João 12

Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ennem ellew pe meke tinagnaˈan Kādjaˈan Pangessebanin, pī si Isa hap Betani, lahat si Lasarus aˈa pinakellumne amban kamateynen.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Paglaˈi iye si Betani, magjamu-jamu meˈ aˈa malaˈihin pamahadjede si Isa. Si Marta nabang magtāgad si siye. Si Lasarus magtuhut mangan duk si Isa duk meˈ sinduwehin.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Manjari ngeddoˈ Mariyam isellan bengngi inēnan narda tengaˈ kilu bohatnen. Mahalgaˈ teˈed isellan bengngi inin duk gaˈ niyaˈ lamud-lamudne. Pinatataˈ weˈ Mariyam isellan bengngi inin si bettis si Isa, ubus bu pinunasan weˈ ne duk kōkne. Manyug bengnginen dem lumaˈ.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Manjari naggaˈ si Judas Iskariyot, dambuwaˈ meˈ tindeg si Isahin. Si Judas hep inin mamuddihan si Isahin.
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 Paˈin si Judas, “Gam pe isellan bengngi miyaˈan pinabellihan, bu pangurung sīnin si meˈ mamiskinin. Halgaˈne miyaˈan tangdan hinang dem dan tahun.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Dumaˈin weˈ maˈaseˈ si Judas si meˈ mamiskinin hangkan inin bissāne, saguwaˈ peggeˈ panangkew iye. Iye hep pinangandel magantan pangisihan sīnden duk daran iye ngeddoˈ.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Manjari paˈin si Isa, “Pasagadanun dende inin. Ennaˈne isellan bengngi inin para ellew pangubul akuhin.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Meˈ mamiskinin gaˈi du usaˈ amban kaˈam duk tatabangbi siye. Saguwaˈ aku, gaˈi ku teteg tuˈu si kaˈam.”
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Ekka meˈ aˈa ngataˈu weˈ laˈi si Isa si Betani, hangkan hap pī siye laˈi. Pī siye dumaˈin sabab si Isa hadja, saguwaˈ batang kitede isab si Lasarus, iye bakas pinakellum si Isa amban kamateynen.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 Hangkan magisun meˈ nakuraˈ meˈ imamin weˈ dumaˈin hadja si Isa pinapateyden saguwaˈ sampay si Lasarus isab.
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 Hangkan siye magisun kuweˈ miyaˈan, peggeˈ sabab Lasarus ekka meˈ Yahudihin kahagad ne pu si Isa. Gaˈi ne siye nuhut meˈ imamden.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Pagsasumuhin, takale weˈ meˈ aˈa maˈekka si pagkādjaˈan si Awrusalamin weˈ laˈi ne si Isa si lān tudju Awrusalam.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Manjari ngeddoˈ siye kuweˈ bantuk tuggu dawen lahing duk paguwaˈ siye pī pasampang pu si Isa. Ngalingan-ngalingan siye papales, paˈinde, “Pudjite bi Tuhanin. Pudjite bi pinapitu weˈ Tuhanin. Pudjite bi Sultan bangsa Israˈilin.”
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Ngasuwaˈ hep si Isa dambuwaˈ anak asnu (hayep kuweˈ bantuk kuraˈ) duk sinakeyan weˈ ne. Hininang si Isa inin, maguyun duk niyaˈ ayat tasulat dem kitab, pinaˈin,
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 — ausente —
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Waktu miyaˈan, gaˈ tahāti meˈ tindeg si Isahin meˈ kēmon inin. Saguwaˈ pagtapoleˈ ne si Isa si surgaˈ, bahu taˈessebde weˈ meˈ hininangde pu si Isahin asal tasulat hatiˈ dem kitab.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Hangkan hep pasampang meˈ aˈa mabanesin pu si Isa si lān, peggeˈ bakas takalede sabab hininang si Isa makaˈulaliˈin pangalingan si Isa si Lasarusin amban dem kubulin duk pamakellumne iyehin. Peggeˈ meˈ aˈa masumābu malaˈihin, siye hep magaka-aka si meˈ aˈahin sabab hininang si Isa inin.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 — ausente —
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Manjari magbissā-bissā meˈ Pariseohin, paˈinde, “Payamanun bi, kēmon meˈ aˈahin patuhut ne si iye. Gaˈ be niyaˈ tahinangte bi.”
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Niyaˈ meˈ aˈa bangsa Girik patuhut si meˈ aˈahin pī nambahayang si Awrusalam waktu pagkādjaˈan miyaˈan.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Pī siye pu si Pilip duk paˈinde si iye, “Tuwan, bayaˈ kami magkite duk si Isa.” Si Pilip inin dambuwaˈ tindeg si Isa amban kalumaˈan Betsaida laˈi si lahat Jalil.
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Pī si Pilip ngakahan si Andariyas, ubus pī siye duwangan ngakahan si Isa.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Taˈabut ne waktukun. Aku, Anak Manusiyaˈin, sōng pinahadje ne ku.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Sabennal akahante kaˈam, weˈ da lowang binihiˈ tattap da lowang hadja samantaˈan gaˈi pinadem bulak. Saguwaˈ bang pinadem bulak ne, kuweˈ dalil matey bu kinubul, na, manjari tomoˈ duk ekka buwaˈne.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Damikkiyan isab aˈahin. Bang ellegne teˈed umulne si dunya inin, gaˈ niyaˈ umulne salama-lama. Saguwaˈ bang gaˈi du ellegne umulne si dunya inin, niyaˈ du umulne salama-lama.”
