Juízes 6
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ACF
1 Kang ovan oIsa̱rila nəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱ mpyal aYawe, te uYawe na oza̱ ka̱ ashe awo oMidiyan ìzun pa̱ ifangshat.
1 Porém os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os deu nas mãos dos midianitas por sete anos.
2 Ka̱kul oMidiyan nəm igwan ka̱ apal oIsa̱rila te, onəm oga aIsa̱rila ɗa̱mshi oga atak mbwam îshi oza̱ ka̱ ashe oga mbagar aɓam, ká̱ oga agba̱k, ká̱ oga atak mbwam ngga akamsəlang.
2 E, prevalecendo a mão dos midianitas sobre Israel, fizeram os filhos de Israel para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, as cavernas e as fortificações.
3 Awalang va pa̱ kpaktak oIsa̱rila i suk iya̱m chit te, oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ onəm va̱ ka̱ asa̱l nfa alum i ɓa i ru oza̱ ká̱ ìkum.
3 Porque sucedia que, semeando Israel, os midianitas e os amalequitas, e também os do oriente, contra ele subiam.
4 Oza̱ ləp apa̱k ka̱ ashe mbin va̱ ta, kang oza̱ vyap iya̱m nsuk ga chu aGaza, oza̱ wur itam, ká̱ ina, ká̱ oga azhaki, kang oza̱ re iya̱m iro ka̱ ashe aIsa̱rila ka̱t.
4 E punham-se contra ele em campo, e destruíam os frutos da terra, até chegarem a Gaza; e não deixavam mantimento em Israel, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Oza̱ ɓa ká̱ iya̱mkang, ká̱ oga aghal oza̱, yə́l wa mban ìkum. Oza̱ ká̱ nkpaktak oga alakəmi oza̱, yə́l yà ká̱ nkung ka̱t, táng ashe mbin va̱ ta pa̱ na ó vyap na.
5 Porque subiam com os seus gados e tendas; vinham como gafanhotos, em grande multidão que não se podia contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra, para a destruir.
6 OMidiyan nak nkun ônəm oga aIsa̱rila pa̱ makmak, a nak te, oza̱ yə́ng ûYawe pa̱ á ka̱mshi wó.
6 Assim Israel empobreceu muito pela presença dos midianitas; então os filhos de Israel clamaram ao Senhor.
7 Ka̱ nva̱ngva̱ ovan oIsa̱rila yə́ng ûYawe chit ka̱kul oMidiyan te,
7 E sucedeu que, clamando os filhos de Israel ao Senhor por causa dos midianitas,
8 uYawe re nre ôza̱ ká̱ unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan uva là ôza̱ pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oIsa̱rila là. N fa ká̱ wó ka̱ aMasar, n fa ká̱ wó ka̱ mbin izwal.
8 Enviou o Senhor um profeta aos filhos de Israel, que lhes disse: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Do Egito eu vos fiz subir, e vos tirei da casa da servidão;
9 N fa ká̱ wó ka̱ ashe awo onəm oga aMasar, kang n fa ká̱ wó ka̱ ashe awo nkpaktak onəm oga nyán ká̱ wó. M ɓak oza̱ le ka̱ mpyal wó, kang n na mbin oza̱ á wó.
9 E vos livrei da mão dos egípcios, e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expulsei de diante de vós, e a vós dei a sua terra.
10 N là á wó pa̱, <Mmami na uYawe, Inan wó, kang ó wop oga inan oAmori ova mmawó ka̱ ntəm ka̱ ashe mbin oza̱ ka̱t.> Ǹnyi te, ó gwong achwang ka̱ mi ka̱t.>>
10 E vos disse: Eu sou o Senhor vosso Deus; não temais aos deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; mas não destes ouvidos à minha voz.
11 Te uma̱leka aYawe fa təm ka̱ avəng ikun aoak ka̱ aOfəra, iva iji aJowash unəm uga akum aAbiyezer, atak va uyiyen uGidiyon ka̱ yà ka̱ mpək ìzangzəng ka̱ atak nkáng ìba̱ngba̱ng, ka̱kul pa̱ na o bwam, le kang oMidiyan á ya ka̱t.
