João 11

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Manjari, niyaˈ dambuwaˈ lella inēnan Lasarus saki. Patennaˈannen laˈi si kalumaˈan Betani. Laˈi du isab patennaˈan duwangan pungtinaˈine dendehin, si Mariyam duk si Marta.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Si Mariyam hep inin manataˈan isellan bengngihin si bettis si Isa duk pinunasan weˈ ne duk kōkne. Manjari peggeˈ saki pungtinaˈiden,
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 masan duwangan magpungtinaˈihin pī pu si Isa, paˈinde, “Tuwan, saki bagaynu kinalasahannun.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Pagkale si Isa pasan miyaˈan, paˈinne, “Saki si Lasarus miyaˈan dumaˈin duk iye matey saguwaˈ duk du bawag balakat Tuhanin supaya bantu Anak Tuhanin.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Na, kinalasahan weˈ si Isa tellungan magpungtinaˈi miyaˈan, disi Marta duk Mariyam duk Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Saguwaˈ pagkataˈuhan si Isa weˈ saki si Lasarus, ngagad pe iye laˈi duwem bahangi si kalumaˈan palaˈihannen.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Pagpuwas duwem bahangi miyaˈan, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi balik pī si lahat Yahudiya.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, gaˈ du miyaˈan tiggel arak kew pagtibagan me aˈahin duk kew matey, hatiˈ balik pe kew pī?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Nambung si Isa magdalilan, paˈinne, “Daˈa kaˈam suse. Dem da ellewin niyaˈ sampūˈ duk duwe ora dantaˈ. Bang kite lumengngan ellew, gaˈi kite sumampuk peggeˈ dantaˈ dunyahin.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Saguwaˈ bang kite lumengngan sangem, sumampuk kite peggeˈ dem lindem kite.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Pagubus inin bissā si Isa, paˈinne si meˈ tindegnen, “Si Lasarus bagayten bi, kapatuli ne. Saguwaˈ pī ku mangun iye.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Tuwan, ngakoleˈ du iye bang kapatuli iye.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Hāti binissā si Isa miyaˈan weˈ asal matey ne si Lasarus. Saguwaˈ kannal meˈ tindegnen binissānen sabab tuli hadja.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Hangkan papastiˈ si Isa ne si siye, paˈinne, “Si Lasarus matey ne.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Duk kēgan ku,” paˈin si Isa, “peggeˈ gaˈ ku laˈi. Inin para si kahāpanbi duk kaˈam kahagad. Sūng kite bi pī si iye.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Manjari si Tomas, ugey-ugeynen si Kambal, missā si meˈ pagkasine tindeg si Isahin. Paˈinne si siye, “Sūng kite bi kēmon nuhut guruhin duk kite bi matey nuhut iye.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Pagtekka disi Isa si Betani, kaˈampat ellewnen ne si Lasarus dem kubul.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Tapit du kalumaˈan Betanihin si Awrusalam, kulang-kulang tellu kilumetro hadja.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Hangkan ekka meˈ Yahudi pī pu si Marta duk Mariyam mahemokan siye peggeˈ matey pungtinaˈiden.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Manjari pagkale si Marta weˈ īˈ ne si Isa, pī iye pasampang. Si Mariyam laˈi hadja dem lumaˈ.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Pagmagkasuwaˈ ne si Marta duk si Isa, paˈinne pu si Isa, “Tuwan, bang kew miyaˈan tuˈu, gaˈ siˈ matey pungtinaˈi kamihin.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Saguwaˈ kataˈuhanku, bisan kuweˈitu, duhulan Tuhanin kew bisan ine pākunu.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Paˈin si Isa si iye, “Ellum du balik pungtinaˈinun.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Paˈin si Marta, “Aweˈ, Tuwan, kataˈuhanku weˈ pinakellum du iye balik si ellew dambuli.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Paˈin si Isa si iye, “Aku magpakellum meˈ pateyin duk aku poˈon umulin. Sine-sine sandel si aku, ellum du iye bisan ne iye matey.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Duk kēmon maˈellumin bu sandel si aku, gaˈi matey salama-lama.” Manjari tilew si Isa si Marta, paˈinne, “Kahagad ke kew?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 “Aweˈ, Tuwan,” paˈin si Marta. “Kahagad ne ku weˈ kaˈu Almasihin, Anak Tuhanin, asal dambuwaˈ-buwaˈ inagad kami mapitu si dunyahin.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Pagubus inin bissā si Marta, pī iye ngalingan pungtinaˈinen, si Mariyam, duk kinemotan weˈ ne, paˈinne, “Tiyaˈ ne guruhin duk pihane kew.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Pagkale Mariyam inin, duwaˈi iye magdayiˈ-dayiˈ duk pī iye pu si Isa.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Gaˈ pe hep si Isa tekka laˈi si kalumaˈan miyaˈan saguwaˈ laˈi pe iye si antag pakasampangan si Marta iyehin.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Meˈ Yahudi manaweˈan si Mariyam dem lumaˈin duk mamahemokan iyehin, pagkitede si Mariyam magdayiˈ-dayiˈ duwaˈi, paturul siye. Kannalde pī iye si kubul pungtinaˈinen magtangis laˈi.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Saguwaˈ papihannen laˈi pu si Isa. Pagkite Mariyam si Isa, pasujud iye si antag bettis si Isa duk paˈinne, “Tuwan, bang kew miyaˈan tuˈu, gaˈ siˈ matey pungtinaˈi kamihin.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Magtangis si Mariyam duk sampay meˈ saweˈne Yahudihin magtangis isab. Pagkite si Isa siye magtangis, hansul ateynen duk dukka teˈed iye.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Paˈ inne, “Antag pangubulanbi iyehin?” Paˈ inde, “Nuhut kew, Tuwan, duk takitenu.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Manjari magtangis si Isa.
