Atos 15
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs VC
1 Te onəm ro fa ka̱ aYahudiya ɓa aAntakiya i ɗyang iya̱m ógənang oga nna nnandər ka̱ uYesu pa̱, <<A yà pa̱ ma pà ache awo wa nva̱ uMusa pak ka̱t te, ó ya nka̱mshi ngga iriri ka̱t.>>
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Mpyentam pa̱ makmak wong ka̱ apal nnap va̱ ta ka̱ ishimshe aBulus nzəng ku uBarnaba ka̱ onəm va̱ ɓa ká̱ apir nɗyang va̱ ta. A nak te, ma yak uBulus ka̱ uBarnaba ka̱ onəm ro pa̱ oza̱ a ɓa ga aUrushelima a ɓəp onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ka̱ nnap va̱ ta.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ikilisiya fa re oza̱ pa̱ oza̱ a chu ká̱ ikángkáng te, oza̱ wòl ka̱ ashe mbin aFinikiya ka̱ aSamariya. Oza̱ pak inok nla ónəm asa̱l va̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t kan oza̱ ka̱m nnap Inan a. Nnap va̱ ta chang ka̱ ogənan pa̱ makmak.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Oza̱ ɓa chu aUrushelima te, nkpaktak ikilisiya ka̱ onəm oga nre aYesu kəristi, ka̱ onəmgbak ikilisiya ka̱m oza̱ ka̱ ashe nchang ìgwak. Oza̱ te, oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ónəm ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 ká̱ nnà te, onəm oga nna nnandər ku uYesu oro va *oFarisi te, oza̱ won ga akul ka̱ ashe ogənan là pa̱, <<Nkpak pa̱ ma pà ache óza̱. Oza̱ i kpak iya̱m va̱ uMusa pak kpa.>>
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Onəm oga nre ka̱ onəmgbak ikilisiya ɓut pa̱ na o dər nnap ka̱ apəpal.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ka̱ nva̱n ichən imakmak te, uBiturus won ga akul là pa̱, <<Ógənang mi, o nyinyi pa̱ Inan yak mmami na matmat pa̱ ń ga ka̱ nnap-nlà wo ngga nchang nfe ónəm va̱ oYahudi ka̱t. Na oza̱ a fe a na nnandər ka̱.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Inan pa te, uza̱ nyi ìgwak onəm pa̱ kap. Uza̱ nyám nnap njiwo wo ka̱ apal oza̱ ka̱ atak nna aRuhu-Nəna̱n óza̱ wa nva uza̱ na ayi kpa a.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Uza̱ nyám nva̱n ro ká̱ ishimshe yi ka̱ oza̱ ka̱t. Ka̱kul uza̱ nal igwák oza̱ ka̱ atak nna nnandər oza̱.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Chit te, sang kang o ɗom mmà Inan ka̱ atak nnak onəm áYesu kəristi va̱ ta̱ pa̱ oza̱ a yar iya̱m va ma̱t nkpaktak yi ma̱t ka̱ okəka yi ka̱ nyar yà?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 I na nnandər na pa̱ ka̱ atak nnap nnəna̱n aPonzhi-Yesu na i ya nka̱mshi ngga iriri wa nva oza̱ ya kpa a.>>
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 UBarnaba ku uBulus shal ónəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak va̱ Inan nəm ónəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱. Te atak ma̱r pa̱ kwák onəm gwong achwang.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ gba̱l nla nnap-nlà te, aYakubu na ama̱n pa̱, <<Ógənang o gwong achwang kà̱ mi.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 UBiturus là asa̱l va̱ chit Inan yar iwu dər onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nyak oro ka̱ ashe oza̱ na oza̱ a tong onəm wo.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nva̱ ta̱ dakdak ka̱ nnap-nlà onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. Nna ma lir va̱ pa̱,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Iya̱m va ma nyinyi ya nra chit matmat na byet a.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Ka̱kul nva̱ ta te, onəm va̱ oYahudi ka̱t, oma ka̱m nnap Inan te, kan i dan oza̱ ka̱ nre izər ka̱t.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Iya̱m va̱ i nəm te, i lir óza̱ pa̱ oza̱ a gba̱ng ká̱ iya̱m iga nnəm-jan wa iya̱m va̱ mí pà îchər, ka̱ nnəm mmai ka̱ ochar, ka̱ nri izhé va ma pà nchə̀r fa ka̱t, ka̱ nri nchə̀r.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ka̱kul matmat na byet te, ma ka̱ nla nnap ka̱ apal ishi nnap-mpakpak aMusa ka̱ nza̱ atak nggo. Mi i kun kpa ka̱ ashe nza̱ nzhi Inan nggo kulum aga njul.>>