11 Então o anjo do Senhor veio, e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o salvar dos midianitas.
12 Awalang va̱ uma̱leka aYawe nyám ishi wò ûGidiyon te, á là á na pa̱, <<UYawe uwa yà nzəng ká̱ ɓu, áyennunggwan ìkum.>>
12 Então o anjo do Senhor lhe apareceu, e lhe disse: O Senhor é contigo, homem valoroso.
13 Te uGidiyon na ama̱n á na pa̱, <<Kusuk, ánəm uga nzhi mi, a yà pa̱ uYawe uwa ya nzəng ka̱ yi, te sang kang oga nnap va̱ ta̱ i yà yi yà? Te oga nnənap ngga nɗaktak va̱ che, nna opo yi ka̱ shet á yi pa̱, uYawe uwa fa ká̱ wó ka̱ aMasar yà? Kang ǹyangmata̱ te, uza̱ mandar yi chit, kang uza̱ na yi ka̱ ashe awo oMidiyan.>>
13 Mas Gideão lhe respondeu: Ai, Senhor meu, se o Senhor é conosco, por que tudo isto nos sobreveio? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém agora o Senhor nos desamparou, e nos deu nas mãos dos midianitas.
14 Te uYawe ga̱ɓa̱n là á na pa̱, <<Ga ka̱ ashe nkam ɓu va̱ ta na u ka̱m ishi oIsa̱rila ka̱ ashe awo oMidiyan. Mmami na ka̱ nre ɓu ka̱t ɗò?>>
14 Então o Senhor olhou para ele, e disse: Vai nesta tua força, e livrarás a Israel das mãos dos midianitas; porventura não te enviei eu?
15 Te uGidiyon na ama̱n pa̱, <<Kusuk, ánəm uga nzhi mi, mi ka̱m ishi ôIsa̱rila wa sang yà? Dər, ka̱ ashe akum ìjili aManase te, akum mi na kam ka̱t, kang ka̱ ashe nzhi apo mi te mmami na n nyen ji.>>
15 E ele lhe disse: Ai, Senhor meu, com que livrarei a Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu o menor na casa de meu pai.
16 Te uYawe na ama̱n pa̱, <<Mi yà nzəng ká̱ ɓu, kang ɓu gbá̱ng nkpaktak onəm oMidiya unəm uro yà i lar ka̱t.>>
16 E o Senhor lhe disse: Porquanto eu hei de ser contigo, tu ferirás aos midianitas como se fossem um só homem.
17 UGidiyon na ama̱n pa̱, <<A yà pa̱ ǹyangmata̱ mi ya nka̱m ishi ya ka̱ mpyal ɓu te, nyám ìpir nnàp á mi na n nyi pa̱, mmaɓu na ka̱ nlà nnap ká̱ mi pa̱ wàt.
17 E ele disse: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu que falas comigo.
18 Kang wa re atak va̱ ta̱ chit ka̱t, n chal ɓu, n ga n le m ɓa ká̱ imwa mi kang, mi nak ka̱ mpyal ɓu.>> Te Uza̱ là pa̱, <<Mi lok yà ɓu le kang.>>
18 Rogo-te que daqui não te apartes, até que eu volte e traga o meu presente, e o ponha perante ti. E disse: Eu esperarei até que voltes.
19 Te uGidiyon tar ashe, kang a ɗa̱mshi ìzhe iya iɓəl, ká̱ nzəngkəng va yà ká̱ anyer ka̱t nva ma nəm ka̱ mma̱k ikpang iga mmà iya̱m pa̱ ìzəng. Uza̱ nak ìzhe ka̱ ashe anap, kang mməmal ka̱ ashe ngbət, te uza̱ fa ká̱ á na ka̱ avəng ikun aoak, uza̱ yichi á na.
19 E entrou Gideão e preparou um cabrito e pães ázimos de um efa de farinha; a carne pôs num cesto e o caldo pôs numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho, e lho ofereceu.
20 Te uma̱leka Inan là á na pa̱, <<Yar ìzhe va̱ ta ká̱ nzəngkəng ngga nyà ká̱ anyer ka̱t, nak oza̱ ka̱ apal ipang va̱ ta̱, te kwonda̱l mmal ka̱ apal oza̱.>> Te uGidiyon nəm wanta.
20 Porém o anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os pães ázimos, e põe-nos sobre esta penha e derrama-lhe o caldo. E assim fez.
21 Te uma̱leka aYawe dok ìzhe va̱ ta ká̱ nzəngkəng ngga nyà ká̱ anyer ka̱t ká̱ ishi ìdari va̱ ka̱ awuwo. Te apər fa ká̱ ìpang á ri ìzhe va̱ ta, ká̱ nzəngkəng. Te uma̱leka aYawe lar ka̱ mpipyal.
