João 11

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manjari, niyaˈ dambuwaˈ lella inēnan Lasarus saki. Patennaˈannen laˈi si kalumaˈan Betani. Laˈi du isab patennaˈan duwangan pungtinaˈine dendehin, si Mariyam duk si Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Si Mariyam hep inin manataˈan isellan bengngihin si bettis si Isa duk pinunasan weˈ ne duk kōkne. Manjari peggeˈ saki pungtinaˈiden,
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 masan duwangan magpungtinaˈihin pī pu si Isa, paˈinde, “Tuwan, saki bagaynu kinalasahannun.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Pagkale si Isa pasan miyaˈan, paˈinne, “Saki si Lasarus miyaˈan dumaˈin duk iye matey saguwaˈ duk du bawag balakat Tuhanin supaya bantu Anak Tuhanin.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Na, kinalasahan weˈ si Isa tellungan magpungtinaˈi miyaˈan, disi Marta duk Mariyam duk Lasarus.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Saguwaˈ pagkataˈuhan si Isa weˈ saki si Lasarus, ngagad pe iye laˈi duwem bahangi si kalumaˈan palaˈihannen.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Pagpuwas duwem bahangi miyaˈan, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi balik pī si lahat Yahudiya.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, gaˈ du miyaˈan tiggel arak kew pagtibagan me aˈahin duk kew matey, hatiˈ balik pe kew pī?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Daˈa kaˈam suse. Dem da ellewin niyaˈ sampūˈ duk duwe ora dantaˈ. Bang kite lumengngan ellew, gaˈi kite sumampuk peggeˈ dantaˈ dunyahin.
9 Jesus respondeu:
10 Saguwaˈ bang kite lumengngan sangem, sumampuk kite peggeˈ dem lindem kite.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Pagubus inin bissā si Isa, paˈinne si meˈ tindegnen, “Si Lasarus bagayten bi, kapatuli ne. Saguwaˈ pī ku mangun iye.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, ngakoleˈ du iye bang kapatuli iye.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Hāti binissā si Isa miyaˈan weˈ asal matey ne si Lasarus. Saguwaˈ kannal meˈ tindegnen binissānen sabab tuli hadja.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Hangkan papastiˈ si Isa ne si siye, paˈinne, “Si Lasarus matey ne.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Duk kēgan ku,” paˈin si Isa, “peggeˈ gaˈ ku laˈi. Inin para si kahāpanbi duk kaˈam kahagad. Sūng kite bi pī si iye.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Manjari si Tomas, ugey-ugeynen si Kambal, missā si meˈ pagkasine tindeg si Isahin. Paˈinne si siye, “Sūng kite bi kēmon nuhut guruhin duk kite bi matey nuhut iye.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Pagtekka disi Isa si Betani, kaˈampat ellewnen ne si Lasarus dem kubul.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Tapit du kalumaˈan Betanihin si Awrusalam, kulang-kulang tellu kilumetro hadja.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Hangkan ekka meˈ Yahudi pī pu si Marta duk Mariyam mahemokan siye peggeˈ matey pungtinaˈiden.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Manjari pagkale si Marta weˈ īˈ ne si Isa, pī iye pasampang. Si Mariyam laˈi hadja dem lumaˈ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Pagmagkasuwaˈ ne si Marta duk si Isa, paˈinne pu si Isa, “Tuwan, bang kew miyaˈan tuˈu, gaˈ siˈ matey pungtinaˈi kamihin.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Saguwaˈ kataˈuhanku, bisan kuweˈitu, duhulan Tuhanin kew bisan ine pākunu.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Paˈin si Isa si iye, “Ellum du balik pungtinaˈinun.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Paˈin si Marta, “Aweˈ, Tuwan, kataˈuhanku weˈ pinakellum du iye balik si ellew dambuli.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Paˈin si Isa si iye, “Aku magpakellum meˈ pateyin duk aku poˈon umulin. Sine-sine sandel si aku, ellum du iye bisan ne iye matey.
25 Então Jesus afirmou:
26 Duk kēmon maˈellumin bu sandel si aku, gaˈi matey salama-lama.” Manjari tilew si Isa si Marta, paˈinne, “Kahagad ke kew?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 “Aweˈ, Tuwan,” paˈin si Marta. “Kahagad ne ku weˈ kaˈu Almasihin, Anak Tuhanin, asal dambuwaˈ-buwaˈ inagad kami mapitu si dunyahin.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Pagubus inin bissā si Marta, pī iye ngalingan pungtinaˈinen, si Mariyam, duk kinemotan weˈ ne, paˈinne, “Tiyaˈ ne guruhin duk pihane kew.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Pagkale Mariyam inin, duwaˈi iye magdayiˈ-dayiˈ duk pī iye pu si Isa.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Gaˈ pe hep si Isa tekka laˈi si kalumaˈan miyaˈan saguwaˈ laˈi pe iye si antag pakasampangan si Marta iyehin.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Meˈ Yahudi manaweˈan si Mariyam dem lumaˈin duk mamahemokan iyehin, pagkitede si Mariyam magdayiˈ-dayiˈ duwaˈi, paturul siye. Kannalde pī iye si kubul pungtinaˈinen magtangis laˈi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Saguwaˈ papihannen laˈi pu si Isa. Pagkite Mariyam si Isa, pasujud iye si antag bettis si Isa duk paˈinne, “Tuwan, bang kew miyaˈan tuˈu, gaˈ siˈ matey pungtinaˈi kamihin.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Magtangis si Mariyam duk sampay meˈ saweˈne Yahudihin magtangis isab. Pagkite si Isa siye magtangis, hansul ateynen duk dukka teˈed iye.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Paˈ inne, “Antag pangubulanbi iyehin?” Paˈ inde, “Nuhut kew, Tuwan, duk takitenu.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Manjari magtangis si Isa.
