Juízes 6
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NVT
1 Kang ovan oIsa̱rila nəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱ mpyal aYawe, te uYawe na oza̱ ka̱ ashe awo oMidiyan ìzun pa̱ ifangshat.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Ka̱kul oMidiyan nəm igwan ka̱ apal oIsa̱rila te, onəm oga aIsa̱rila ɗa̱mshi oga atak mbwam îshi oza̱ ka̱ ashe oga mbagar aɓam, ká̱ oga agba̱k, ká̱ oga atak mbwam ngga akamsəlang.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Awalang va pa̱ kpaktak oIsa̱rila i suk iya̱m chit te, oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ onəm va̱ ka̱ asa̱l nfa alum i ɓa i ru oza̱ ká̱ ìkum.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Oza̱ ləp apa̱k ka̱ ashe mbin va̱ ta, kang oza̱ vyap iya̱m nsuk ga chu aGaza, oza̱ wur itam, ká̱ ina, ká̱ oga azhaki, kang oza̱ re iya̱m iro ka̱ ashe aIsa̱rila ka̱t.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Oza̱ ɓa ká̱ iya̱mkang, ká̱ oga aghal oza̱, yə́l wa mban ìkum. Oza̱ ká̱ nkpaktak oga alakəmi oza̱, yə́l yà ká̱ nkung ka̱t, táng ashe mbin va̱ ta pa̱ na ó vyap na.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 OMidiyan nak nkun ônəm oga aIsa̱rila pa̱ makmak, a nak te, oza̱ yə́ng ûYawe pa̱ á ka̱mshi wó.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Ka̱ nva̱ngva̱ ovan oIsa̱rila yə́ng ûYawe chit ka̱kul oMidiyan te,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 uYawe re nre ôza̱ ká̱ unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan uva là ôza̱ pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oIsa̱rila là. N fa ká̱ wó ka̱ aMasar, n fa ká̱ wó ka̱ mbin izwal.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 N fa ká̱ wó ka̱ ashe awo onəm oga aMasar, kang n fa ká̱ wó ka̱ ashe awo nkpaktak onəm oga nyán ká̱ wó. M ɓak oza̱ le ka̱ mpyal wó, kang n na mbin oza̱ á wó.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 N là á wó pa̱, <Mmami na uYawe, Inan wó, kang ó wop oga inan oAmori ova mmawó ka̱ ntəm ka̱ ashe mbin oza̱ ka̱t.> Ǹnyi te, ó gwong achwang ka̱ mi ka̱t.>>
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Te uma̱leka aYawe fa təm ka̱ avəng ikun aoak ka̱ aOfəra, iva iji aJowash unəm uga akum aAbiyezer, atak va uyiyen uGidiyon ka̱ yà ka̱ mpək ìzangzəng ka̱ atak nkáng ìba̱ngba̱ng, ka̱kul pa̱ na o bwam, le kang oMidiyan á ya ka̱t.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Awalang va̱ uma̱leka aYawe nyám ishi wò ûGidiyon te, á là á na pa̱, <<UYawe uwa yà nzəng ká̱ ɓu, áyennunggwan ìkum.>>
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Te uGidiyon na ama̱n á na pa̱, <<Kusuk, ánəm uga nzhi mi, a yà pa̱ uYawe uwa ya nzəng ka̱ yi, te sang kang oga nnap va̱ ta̱ i yà yi yà? Te oga nnənap ngga nɗaktak va̱ che, nna opo yi ka̱ shet á yi pa̱, uYawe uwa fa ká̱ wó ka̱ aMasar yà? Kang ǹyangmata̱ te, uza̱ mandar yi chit, kang uza̱ na yi ka̱ ashe awo oMidiyan.>>
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 Te uYawe ga̱ɓa̱n là á na pa̱, <<Ga ka̱ ashe nkam ɓu va̱ ta na u ka̱m ishi oIsa̱rila ka̱ ashe awo oMidiyan. Mmami na ka̱ nre ɓu ka̱t ɗò?>>
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Te uGidiyon na ama̱n pa̱, <<Kusuk, ánəm uga nzhi mi, mi ka̱m ishi ôIsa̱rila wa sang yà? Dər, ka̱ ashe akum ìjili aManase te, akum mi na kam ka̱t, kang ka̱ ashe nzhi apo mi te mmami na n nyen ji.>>
