João 11
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVI
1 Manjari, niyaˈ dambuwaˈ lella inēnan Lasarus saki. Patennaˈannen laˈi si kalumaˈan Betani. Laˈi du isab patennaˈan duwangan pungtinaˈine dendehin, si Mariyam duk si Marta.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Si Mariyam hep inin manataˈan isellan bengngihin si bettis si Isa duk pinunasan weˈ ne duk kōkne. Manjari peggeˈ saki pungtinaˈiden,
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 masan duwangan magpungtinaˈihin pī pu si Isa, paˈinde, “Tuwan, saki bagaynu kinalasahannun.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Pagkale si Isa pasan miyaˈan, paˈinne, “Saki si Lasarus miyaˈan dumaˈin duk iye matey saguwaˈ duk du bawag balakat Tuhanin supaya bantu Anak Tuhanin.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Na, kinalasahan weˈ si Isa tellungan magpungtinaˈi miyaˈan, disi Marta duk Mariyam duk Lasarus.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Saguwaˈ pagkataˈuhan si Isa weˈ saki si Lasarus, ngagad pe iye laˈi duwem bahangi si kalumaˈan palaˈihannen.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Pagpuwas duwem bahangi miyaˈan, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi balik pī si lahat Yahudiya.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, gaˈ du miyaˈan tiggel arak kew pagtibagan me aˈahin duk kew matey, hatiˈ balik pe kew pī?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Daˈa kaˈam suse. Dem da ellewin niyaˈ sampūˈ duk duwe ora dantaˈ. Bang kite lumengngan ellew, gaˈi kite sumampuk peggeˈ dantaˈ dunyahin.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Saguwaˈ bang kite lumengngan sangem, sumampuk kite peggeˈ dem lindem kite.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Pagubus inin bissā si Isa, paˈinne si meˈ tindegnen, “Si Lasarus bagayten bi, kapatuli ne. Saguwaˈ pī ku mangun iye.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, ngakoleˈ du iye bang kapatuli iye.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Hāti binissā si Isa miyaˈan weˈ asal matey ne si Lasarus. Saguwaˈ kannal meˈ tindegnen binissānen sabab tuli hadja.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Hangkan papastiˈ si Isa ne si siye, paˈinne, “Si Lasarus matey ne.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Duk kēgan ku,” paˈin si Isa, “peggeˈ gaˈ ku laˈi. Inin para si kahāpanbi duk kaˈam kahagad. Sūng kite bi pī si iye.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Manjari si Tomas, ugey-ugeynen si Kambal, missā si meˈ pagkasine tindeg si Isahin. Paˈinne si siye, “Sūng kite bi kēmon nuhut guruhin duk kite bi matey nuhut iye.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Pagtekka disi Isa si Betani, kaˈampat ellewnen ne si Lasarus dem kubul.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Tapit du kalumaˈan Betanihin si Awrusalam, kulang-kulang tellu kilumetro hadja.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Hangkan ekka meˈ Yahudi pī pu si Marta duk Mariyam mahemokan siye peggeˈ matey pungtinaˈiden.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Manjari pagkale si Marta weˈ īˈ ne si Isa, pī iye pasampang. Si Mariyam laˈi hadja dem lumaˈ.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Pagmagkasuwaˈ ne si Marta duk si Isa, paˈinne pu si Isa, “Tuwan, bang kew miyaˈan tuˈu, gaˈ siˈ matey pungtinaˈi kamihin.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Saguwaˈ kataˈuhanku, bisan kuweˈitu, duhulan Tuhanin kew bisan ine pākunu.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Paˈin si Isa si iye, “Ellum du balik pungtinaˈinun.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Paˈin si Marta, “Aweˈ, Tuwan, kataˈuhanku weˈ pinakellum du iye balik si ellew dambuli.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Paˈin si Isa si iye, “Aku magpakellum meˈ pateyin duk aku poˈon umulin. Sine-sine sandel si aku, ellum du iye bisan ne iye matey.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Duk kēmon maˈellumin bu sandel si aku, gaˈi matey salama-lama.” Manjari tilew si Isa si Marta, paˈinne, “Kahagad ke kew?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 “Aweˈ, Tuwan,” paˈin si Marta. “Kahagad ne ku weˈ kaˈu Almasihin, Anak Tuhanin, asal dambuwaˈ-buwaˈ inagad kami mapitu si dunyahin.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Pagubus inin bissā si Marta, pī iye ngalingan pungtinaˈinen, si Mariyam, duk kinemotan weˈ ne, paˈinne, “Tiyaˈ ne guruhin duk pihane kew.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Pagkale Mariyam inin, duwaˈi iye magdayiˈ-dayiˈ duk pī iye pu si Isa.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Gaˈ pe hep si Isa tekka laˈi si kalumaˈan miyaˈan saguwaˈ laˈi pe iye si antag pakasampangan si Marta iyehin.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Meˈ Yahudi manaweˈan si Mariyam dem lumaˈin duk mamahemokan iyehin, pagkitede si Mariyam magdayiˈ-dayiˈ duwaˈi, paturul siye. Kannalde pī iye si kubul pungtinaˈinen magtangis laˈi.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Saguwaˈ papihannen laˈi pu si Isa. Pagkite Mariyam si Isa, pasujud iye si antag bettis si Isa duk paˈinne, “Tuwan, bang kew miyaˈan tuˈu, gaˈ siˈ matey pungtinaˈi kamihin.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Magtangis si Mariyam duk sampay meˈ saweˈne Yahudihin magtangis isab. Pagkite si Isa siye magtangis, hansul ateynen duk dukka teˈed iye.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Paˈ inne, “Antag pangubulanbi iyehin?” Paˈ inde, “Nuhut kew, Tuwan, duk takitenu.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Manjari magtangis si Isa.
