Atos 15

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te onəm ro fa ka̱ aYahudiya ɓa aAntakiya i ɗyang iya̱m ógənang oga nna nnandər ka̱ uYesu pa̱, <<A yà pa̱ ma pà ache awo wa nva̱ uMusa pak ka̱t te, ó ya nka̱mshi ngga iriri ka̱t.>>
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Mpyentam pa̱ makmak wong ka̱ apal nnap va̱ ta ka̱ ishimshe aBulus nzəng ku uBarnaba ka̱ onəm va̱ ɓa ká̱ apir nɗyang va̱ ta. A nak te, ma yak uBulus ka̱ uBarnaba ka̱ onəm ro pa̱ oza̱ a ɓa ga aUrushelima a ɓəp onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ka̱ nnap va̱ ta.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ikilisiya fa re oza̱ pa̱ oza̱ a chu ká̱ ikángkáng te, oza̱ wòl ka̱ ashe mbin aFinikiya ka̱ aSamariya. Oza̱ pak inok nla ónəm asa̱l va̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t kan oza̱ ka̱m nnap Inan a. Nnap va̱ ta chang ka̱ ogənan pa̱ makmak.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Oza̱ ɓa chu aUrushelima te, nkpaktak ikilisiya ka̱ onəm oga nre aYesu kəristi, ka̱ onəmgbak ikilisiya ka̱m oza̱ ka̱ ashe nchang ìgwak. Oza̱ te, oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ónəm ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 ká̱ nnà te, onəm oga nna nnandər ku uYesu oro va *oFarisi te, oza̱ won ga akul ka̱ ashe ogənan là pa̱, <<Nkpak pa̱ ma pà ache óza̱. Oza̱ i kpak iya̱m va̱ uMusa pak kpa.>>
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Onəm oga nre ka̱ onəmgbak ikilisiya ɓut pa̱ na o dər nnap ka̱ apəpal.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ka̱ nva̱n ichən imakmak te, uBiturus won ga akul là pa̱, <<Ógənang mi, o nyinyi pa̱ Inan yak mmami na matmat pa̱ ń ga ka̱ nnap-nlà wo ngga nchang nfe ónəm va̱ oYahudi ka̱t. Na oza̱ a fe a na nnandər ka̱.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Inan pa te, uza̱ nyi ìgwak onəm pa̱ kap. Uza̱ nyám nnap njiwo wo ka̱ apal oza̱ ka̱ atak nna aRuhu-Nəna̱n óza̱ wa nva uza̱ na ayi kpa a.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Uza̱ nyám nva̱n ro ká̱ ishimshe yi ka̱ oza̱ ka̱t. Ka̱kul uza̱ nal igwák oza̱ ka̱ atak nna nnandər oza̱.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Chit te, sang kang o ɗom mmà Inan ka̱ atak nnak onəm áYesu kəristi va̱ ta̱ pa̱ oza̱ a yar iya̱m va ma̱t nkpaktak yi ma̱t ka̱ okəka yi ka̱ nyar yà?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 I na nnandər na pa̱ ka̱ atak nnap nnəna̱n aPonzhi-Yesu na i ya nka̱mshi ngga iriri wa nva oza̱ ya kpa a.>>
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 UBarnaba ku uBulus shal ónəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak va̱ Inan nəm ónəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱. Te atak ma̱r pa̱ kwák onəm gwong achwang.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ gba̱l nla nnap-nlà te, aYakubu na ama̱n pa̱, <<Ógənang o gwong achwang kà̱ mi.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 UBiturus là asa̱l va̱ chit Inan yar iwu dər onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nyak oro ka̱ ashe oza̱ na oza̱ a tong onəm wo.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nva̱ ta̱ dakdak ka̱ nnap-nlà onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. Nna ma lir va̱ pa̱,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Iya̱m va ma nyinyi ya nra chit matmat na byet a.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Ka̱kul nva̱ ta te, onəm va̱ oYahudi ka̱t, oma ka̱m nnap Inan te, kan i dan oza̱ ka̱ nre izər ka̱t.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Iya̱m va̱ i nəm te, i lir óza̱ pa̱ oza̱ a gba̱ng ká̱ iya̱m iga nnəm-jan wa iya̱m va̱ mí pà îchər, ka̱ nnəm mmai ka̱ ochar, ka̱ nri izhé va ma pà nchə̀r fa ka̱t, ka̱ nri nchə̀r.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ka̱kul matmat na byet te, ma ka̱ nla nnap ka̱ apal ishi nnap-mpakpak aMusa ka̱ nza̱ atak nggo. Mi i kun kpa ka̱ ashe nza̱ nzhi Inan nggo kulum aga njul.>>