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Te uYawe na ama̱n pa̱, <<Mi yà nzəng ká̱ ɓu, kang ɓu gbá̱ng nkpaktak onəm oMidiya unəm uro yà i lar ka̱t.>>
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 UGidiyon na ama̱n pa̱, <<A yà pa̱ ǹyangmata̱ mi ya nka̱m ishi ya ka̱ mpyal ɓu te, nyám ìpir nnàp á mi na n nyi pa̱, mmaɓu na ka̱ nlà nnap ká̱ mi pa̱ wàt.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Kang wa re atak va̱ ta̱ chit ka̱t, n chal ɓu, n ga n le m ɓa ká̱ imwa mi kang, mi nak ka̱ mpyal ɓu.>> Te Uza̱ là pa̱, <<Mi lok yà ɓu le kang.>>
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Te uGidiyon tar ashe, kang a ɗa̱mshi ìzhe iya iɓəl, ká̱ nzəngkəng va yà ká̱ anyer ka̱t nva ma nəm ka̱ mma̱k ikpang iga mmà iya̱m pa̱ ìzəng. Uza̱ nak ìzhe ka̱ ashe anap, kang mməmal ka̱ ashe ngbət, te uza̱ fa ká̱ á na ka̱ avəng ikun aoak, uza̱ yichi á na.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Te uma̱leka Inan là á na pa̱, <<Yar ìzhe va̱ ta ká̱ nzəngkəng ngga nyà ká̱ anyer ka̱t, nak oza̱ ka̱ apal ipang va̱ ta̱, te kwonda̱l mmal ka̱ apal oza̱.>> Te uGidiyon nəm wanta.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Te uma̱leka aYawe dok ìzhe va̱ ta ká̱ nzəngkəng ngga nyà ká̱ anyer ka̱t ká̱ ishi ìdari va̱ ka̱ awuwo. Te apər fa ká̱ ìpang á ri ìzhe va̱ ta, ká̱ nzəngkəng. Te uma̱leka aYawe lar ka̱ mpipyal.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Awalang va̱ uGidiyon nyi chit pa̱ uma̱leka aYawe te, uza̱ là pa̱, <<Á làk ká̱ mi chit, áNəm uga Nzhi, uYawe. N ya uma̱leka aYawe chit ìwu ká̱ ìwu.>>
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Te uYawe là á na pa̱, <<Yà ká̱ nra ìgwak, kang ayər a nəm ɓu ka̱t, ɓu yà ká̱ nkú ka̱t.>>
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Te uGidiyon me atak aga nshì iya̱m awop ûYawe ka̱ ta, kang uza̱ wór pa̱, UYawe uwa ikángkáng. Nda ta̱ nna yà ka̱ aOfəra, ava aga akum ìjili aAbiyezer.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 Ká̱ izwam va̱ ta te, uYawe là á na pa̱, <<Kpán akut apo ɓu, apəpar, ka̱ ashe iya̱m nkəkang ava ìzun pa̱ ifangshat. Shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal aji apo ɓu, kang ɓu kyen ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 Te me atak nshì iya̱m awop ava mal ûYawe, Inan ɓu ká̱ ípang ka̱ apal atak mbwam ngga aɗuktum va̱ ta̱. Te yar akut aga aparəm na iya̱m inana iga nshì ká̱ ká̱ akun aAshera va̱ u kyen á.>>
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Te uGidiyon kpa̱k onəm pa̱ ogba̱pchi ka̱ ashe ozwal wò, uza̱ nəm wa nva uYawe là á na. Te ka̱kul pa̱ uza̱ ka̱ nnəm ayər nzhi apo wò ká̱ onəm oga ìtong, te uza̱ nəm inok va̱ ta ká̱ alum ka̱t, uza̱ nəm ká̱ izwam.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Awalang va̱ onəm oga ìtong wong ká̱ ìpin te, oza̱ ya mmá shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal chit, kang oga ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k te, mmá kyen chit tak, kang akut aga parəm mmá yichi chit ka̱ apal atak nshì iya̱m awop va̱ mmá me á.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Te oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Uda nəm iya̱m va̱ ta̱ yà? Kang nva̱ngva̱ oza̱ gbap chit, te mmá là oza̱ pa̱, uGidiyon uya aJowash ununggwan wa nəm iya̱m va̱ ta.
