João 12
Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ
1 Ennem ellew pe meke tinagnaˈan Kādjaˈan Pangessebanin, pī si Isa hap Betani, lahat si Lasarus aˈa pinakellumne amban kamateynen.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Paglaˈi iye si Betani, magjamu-jamu meˈ aˈa malaˈihin pamahadjede si Isa. Si Marta nabang magtāgad si siye. Si Lasarus magtuhut mangan duk si Isa duk meˈ sinduwehin.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Manjari ngeddoˈ Mariyam isellan bengngi inēnan narda tengaˈ kilu bohatnen. Mahalgaˈ teˈed isellan bengngi inin duk gaˈ niyaˈ lamud-lamudne. Pinatataˈ weˈ Mariyam isellan bengngi inin si bettis si Isa, ubus bu pinunasan weˈ ne duk kōkne. Manyug bengnginen dem lumaˈ.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Manjari naggaˈ si Judas Iskariyot, dambuwaˈ meˈ tindeg si Isahin. Si Judas hep inin mamuddihan si Isahin.
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 Paˈin si Judas, “Gam pe isellan bengngi miyaˈan pinabellihan, bu pangurung sīnin si meˈ mamiskinin. Halgaˈne miyaˈan tangdan hinang dem dan tahun.”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Dumaˈin weˈ maˈaseˈ si Judas si meˈ mamiskinin hangkan inin bissāne, saguwaˈ peggeˈ panangkew iye. Iye hep pinangandel magantan pangisihan sīnden duk daran iye ngeddoˈ.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Manjari paˈin si Isa, “Pasagadanun dende inin. Ennaˈne isellan bengngi inin para ellew pangubul akuhin.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Meˈ mamiskinin gaˈi du usaˈ amban kaˈam duk tatabangbi siye. Saguwaˈ aku, gaˈi ku teteg tuˈu si kaˈam.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ekka meˈ aˈa ngataˈu weˈ laˈi si Isa si Betani, hangkan hap pī siye laˈi. Pī siye dumaˈin sabab si Isa hadja, saguwaˈ batang kitede isab si Lasarus, iye bakas pinakellum si Isa amban kamateynen.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Hangkan magisun meˈ nakuraˈ meˈ imamin weˈ dumaˈin hadja si Isa pinapateyden saguwaˈ sampay si Lasarus isab.
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 Hangkan siye magisun kuweˈ miyaˈan, peggeˈ sabab Lasarus ekka meˈ Yahudihin kahagad ne pu si Isa. Gaˈi ne siye nuhut meˈ imamden.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Pagsasumuhin, takale weˈ meˈ aˈa maˈekka si pagkādjaˈan si Awrusalamin weˈ laˈi ne si Isa si lān tudju Awrusalam.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Manjari ngeddoˈ siye kuweˈ bantuk tuggu dawen lahing duk paguwaˈ siye pī pasampang pu si Isa. Ngalingan-ngalingan siye papales, paˈinde, “Pudjite bi Tuhanin. Pudjite bi pinapitu weˈ Tuhanin. Pudjite bi Sultan bangsa Israˈilin.”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Ngasuwaˈ hep si Isa dambuwaˈ anak asnu (hayep kuweˈ bantuk kuraˈ) duk sinakeyan weˈ ne. Hininang si Isa inin, maguyun duk niyaˈ ayat tasulat dem kitab, pinaˈin,
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 — ausente —
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Waktu miyaˈan, gaˈ tahāti meˈ tindeg si Isahin meˈ kēmon inin. Saguwaˈ pagtapoleˈ ne si Isa si surgaˈ, bahu taˈessebde weˈ meˈ hininangde pu si Isahin asal tasulat hatiˈ dem kitab.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Hangkan hep pasampang meˈ aˈa mabanesin pu si Isa si lān, peggeˈ bakas takalede sabab hininang si Isa makaˈulaliˈin pangalingan si Isa si Lasarusin amban dem kubulin duk pamakellumne iyehin. Peggeˈ meˈ aˈa masumābu malaˈihin, siye hep magaka-aka si meˈ aˈahin sabab hininang si Isa inin.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 — ausente —
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Manjari magbissā-bissā meˈ Pariseohin, paˈinde, “Payamanun bi, kēmon meˈ aˈahin patuhut ne si iye. Gaˈ be niyaˈ tahinangte bi.”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Niyaˈ meˈ aˈa bangsa Girik patuhut si meˈ aˈahin pī nambahayang si Awrusalam waktu pagkādjaˈan miyaˈan.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Pī siye pu si Pilip duk paˈinde si iye, “Tuwan, bayaˈ kami magkite duk si Isa.” Si Pilip inin dambuwaˈ tindeg si Isa amban kalumaˈan Betsaida laˈi si lahat Jalil.
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Pī si Pilip ngakahan si Andariyas, ubus pī siye duwangan ngakahan si Isa.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Taˈabut ne waktukun. Aku, Anak Manusiyaˈin, sōng pinahadje ne ku.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Sabennal akahante kaˈam, weˈ da lowang binihiˈ tattap da lowang hadja samantaˈan gaˈi pinadem bulak. Saguwaˈ bang pinadem bulak ne, kuweˈ dalil matey bu kinubul, na, manjari tomoˈ duk ekka buwaˈne.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Damikkiyan isab aˈahin. Bang ellegne teˈed umulne si dunya inin, gaˈ niyaˈ umulne salama-lama. Saguwaˈ bang gaˈi du ellegne umulne si dunya inin, niyaˈ du umulne salama-lama.”