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Paˈin si Isa, “Sine-sine bayaˈ daˈak-daˈakku, subey iye nuhut-nuhut aku. Manjari antag-antagku, laˈi isab iye. Sine-sine ngahinang pangandaˈakankun, pahadje Samakun iye.”
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 Missā-missā pe si Isa, paˈinne, “Suse teˈed ateykun kuweˈitu. Na, ine subey paˈinku? Pākuku enteˈ si Samakun weˈ gaˈi patekkane si aku kabinasahan inin? Gaˈi inin pākuku peggeˈ asal inin sababnen hangkan ku pitu, weˈ subey ku makalabey kabinasahan inin.”
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Manjari missā si Isa si Tuhanin, paˈinne, “O Ammaˈ, pahadjehun ēnnun.” Magtawus niyaˈ suwala amban langit magpaˈin, “Bakas ne pahadjeku ēnkun duk pahadjeku du balik.”
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Meˈ aˈa magtengge malaˈihin, takalede suwala inin. Paˈin meˈ sinduwehin, “Uy, lugung hep īˈen.” Paˈin meˈ sinduwehin isab, “Malaˈikat miyaˈan, missā si iye.”
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Suwala miyaˈan pinakale si kaˈam, dumaˈin si kahāpanku saguwaˈ si kahāpanbi.”
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Paˈinne, “Taˈabut ne waktu pangahukum meˈ manusiyaˈ si dunyahin. Taˈabut ne waktu pangānan basag nakuraˈ seyitanin, iye magnakuraˈ tuˈu si dunyahin.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Bang ne ku pinadangkat diyataˈ olom,” paˈin si Isa, “taboˈoku du kēmon aˈahin nuhut aku.” (
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Binissā si Isa inin, pamahātine si meˈ aˈa malaˈihin bang saˈingge kamateynen.)
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Nambung meˈ aˈa mabanesin pu si Isa, paˈinde, “Paˈin kitab kamihin weˈ Almasihin ellum salama-lama. Saguwaˈ paˈinnu weˈ Anak Manusiyaˈin subey pinadangkat duk pinapatey. Sine teˈ Anak Manusiyaˈ inin?”
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Nambung si Isa paˈinne, “Tiyaˈ pe tuˈu si kaˈam dantaˈ mangurung dantaˈ si pikilanbin, saguwaˈ gaˈi ne tiggel. Pādpād tuˈu pe si kaˈam dantaˈin, palanjalun bi paglengnganbin duk kaˈam gaˈi taˈabut lindem. Peggeˈ malumengngan dem lindemin, gaˈi kataˈuhanne papīhannen.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Hangkan,” paˈin si Isa, “subey kaˈam sandel si dantaˈin pādpād tuˈu pe si kaˈam dantaˈin duk kaˈam manjari meˈ aˈa sukuˈ si dantaˈin.” Gaˈi kahagad meˈ Yahudihin Pagubus inin bissā si Isa, tahalaˈ iye duk patapuk iye amban siye.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Bisan du ekka meˈ hinangan makaˈulaliˈ tahinang si Isa si matahan meˈ aˈa malaˈihin, masi du siye gaˈi kahagad si iye.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Toˈo teˈed tasulat Nabi Isaya dem kitabin. Paˈinne hep laˈi,
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Lagiˈ pe, sinulat isab weˈ Nabi Isaya jānnen bang weˈey meˈ aˈa manggaˈi mabayaˈ makahagadin ujudnen gaˈi ne makajari kahagad. Paˈin Isaya,
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 — ausente —
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Binissā inin weˈ Nabi Isaya peggeˈ takitene sahaya si Isahin duk binissāne inin sabab si Isa.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Saguwaˈ bisan ne sa miyaˈan, ekka du meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin kahagad pu si Isa, saguwaˈ gaˈ hadja siye missā patampal sabab inin, peggeˈ tinalew siye kaw kataˈuhan meˈ Pariseohin ubus gaˈi ne siye pinaˈasek dem langgal.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Peggeˈ sinna pe siye bang kasulutan manusiyaˈin si siye amban bang kasulutan Tuhanin si siye.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Manjari missā si Isa pinapales, paˈinne, “Makahagad si akuhin, dumaˈin hadja aku kinahagadnen, saguwaˈ kahagad isab iye si Tuhan, iye mamapitu akuhin.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Duk mangite akuhin, takitene isab mamapitu akuhin.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Pitu ku si dunya ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈ supaya sine-sine kahagad si aku gaˈi teteg dem lindem.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Bang niyaˈ aˈa makakale meˈ panoloˈkun bu gaˈi tuhutne, dumaˈin aku mangahukum iyehin. Peggeˈ dumaˈin ku pitu ngahukum meˈ aˈa si dunyahin, saguwaˈ pitu ku nimbul siye.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Si ellew dambuli, niyaˈ du ngahukum meˈ manggaˈi manayimaˈ akuhin duk meˈ manggaˈi manuhut meˈ panoloˈkun. Iye pangahukuman siyehin meˈ bakas panoloˈku si siyehin.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Peggeˈ meˈ panoloˈkun dumaˈin amban di pikilanku, saguwaˈ amban Samaku mamapitu akuhin. Kēmon panoloˈkun, iye hadja dinaˈakne si aku pamanoloˈin.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Duk kataˈuhanku weˈ meˈ panoloˈnen ngurung umul gaˈ tamananne laˈi si surgaˈ. Hangkan hep gaˈ niyaˈ bissāku si manusiyaˈ seddili amban pangandaˈakan Samaku akuhin.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.