João 13

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gaˈ pe tinagnaˈan pagjamu-jamuhin, andang ne kataˈuhan si Isa weˈ tekka ne gantaˈannen duk subey ne ambananne dunya inin duk balik pī si Samanen. Asal amban tagnaˈ kinalasahan weˈ si Isa meˈ aˈa sukuˈ si iyehin, duk kuweˈitu pakitehanne du si siye bang saˈingge hadje lasane si siyehin.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Manjari pagsangem, magkakan disi Isa duk meˈ tindegnen. Si Judas, anak si Simon Iskariyotin, bakas ne kaˈurungan pikilan weˈ seyitan nakuraˈin muddihan si Isa.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Asal du kataˈuhan si Isa weˈ kēmon kapatut Tuhanin tapangurung ne si iye. Duk kataˈuhanne weˈ pitu iye amban Tuhan duk balik du iye pī si Tuhan.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Manjari kuwat si Isa amban pagkakananden, bu iluwasan weˈ ne da lapis badjuˈnen duk magdikat iye duk tuwaliya.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Manjari ngisi iye boheˈ dem palanggana duk kinosoˈan weˈ ne bettis meˈ tindegnen duk pinunasan weˈ ne duk tuwaliya pagdikatnen.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Pagpīne pu si Simon Petros, paˈin si Petros si iye, “Kaˈu, Tuwan, sōng kosoˈannu ke meˈ bettisku inin?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Gaˈi tahātinu kuweˈitu bang ine hininangku inin, saguwaˈ tahātinu iyan si ellew sinōng.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Paˈin si Petros, “Gaˈi teˈed pakosoˈku si kaˈu bettiskun.” “Bang gaˈi kosoˈanku bettisnun,” paˈin si Isa, “dumaˈin ne kew tindegku.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Manjari paˈin Simon Petros si iye, “O Tuwan, bang kuweˈ iyan, dumaˈin hadja bettiskun saguwaˈ sampay meˈ tangankun duk kōkkun kosoˈanun isab.”
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Paˈin si Isa si iye, “Aˈa bakas mamandihin, gī ne barannen. Luwal hadja bettisnen subey kinosoˈan balik. Kēmon kaˈam sutsi ne dem ateybin, luwal dangan manggaˈi masutsi ateynen.”
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Andang ne hep kataˈuhan si Isa bang sine sōng mamuddihan iyehin hangkan paˈinne, “Kēmon kaˈam sutsi ne dem ateybin, luwal dangan manggaˈi masutsi ateynen.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Pagubus ne kosoˈan si Isa bettis meˈ tindegnen, inasek weˈ ne badjuˈnen bu ningkoloˈ balik. Paˈinne si meˈ tindegnen, “Tahātibi ke bang ine bakas hininangku si kaˈam miyaˈan?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Pangēnbi akuhin ‘Guru’ duk ‘Panuhutan.’ Patut teˈed, peggeˈ aku asal gurubi duk panuhutanbi.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Na, bang aku panuhutanbin duk gurubin ngosoˈan bettisbin, subey ku lekkatbi. Subey kaˈam magkosoˈ-kinosoˈ bettis.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Hininangku miyaˈan pinakitehan weˈ ku si kaˈam supaya niyaˈ pamintanganbi weˈ subey diyawaˈ ateybin. Subey lekkatbi hininangku si kaˈamin.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Sabennal akahante kaˈam weˈ banyagaˈin gaˈi langkew amban amunen. Duk dinaˈakin gaˈi langkew amban mangandaˈak iyehin.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Kuweˈitu tahātibi ne panoloˈku si kaˈam inin. Bang tuhutbi inin, kēgan kaˈam.”
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Paˈin si Isa, “Dumaˈin ku missā sabab kaˈam kēmon. Kataˈuhanku bang sine meˈ aˈa bakas tapeneˈku manuhut akuhin. Saguwaˈ subey du tuman pinaˈin dem kitabin, pinaˈin laˈi, ‘Binuddihan ku weˈ dambuwaˈ saweˈku magsawu manganin.’