21 E o anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado, que estava na sua mão, e tocou a carne e os pães ázimos; então subiu o fogo da penha, e consumiu a carne e os pães ázimos; e o anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.
22 Awalang va̱ uGidiyon nyi chit pa̱ uma̱leka aYawe te, uza̱ là pa̱, <<Á làk ká̱ mi chit, áNəm uga Nzhi, uYawe. N ya uma̱leka aYawe chit ìwu ká̱ ìwu.>>
22 Então viu Gideão que era o anjo do SENHOR e disse: Ah, Senhor DEUS, pois vi o anjo do SENHOR face a face.
23 Te uYawe là á na pa̱, <<Yà ká̱ nra ìgwak, kang ayər a nəm ɓu ka̱t, ɓu yà ká̱ nkú ka̱t.>>
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo; não temas; não morrerás.
24 Te uGidiyon me atak aga nshì iya̱m awop ûYawe ka̱ ta, kang uza̱ wór pa̱, UYawe uwa ikángkáng. Nda ta̱ nna yà ka̱ aOfəra, ava aga akum ìjili aAbiyezer.
24 Então Gideão edificou ali um altar ao SENHOR, e chamou-lhe: O SENHOR É PAZ; e ainda até o dia de hoje está em Ofra dos abiezritas.
25 Ká̱ izwam va̱ ta te, uYawe là á na pa̱, <<Kpán akut apo ɓu, apəpar, ka̱ ashe iya̱m nkəkang ava ìzun pa̱ ifangshat. Shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal aji apo ɓu, kang ɓu kyen ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k.
25 E aconteceu naquela mesma noite, que o Senhor lhe disse: Toma o boi que pertence a teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derruba o altar de Baal, que é de teu pai; e corta o bosque que está ao pé dele.
26 Te me atak nshì iya̱m awop ava mal ûYawe, Inan ɓu ká̱ ípang ka̱ apal atak mbwam ngga aɗuktum va̱ ta̱. Te yar akut aga aparəm na iya̱m inana iga nshì ká̱ ká̱ akun aAshera va̱ u kyen á.>>
26 E edifica ao Senhor teu Deus um altar no cume deste lugar forte, num lugar conveniente; e toma o segundo boi, e o oferecerás em holocausto com a lenha que cortares do bosque.
27 Te uGidiyon kpa̱k onəm pa̱ ogba̱pchi ka̱ ashe ozwal wò, uza̱ nəm wa nva uYawe là á na. Te ka̱kul pa̱ uza̱ ka̱ nnəm ayər nzhi apo wò ká̱ onəm oga ìtong, te uza̱ nəm inok va̱ ta ká̱ alum ka̱t, uza̱ nəm ká̱ izwam.
27 Então Gideão tomou dez homens dentre os seus servos, e fez como o Senhor lhe dissera; e sucedeu que, temendo ele a casa de seu pai, e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas fê-lo de noite.
28 Awalang va̱ onəm oga ìtong wong ká̱ ìpin te, oza̱ ya mmá shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal chit, kang oga ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k te, mmá kyen chit tak, kang akut aga parəm mmá yichi chit ka̱ apal atak nshì iya̱m awop va̱ mmá me á.
28 Levantando-se, pois, os homens daquela cidade, de madrugada, eis que estava o altar de Baal derrubado, e o bosque estava ao pé dele, cortado; e o segundo boi oferecido no altar que fora edificado.
29 Te oza̱ ɓəp owan oza̱ pa̱, <<Uda nəm iya̱m va̱ ta̱ yà? Kang nva̱ngva̱ oza̱ gbap chit, te mmá là oza̱ pa̱, uGidiyon uya aJowash ununggwan wa nəm iya̱m va̱ ta.
29 E uns aos outros disseram: Quem fez esta coisa? E, esquadrinhando, e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.
30 Te onəm oga ìtong là ûJowash pa̱, <<Ɓa ká̱ uyen ɓu, na uza̱ á kú, ka̱kul uza̱ shin atak nshì iya̱m awop ìchər aBaal, kang uza̱ kyen oga ndar aAshera va̱ ka̱ ngbəgba̱k tak.>>
30 Então os homens daquela cidade disseram a Joás: Tira para fora a teu filho; para que morra; pois derribou o altar de Baal, e cortou o bosque que estava ao pé dele.
