Hebreus 11
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Bang kite asal sandel si Tuhan, kabugtuˈante weˈ tasangkate du meˈ inase-aseten. Sabab sandelten kabugtuˈante weˈ toˈo meˈ manggaˈi takiteten.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Meˈ aˈa dehelluhin, kasulutan Tuhanin si siye peggeˈ sandel siye si iye.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Sabab sandelten tasabutte bi weˈ pinapanjari weˈ Tuhanin alam inin duk bissāne hadja. Hangkan hep kēmon takitete tuˈu si dunyahin paguwaˈ amban gaˈi takiteten.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Si Habil masaley, sabab sandelne si Tuhanin, kulubanne si Tuhanin pasōng hāpnen amban kuluban sakanen, si Kabil. Sabab sandel si Habil inin, kinimmatan iye bentel weˈ Tuhanin peggeˈ tinayimaˈ weˈ Tuhanin kulubannen. Bisan si Habil tiggel ne matey, niyaˈ pamintangante bi si iye sabab sandelnen.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Si Idris isab awwalley, sabab sandelne si Tuhanin gaˈi iye kalabey matey. Pinagpiha iye saguwaˈ gaˈ niyaˈ ngasuwaˈ iye peggeˈ pinaˈangkat iye weˈ Tuhanin. Paˈin kitabin weˈ masa tuˈu pe si Idris si dunya, kasulutan teˈed Tuhanin si iye.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Tuhanin gaˈi teˈed kasulutan pu sine-sine bang gaˈi sandel si iye. Saguwaˈ aˈa mangampun-ngampun si Tuhanin, subey kahagad weˈ bennal niyaˈ Tuhan duk subey isab iye kahagad weˈ tumbasan Tuhanin du hāp sasuku magtuyuˈ teˈed ngapas iyehin.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Si Nu isab asal sandel si Tuhan peggeˈ sakaliˈ iye inakahan weˈ Tuhanin weˈ niyaˈ balaˈ sōng tekka si dunya, kinahagad weˈ ne bisan pe gaˈ takitene. Tinuhut weˈ ne pangandaˈakan Tuhanin duk ngahinang iye kappal hadje pasakeyanne duk meˈ anak-andanen. Manjari pagtekka dunuk mahadjehin duk ilatapan dunyahin, gaˈ du siye magmula. Kēmon aˈa sinduwe dem dunyahin ilegga weˈ Tuhanin, saguwaˈ si Nu kinimmatan bentel weˈ Tuhanin peggeˈ sandel iye si Tuhanin.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Si Ibrahim isab, sabab sandelne si Tuhanin kinahagad weˈ ne pinaˈin Tuhan si iyehin weˈ subey iye tahalaˈ amban di lahatnen bu pī si lahat seddili, lahat pananggup Tuhanin weˈ pangurungne pu Ibrahim. Hangkan tahalaˈ Ibrahim amban lahatne bisan gaˈi kataˈuhanne bang tungan papīhannen.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Sabab sandelnen maglahat iye kuweˈ aˈa paliyu-liyu si lahat pananggup Tuhan si iyehin. Maglinda-linda iye, duk lumaˈnen lumaˈ kuwit hayep duk kuweˈ miyaˈan du isab anaknen Isahak duk ampunen si Yakub. Sinakup du isab siye sinanggupan weˈ Tuhanin weˈ tepe si siye lahat miyaˈan.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Sandalan Ibrahim inin peggeˈ iye inase-asenen maglahat du iye si puweblo laˈi si surgaˈ. Tuhanin dapuˈ pikilanin duk iye mangahinang puweblo inin duk layun inin salama-lama.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Damikkiyan si Sara, anda Ibrahimin, sandel du isab iye si Tuhan. Bisan iye gaˈi nganak duk bahiˈ ne iye, ujud betteng iye peggeˈ kinahagad weˈ ne pananggup Tuhanin weˈ ujud nganak du iye.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Duk Ibrahim bahiˈ ne teˈed, gaˈi ne makajari andanen anakan weˈ ne. Saguwaˈ peggeˈ kinahagad weˈ ne pananggup Tuhanin, ngaˈekka teˈed tubuˈnen kuweˈ meˈ poteˈan si langitin duk meˈ umus si higad tahikin gaˈi taˈitung hawal ekkanen.