João 13
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Gaˈ pe tinagnaˈan pagjamu-jamuhin, andang ne kataˈuhan si Isa weˈ tekka ne gantaˈannen duk subey ne ambananne dunya inin duk balik pī si Samanen. Asal amban tagnaˈ kinalasahan weˈ si Isa meˈ aˈa sukuˈ si iyehin, duk kuweˈitu pakitehanne du si siye bang saˈingge hadje lasane si siyehin.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Manjari pagsangem, magkakan disi Isa duk meˈ tindegnen. Si Judas, anak si Simon Iskariyotin, bakas ne kaˈurungan pikilan weˈ seyitan nakuraˈin muddihan si Isa.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Asal du kataˈuhan si Isa weˈ kēmon kapatut Tuhanin tapangurung ne si iye. Duk kataˈuhanne weˈ pitu iye amban Tuhan duk balik du iye pī si Tuhan.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Manjari kuwat si Isa amban pagkakananden, bu iluwasan weˈ ne da lapis badjuˈnen duk magdikat iye duk tuwaliya.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Manjari ngisi iye boheˈ dem palanggana duk kinosoˈan weˈ ne bettis meˈ tindegnen duk pinunasan weˈ ne duk tuwaliya pagdikatnen.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Pagpīne pu si Simon Petros, paˈin si Petros si iye, “Kaˈu, Tuwan, sōng kosoˈannu ke meˈ bettisku inin?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Gaˈi tahātinu kuweˈitu bang ine hininangku inin, saguwaˈ tahātinu iyan si ellew sinōng.”
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Paˈin si Petros, “Gaˈi teˈed pakosoˈku si kaˈu bettiskun.” “Bang gaˈi kosoˈanku bettisnun,” paˈin si Isa, “dumaˈin ne kew tindegku.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Manjari paˈin Simon Petros si iye, “O Tuwan, bang kuweˈ iyan, dumaˈin hadja bettiskun saguwaˈ sampay meˈ tangankun duk kōkkun kosoˈanun isab.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Paˈin si Isa si iye, “Aˈa bakas mamandihin, gī ne barannen. Luwal hadja bettisnen subey kinosoˈan balik. Kēmon kaˈam sutsi ne dem ateybin, luwal dangan manggaˈi masutsi ateynen.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Andang ne hep kataˈuhan si Isa bang sine sōng mamuddihan iyehin hangkan paˈinne, “Kēmon kaˈam sutsi ne dem ateybin, luwal dangan manggaˈi masutsi ateynen.”
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Pagubus ne kosoˈan si Isa bettis meˈ tindegnen, inasek weˈ ne badjuˈnen bu ningkoloˈ balik. Paˈinne si meˈ tindegnen, “Tahātibi ke bang ine bakas hininangku si kaˈam miyaˈan?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Pangēnbi akuhin ‘Guru’ duk ‘Panuhutan.’ Patut teˈed, peggeˈ aku asal gurubi duk panuhutanbi.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Na, bang aku panuhutanbin duk gurubin ngosoˈan bettisbin, subey ku lekkatbi. Subey kaˈam magkosoˈ-kinosoˈ bettis.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Hininangku miyaˈan pinakitehan weˈ ku si kaˈam supaya niyaˈ pamintanganbi weˈ subey diyawaˈ ateybin. Subey lekkatbi hininangku si kaˈamin.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Sabennal akahante kaˈam weˈ banyagaˈin gaˈi langkew amban amunen. Duk dinaˈakin gaˈi langkew amban mangandaˈak iyehin.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Kuweˈitu tahātibi ne panoloˈku si kaˈam inin. Bang tuhutbi inin, kēgan kaˈam.”
