João 10
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Manjari magdalilan si Isa, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, bang aˈahin padiyalem dem kural meˈ bili-bilihin bu gaˈi palabey amban gawang saguwaˈ padiyalem amban lān seddili, aˈa miyaˈan panangkew duk ngalangpas.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Aˈa mapadiyalem amban gawangin, iye mangipat bili-bilihin.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Duk ilukahan iye weˈ tatungguˈ gawangin. Pakale meˈ bili-bilihin suwalanen paglingananne ēn meˈ bili-bilinen dambuwaˈ-dambuwaˈ, duk boˈone siye paluwas amban dem kural.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.
4 Paglumuwas ne siye, padehellu iye duk patuhut meˈ bili-bilihin amban dambulihanne peggeˈ takilalede suwalanen.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Bang seddili aˈa, gaˈi tuhut meˈ bili-bili inin saguwaˈ lahi siye amban iye peggeˈ gaˈi takilalede suwalanen.”
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Dalilan inin inaka weˈ si Isa si meˈ aˈahin saguwaˈ gaˈi tasabutde hātinen.
6 Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Hangkan missā si Isa si siye balik, paˈinne, “Sabennal akahante kaˈam, aku inin dalil gawang palabeyan bili-bilihin.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Meˈ aˈa mapitu dehellu amban akuhin, meˈ magtoloˈ manggaˈi matoˈohin, kuweˈ meˈ aˈa panangkew siye duk meˈ aˈa ngalangpas. Saguwaˈ gaˈ siye pinakale weˈ meˈ aˈa sukuˈ si akuhin.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Aku dalil gawangin,” paˈin si Isa. “Sine-sine padiyalem amban aku, timbul iye. Luhaya iye padiyalem-pabukut duk inurungan iye kahāpan.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Aˈa ngalangpasin, gaˈ niyaˈ akane pitu bang dumaˈin nangkew, duk mapatey, duk makaˈat. Saguwaˈ aku, akaku mapituhin ngurungan meˈ manusiyaˈin umul, maglabi-labi hāpnen.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.
11 “Aku inin,” paˈin si Isa, “dalil pastul bili-bili hāp pagipatne meˈ bili-bilinen. Pastul bili-bili mahāpin maglillaˈ matey para si meˈ bili-bilinen.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Aˈa tinangdanan magbantey meˈ bili-bilihin, dumaˈin iye pastulin duk dumaˈin iye dapuˈ meˈ bili-bilihin. Hangkan bang niyaˈ takitene hayep talun hap pī si meˈ bili-bilihin, lahi iye duk ambananne meˈ bili-bilihin. Manjari siggew hayep talunin meˈ bili-bilihin duk kanat-kanatne siye.
12 Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.
13 Hangkan iye lahi peggeˈ tinangdanan hadja iye. Gaˈ niyaˈ lasane si meˈ bili-bilihin.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.
14 Aku inin,” paˈin si Isa, “dalil pastul bili-bili, hāp pagipatne meˈ bili-bilinen. Magkinataˈu teˈed kami duk Samakun. Damikkiyan isab, kataˈuhanku meˈ aˈa sukuˈ si akuhin duk kataˈuhande ku isab. Maglillaˈ ku matey para si meˈ aˈa sukuˈ si akuhin.
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Niyaˈ pe meˈ sukuˈku seddili amban meˈ sukuˈku inin, saguwaˈ gaˈ siye tuˈu si pagipatanku inin. Subey isab siye boˈoku. Pakalede du iyan bissākun. Pagdambuwaˈku siye manjari dambuwaˈ hadja pastulden.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.
17 “Kinalasahan ku teˈed weˈ Samaku Tuhanin peggeˈ maglillaˈ ku matey supaya ku pinakellum balik.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Gaˈ niyaˈ manusiyaˈ taga kapatut mapatey aku, peggeˈ makapagbayaˈ ku bang matey ku atawa gaˈi. Paglillaˈku umulkun amban kabayaˈanku. Taga kapatut ku maglillaˈ umulkun, duk taga kapatut ku makellum barankun balik. Inin pangandaˈakan Samaku Tuhanin si aku.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Pagkale meˈ aˈahin meˈ bissā si Isa inin, magseddili-seddili tapikil ne isab siye balik.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.
20 Ekka siye magpaˈin, “Pasayedan seyitan iyan, duk binalew. Weˈey kaˈam pakale si iye?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?
21 Saguwaˈ paˈin meˈ sinduwehin isab, “Bang aˈa pasayedan seyitan, gaˈi iye makabissā kuweˈ binissāne miyaˈan. Duk bang seyitan, gaˈi tapangitene aˈa pessekin.”