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Paˈin si Isa, “Sine-sine bayaˈ daˈak-daˈakku, subey iye nuhut-nuhut aku. Manjari antag-antagku, laˈi isab iye. Sine-sine ngahinang pangandaˈakankun, pahadje Samakun iye.”
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 Missā-missā pe si Isa, paˈinne, “Suse teˈed ateykun kuweˈitu. Na, ine subey paˈinku? Pākuku enteˈ si Samakun weˈ gaˈi patekkane si aku kabinasahan inin? Gaˈi inin pākuku peggeˈ asal inin sababnen hangkan ku pitu, weˈ subey ku makalabey kabinasahan inin.”
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Manjari missā si Isa si Tuhanin, paˈinne, “O Ammaˈ, pahadjehun ēnnun.” Magtawus niyaˈ suwala amban langit magpaˈin, “Bakas ne pahadjeku ēnkun duk pahadjeku du balik.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Meˈ aˈa magtengge malaˈihin, takalede suwala inin. Paˈin meˈ sinduwehin, “Uy, lugung hep īˈen.” Paˈin meˈ sinduwehin isab, “Malaˈikat miyaˈan, missā si iye.”
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Suwala miyaˈan pinakale si kaˈam, dumaˈin si kahāpanku saguwaˈ si kahāpanbi.”
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Paˈinne, “Taˈabut ne waktu pangahukum meˈ manusiyaˈ si dunyahin. Taˈabut ne waktu pangānan basag nakuraˈ seyitanin, iye magnakuraˈ tuˈu si dunyahin.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Bang ne ku pinadangkat diyataˈ olom,” paˈin si Isa, “taboˈoku du kēmon aˈahin nuhut aku.” (
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Binissā si Isa inin, pamahātine si meˈ aˈa malaˈihin bang saˈingge kamateynen.)
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Nambung meˈ aˈa mabanesin pu si Isa, paˈinde, “Paˈin kitab kamihin weˈ Almasihin ellum salama-lama. Saguwaˈ paˈinnu weˈ Anak Manusiyaˈin subey pinadangkat duk pinapatey. Sine teˈ Anak Manusiyaˈ inin?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Nambung si Isa paˈinne, “Tiyaˈ pe tuˈu si kaˈam dantaˈ mangurung dantaˈ si pikilanbin, saguwaˈ gaˈi ne tiggel. Pādpād tuˈu pe si kaˈam dantaˈin, palanjalun bi paglengnganbin duk kaˈam gaˈi taˈabut lindem. Peggeˈ malumengngan dem lindemin, gaˈi kataˈuhanne papīhannen.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Hangkan,” paˈin si Isa, “subey kaˈam sandel si dantaˈin pādpād tuˈu pe si kaˈam dantaˈin duk kaˈam manjari meˈ aˈa sukuˈ si dantaˈin.” Gaˈi kahagad meˈ Yahudihin Pagubus inin bissā si Isa, tahalaˈ iye duk patapuk iye amban siye.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Bisan du ekka meˈ hinangan makaˈulaliˈ tahinang si Isa si matahan meˈ aˈa malaˈihin, masi du siye gaˈi kahagad si iye.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Toˈo teˈed tasulat Nabi Isaya dem kitabin. Paˈinne hep laˈi,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Lagiˈ pe, sinulat isab weˈ Nabi Isaya jānnen bang weˈey meˈ aˈa manggaˈi mabayaˈ makahagadin ujudnen gaˈi ne makajari kahagad. Paˈin Isaya,
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 — ausente —
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Binissā inin weˈ Nabi Isaya peggeˈ takitene sahaya si Isahin duk binissāne inin sabab si Isa.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Saguwaˈ bisan ne sa miyaˈan, ekka du meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin kahagad pu si Isa, saguwaˈ gaˈ hadja siye missā patampal sabab inin, peggeˈ tinalew siye kaw kataˈuhan meˈ Pariseohin ubus gaˈi ne siye pinaˈasek dem langgal.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Peggeˈ sinna pe siye bang kasulutan manusiyaˈin si siye amban bang kasulutan Tuhanin si siye.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Manjari missā si Isa pinapales, paˈinne, “Makahagad si akuhin, dumaˈin hadja aku kinahagadnen, saguwaˈ kahagad isab iye si Tuhan, iye mamapitu akuhin.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Duk mangite akuhin, takitene isab mamapitu akuhin.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Pitu ku si dunya ngurung dantaˈ si pikilan manusiyaˈ supaya sine-sine kahagad si aku gaˈi teteg dem lindem.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Bang niyaˈ aˈa makakale meˈ panoloˈkun bu gaˈi tuhutne, dumaˈin aku mangahukum iyehin. Peggeˈ dumaˈin ku pitu ngahukum meˈ aˈa si dunyahin, saguwaˈ pitu ku nimbul siye.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Si ellew dambuli, niyaˈ du ngahukum meˈ manggaˈi manayimaˈ akuhin duk meˈ manggaˈi manuhut meˈ panoloˈkun. Iye pangahukuman siyehin meˈ bakas panoloˈku si siyehin.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Peggeˈ meˈ panoloˈkun dumaˈin amban di pikilanku, saguwaˈ amban Samaku mamapitu akuhin. Kēmon panoloˈkun, iye hadja dinaˈakne si aku pamanoloˈin.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Duk kataˈuhanku weˈ meˈ panoloˈnen ngurung umul gaˈ tamananne laˈi si surgaˈ. Hangkan hep gaˈ niyaˈ bissāku si manusiyaˈ seddili amban pangandaˈakan Samaku akuhin.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.