin, niyaˈ kabbun. Laˈi dem kabbun miyaˈan niyaˈ lingab pangubulan, baˈahu pe, gaˈ pe bakas kapangubulan.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado e, no horto, um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Laˈi si Isa kinubul weˈ de peggeˈ tapit du si lugal pamapateyan iyehin duk peggeˈ sōng ne sangem Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.