35 Jesus chorou.
36 Magbissā-bissā meˈ aˈa malaˈihin, paˈinde, “Payamanun bi be, asal kalasahanne teˈed si Lasarus.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin isab, “Si Isa inin, tapangitene meˈ aˈa mapessekin. Weˈey gaˈ tabangne si Lasarus duk iye gaˈ matey?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Hansul ne isab atey si Isahin sasangne mapī si kubulin. Kubul inin lingab tinampengan duk batu.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Pagtekka siye si kubul, paˈin si Isa, “Ānanun bi batuhin.” Magtawus missā si Marta, pungtinaˈi aˈa mateyin. Paˈinne pu si Isa, “Bewwan ne iye, Tuwan, peggeˈ ampat ellew ne kuweˈitu.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Paˈin si Isa si iye, “Bakas ne kew akahanku weˈ bang kew hadja kahagad, asal kitenu balakat Tuhanin.”
40 Jesus respondeu:
41 Manjari inānan weˈ de batu tampeng kubulin. Ubus mayam si Isa padiyataˈ ngampun si Tuhan, paˈinne, “O Ammaˈ, magsalamat ku si kaˈu peggeˈ pinakale ku weˈ nu.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Kataˈuhanku weˈ luwal ku pakalenu. Saguwaˈ bissāku inin si pakalehan meˈ aˈa matuˈu inin, supaya du siye kahagad weˈ asal kaˈu mamapitu akuhin.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Pagubus inin bissāne, ngalingan iye papales, paˈinne, “Lasarus, paguwaˈ kew pitu.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Magtawus paguwaˈ aˈa bakas mamateyin dem saput pe. Meˈ tangannen duk meˈ bettisnen pinekkes pe duk luwenen kinukuban. Paˈin si Isa si siye, “Lekkahanun bi saputnen duk iye tapa hap lumaˈ.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ekka meˈ Yahudi manaweˈan si Mariyamin kahagad ne pu si Isa peggeˈ takitede hininang si Isa miyaˈan.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Saguwaˈ meˈ sinduwehin hap pī si meˈ Pariseohin duk inaka weˈ de si siye bakas hininang si Isahin.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Hangkan magtawus magtipun meˈ Pariseohin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin magisun, paˈinde, “Ine enteˈ tahinangte bi si aˈa inin? Iyuˈ ne ekka tandaˈ makaˈulaliˈ tahinangne.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Bang pasagadante bi iye,” paˈinde, “ujud kahagad kēmon aˈahin. Duk pitu iyan meˈ nakuraˈ bangsa Romahin makaˈatan langgalten bi duk sampay bangsaten bi.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Niyaˈ dambuwaˈ nambung, ēnnen si Kayapas. Iye imam nakuraˈin tahun miyaˈan. Paˈin Kayapas, “Gaˈ niyaˈ tasabutbi.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Gaˈi tahātibi weˈ si kahāpante bi hep bang dambuwaˈ aˈa hadja mamateyin gantiˈ meˈ aˈahin duk dumaˈin tibuˈukan bangsahin magmulahin.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Binissā si Kayapas miyaˈan dumaˈin amban di pikilanne. Saguwaˈ peggeˈ iye imam nakuraˈin tahun miyaˈan, pinaˈal weˈ ne weˈ subey si Isa matey gantiˈ bangsa Israˈilin.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Duk matey iye dumaˈin hadja ngagantiˈan bangsa Israˈilin, saguwaˈ supaya isab meˈ anak Tuhan makanat-kanat si meˈ kalahatanin tapagdambuwaˈ du weˈ ne.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Manjari kemuwe ellew miyaˈan, isunden weˈ papateyde si Isa.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Hangkan gaˈ ne si Isa patampal si meˈ aˈa laˈi si Yahudiyahin. Saguwaˈ tahalaˈ iye duk meˈ tindegnen pī si dambuwaˈ kalumaˈan inēnan Epraim. Kalumaˈan inin si sīng lahat gaˈ niyaˈ tantu aˈane. Laˈi siye patennaˈ.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Manjari tapit ne pagkādjaˈan meˈ Yahudihin ēnande Kādjaˈan Pangesseban. Ekka meˈ aˈa amban meˈ kalahatan pāngkat hap Awrusalam magsutsi baran meke siye sumakup si kādjaˈanin.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Piniha weˈ de si Isa laˈi si Awrusalam duk pagbissā-bissāde sābude laˈi dem langgal hadjehin. Paˈinde, “Ine pikilbi? Pitu enteˈ si Isa si pagkādjaˈan? Hatu gaˈi, ēˈ?” Iye miyaˈan pagbissā-bissāden,
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 peggeˈ bakas maguldin hep meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ Pariseohin weˈ bang niyaˈ ngataˈuhan palaˈihan si Isahin, subey siye inakahan duk iye tasiggewde.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.