João 10
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Manjari magdalilan si Isa, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, bang aˈahin padiyalem dem kural meˈ bili-bilihin bu gaˈi palabey amban gawang saguwaˈ padiyalem amban lān seddili, aˈa miyaˈan panangkew duk ngalangpas.
1 Jesus disse:
2 Aˈa mapadiyalem amban gawangin, iye mangipat bili-bilihin.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor do rebanho.
3 Duk ilukahan iye weˈ tatungguˈ gawangin. Pakale meˈ bili-bilihin suwalanen paglingananne ēn meˈ bili-bilinen dambuwaˈ-dambuwaˈ, duk boˈone siye paluwas amban dem kural.
3 O porteiro abre a porta para ele. As ovelhas reconhecem a sua voz quando ele as chama pelo nome, e ele as leva para fora do curral.
4 Paglumuwas ne siye, padehellu iye duk patuhut meˈ bili-bilihin amban dambulihanne peggeˈ takilalede suwalanen.
4 Quando todas estão do lado de fora, ele vai na frente delas, e elas o seguem porque conhecem a voz dele.
5 Bang seddili aˈa, gaˈi tuhut meˈ bili-bili inin saguwaˈ lahi siye amban iye peggeˈ gaˈi takilalede suwalanen.”
5 Mas de jeito nenhum seguirão um estranho! Pelo contrário, elas fugirão, pois não conhecem a voz de estranhos.
6 Dalilan inin inaka weˈ si Isa si meˈ aˈahin saguwaˈ gaˈi tasabutde hātinen.
6 Jesus fez esta comparação, mas ninguém entendeu o que ele queria dizer.
7 Hangkan missā si Isa si siye balik, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, aku inin dalil gawang palabeyan bili-bilihin.
7 Então Jesus continuou:
8 Meˈ aˈa mapitu dehellu amban akuhin, meˈ magtoloˈ manggaˈi matoˈohin, kuweˈ meˈ aˈa panangkew siye duk meˈ aˈa ngalangpas. Saguwaˈ gaˈ siye pinakale weˈ meˈ aˈa sukuˈ si akuhin.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e bandidos, mas as ovelhas não deram atenção à voz deles.
9 Aku dalil gawangin,” paˈin si Isa. “Sine-sine padiyalem amban aku, timbul iye. Luhaya iye padiyalem-pabukut duk inurungan iye kahāpan.
9 Eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo; poderá entrar e sair e achará comida.
10 Aˈa ngalangpasin, gaˈ niyaˈ akane pitu bang dumaˈin nangkew, duk mapatey, duk makaˈat. Saguwaˈ aku, akaku mapituhin ngurungan meˈ manusiyaˈin umul, maglabi-labi hāpnen.
10 O ladrão só vem para roubar, matar e destruir; mas eu vim para que as ovelhas tenham vida, a vida completa.
11 “Aku inin,” paˈin si Isa, “dalil pastul bili-bili hāp pagipatne meˈ bili-bilinen. Pastul bili-bili mahāpin maglillaˈ matey para si meˈ bili-bilinen.
11 — Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Aˈa tinangdanan magbantey meˈ bili-bilihin, dumaˈin iye pastulin duk dumaˈin iye dapuˈ meˈ bili-bilihin. Hangkan bang niyaˈ takitene hayep talun hap pī si meˈ bili-bilihin, lahi iye duk ambananne meˈ bili-bilihin. Manjari siggew hayep talunin meˈ bili-bilihin duk kanat-kanatne siye.
12 Um empregado trabalha somente por dinheiro; ele não é pastor, e as ovelhas não são dele. Por isso, quando vê um lobo chegando, ele abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca e espalha as ovelhas.
13 Hangkan iye lahi peggeˈ tinangdanan hadja iye. Gaˈ niyaˈ lasane si meˈ bili-bilihin.
13 O empregado foge porque trabalha somente por dinheiro e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai, assim também conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem. E estou pronto para morrer por elas.
14 Aku inin,” paˈin si Isa, “dalil pastul bili-bili, hāp pagipatne meˈ bili-bilinen. Magkinataˈu teˈed kami duk Samakun. Damikkiyan isab, kataˈuhanku meˈ aˈa sukuˈ si akuhin duk kataˈuhande ku isab. Maglillaˈ ku matey para si meˈ aˈa sukuˈ si akuhin.
