Juízes 6
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Kang ovan oIsa̱rila nəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱ mpyal aYawe, te uYawe na oza̱ ka̱ ashe awo oMidiyan ìzun pa̱ ifangshat.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Ka̱kul oMidiyan nəm igwan ka̱ apal oIsa̱rila te, onəm oga aIsa̱rila ɗa̱mshi oga atak mbwam îshi oza̱ ka̱ ashe oga mbagar aɓam, ká̱ oga agba̱k, ká̱ oga atak mbwam ngga akamsəlang.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 Awalang va pa̱ kpaktak oIsa̱rila i suk iya̱m chit te, oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ onəm va̱ ka̱ asa̱l nfa alum i ɓa i ru oza̱ ká̱ ìkum.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Oza̱ ləp apa̱k ka̱ ashe mbin va̱ ta, kang oza̱ vyap iya̱m nsuk ga chu aGaza, oza̱ wur itam, ká̱ ina, ká̱ oga azhaki, kang oza̱ re iya̱m iro ka̱ ashe aIsa̱rila ka̱t.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Oza̱ ɓa ká̱ iya̱mkang, ká̱ oga aghal oza̱, yə́l wa mban ìkum. Oza̱ ká̱ nkpaktak oga alakəmi oza̱, yə́l yà ká̱ nkung ka̱t, táng ashe mbin va̱ ta pa̱ na ó vyap na.
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 OMidiyan nak nkun ônəm oga aIsa̱rila pa̱ makmak, a nak te, oza̱ yə́ng ûYawe pa̱ á ka̱mshi wó.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Ka̱ nva̱ngva̱ ovan oIsa̱rila yə́ng ûYawe chit ka̱kul oMidiyan te,
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 uYawe re nre ôza̱ ká̱ unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan uva là ôza̱ pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oIsa̱rila là. N fa ká̱ wó ka̱ aMasar, n fa ká̱ wó ka̱ mbin izwal.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 N fa ká̱ wó ka̱ ashe awo onəm oga aMasar, kang n fa ká̱ wó ka̱ ashe awo nkpaktak onəm oga nyán ká̱ wó. M ɓak oza̱ le ka̱ mpyal wó, kang n na mbin oza̱ á wó.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 N là á wó pa̱, <Mmami na uYawe, Inan wó, kang ó wop oga inan oAmori ova mmawó ka̱ ntəm ka̱ ashe mbin oza̱ ka̱t.> Ǹnyi te, ó gwong achwang ka̱ mi ka̱t.>>
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Te uma̱leka aYawe fa təm ka̱ avəng ikun aoak ka̱ aOfəra, iva iji aJowash unəm uga akum aAbiyezer, atak va uyiyen uGidiyon ka̱ yà ka̱ mpək ìzangzəng ka̱ atak nkáng ìba̱ngba̱ng, ka̱kul pa̱ na o bwam, le kang oMidiyan á ya ka̱t.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Awalang va̱ uma̱leka aYawe nyám ishi wò ûGidiyon te, á là á na pa̱, <<UYawe uwa yà nzəng ká̱ ɓu, áyennunggwan ìkum.>>
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Te uGidiyon na ama̱n á na pa̱, <<Kusuk, ánəm uga nzhi mi, a yà pa̱ uYawe uwa ya nzəng ka̱ yi, te sang kang oga nnap va̱ ta̱ i yà yi yà? Te oga nnənap ngga nɗaktak va̱ che, nna opo yi ka̱ shet á yi pa̱, uYawe uwa fa ká̱ wó ka̱ aMasar yà? Kang ǹyangmata̱ te, uza̱ mandar yi chit, kang uza̱ na yi ka̱ ashe awo oMidiyan.>>
