Hebreus 3
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Meˈ kapungtinaˈihanku masandel pu Almasihin, kaˈam isab bakas tapeneˈ weˈ Tuhanin hinangne meˈ aˈane. Pikilun bi pasal si Isa. Pinapitu iye weˈ Tuhanin si kite bi duk tahinang iye Imam Nakuraˈ āgamaten bi.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Pineneˈ iye weˈ Tuhanin ngahinang inin duk matuyuˈ teˈed iye si hinangnen. Kuweˈ iye si Musahin, peggeˈ si Musa matuyuˈ teˈed isab si hinangne si lumaˈ Tuhanin, hātinen hinangnen magnakuraˈ si meˈ aˈa Tuhanin.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Saguwaˈ kuweˈ aˈa ngahinang lumaˈin binantu amban lumaˈ hininangnen, damikkiyan si Isa pataˈ pe teˈed pinahadje amban si Musa.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Toˈo, kēmon lumaˈ niyaˈ aˈa ngahinangne, saguwaˈ Tuhanin mangahinang kēmon-kēmonin.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Si Musa daraˈakan iye, duk matuyuˈ teˈed iye maghinang si lumaˈ Tuhanin, duk pinalataˈ weˈ ne sabab meˈ bissā binissā Tuhan si pasōnganin.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Saguwaˈ Almasi, Anak Tuhanin iye, duk matuyuˈ teˈed iye magbayaˈ si lumaˈ Tuhanin. Kite bi hep lumaˈ Tuhan pagbayaˈan Almasihin bang patetegte teˈed sandelten pu Almasi duk bang sinna teˈed kite ngase-ngase si meˈ janjiˈnen.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Hangkan hep subey teˈed pikilte bi bakas tasulat dem kitab pinaˈin Niyawa Sutsihin. Paˈinne,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 — ausente —
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 — ausente —
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 — ausente —
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 — ausente —
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Meˈ pagkasiku masandel pu Almasihin, subey kaˈam pahatul-hatul teˈed kaw niyaˈ kaˈam luˈu laˈatan pagateybin, duk gaˈi kahagad duk tayikutanbi ne Tuhan maˈellumin.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Iye subey hinangbi supaya gaˈ niyaˈ kaˈam kaˈakkalan weˈ duse duk supaya gaˈi ujud ngatuwas ateybin, subey kaˈam magasig-inasig ateybin ellew-ellew, pādpād gaˈ pe magtamanan ellew inēnan “Ellew Inin.”
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Peggeˈ kite bi kēmon magsaweˈ duk Almasi bang pahagette teˈed sandelte si iyehin amban tagnaˈannen sampay si katapusannen.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Iye inin paˈin kitabin,
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Sine teˈ meˈ aˈa makakale suwala Tuhanin, saguwaˈ gaˈi siye ngatu nuhut Tuhanin, bang dumaˈin meˈ aˈa bakas binoˈo weˈ si Musa paluwas amban lahat Misilin.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Sine teˈ meˈ aˈa kaˈastelan weˈ Tuhanin dem ampatpūˈ tahunin, bang dumaˈin meˈ aˈa magduse si iyehin hangkan matey siye laˈi si lahat makagindew-gindew.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Duk sabab sine teˈ binissā Tuhanin sakaliˈ iye ngajanjiˈ, paˈinne, “Asal gaˈi teˈed siye umasek dem lahat pamahalihanku siˈ siyehin?” Siye meˈ aˈa manggaˈi mangatu nuhut iyehin.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Tahātite weˈ hangkan siye gaˈ umasek dem lahat miyaˈan, peggeˈ gaˈ siye kahagad.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.