14 — ausente —
16 Niyaˈ pe meˈ sukuˈku seddili amban meˈ sukuˈku inin, saguwaˈ gaˈ siye tuˈu si pagipatanku inin. Subey isab siye boˈoku. Pakalede du iyan bissākun. Pagdambuwaˈku siye manjari dambuwaˈ hadja pastulden.
16 Tenho outras ovelhas que não estão neste curral. Eu preciso trazer essas também, e elas ouvirão a minha voz. Então elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17 “Kinalasahan ku teˈed weˈ Samaku Tuhanin peggeˈ maglillaˈ ku matey supaya ku pinakellum balik.
17 — O Pai me ama porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Gaˈ niyaˈ manusiyaˈ taga kapatut mapatey aku, peggeˈ makapagbayaˈ ku bang matey ku atawa gaˈi. Paglillaˈku umulkun amban kabayaˈanku. Taga kapatut ku maglillaˈ umulkun, duk taga kapatut ku makellum barankun balik. Inin pangandaˈakan Samaku Tuhanin si aku.”
18 Ninguém tira a minha vida de mim, mas eu a dou por minha própria vontade. Tenho o direito de dá-la e de tornar a recebê-la, pois foi isso o que o meu Pai me mandou fazer.
19 Pagkale meˈ aˈahin meˈ bissā si Isa inin, magseddili-seddili tapikil ne isab siye balik.
19 Quando ouviu isso, o povo se dividiu outra vez. Muitos diziam:
20 Ekka siye magpaˈin, “Pasayedan seyitan iyan, duk binalew. Weˈey kaˈam pakale si iye?”
20 — Ele está dominado por um demônio! Está louco! Por que é que vocês escutam o que ele diz?
21 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin isab, “Bang aˈa pasayedan seyitan, gaˈi iye makabissā kuweˈ binissāne miyaˈan. Duk bang seyitan, gaˈi tapangitene aˈa pessekin.”
21 Outros afirmavam: — Quem está dominado por um demônio não fala assim! Será que um demônio pode dar vista aos cegos?
22 Manjari taˈabut ne waktu pagkādjaˈan ēnande ‘Pagsutsi langgal hadjehin’ laˈi si Awrusalam. Tempo haggut masa miyaˈan.
22 Era inverno, e em Jerusalém estavam comemorando a Festa da Dedicação .
23 Si Isa lumengngan-lengngan dem langgal laˈi si ēnande Simpey Sulaiman.
23 Jesus estava andando pelo pátio do Templo, perto da entrada chamada “ Alpendre de Salomão ”.
24 Manjari patipun pī si iye meˈ aˈahin duk paˈinde si iye, “Sampay sumiyan pe kami paˈagadnu meke kami akahannu bang sine kew? Bang asal bennal kaˈu Almasihin, tapeneˈ Tuhan magsultan si kamihin, akahanun kami papastiˈ.”
24 Então o povo se ajuntou em volta dele e perguntou: — Até quando você vai nos deixar na dúvida? Diga com franqueza: você é ou não é o
25 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Bakas ne kaˈam akahanku saguwaˈ gaˈi du ku kahagadbi. Meˈ hinangan bakas hininangku amban kapatut Samakun, kuweˈ ngakahan kaˈam ne bang sine ku.
25 Jesus respondeu:
26 Saguwaˈ gaˈi ku kahagadbi peggeˈ dumaˈin kaˈam sukuˈ si aku.
26 mas vocês não creem porque não são minhas ovelhas.
27 Meˈ aˈa sukuˈ si akuhin, meˈ dalil bili-bilikun, pakalede suwalakun. Kataˈuhanku siye duk nuhut siye aku.
27 As minhas ovelhas escutam a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Urunganku siye umul gaˈ tamananne. Gaˈi teˈed siye pinasapeˈ amban Tuhan salama-lama. Duk gaˈ teˈed niyaˈ makaˈagew siye amban aku.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e por isso elas nunca morrerão. Ninguém poderá arrancá-las da minha mão.