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Meˈ aˈa tasabbutku miyaˈan, gaˈ usaˈ sandelde si Tuhanin sampay matey siye. Bisan gaˈ pe tasangkade pananggup Tuhanin, saguwaˈ kataˈuhande weˈ si pasōngan tasangkade du inin. Duk tiggelande maˈellumin, pinakitehan weˈ de weˈ siye meˈ aˈa paliyu-liyu hadja tuˈu si dunya.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Meˈ aˈa magpaˈinin weˈ dunya inin dumaˈin lahatde, magpahāti weˈ niyaˈ seddili lahat ase-asede asal di lahatde.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Disi Ibrahim gaˈ luwal pikilde lahat inambananden. Peggeˈ bang miyaˈan luwal pikilde, tabalik pe siˈ siye miyaˈan laˈi.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Saguwaˈ iye inangutden lahat hāp pe teˈed amban lahat inambananden. Iye inangutde paglahatanden lahat surgaˈ. Hangkan gaˈ Tuhanin iyaˈ ēnande Tuhande peggeˈ bakas pinanyapan ne siye weˈ ne puweblo patennaˈande.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Si Ibrahim hawal sandelne si Tuhanin, tuhutne pangandaˈakannen duk sinōngan weˈ ne anaknen, Isahak, hinang kuluban si Tuhan. Pangandaˈakan Tuhan miyaˈan panuleyanne Ibrahim bang bennal iye sandel si iye. Ngajanjiˈ hep Tuhanin pu Ibrahim weˈ ngaˈekka teˈed tubuˈnen weˈ Isahak, saguwaˈ Ibrahim sōng pinapatey weˈ ne anakne dambuwaˈ-buwaˈin pagkuluban si Tuhan.
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Peggeˈ tapikil Ibrahimin weˈ bang upama matey Isahak, makajari du iye pakellum Tuhanin balik. Duk dalil tapakellum Isahak balik amban kamateynen peggeˈ bang gaˈ inalal Ibrahim weˈ Tuhanin, bugtuˈ Isahak matey.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Si Isahak isab hawal sandelne si Tuhanin, inakahan weˈ ne meˈ anaknen si Yakub duk si Esaw weˈ patekkahan Tuhanin du siye meˈ ledjikiˈ si pasōngan.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Si Yakub isab hawal sandelne si Tuhanin, sakaliˈ iye sōng matey, pināku-pākuhan weˈ ne ledjikiˈ si Tuhan meˈ ampunen, meˈ anak si Yusupin. Ubus bu patukkuˈ iye si tungkudne duk nambahayang iye si Tuhan.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Si Yusup isab hawal sandelne si Tuhanin, sakaliˈ iye sōng matey, pinaˈal weˈ ne weˈ siye meˈ tubuˈ Israˈilin ujud tumahalaˈ du amban lahat Misil. Duk sinessaˈan siye weˈ ne weˈ subey boˈode bangkeynen bang siye tahalaˈ.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Saˈi-sama si Musahin sandel du isab si Tuhan. Bisan maguldin sultanin weˈ subey pinapatey kēmon meˈ anak Yahudi lella baˈahu inanakanin, gaˈ siye tinalew. Sakaliˈ inanakan si Musa tinapukan iye weˈ de tellum bulan peggeˈ takitede weˈ mannisan teˈed iye.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Si Musa basag du isab sandelne si Tuhanin. Peggeˈ pagsakaliˈ ne iye bahiˈ-bahiˈ, gaˈi iye ngatu inēnan pe anak dayang-dayangin, dende mamaketoˈ iyehin.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Peggeˈ eddoˈne pe magsandal katiksaˈan nuhut meˈ pagkasine bangsa Israˈilin, meˈ aˈa Tuhanin, amban patennaˈ si lumaˈ sultanin nulut dine bu magduse, peggeˈ meˈ mahāp di dunyahin gaˈi layun.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Tapikilne weˈ hāp pe iye magsandal diniyawaˈan sabab pangase-ngasene pu Almasihin amban magdaya iye si lahat Misil. Peggeˈ iye inangutnen tumbas Tuhan si iyehin si pasōngan.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Hawal basag sandel si Musa si Tuhanin tahalaˈ iye amban lahat Misil duk gaˈ du iye tinalew si sultan Misilin. Bisan iye kahunitan si lān, gaˈ iye balik pī si Misil peggeˈ kuweˈ takitene Tuhan manggaˈi takitehin laˈi nuhut-nuhut iye.