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Te onəm oga nre aYesu kəristi, ka̱ onəmgbak, ka̱ nkpaktak ikilisiya ya ma pa̱ o yak onəm ro ka̱ ashe oza̱ o re a ga Antakiya nzəng ku uBulus ku uBarnaba. Oza̱ yak uYahuda uwa mí wór pa̱ uBarsaba ku uSila. Mparəm oza̱ onəm oga atak nsat nchumchum ka̱ ashe ogənan.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ma re oza̱ ka̱ awasika va̱ ta. Ma lir pa̱, <<Awasika va̱ ta̱ fa ka̱ atak onəm oga nre aYesu kəristi ka̱ onəmgbak ikilisiya ogənan wo na a ga atak ogənan va oYahudi ka̱t ka̱ aAntakiya ka̱ mbin aSuriya, ka̱ aKilikiya a. Mmayi ka̱ nre anung awo.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 <<I fe pa̱ oro ka̱ ashe yi a nak nnap nnəm wo vyap. Oza̱ i zwar wo ka̱ oga nnap-nlà ro va mmayi i re oza̱ ka̱ ka̱t.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 A nak te, nkpaktak yi i ma̱n pa̱ i yak onəm ro i re nzəng ka̱ ogənan oma̱nma̱n uBarnaba ku uBulus.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Oza̱ yan ká̱ iriri oza̱ chit ka̱kul aPonzhi yi uYesu Kəristi.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ka̱kul nva̱ ta te, mmayi ka̱ nre nre awo ku uYahuda ku uSila na oza̱ a là iya̱m va̱ ta̱ awo ka̱ anung oza̱.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 ARuhu-Nəna̱n ya məma, i ya məma kpa pa̱ ma ka̱r wo ká̱ iya̱m ro a ji iva̱ ta̱ ka̱t.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Nna pa̱ kan o ri iya̱m va̱ ma pà îchər, ka̱ nchə̀r, ká̱ izhé va ma pà na nchəchər a fa ka̱t, ka̱ nnəm mmai ka̱ ochar. A yà pa̱ ó kpán ishi wo pa̱ dakdak, o nəm iya̱m va̱ ta ka̱t te, ya ó nəm i ɓyen pari. O təm ká̱ ikángkáng.>>
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ma re onəm oga nre va̱ ta te, oza̱ ga Antakiya. Oza̱ ɓut onəm na awasika va̱ ta óza̱.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Oza̱ kun te, ìgwak chang oza̱ ka̱kul iya̱m va̱ ma lir.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 UYahuda ku uSila pa te, onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan. A nak te oza̱ shal nnap óza̱ pa̱ makmak nzəng ka̱ nkam oza̱.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Oza̱ ya nra ka̱ oza̱ chit pa̱ ɗa̱p te, ogənan re oza̱ nzəng ka̱ nfar nnap nnəna̱n Inan óza̱ pa̱ oza̱ a ga ká̱ ikángkáng.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 USila ya ma pa̱ o təm ka̱ oza̱ pa̱ ɗa̱p kan.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 UBulus ku uBarnaba te, oza̱ ta̱l ka̱ aAntakiya ɗyang iya̱m ónəm nzəng ka̱ nla nnap-nlà Inan. Oza̱ nzəng ka̱ oro kpa pa̱ makmak.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 A nəm te, uBulus là úBarnaba pa̱, <<Re i ga atak ogənan oga nkpaktak atak va̱ i là nnap-nlà aPonzhi-Yesu ka̱, na i dər ntəm oza̱.>>
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 UBarnaba ka̱ ɗom pa̱ ka̱ o ga nzəng ku uYohana uwa mí wór pa̱ uMarkus a.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Te uBulus yan pa̱ a mal pa̱ uza̱ a ga nzəng ka̱ oza̱ ka̱t. Ka̱kul uza̱ ka̱ chər le ka̱ oza̱ re ka̱ Bamfiliya a gba̱l inok va̱ ta nzəng ka̱ oza̱ ka̱t.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Te ndap-izər nkánkám fa ká̱ ishimshe oza̱. A nak te, oza̱ kap izər. UBarnaba ka̱m uMarkus oza̱ tan agirgi ndəng oza̱ ga aKuburus.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 UBulus nnyi te, a yak uSila. Nva̱n va̱ ogənan far nnap nnəna̱n aPonzhi-Yesu pa̱ a təm nzəng ka̱ oza̱ te, oza̱ ga.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 UBulus wòl mbin aSuriya ka̱ aKilikiya i kam ikílísiya va̱ ka̱ ta.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.