29 Pinasukuˈ siye weˈ Samakun si aku. Samakun balakatan amban kēmon. Gaˈ niyaˈ makaˈagew meˈ aˈa sukuˈ si akuhin amban iye.
29 O poder que o Pai me deu é maior do que tudo, e ninguém pode arrancá-las da mão dele.
30 Samakun duk aku dambuwaˈ du.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Pagkale meˈ aˈahin binissā si Isa miyaˈan, nimuk ne isab siye batu panibagde si Isa.
31 Então eles tornaram a pegar pedras para matar Jesus.
32 Paˈin si Isa si siye, “Ekka meˈ hinangan hāp tapakitehanku si kaˈam. Meˈ hinangku miyaˈan pinahinang weˈ Tuhanin si aku. Inggehin meˈ hinangku miyaˈan kabunsihanbi hangkan ku batang tibagbi?”
32 E ele disse:
33 Nambung meˈ aˈahin, paˈinde, “Dumaˈin sabab hinangannu hāp hangkan kew batang tibag kami, saguwaˈ sabab pamissānu kupul si Tuhanin. Manusiyaˈ kew hadja bu paˈinnu Tuhan kew.”
33 Eles responderam: — Não é por causa de nenhuma coisa boa que queremos matá-lo, mas porque, ao dizer isso, você está
34 Paˈin si Isa si siye, “Tasulat bisan dem kitabbi pinaˈin Tuhan si meˈ aˈa mangahukumin masaley. Paˈin Tuhanin si siye, ‘Kaˈam iyan meˈ tuhan.’
34 Então Jesus afirmou:
35 Na, kataˈuhante bi weˈ kēmon tasulat dem kitabin gaˈi teˈed pinda salama-lama. Na, bang meˈ pangurungan Tuhan lapalnen inēnan weˈ ne meˈ tuhan,
35 Sabemos que as
36 pasōng ne aku asal talep inēnan Anak Tuhan. Peggeˈ aku inin, tapeneˈ weˈ Tuhanin duk pinapitu ku weˈ ne si dunya. Na, weˈey paˈinbi weˈ bissāhanku Tuhanin kupul peggeˈ magpaˈin ku weˈ Anak Tuhanin ku?
36 Quanto a mim, o Pai me escolheu e me enviou ao mundo. Então por que vocês dizem que blasfemo contra Deus quando afirmo que sou Filho dele?
37 Bang saˈupama meˈ hinangkun gaˈi magsaliˈ duk meˈ hinang Samakun, na, daˈa ku kahagadun bi.
37 Se não faço o que o meu Pai manda, não creiam em mim.
38 Saguwaˈ bang magsaliˈ du, bisan ne gaˈi kahagadbi meˈ bissākun basta kahagadbi hadja meˈ hinangkun, ujud kataˈuhanbi du duk tahātibi du teˈed weˈ Samakun duk aku dambuwaˈ du.”
38 Mas, se eu faço, e vocês não creem em mim, então creiam pelo menos nas coisas que faço. E isso para que vocês fiquem sabendo de uma vez por todas que o Pai vive em mim e que eu vivo no Pai.
39 Ubus mabayaˈ ne isab siye niggew si Isa sabab bissāhannen saguwaˈ lumahi iye.
39 A essa altura tentaram novamente prendê-lo, mas Jesus escapou das mãos deles.
40 Manjari pī si Isa balik si dambiyaˈ boheˈ Jordan, laˈi si lugal bakas pagpandihan Yahiya meˈ aˈahin. Patennaˈ iye laˈi bang piyem bahangi.
40 Ele voltou de novo para o lado leste do rio Jordão, foi para o lugar onde João Batista tinha batizado antes e ficou lá.
41 Ekka meˈ aˈa pī si iye. Magbissā-bissā meˈ aˈahin, paˈinde, “Gaˈ niyaˈ tahinang Yahiya meˈ hinangan makaˈulaliˈ, saguwaˈ kēmon inakane sabab si Isahin bennal.”
41 E muita gente ia vê-lo, dizendo: — João não fez nenhum milagre, mas tudo o que ele disse sobre Jesus é verdade.
42 Duk ekka aˈa laˈi kahagad pu si Isa.
42 E naquele lugar muita gente creu em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.