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Manjari taˈabut ne waktu pagkādjaˈan ēnande ‘Pagsutsi langgal hadjehin’ laˈi si Awrusalam. Tempo haggut masa miyaˈan.
22 E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.
23 Si Isa lumengngan-lengngan dem langgal laˈi si ēnande Simpey Sulaiman.
23 E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.
24 Manjari patipun pī si iye meˈ aˈahin duk paˈinde si iye, “Sampay sumiyan pe kami paˈagadnu meke kami akahannu bang sine kew? Bang asal bennal kaˈu Almasihin, tapeneˈ Tuhan magsultan si kamihin, akahanun kami papastiˈ.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Bakas ne kaˈam akahanku saguwaˈ gaˈi du ku kahagadbi. Meˈ hinangan bakas hininangku amban kapatut Samakun, kuweˈ ngakahan kaˈam ne bang sine ku.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Saguwaˈ gaˈi ku kahagadbi peggeˈ dumaˈin kaˈam sukuˈ si aku.
26 Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.
27 Meˈ aˈa sukuˈ si akuhin, meˈ dalil bili-bilikun, pakalede suwalakun. Kataˈuhanku siye duk nuhut siye aku.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Urunganku siye umul gaˈ tamananne. Gaˈi teˈed siye pinasapeˈ amban Tuhan salama-lama. Duk gaˈ teˈed niyaˈ makaˈagew siye amban aku.
28 E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Pinasukuˈ siye weˈ Samakun si aku. Samakun balakatan amban kēmon. Gaˈ niyaˈ makaˈagew meˈ aˈa sukuˈ si akuhin amban iye.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Samakun duk aku dambuwaˈ du.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Pagkale meˈ aˈahin binissā si Isa miyaˈan, nimuk ne isab siye batu panibagde si Isa.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Paˈin si Isa si siye, “Ekka meˈ hinangan hāp tapakitehanku si kaˈam. Meˈ hinangku miyaˈan pinahinang weˈ Tuhanin si aku. Inggehin meˈ hinangku miyaˈan kabunsihanbi hangkan ku batang tibagbi?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?
33 Nambung meˈ aˈahin, paˈinde, “Dumaˈin sabab hinangannu hāp hangkan kew batang tibag kami, saguwaˈ sabab pamissānu kupul si Tuhanin. Manusiyaˈ kew hadja bu paˈinnu Tuhan kew.”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Paˈin si Isa si siye, “Tasulat bisan dem kitabbi pinaˈin Tuhan si meˈ aˈa mangahukumin masaley. Paˈin Tuhanin si siye, ‘Kaˈam iyan meˈ tuhan.’
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?
35 Na, kataˈuhante bi weˈ kēmon tasulat dem kitabin gaˈi teˈed pinda salama-lama. Na, bang meˈ pangurungan Tuhan lapalnen inēnan weˈ ne meˈ tuhan,
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,
36 pasōng ne aku asal talep inēnan Anak Tuhan. Peggeˈ aku inin, tapeneˈ weˈ Tuhanin duk pinapitu ku weˈ ne si dunya. Na, weˈey paˈinbi weˈ bissāhanku Tuhanin kupul peggeˈ magpaˈin ku weˈ Anak Tuhanin ku?
36 «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Bang saˈupama meˈ hinangkun gaˈi magsaliˈ duk meˈ hinang Samakun, na, daˈa ku kahagadun bi.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Saguwaˈ bang magsaliˈ du, bisan ne gaˈi kahagadbi meˈ bissākun basta kahagadbi hadja meˈ hinangkun, ujud kataˈuhanbi du duk tahātibi du teˈed weˈ Samakun duk aku dambuwaˈ du.”
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.
39 Ubus mabayaˈ ne isab siye niggew si Isa sabab bissāhannen saguwaˈ lumahi iye.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,
40 Manjari pī si Isa balik si dambiyaˈ boheˈ Jordan, laˈi si lugal bakas pagpandihan Yahiya meˈ aˈahin. Patennaˈ iye laˈi bang piyem bahangi.
40 E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.
41 Ekka meˈ aˈa pī si iye. Magbissā-bissā meˈ aˈahin, paˈinde, “Gaˈ niyaˈ tahinang Yahiya meˈ hinangan makaˈulaliˈ, saguwaˈ kēmon inakane sabab si Isahin bennal.”
41 E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Duk ekka aˈa laˈi kahagad pu si Isa.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.