35 Jesus chorou.
36 Magbissā-bissā meˈ aˈa malaˈihin, paˈinde, “Payamanun bi be, asal kalasahanne teˈed si Lasarus.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin isab, “Si Isa inin, tapangitene meˈ aˈa mapessekin. Weˈey gaˈ tabangne si Lasarus duk iye gaˈ matey?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Hansul ne isab atey si Isahin sasangne mapī si kubulin. Kubul inin lingab tinampengan duk batu.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Pagtekka siye si kubul, paˈin si Isa, “Ānanun bi batuhin.” Magtawus missā si Marta, pungtinaˈi aˈa mateyin. Paˈinne pu si Isa, “Bewwan ne iye, Tuwan, peggeˈ ampat ellew ne kuweˈitu.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Paˈin si Isa si iye, “Bakas ne kew akahanku weˈ bang kew hadja kahagad, asal kitenu balakat Tuhanin.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Manjari inānan weˈ de batu tampeng kubulin. Ubus mayam si Isa padiyataˈ ngampun si Tuhan, paˈinne, “O Ammaˈ, magsalamat ku si kaˈu peggeˈ pinakale ku weˈ nu.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Kataˈuhanku weˈ luwal ku pakalenu. Saguwaˈ bissāku inin si pakalehan meˈ aˈa matuˈu inin, supaya du siye kahagad weˈ asal kaˈu mamapitu akuhin.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Pagubus inin bissāne, ngalingan iye papales, paˈinne, “Lasarus, paguwaˈ kew pitu.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Magtawus paguwaˈ aˈa bakas mamateyin dem saput pe. Meˈ tangannen duk meˈ bettisnen pinekkes pe duk luwenen kinukuban. Paˈin si Isa si siye, “Lekkahanun bi saputnen duk iye tapa hap lumaˈ.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ekka meˈ Yahudi manaweˈan si Mariyamin kahagad ne pu si Isa peggeˈ takitede hininang si Isa miyaˈan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Saguwaˈ meˈ sinduwehin hap pī si meˈ Pariseohin duk inaka weˈ de si siye bakas hininang si Isahin.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Hangkan magtawus magtipun meˈ Pariseohin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin magisun, paˈinde, “Ine enteˈ tahinangte bi si aˈa inin? Iyuˈ ne ekka tandaˈ makaˈulaliˈ tahinangne.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Bang pasagadante bi iye,” paˈinde, “ujud kahagad kēmon aˈahin. Duk pitu iyan meˈ nakuraˈ bangsa Romahin makaˈatan langgalten bi duk sampay bangsaten bi.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Niyaˈ dambuwaˈ nambung, ēnnen si Kayapas. Iye imam nakuraˈin tahun miyaˈan. Paˈin Kayapas, “Gaˈ niyaˈ tasabutbi.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Gaˈi tahātibi weˈ si kahāpante bi hep bang dambuwaˈ aˈa hadja mamateyin gantiˈ meˈ aˈahin duk dumaˈin tibuˈukan bangsahin magmulahin.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Binissā si Kayapas miyaˈan dumaˈin amban di pikilanne. Saguwaˈ peggeˈ iye imam nakuraˈin tahun miyaˈan, pinaˈal weˈ ne weˈ subey si Isa matey gantiˈ bangsa Israˈilin.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Duk matey iye dumaˈin hadja ngagantiˈan bangsa Israˈilin, saguwaˈ supaya isab meˈ anak Tuhan makanat-kanat si meˈ kalahatanin tapagdambuwaˈ du weˈ ne.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Manjari kemuwe ellew miyaˈan, isunden weˈ papateyde si Isa.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Hangkan gaˈ ne si Isa patampal si meˈ aˈa laˈi si Yahudiyahin. Saguwaˈ tahalaˈ iye duk meˈ tindegnen pī si dambuwaˈ kalumaˈan inēnan Epraim. Kalumaˈan inin si sīng lahat gaˈ niyaˈ tantu aˈane. Laˈi siye patennaˈ.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Manjari tapit ne pagkādjaˈan meˈ Yahudihin ēnande Kādjaˈan Pangesseban. Ekka meˈ aˈa amban meˈ kalahatan pāngkat hap Awrusalam magsutsi baran meke siye sumakup si kādjaˈanin.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Piniha weˈ de si Isa laˈi si Awrusalam duk pagbissā-bissāde sābude laˈi dem langgal hadjehin. Paˈinde, “Ine pikilbi? Pitu enteˈ si Isa si pagkādjaˈan? Hatu gaˈi, ēˈ?” Iye miyaˈan pagbissā-bissāden,
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 peggeˈ bakas maguldin hep meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ Pariseohin weˈ bang niyaˈ ngataˈuhan palaˈihan si Isahin, subey siye inakahan duk iye tasiggewde.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.