31 Ǹnyi te, uJowash na ama̱n n̂kpaktak onəm va̱ ka̱ nfa iya̱mkak ká̱ wò pa̱, <<Ó lung nnap aBaal na ɗò? Ka̱t te ó ka̱m ishishi ka̱m ɗò? Unəm va̱ ka̱ nlung nnənap te, re mmá gba̱l na ká̱ ìpin na byet. A yà pa̱ uBaal inan yà nna̱n te, re uza̱ á lung îshi wò, ka̱kul pa̱ unəm uro shin atak nshì iya̱m awuwop chit tak.>>
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender ainda esta manhã será morto; se é deus, por si mesmo contenda; pois derrubaram o seu altar.
32 Ka̱kul pa̱ uGidiyon shin atak nshì iya̱m awop aBaal chit te, oza̱ na aɗin á na pa̱, uJerup-Baal, ipipir pa̱, <<Re uBaal á lung na.>>
32 Por isso naquele dia lhe chamaram Jerubaal, dizendo: Baal contenda contra ele, pois derrubou o seu altar.
33 Ǹyangmata̱ te, nkpaktak oMidiyan, ká̱ oAmalek, ká̱ onəm oga asa̱l nfa alum gwang ishi kang a pa̱ng aUrdun, ləp apa̱k ka̱ mba̱nda̱m aJezireyel.
33 E todos os midianitas e amalequitas, e os filhos do oriente se ajuntaram, e passaram, e acamparam no vale de Jizreel.
34 Te aRuhu aYawe vàng ka̱ apal aGidiyon, kang uza̱ ɓur agbəshi, te mmá wór akum ìjili aAbiyezer ɓut kang oza̱ yar nvəva̱ng.
34 Então o Espírito do SENHOR revestiu a Gideão, o qual tocou a buzina, e os abiezritas se ajuntaram após ele.
35 Uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ ashe nkpaktak aManase, kang oza̱ wór ɓut, oza̱ yar nvəva̱ng kpa. Kang uza̱ re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ atak onəm aAsher, ká̱ uZebulun, ká̱ uNaftali, te oza̱ fa ga gwang oza̱.
35 E enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também se ajuntou após ele; também enviou mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, que saíram-lhe ao encontro.
36 Kang uGidiyon là uYawe pa̱, <<A yà pa̱ ɓu nəm inok ká̱ mi ɓu ka̱m ishi aIsa̱rila ka̱m, wa nva̱ ka̱ u là te,
36 E disse Gideão a Deus: Se hás de livrar a Israel por minha mão, como disseste,
37 dər, mi nak awulu ka̱ atak mpək iya̱m. A yà pa̱ ìmimyang a ra ka̱ apal awulu va̱ ta na ká̱ nkukwa, kang nkpaktak mbin wuwom te, mi nyi pa̱ ɓu nəm inok nəm ká̱ mi ɓu ka̱m ishi aIsa̱rila ka̱m, wa nva̱ ka̱ u là á.>>
37 Eis que eu porei um velo de lã na eira; se o orvalho estiver somente no velo, e toda a terra ficar seca, então conhecerei que hás de livrar a Israel por minha mão, como disseste.
38 Te wa nnà ta á yà. UGidiyon wong ká̱ ìpin ikpa̱kkpa̱k ká̱ iɓotak te uza̱ káng ìmimyang iga izər awulu va̱ ta, kang ndədəng yə́l ìkpang pa̱ ìzəng.
38 E assim sucedeu; porque no outro dia se levantou de madrugada, e apertou o velo; e do orvalho que espremeu do velo, encheu uma taça de água.
39 Te uGidiyon là Înan pa̱, <<Kang wa mən ìkum ká̱ mi ka̱t. Re mi n là nnap nva̱ng pa̱ nzəng byet kang, re mi m ma nva̱ng pa̱ nzəng kà̱ɗi ká̱ awulu, re awulu na a wom byet, te re ìmimyang a ra ka̱ mbin pa̱ kpaktak.>>
39 E disse Gideão a Deus: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que só esta vez faça a prova com o velo; rogo-te que só o velo fique seco, e em toda a terra haja o orvalho.
40 Inan nəm wanta ká̱ izwam va̱ ta, ka̱kul awulu na təm awomwom byet, kang mbin pa̱ kpaktak te, á ra ìmimyang.
40 E Deus assim fez naquela noite; pois só o velo ficou seco, e sobre toda a terra havia orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.