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Sabab sandelne si Tuhanin hangkan hep tinuhut weˈ si Musa pangandaˈakan Tuhanin. Dinaˈak weˈ ne pinisikan lahaˈ bili-bili meˈ gawang lumaˈden supaya meˈ anakde panganayenin gaˈi pinapatey weˈ malaˈikat mamoˈo kamateyin. Iyan tagnaˈ hininang weˈ ne addat pasal kādjaˈan inēnan Pangesseban Palabey Tuhanin.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Meˈ tubuˈ Israˈilin sandel du isab si Tuhan hangkan lumipag siye amban tengngaˈ Tahik Peyat kuweˈ du diyataˈ bulak tohoˈ hap pī si dambiyaˈ. Saguwaˈ meˈ aˈa Misil mangalupug siyehin, nuley isab siye palipag ubus lambo siye kēmon peggeˈ patabuˈ balik tahikin.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Meˈ tubuˈ Israˈilin, hawal sandelden du isab, hebbaˈ dinding batu mapaliput si lahat Arihahin, pagpalibut siye kapituˈ ellewnen.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Laˈi dem puweblo Ariha niyaˈ dende magjina inēnan si Rahab. Bisan iye dende dupang kinahagad weˈ ne Tuhanin duk tinabangan weˈ ne meˈ ispay aˈa Israˈilin. Hangkan hep sakaliˈ pinapatey weˈ meˈ aˈa Israˈilin meˈ aˈa si lahat miyaˈan, gaˈ sinakup si Rahab pinapatey peggeˈ sandel iye si Tuhan.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Taman inin ne hadja. Gaˈi ne patalusku magaka-aka sabab si Gideyon, si Barak, si Samson, si Jepta, si Daˈud, si Samuel, duk meˈ kanabihanin peggeˈ gaˈi ne tatukidku.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Meˈ aˈa inin, hawal sandelde si Tuhanin, inatuhan weˈ de magbonoˈ meˈ lahat mahadjehin duk tadaˈag weˈ de. Niyaˈ isab siye bentel pangantande dem paglahatin duk niyaˈ siye tasangkade meˈ pananggup Tuhanin. Niyaˈ isab siye tadaˈag weˈ de meˈ limaˈungin duk gaˈ du siye takekkeb.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Niyaˈ siye sinduwe, tapalem weˈ de ebbut mahadjehin duk niyaˈ siye gaˈ tapapatey weˈ meˈ bantaden. Niyaˈ siye lamma saguwaˈ ngabasag siye. Bahani teˈed siye si pagbonoˈan duk tadaˈag weˈ de meˈ sundalu mabanes amban bangsa seddilihin.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Niyaˈ meˈ dende, hawal sandelde si Tuhanin, ellum balik meˈ usbaden amban kamateyden. Niyaˈ isab masaley meˈ aˈa, eddoˈde pe matey bininasa sabab panuhutde Tuhanin amban pinaluhaya siye. Peggeˈ sandel siye weˈ pinakellum du siye balik si pasōngan duk pasōng hāp parasahanden laˈi.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Niyaˈ sinduwehin hininang dagey duk ilubakan duk sinduwehin isab kinarena duk binoˈo kinalabusu.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Niyaˈ isab matey pinagtumbukan duk batu, sinduwehin kinakehet baranden paduwe, niyaˈ siye pinapatey pineddang. Sinduwehin isab luwal panemmekden kuwit bili-bili duk kuwit kambing. Miskin teˈed siye duk bininasa duk pinapeddiˈan siye weˈ meˈ aˈahin.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Meˈ aˈa inin, maglunsul laˈi si meˈ lahat makagindew-gindew duk si meˈ kapunuhan kuweˈ meˈ aˈa gaˈ niyaˈ lahatde. Patennaˈ siye si meˈ lingab duk si meˈ lowang dem bulak. Matalep si siyehin lahat pasōng hāp amban dunya inin.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Kasulutan Tuhanin si meˈ aˈa inin peggeˈ sandel siye si iye. Saguwaˈ sampay matey siye gaˈ tasangkade pananggup Tuhan si siyehin,
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 peggeˈ niyaˈ tapikil Tuhanin mas hāp para si kite bi. Tapikilnen weˈ sumakup kite bi si meˈ aˈa masaley nangka meˈ pananggup Tuhanin duk bang ne kite sumakup si siye, meke ne magjatu kēmon pananggup Tuhanin.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.