13 Gideão respondeu: — Se o
14 Te uYawe ga̱ɓa̱n là á na pa̱, <<Ga ka̱ ashe nkam ɓu va̱ ta na u ka̱m ishi oIsa̱rila ka̱ ashe awo oMidiyan. Mmami na ka̱ nre ɓu ka̱t ɗò?>>
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Te uGidiyon na ama̱n pa̱, <<Kusuk, ánəm uga nzhi mi, mi ka̱m ishi ôIsa̱rila wa sang yà? Dər, ka̱ ashe akum ìjili aManase te, akum mi na kam ka̱t, kang ka̱ ashe nzhi apo mi te mmami na n nyen ji.>>
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 Te uYawe na ama̱n pa̱, <<Mi yà nzəng ká̱ ɓu, kang ɓu gbá̱ng nkpaktak onəm oMidiya unəm uro yà i lar ka̱t.>>
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 UGidiyon na ama̱n pa̱, <<A yà pa̱ ǹyangmata̱ mi ya nka̱m ishi ya ka̱ mpyal ɓu te, nyám ìpir nnàp á mi na n nyi pa̱, mmaɓu na ka̱ nlà nnap ká̱ mi pa̱ wàt.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Kang wa re atak va̱ ta̱ chit ka̱t, n chal ɓu, n ga n le m ɓa ká̱ imwa mi kang, mi nak ka̱ mpyal ɓu.>> Te Uza̱ là pa̱, <<Mi lok yà ɓu le kang.>>
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Te uGidiyon tar ashe, kang a ɗa̱mshi ìzhe iya iɓəl, ká̱ nzəngkəng va yà ká̱ anyer ka̱t nva ma nəm ka̱ mma̱k ikpang iga mmà iya̱m pa̱ ìzəng. Uza̱ nak ìzhe ka̱ ashe anap, kang mməmal ka̱ ashe ngbət, te uza̱ fa ká̱ á na ka̱ avəng ikun aoak, uza̱ yichi á na.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Te uma̱leka Inan là á na pa̱, <<Yar ìzhe va̱ ta ká̱ nzəngkəng ngga nyà ká̱ anyer ka̱t, nak oza̱ ka̱ apal ipang va̱ ta̱, te kwonda̱l mmal ka̱ apal oza̱.>> Te uGidiyon nəm wanta.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 Te uma̱leka aYawe dok ìzhe va̱ ta ká̱ nzəngkəng ngga nyà ká̱ anyer ka̱t ká̱ ishi ìdari va̱ ka̱ awuwo. Te apər fa ká̱ ìpang á ri ìzhe va̱ ta, ká̱ nzəngkəng. Te uma̱leka aYawe lar ka̱ mpipyal.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Awalang va̱ uGidiyon nyi chit pa̱ uma̱leka aYawe te, uza̱ là pa̱, <<Á làk ká̱ mi chit, áNəm uga Nzhi, uYawe. N ya uma̱leka aYawe chit ìwu ká̱ ìwu.>>
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Te uYawe là á na pa̱, <<Yà ká̱ nra ìgwak, kang ayər a nəm ɓu ka̱t, ɓu yà ká̱ nkú ka̱t.>>
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Te uGidiyon me atak aga nshì iya̱m awop ûYawe ka̱ ta, kang uza̱ wór pa̱, UYawe uwa ikángkáng. Nda ta̱ nna yà ka̱ aOfəra, ava aga akum ìjili aAbiyezer.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 Ká̱ izwam va̱ ta te, uYawe là á na pa̱, <<Kpán akut apo ɓu, apəpar, ka̱ ashe iya̱m nkəkang ava ìzun pa̱ ifangshat. Shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal aji apo ɓu, kang ɓu kyen ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k.
