Hebreus 3
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH
1 Meˈ kapungtinaˈihanku masandel pu Almasihin, kaˈam isab bakas tapeneˈ weˈ Tuhanin hinangne meˈ aˈane. Pikilun bi pasal si Isa. Pinapitu iye weˈ Tuhanin si kite bi duk tahinang iye Imam Nakuraˈ āgamaten bi.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Pineneˈ iye weˈ Tuhanin ngahinang inin duk matuyuˈ teˈed iye si hinangnen. Kuweˈ iye si Musahin, peggeˈ si Musa matuyuˈ teˈed isab si hinangne si lumaˈ Tuhanin, hātinen hinangnen magnakuraˈ si meˈ aˈa Tuhanin.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Saguwaˈ kuweˈ aˈa ngahinang lumaˈin binantu amban lumaˈ hininangnen, damikkiyan si Isa pataˈ pe teˈed pinahadje amban si Musa.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Toˈo, kēmon lumaˈ niyaˈ aˈa ngahinangne, saguwaˈ Tuhanin mangahinang kēmon-kēmonin.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Si Musa daraˈakan iye, duk matuyuˈ teˈed iye maghinang si lumaˈ Tuhanin, duk pinalataˈ weˈ ne sabab meˈ bissā binissā Tuhan si pasōnganin.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Saguwaˈ Almasi, Anak Tuhanin iye, duk matuyuˈ teˈed iye magbayaˈ si lumaˈ Tuhanin. Kite bi hep lumaˈ Tuhan pagbayaˈan Almasihin bang patetegte teˈed sandelten pu Almasi duk bang sinna teˈed kite ngase-ngase si meˈ janjiˈnen.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Hangkan hep subey teˈed pikilte bi bakas tasulat dem kitab pinaˈin Niyawa Sutsihin. Paˈinne,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 — ausente —
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 — ausente —
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 — ausente —
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 — ausente —
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Meˈ pagkasiku masandel pu Almasihin, subey kaˈam pahatul-hatul teˈed kaw niyaˈ kaˈam luˈu laˈatan pagateybin, duk gaˈi kahagad duk tayikutanbi ne Tuhan maˈellumin.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Iye subey hinangbi supaya gaˈ niyaˈ kaˈam kaˈakkalan weˈ duse duk supaya gaˈi ujud ngatuwas ateybin, subey kaˈam magasig-inasig ateybin ellew-ellew, pādpād gaˈ pe magtamanan ellew inēnan “Ellew Inin.”
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Peggeˈ kite bi kēmon magsaweˈ duk Almasi bang pahagette teˈed sandelte si iyehin amban tagnaˈannen sampay si katapusannen.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Iye inin paˈin kitabin,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Sine teˈ meˈ aˈa makakale suwala Tuhanin, saguwaˈ gaˈi siye ngatu nuhut Tuhanin, bang dumaˈin meˈ aˈa bakas binoˈo weˈ si Musa paluwas amban lahat Misilin.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Sine teˈ meˈ aˈa kaˈastelan weˈ Tuhanin dem ampatpūˈ tahunin, bang dumaˈin meˈ aˈa magduse si iyehin hangkan matey siye laˈi si lahat makagindew-gindew.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Duk sabab sine teˈ binissā Tuhanin sakaliˈ iye ngajanjiˈ, paˈinne, “Asal gaˈi teˈed siye umasek dem lahat pamahalihanku siˈ siyehin?” Siye meˈ aˈa manggaˈi mangatu nuhut iyehin.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Tahātite weˈ hangkan siye gaˈ umasek dem lahat miyaˈan, peggeˈ gaˈ siye kahagad.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.