João 12

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ennem ellew pe meke tinagnaˈan Kādjaˈan Pangessebanin, pī si Isa hap Betani, lahat si Lasarus aˈa pinakellumne amban kamateynen.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Paglaˈi iye si Betani, magjamu-jamu meˈ aˈa malaˈihin pamahadjede si Isa. Si Marta nabang magtāgad si siye. Si Lasarus magtuhut mangan duk si Isa duk meˈ sinduwehin.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Manjari ngeddoˈ Mariyam isellan bengngi inēnan narda tengaˈ kilu bohatnen. Mahalgaˈ teˈed isellan bengngi inin duk gaˈ niyaˈ lamud-lamudne. Pinatataˈ weˈ Mariyam isellan bengngi inin si bettis si Isa, ubus bu pinunasan weˈ ne duk kōkne. Manyug bengnginen dem lumaˈ.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Manjari naggaˈ si Judas Iskariyot, dambuwaˈ meˈ tindeg si Isahin. Si Judas hep inin mamuddihan si Isahin.
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 Paˈin si Judas, “Gam pe isellan bengngi miyaˈan pinabellihan, bu pangurung sīnin si meˈ mamiskinin. Halgaˈne miyaˈan tangdan hinang dem dan tahun.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Dumaˈin weˈ maˈaseˈ si Judas si meˈ mamiskinin hangkan inin bissāne, saguwaˈ peggeˈ panangkew iye. Iye hep pinangandel magantan pangisihan sīnden duk daran iye ngeddoˈ.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Manjari paˈin si Isa, “Pasagadanun dende inin. Ennaˈne isellan bengngi inin para ellew pangubul akuhin.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Meˈ mamiskinin gaˈi du usaˈ amban kaˈam duk tatabangbi siye. Saguwaˈ aku, gaˈi ku teteg tuˈu si kaˈam.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ekka meˈ aˈa ngataˈu weˈ laˈi si Isa si Betani, hangkan hap pī siye laˈi. Pī siye dumaˈin sabab si Isa hadja, saguwaˈ batang kitede isab si Lasarus, iye bakas pinakellum si Isa amban kamateynen.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Hangkan magisun meˈ nakuraˈ meˈ imamin weˈ dumaˈin hadja si Isa pinapateyden saguwaˈ sampay si Lasarus isab.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Hangkan siye magisun kuweˈ miyaˈan, peggeˈ sabab Lasarus ekka meˈ Yahudihin kahagad ne pu si Isa. Gaˈi ne siye nuhut meˈ imamden.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Pagsasumuhin, takale weˈ meˈ aˈa maˈekka si pagkādjaˈan si Awrusalamin weˈ laˈi ne si Isa si lān tudju Awrusalam.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Manjari ngeddoˈ siye kuweˈ bantuk tuggu dawen lahing duk paguwaˈ siye pī pasampang pu si Isa. Ngalingan-ngalingan siye papales, paˈinde, “Pudjite bi Tuhanin. Pudjite bi pinapitu weˈ Tuhanin. Pudjite bi Sultan bangsa Israˈilin.”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Ngasuwaˈ hep si Isa dambuwaˈ anak asnu (hayep kuweˈ bantuk kuraˈ) duk sinakeyan weˈ ne. Hininang si Isa inin, maguyun duk niyaˈ ayat tasulat dem kitab, pinaˈin,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 — ausente —
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Waktu miyaˈan, gaˈ tahāti meˈ tindeg si Isahin meˈ kēmon inin. Saguwaˈ pagtapoleˈ ne si Isa si surgaˈ, bahu taˈessebde weˈ meˈ hininangde pu si Isahin asal tasulat hatiˈ dem kitab.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Hangkan hep pasampang meˈ aˈa mabanesin pu si Isa si lān, peggeˈ bakas takalede sabab hininang si Isa makaˈulaliˈin pangalingan si Isa si Lasarusin amban dem kubulin duk pamakellumne iyehin. Peggeˈ meˈ aˈa masumābu malaˈihin, siye hep magaka-aka si meˈ aˈahin sabab hininang si Isa inin.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 — ausente —
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Manjari magbissā-bissā meˈ Pariseohin, paˈinde, “Payamanun bi, kēmon meˈ aˈahin patuhut ne si iye. Gaˈ be niyaˈ tahinangte bi.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Niyaˈ meˈ aˈa bangsa Girik patuhut si meˈ aˈahin pī nambahayang si Awrusalam waktu pagkādjaˈan miyaˈan.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Pī siye pu si Pilip duk paˈinde si iye, “Tuwan, bayaˈ kami magkite duk si Isa.” Si Pilip inin dambuwaˈ tindeg si Isa amban kalumaˈan Betsaida laˈi si lahat Jalil.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Pī si Pilip ngakahan si Andariyas, ubus pī siye duwangan ngakahan si Isa.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Taˈabut ne waktukun. Aku, Anak Manusiyaˈin, sōng pinahadje ne ku.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Sabennal akahante kaˈam, weˈ da lowang binihiˈ tattap da lowang hadja samantaˈan gaˈi pinadem bulak. Saguwaˈ bang pinadem bulak ne, kuweˈ dalil matey bu kinubul, na, manjari tomoˈ duk ekka buwaˈne.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Damikkiyan isab aˈahin. Bang ellegne teˈed umulne si dunya inin, gaˈ niyaˈ umulne salama-lama. Saguwaˈ bang gaˈi du ellegne umulne si dunya inin, niyaˈ du umulne salama-lama.”