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 Te me atak nshì iya̱m awop ava mal ûYawe, Inan ɓu ká̱ ípang ka̱ apal atak mbwam ngga aɗuktum va̱ ta̱. Te yar akut aga aparəm na iya̱m inana iga nshì ká̱ ká̱ akun aAshera va̱ u kyen á.>>
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Te uGidiyon kpa̱k onəm pa̱ ogba̱pchi ka̱ ashe ozwal wò, uza̱ nəm wa nva uYawe là á na. Te ka̱kul pa̱ uza̱ ka̱ nnəm ayər nzhi apo wò ká̱ onəm oga ìtong, te uza̱ nəm inok va̱ ta ká̱ alum ka̱t, uza̱ nəm ká̱ izwam.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 Awalang va̱ onəm oga ìtong wong ká̱ ìpin te, oza̱ ya mmá shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal chit, kang oga ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k te, mmá kyen chit tak, kang akut aga parəm mmá yichi chit ka̱ apal atak nshì iya̱m awop va̱ mmá me á.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Te oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Uda nəm iya̱m va̱ ta̱ yà? Kang nva̱ngva̱ oza̱ gbap chit, te mmá là oza̱ pa̱, uGidiyon uya aJowash ununggwan wa nəm iya̱m va̱ ta.
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Te onəm oga ìtong là ûJowash pa̱, <<Ɓa ká̱ uyen ɓu, na uza̱ á kú, ka̱kul uza̱ shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal, kang uza̱ kyen oga ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k tak.>>
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Ǹnyi te, uJowash na ama̱n n̂kpaktak onəm va̱ ka̱ nfa iya̱mkak ká̱ wò pa̱, <<Ó lung nnap aBaal na ɗò? Ka̱t te ó ka̱m ishishi ka̱m ɗò? Unəm va̱ ka̱ nlung nnənap te, re mmá gba̱l na ká̱ ìpin na byet. A yà pa̱ uBaal inan yà nna̱n te, re uza̱ á lung îshi wò, ka̱kul pa̱ unəm uro shin atak nshì iya̱m awuwop chit tak.>>
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 Ka̱kul pa̱ uGidiyon shin atak nshì iya̱m awop aBaal chit te, oza̱ na aɗin á na pa̱, uJerup-Baal, ipipir pa̱, <<Re uBaal á lung na.>>
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Ǹyangmata̱ te, nkpaktak oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ onəm oga asa̱l nfa alum gwang ishi kang a pa̱ng aUrdun, ləp apa̱k ka̱ mba̱nda̱m aJezireyel.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Te aRuhu aYawe vàng ka̱ apal aGidiyon, kang uza̱ ɓur agbəshi, te mmá wór akum ìjili aAbiyezer ɓut kang oza̱ yar nvəva̱ng.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ ashe nkpaktak aManase, kang oza̱ wór ɓut, oza̱ yar nvəva̱ng kpa. Kang uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ atak onəm aAsher, ká̱ uZebulun, ká̱ uNaftali, te oza̱ fa ga gwang oza̱.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Kang uGidiyon là uYawe pa̱, <<A yà pa̱ ɓu nəm inok ká̱ mi ɓu ka̱m ishi aIsa̱rila ka̱m, wa nva̱ ka̱ u là te,
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 dər, mi nak awulu ka̱ atak mpək iya̱m. A yà pa̱ ìmimyang a ra ka̱ apal awulu va̱ ta na ká̱ nkukwa, kang nkpaktak mbin wuwom te, mi nyi pa̱ ɓu nəm inok nəm ká̱ mi ɓu ka̱m ishi aIsa̱rila ka̱m, wa nva̱ ka̱ u là á.>>
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 Te wa nnà ta á yà. UGidiyon wong ká̱ ìpin ikpa̱kkpa̱k ká̱ iɓotak te uza̱ káng ìmimyang iga izər awulu va̱ ta, kang ndədəng yə́l ìkpang pa̱ ìzəng.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Te uGidiyon là Înan pa̱, <<Kang wa mən ìkum ká̱ mi ka̱t. Re mi n là nnap nva̱ng pa̱ nzəng byet kang, re mi m ma nva̱ng pa̱ nzəng kà̱ɗi ká̱ awulu, re awulu na a wom byet, te re ìmimyang a ra ka̱ mbin pa̱ kpaktak.>>
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 Inan nəm wanta ká̱ izwam va̱ ta, ka̱kul awulu na təm awomwom byet, kang mbin pa̱ kpaktak te, á ra ìmimyang.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.