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Te onəm oga ìtong là ûJowash pa̱, <<Ɓa ká̱ uyen ɓu, na uza̱ á kú, ka̱kul uza̱ shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal, kang uza̱ kyen oga ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k tak.>>
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Ǹnyi te, uJowash na ama̱n n̂kpaktak onəm va̱ ka̱ nfa iya̱mkak ká̱ wò pa̱, <<Ó lung nnap aBaal na ɗò? Ka̱t te ó ka̱m ishishi ka̱m ɗò? Unəm va̱ ka̱ nlung nnənap te, re mmá gba̱l na ká̱ ìpin na byet. A yà pa̱ uBaal inan yà nna̱n te, re uza̱ á lung îshi wò, ka̱kul pa̱ unəm uro shin atak nshì iya̱m awuwop chit tak.>>
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Ka̱kul pa̱ uGidiyon shin atak nshì iya̱m awop aBaal chit te, oza̱ na aɗin á na pa̱, uJerup-Baal, ipipir pa̱, <<Re uBaal á lung na.>>
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Ǹyangmata̱ te, nkpaktak oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ onəm oga asa̱l nfa alum gwang ishi kang a pa̱ng aUrdun, ləp apa̱k ka̱ mba̱nda̱m aJezireyel.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Te aRuhu aYawe vàng ka̱ apal aGidiyon, kang uza̱ ɓur agbəshi, te mmá wór akum ìjili aAbiyezer ɓut kang oza̱ yar nvəva̱ng.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ ashe nkpaktak aManase, kang oza̱ wór ɓut, oza̱ yar nvəva̱ng kpa. Kang uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ atak onəm aAsher, ká̱ uZebulun, ká̱ uNaftali, te oza̱ fa ga gwang oza̱.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Kang uGidiyon là uYawe pa̱, <<A yà pa̱ ɓu nəm inok ká̱ mi ɓu ka̱m ishi aIsa̱rila ka̱m, wa nva̱ ka̱ u là te,
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 dər, mi nak awulu ka̱ atak mpək iya̱m. A yà pa̱ ìmimyang a ra ka̱ apal awulu va̱ ta na ká̱ nkukwa, kang nkpaktak mbin wuwom te, mi nyi pa̱ ɓu nəm inok nəm ká̱ mi ɓu ka̱m ishi aIsa̱rila ka̱m, wa nva̱ ka̱ u là á.>>
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Te wa nnà ta á yà. UGidiyon wong ká̱ ìpin ikpa̱kkpa̱k ká̱ iɓotak te uza̱ káng ìmimyang iga izər awulu va̱ ta, kang ndədəng yə́l ìkpang pa̱ ìzəng.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Te uGidiyon là Înan pa̱, <<Kang wa mən ìkum ká̱ mi ka̱t. Re mi n là nnap nva̱ng pa̱ nzəng byet kang, re mi m ma nva̱ng pa̱ nzəng kà̱ɗi ká̱ awulu, re awulu na a wom byet, te re ìmimyang a ra ka̱ mbin pa̱ kpaktak.>>
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 Inan nəm wanta ká̱ izwam va̱ ta, ka̱kul awulu na təm awomwom byet, kang mbin pa̱ kpaktak te, á ra ìmimyang.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.