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Paˈin si Isa, “Sine-sine bayaˈ daˈak-daˈakku, subey iye nuhut-nuhut aku. Manjari antag-antagku, laˈi isab iye. Sine-sine ngahinang pangandaˈakankun, pahadje Samakun iye.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Missā-missā pe si Isa, paˈinne, “Suse teˈed ateykun kuweˈitu. Na, ine subey paˈinku? Pākuku enteˈ si Samakun weˈ gaˈi patekkane si aku kabinasahan inin? Gaˈi inin pākuku peggeˈ asal inin sababnen hangkan ku pitu, weˈ subey ku makalabey kabinasahan inin.”
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Manjari missā si Isa si Tuhanin, paˈinne, “O Ammaˈ, pahadjehun ēnnun.” Magtawus niyaˈ suwala amban langit magpaˈin, “Bakas ne pahadjeku ēnkun duk pahadjeku du balik.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Meˈ aˈa magtengge malaˈihin, takalede suwala inin. Paˈin meˈ sinduwehin, “Uy, lugung hep īˈen.” Paˈin meˈ sinduwehin isab, “Malaˈikat miyaˈan, missā si iye.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Suwala miyaˈan pinakale si kaˈam, dumaˈin si kahāpanku saguwaˈ si kahāpanbi.”
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Paˈinne, “Taˈabut ne waktu pangahukum meˈ manusiyaˈ si dunyahin. Taˈabut ne waktu pangānan basag nakuraˈ seyitanin, iye magnakuraˈ tuˈu si dunyahin.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Bang ne ku pinadangkat diyataˈ olom,” paˈin si Isa, “taboˈoku du kēmon aˈahin nuhut aku.” (
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Binissā si Isa inin, pamahātine si meˈ aˈa malaˈihin bang saˈingge kamateynen.)
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Nambung meˈ aˈa mabanesin pu si Isa, paˈinde, “Paˈin kitab kamihin weˈ Almasihin ellum salama-lama. Saguwaˈ paˈinnu weˈ Anak Manusiyaˈin subey pinadangkat duk pinapatey. Sine teˈ Anak Manusiyaˈ inin?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Nambung si Isa paˈinne, “Tiyaˈ pe tuˈu si kaˈam dantaˈ mangurung dantaˈ si pikilanbin, saguwaˈ gaˈi ne tiggel. Pādpād tuˈu pe si kaˈam dantaˈin, palanjalun bi paglengnganbin duk kaˈam gaˈi taˈabut lindem. Peggeˈ malumengngan dem lindemin, gaˈi kataˈuhanne papīhannen.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Hangkan,” paˈin si Isa, “subey kaˈam sandel si dantaˈin pādpād tuˈu pe si kaˈam dantaˈin duk kaˈam manjari meˈ aˈa sukuˈ si dantaˈin.” Gaˈi kahagad meˈ Yahudihin Pagubus inin bissā si Isa, tahalaˈ iye duk patapuk iye amban siye.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Bisan du ekka meˈ hinangan makaˈulaliˈ tahinang si Isa si matahan meˈ aˈa malaˈihin, masi du siye gaˈi kahagad si iye.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Toˈo teˈed tasulat Nabi Isaya dem kitabin. Paˈinne hep laˈi,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Lagiˈ pe, sinulat isab weˈ Nabi Isaya jānnen bang weˈey meˈ aˈa manggaˈi mabayaˈ makahagadin ujudnen gaˈi ne makajari kahagad. Paˈin Isaya,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 — ausente —
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Binissā inin weˈ Nabi Isaya peggeˈ takitene sahaya si Isahin duk binissāne inin sabab si Isa.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Saguwaˈ bisan ne sa miyaˈan, ekka du meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin kahagad pu si Isa, saguwaˈ gaˈ hadja siye missā patampal sabab inin, peggeˈ tinalew siye kaw kataˈuhan meˈ Pariseohin ubus gaˈi ne siye pinaˈasek dem langgal.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Peggeˈ sinna pe siye bang kasulutan manusiyaˈin si siye amban bang kasulutan Tuhanin si siye.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Manjari missā si Isa pinapales, paˈinne, “Makahagad si akuhin, dumaˈin hadja aku kinahagadnen, saguwaˈ kahagad isab iye si Tuhan, iye mamapitu akuhin.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Duk mangite akuhin, takitene isab mamapitu akuhin.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Pitu ku si dunya ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈ supaya sine-sine kahagad si aku gaˈi teteg dem lindem.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Bang niyaˈ aˈa makakale meˈ panoloˈkun bu gaˈi tuhutne, dumaˈin aku mangahukum iyehin. Peggeˈ dumaˈin ku pitu ngahukum meˈ aˈa si dunyahin, saguwaˈ pitu ku nimbul siye.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Si ellew dambuli, niyaˈ du ngahukum meˈ manggaˈi manayimaˈ akuhin duk meˈ manggaˈi manuhut meˈ panoloˈkun. Iye pangahukuman siyehin meˈ bakas panoloˈku si siyehin.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Peggeˈ meˈ panoloˈkun dumaˈin amban di pikilanku, saguwaˈ amban Samaku mamapitu akuhin. Kēmon panoloˈkun, iye hadja dinaˈakne si aku pamanoloˈin.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Duk kataˈuhanku weˈ meˈ panoloˈnen ngurung umul gaˈ tamananne laˈi si surgaˈ. Hangkan hep gaˈ niyaˈ bissāku si manusiyaˈ seddili amban pangandaˈakan Samaku akuhin.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.