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Te onəm oga nre aYesu kəristi, ka̱ onəmgbak, ka̱ nkpaktak ikilisiya ya ma pa̱ o yak onəm ro ka̱ ashe oza̱ o re a ga Antakiya nzəng ku uBulus ku uBarnaba. Oza̱ yak uYahuda uwa mí wór pa̱ uBarsaba ku uSila. Mparəm oza̱ onəm oga atak nsat nchumchum ka̱ ashe ogənan.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ma re oza̱ ka̱ awasika va̱ ta. Ma lir pa̱, <<Awasika va̱ ta̱ fa ka̱ atak onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ikilisiya ogənan wo na a ga atak ogənan va oYahudi ka̱t ka̱ aAntakiya ka̱ mbin aSuriya, ka̱ aKilikiya a. Mmayi ka̱ nre anung awo.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 <<I fe pa̱ oro ka̱ ashe yi a nak nnap nnəm wo vyap. Oza̱ i zwar wo ka̱ oga nnap-nlà ro va mmayi i re oza̱ ka̱ ka̱t.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 A nak te, nkpaktak yi i ma̱n pa̱ i yak onəm ro i re nzəng ka̱ ogənan oma̱nma̱n uBarnaba ku uBulus.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Oza̱ yan ká̱ iriri oza̱ chit ka̱kul aPonzhi yi uYesu Kəristi.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ka̱kul nva̱ ta te, mmayi ka̱ nre nre awo ku uYahuda ku uSila na oza̱ a là iya̱m va̱ ta̱ awo ka̱ anung oza̱.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 ARuhu-Nəna̱n ya məma, i ya məma kpa pa̱ ma ka̱r wo ká̱ iya̱m ro a ji iva̱ ta̱ ka̱t.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Nna pa̱ kan o ri iya̱m va̱ ma pà îchər, ka̱ nchə̀r, ká̱ izhé va ma pà na nchəchər a fa ka̱t, ka̱ nnəm mmai ka̱ ochar. A yà pa̱ ó kpán ishi wo pa̱ dakdak, o nəm iya̱m va̱ ta ka̱t te, ya ó nəm i ɓyen pari. O təm ká̱ ikángkáng.>>
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ma re onəm oga nre va̱ ta te, oza̱ ga Antakiya. Oza̱ ɓut onəm na awasika va̱ ta óza̱.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Oza̱ kun te, ìgwak chang oza̱ ka̱kul iya̱m va̱ ma lir.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 UYahuda ku uSila pa te, onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. A nak te oza̱ shal nnap óza̱ pa̱ makmak nzəng ka̱ nkam oza̱.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Oza̱ ya nra ka̱ oza̱ chit pa̱ ɗa̱p te, ogənan re oza̱ nzəng ka̱ nfar nnap nnəna̱n Inan óza̱ pa̱ oza̱ a ga ká̱ ikángkáng.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 USila ya ma pa̱ o təm ka̱ oza̱ pa̱ ɗa̱p kan.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 UBulus ku uBarnaba te, oza̱ ta̱l ka̱ aAntakiya ɗyang iya̱m ónəm nzəng ka̱ nla nnap-nlà Inan. Oza̱ nzəng ka̱ oro kpa pa̱ makmak.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 A nəm te, uBulus là úBarnaba pa̱, <<Re i ga atak ogənan oga nkpaktak atak va̱ i là nnap-nlà aPonzhi-Yesu ka̱, na i dər ntəm oza̱.>>
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 UBarnaba ka̱ ɗom pa̱ ka̱ o ga nzəng ku uYohana uwa mí wór pa̱ uMarkus a.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Te uBulus yan pa̱ a mal pa̱ uza̱ a ga nzəng ka̱ oza̱ ka̱t. Ka̱kul uza̱ ka̱ chər le ka̱ oza̱ re ka̱ Bamfiliya a gba̱l inok va̱ ta nzəng ka̱ oza̱ ka̱t.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Te ndap-izər nkánkám fa ká̱ ishimshe oza̱. A nak te, oza̱ kap izər. UBarnaba ka̱m uMarkus oza̱ tan agirgi ndəng oza̱ ga aKuburus.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 UBulus nnyi te, a yak uSila. Nva̱n va̱ ogənan far nnap nnəna̱n aPonzhi-Yesu pa̱ a təm nzəng ka̱ oza̱ te, oza̱ ga.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 UBulus wòl mbin aSuriya ka̱ aKilikiya i kam ikílísiya va̱ ka̱ ta.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.