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Akahante kaˈam inin kuweˈitu pādpād gaˈ pe umantag supaya bang umantag ne, kahagadbi du bakas pinaˈinku sabab dikun, bang sine ku.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ sine-sine ngaddatan aˈa dinaˈakkun, kuweˈ du aku inaddatannen. Duk sine-sine ngaddatan aku, kuweˈ du inaddatan weˈ ne bakas mamapitu akuhin.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Pagubus inin bissā si Isa, suse teˈed dem ateynen duk paˈinne si meˈ tindegnen, “Sabennal akahante kaˈam, dangan kaˈam muddihan aku du.”
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Magpayam meˈ tindegnen. Gaˈi kataˈuhande bang sine binissāhannen.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Dangan meˈ tindeg si Isahin, iye kinalasahannen, ningkoloˈ si bihingne.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Sininyasan iye weˈ Simon Petros duk paˈinne si iye, “Tilewun be si Isa bang sine binissāhannen.”
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Manjari tindeg si Isa miyaˈan patapit pu si Isa nilew iye, paˈinne, “Tuwan, sine teˈ sōng mamuddihan kaˈuhin?”
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Nambung si Isa, paˈinne, “Aˈa pangurunganku pan inin pagubus lebbaganku dem pinggan, iye ne miyaˈan.” Manjari ilebbagan weˈ si Isa panin ubus bu pinangurung weˈ ne pu si Judas, anak si Simon Iskariyotin.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Pageddoˈ si Judas panin, magtawus paˈasek nakuraˈ seyitanin dem pikilanne. Paˈin si Isa si iye, “Hinangun ne padayiˈ sōng hininangnun.”
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Gaˈ niyaˈ bisan dangan meˈ tindegnen makahāti bang ine pinaˈin si Isa pu si Judas miyaˈan.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Peggeˈ si Judas magantan sīnden, kannal meˈ sinduwehin weˈ daˈak si Isa iye pī melli ginunade si pagkādjaˈanin, atawa dinaˈak iye magsarakka si meˈ mamiskinin.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Manjari pagsangka si Judas panin, magtawus iye duwaˈi. Duk sangem ne miyaˈan.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Paglumikut ne si Judas, paˈin si Isa, “Kuweˈitu pinakitehan ne pamahadje akuhin, aku Anak Manusiyaˈin. Kuweˈitu pinakitehan ne balakat Tuhanin sabab aku.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Bang tapakitehan balakat Tuhanin sababku, gaˈi du tiggel pakitehan Tuhanin isab pamahadjene akuhin, aku Anak Manusiyaˈin.”
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 Paˈin si Isa, “Kaˈam meˈ tindegkun, gaˈi ne ku tiggel tuˈu si kaˈam. Pihabi du ku. Saguwaˈ sa pinaˈinku si meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinku si kaˈam kuweˈitu, ‘Gaˈi kaˈam tapī si papīhankun.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Niyaˈ daˈakan baˈahu ambananku si kaˈam. Subey kaˈam maglasa-ilasa. Maglasa kaˈam kuweˈ pangalasaku si kaˈamin.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Bang kaˈam maglasa-ilasa, kataˈuhan meˈ aˈahin kēmon weˈ kaˈam meˈ tindegku.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Paˈin si Petros pu si Isa, “Tuwan, hap tungan kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Gaˈi kew kapanuhut aku kuweˈitu si papīhankun, saguwaˈ paturul du kew si sinōng.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Paˈin si Petros si iye, “Tuwan, weˈey ku gaˈi kapanuhut si kaˈu kuweˈitu? Maglillaˈ ku bisan ku pinapatey bang sababnu.”
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Asal maglillaˈ ke kew pinapatey bang sababku? Sabennal akahante kew, gaˈi pe tingkowak manukin, masuwey ne kew iyan mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.