35 Jesus chorou.
36 Magbissā-bissā meˈ aˈa malaˈihin, paˈinde, “Payamanun bi be, asal kalasahanne teˈed si Lasarus.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin isab, “Si Isa inin, tapangitene meˈ aˈa mapessekin. Weˈey gaˈ tabangne si Lasarus duk iye gaˈ matey?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Hansul ne isab atey si Isahin sasangne mapī si kubulin. Kubul inin lingab tinampengan duk batu.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Pagtekka siye si kubul, paˈin si Isa, “Ānanun bi batuhin.” Magtawus missā si Marta, pungtinaˈi aˈa mateyin. Paˈinne pu si Isa, “Bewwan ne iye, Tuwan, peggeˈ ampat ellew ne kuweˈitu.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Paˈin si Isa si iye, “Bakas ne kew akahanku weˈ bang kew hadja kahagad, asal kitenu balakat Tuhanin.”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Manjari inānan weˈ de batu tampeng kubulin. Ubus mayam si Isa padiyataˈ ngampun si Tuhan, paˈinne, “O Ammaˈ, magsalamat ku si kaˈu peggeˈ pinakale ku weˈ nu.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Kataˈuhanku weˈ luwal ku pakalenu. Saguwaˈ bissāku inin si pakalehan meˈ aˈa matuˈu inin, supaya du siye kahagad weˈ asal kaˈu mamapitu akuhin.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Pagubus inin bissāne, ngalingan iye papales, paˈinne, “Lasarus, paguwaˈ kew pitu.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Magtawus paguwaˈ aˈa bakas mamateyin dem saput pe. Meˈ tangannen duk meˈ bettisnen pinekkes pe duk luwenen kinukuban. Paˈin si Isa si siye, “Lekkahanun bi saputnen duk iye tapa hap lumaˈ.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ekka meˈ Yahudi manaweˈan si Mariyamin kahagad ne pu si Isa peggeˈ takitede hininang si Isa miyaˈan.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Saguwaˈ meˈ sinduwehin hap pī si meˈ Pariseohin duk inaka weˈ de si siye bakas hininang si Isahin.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Hangkan magtawus magtipun meˈ Pariseohin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin magisun, paˈinde, “Ine enteˈ tahinangte bi si aˈa inin? Iyuˈ ne ekka tandaˈ makaˈulaliˈ tahinangne.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Bang pasagadante bi iye,” paˈinde, “ujud kahagad kēmon aˈahin. Duk pitu iyan meˈ nakuraˈ bangsa Romahin makaˈatan langgalten bi duk sampay bangsaten bi.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Niyaˈ dambuwaˈ nambung, ēnnen si Kayapas. Iye imam nakuraˈin tahun miyaˈan. Paˈin Kayapas, “Gaˈ niyaˈ tasabutbi.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Gaˈi tahātibi weˈ si kahāpante bi hep bang dambuwaˈ aˈa hadja mamateyin gantiˈ meˈ aˈahin duk dumaˈin tibuˈukan bangsahin magmulahin.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Binissā si Kayapas miyaˈan dumaˈin amban di pikilanne. Saguwaˈ peggeˈ iye imam nakuraˈin tahun miyaˈan, pinaˈal weˈ ne weˈ subey si Isa matey gantiˈ bangsa Israˈilin.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Duk matey iye dumaˈin hadja ngagantiˈan bangsa Israˈilin, saguwaˈ supaya isab meˈ anak Tuhan makanat-kanat si meˈ kalahatanin tapagdambuwaˈ du weˈ ne.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Manjari kemuwe ellew miyaˈan, isunden weˈ papateyde si Isa.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Hangkan gaˈ ne si Isa patampal si meˈ aˈa laˈi si Yahudiyahin. Saguwaˈ tahalaˈ iye duk meˈ tindegnen pī si dambuwaˈ kalumaˈan inēnan Epraim. Kalumaˈan inin si sīng lahat gaˈ niyaˈ tantu aˈane. Laˈi siye patennaˈ.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Manjari tapit ne pagkādjaˈan meˈ Yahudihin ēnande Kādjaˈan Pangesseban. Ekka meˈ aˈa amban meˈ kalahatan pāngkat hap Awrusalam magsutsi baran meke siye sumakup si kādjaˈanin.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Piniha weˈ de si Isa laˈi si Awrusalam duk pagbissā-bissāde sābude laˈi dem langgal hadjehin. Paˈinde, “Ine pikilbi? Pitu enteˈ si Isa si pagkādjaˈan? Hatu gaˈi, ēˈ?” Iye miyaˈan pagbissā-bissāden,
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 peggeˈ bakas maguldin hep meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ Pariseohin weˈ bang niyaˈ ngataˈuhan palaˈihan si Isahin, subey siye inakahan duk iye tasiggewde.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.