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 Paˈin si Isa, “Dumaˈin ku missā sabab kaˈam kēmon. Kataˈuhanku bang sine meˈ aˈa bakas tapeneˈku manuhut akuhin. Saguwaˈ subey du tuman pinaˈin dem kitabin, pinaˈin laˈi, ‘Binuddihan ku weˈ dambuwaˈ saweˈku magsawu manganin.’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Akahante kaˈam inin kuweˈitu pādpād gaˈ pe umantag supaya bang umantag ne, kahagadbi du bakas pinaˈinku sabab dikun, bang sine ku.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Sabennal akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “weˈ sine-sine ngaddatan aˈa dinaˈakkun, kuweˈ du aku inaddatannen. Duk sine-sine ngaddatan aku, kuweˈ du inaddatan weˈ ne bakas mamapitu akuhin.”
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Pagubus inin bissā si Isa, suse teˈed dem ateynen duk paˈinne si meˈ tindegnen, “Sabennal akahante kaˈam, dangan kaˈam muddihan aku du.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Magpayam meˈ tindegnen. Gaˈi kataˈuhande bang sine binissāhannen.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Dangan meˈ tindeg si Isahin, iye kinalasahannen, ningkoloˈ si bihingne.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Sininyasan iye weˈ Simon Petros duk paˈinne si iye, “Tilewun be si Isa bang sine binissāhannen.”
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Manjari tindeg si Isa miyaˈan patapit pu si Isa nilew iye, paˈinne, “Tuwan, sine teˈ sōng mamuddihan kaˈuhin?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Nambung si Isa, paˈinne, “Aˈa pangurunganku pan inin pagubus lebbaganku dem pinggan, iye ne miyaˈan.” Manjari ilebbagan weˈ si Isa panin ubus bu pinangurung weˈ ne pu si Judas, anak si Simon Iskariyotin.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Pageddoˈ si Judas panin, magtawus paˈasek nakuraˈ seyitanin dem pikilanne. Paˈin si Isa si iye, “Hinangun ne padayiˈ sōng hininangnun.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Gaˈ niyaˈ bisan dangan meˈ tindegnen makahāti bang ine pinaˈin si Isa pu si Judas miyaˈan.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Peggeˈ si Judas magantan sīnden, kannal meˈ sinduwehin weˈ daˈak si Isa iye pī melli ginunade si pagkādjaˈanin, atawa dinaˈak iye magsarakka si meˈ mamiskinin.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Manjari pagsangka si Judas panin, magtawus iye duwaˈi. Duk sangem ne miyaˈan.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Paglumikut ne si Judas, paˈin si Isa, “Kuweˈitu pinakitehan ne pamahadje akuhin, aku Anak Manusiyaˈin. Kuweˈitu pinakitehan ne balakat Tuhanin sabab aku.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Bang tapakitehan balakat Tuhanin sababku, gaˈi du tiggel pakitehan Tuhanin isab pamahadjene akuhin, aku Anak Manusiyaˈin.”
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Paˈin si Isa, “Kaˈam meˈ tindegkun, gaˈi ne ku tiggel tuˈu si kaˈam. Pihabi du ku. Saguwaˈ sa pinaˈinku si meˈ nakuraˈ Yahudihin, paˈinku si kaˈam kuweˈitu, ‘Gaˈi kaˈam tapī si papīhankun.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Niyaˈ daˈakan baˈahu ambananku si kaˈam. Subey kaˈam maglasa-ilasa. Maglasa kaˈam kuweˈ pangalasaku si kaˈamin.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Bang kaˈam maglasa-ilasa, kataˈuhan meˈ aˈahin kēmon weˈ kaˈam meˈ tindegku.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Paˈin si Petros pu si Isa, “Tuwan, hap tungan kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Gaˈi kew kapanuhut aku kuweˈitu si papīhankun, saguwaˈ paturul du kew si sinōng.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Paˈin si Petros si iye, “Tuwan, weˈey ku gaˈi kapanuhut si kaˈu kuweˈitu? Maglillaˈ ku bisan ku pinapatey bang sababnu.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Asal maglillaˈ ke kew pinapatey bang sababku? Sabennal akahante kew, gaˈi pe tingkowak manukin, masuwey ne kew iyan mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.