Atos 10

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Unəm uchumchum oshozha uro uwa ya ka̱ aKaisariya aɗiɗin pa̱ uKarnilus. Uza̱ ka̱ ashe idongkong oshozha va mí wór pa̱ Idongkong iga aItaliya.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Uza̱ unəm uga ngwa Inan. Oza̱ pa̱ kpaktak ka̱ onəm oga ashe nzhi wo onəm oga nra ayər Inan pa̱ makmak. Uza̱ i na iya̱m ónəm pa̱ makmak ka̱ ashe nnyi-nnap. Uza̱ i nəm aduwa pa̱ ɗəkər ɗəkər.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ka̱ alum sur ro ka̱ acham pa̱ shaɗən aga alum te, uza̱ ya iya̱m ka̱ ashe alár. Uza̱ ya umaleka aPonzhi Inan pa̱ kpátkpát tar ɓa atətak. Uza̱ wór na pa̱, <<ÁKarnilus.>>
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Te uza̱ pak iwu á na ka̱ ashe ayər. Uza̱ ɓəp pa̱, <<Ánəm ga nzhi iza̱ yà?>> Umaleka va̱ ta là á na pa̱, <<Inan kong ka̱ aduwa ɓu ká̱ imwa va̱ ɓu na ónəm oga nkun ka̱t.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Re nre ka̱ onəm ro ǹyangmata̱ a ga ma wór unəm ro aɓu aɗiɗin pa̱ uSiman-Biturus ka̱ aYafa.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Uza̱ ka̱ ntəm ka̱ nzhi aSiman unəm uga mməchi awa. Nzhizhi ka̱ anung iwa.>>
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Nva̱n va̱ umaleka va̱ ta̱ ga chit te, uza̱ wór okpari ro pa̱ oparəm ku ushozha ro uga ngwa Inan uga nnəm inok á na.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Uza̱ yar shal óza̱ pa̱ kpaktak iya̱m va̱ fa. Te uza̱ re oza̱ ga aYafa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ìpin fa kpa̱k ka̱ alum ka̱ apal ndəng te, oza̱ ɓa dat chit ka̱ aYafa. Te uBiturus kyen ka̱ apal nzhi ka̱kul nnəm aduwa, nzhi va ma ta apəpal ta a.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Ayan ji na uza̱ ɗom iya̱m ro pa̱ o ri. Ma ka̱ anung mpək iya̱m-nrì á na na te, uza̱ ya iya̱m ka̱ ashe alár.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Uza̱ ya apaɓur bol iya̱m ro wa inan ìlukwan iga ndan izər ma re i fər i vang apambin ka̱ aranchwan pa̱ neɗən.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ɓu ya nkpaktak izhé ka̱ ashishe, ká̱ iga kpán ka̱ afu, ká̱ inyil.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Te uza̱ fe achu ro là á na pa̱, <<ÁBiturus, won pà na u ri.>>
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 UBiturus là pa̱, <<O'o áPonzhi-Inan, na n ri iya̱m ro chit iyə́ryər, ka̱t te iga nnəm-jan ka̱t.>>
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Uza̱ fe achu mpəpar pa̱, <<Iya̱m va̱ Inan a là pa̱ inəna̱n te, kan wa là pa̱ iya̱m iga nnəm-jan ka̱t.>>
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ma nəm wanta nva̱n pa̱ nshaɗən. Te ma dapchi iya̱m va̱ ta pa̱ kəlak le ɓa ga apaɓur.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 UBiturus ka̱ nkat amar ka̱ apal ipir alár va̱ ta̱ te, onəm va̱ uKarnilus re oza̱ te, oza̱ ɓa chu chit ka̱ ntong ka̱nun-asa̱l. Oza̱ ɓəp nzhi aSiman te, ma nyám óza̱ chit.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Oza̱ wór awór oza̱ ɓəp pa̱ mo te uSiman-Biturus uwa ka̱ ta na ɗò?
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 UBiturus uwa ka̱ anung nkat amar ka̱ apal ishi alár va̱ ta te, aRuhu-Inan là á na pa̱, <<Onəm ma ta̱ pa̱ oshaɗən ka̱ nram ɓu.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Won na u fər na u ga nzəng ka̱ oza̱. Kan a ɗak ɓu ka̱t. Ka̱kul mmami na n re oza̱.>>
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Te uBiturus fər vang atak onəm va̱ ta là óza̱ pa̱, <<Mmami na ta̱ va ó ram. O ɓa iza̱ yà?>>
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Oza̱ là á na pa̱, <<I fa ka̱ atak anəm chumchum oshozha ro aɗiɗin pa̱ uKarnilus. Uza̱ unəm-nəna̱n uga nra ayər Inan. Nkpaktak oYahudi ka̱ nɗəngchi na. Umaleka aPonzhi Inan a là á na pa̱ uza̱ a re nre kà̱ ɓu na uza̱ a fe iya̱m va̱ ɓu là á na a.>>
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Te uBiturus ka̱m oza̱ tar ashe nzhi ka̱. Uza̱ na atak nra óza̱. Ìpin fa kpa̱k te, uza̱ ga nzəng ka̱ oza̱. Ogənan ro ka̱ ashe aYafa oza̱ ga nzəng ka̱ na.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ìpin fa kpa̱k te, oza̱ ɓa chu aKaisariya. UKarnilus ka̱ nyinyi pa̱ oza̱ ka̱ mɓa. A nak te, uza̱ chál onal wo ka̱ okpa wo ɓa ɓut.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Ka̱ ntar ashe nzhi na uBiturus ɓa tar byet te, uKarnilus ɓa gwang na. Uza̱ ru ka̱ mbin wop na.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Te uBiturus nak na wong là á na pa̱, <<Wong, mmami unəm wà kpa wa njiɓu.>>
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 UBiturus ka̱ nla nnap ka̱ na ɓa tar ashe te, uza̱ ya onəm ɓut pa̱ makmak.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Te uza̱ là óza̱ pa̱, <<O nyinyi ká̱ ishi wo pa̱ a yəyər pa̱ uYahudi a gwang ishi ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t. Ko ngga nzhi oza̱ te, a yər na yər. Kang Inan nyám á mi chit pa̱ kang mà wór unəm pa̱ uga nnəm-jan ka̱t.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 A nak te, ma re nre kà̱ mi te, n yang ka̱t. N ɗom pa̱ ń fe. Iza̱ o wór mi ka̱ yà?>>
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Te uKarnilus na ama̱n á na pa̱, <<A nəm nra chit pa̱ nshaɗən nda ka̱ acham wanta̱ ka̱ n ya ka̱ nnəm aduwa aga acham pa̱ shaɗən ka̱ alum te, unəm ro ɓa fa sat á mi ka̱ mpyal ilukwán lúkwán i ɓa̱p iwu ɓa̱p.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Uza̱ là á mi pa̱, <ÁKarnilus, ma fe aduwa ɓu chit. Iya̱m va̱ mmaɓu ka̱ nna ónəm oga nkun te, a ta̱l iya̱m irəngrəng chit ka̱ mpyal Inan.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ka̱kul nva̱ ta te, re nre ka̱ aYafa ma wór uSiman-Biturus va ka̱ ntəm ka̱ nzhi aSiman unəm uga mmə́chi awa va ka̱ anung iwa a.>
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 A nak te, n re nre ka̱ ɓu pa̱ kəlak kəlak. U nəm ɓyen byet nva̱ u ɓa a. N-yanmata̱ nkpaktak yi va̱ ka̱ ta̱ te, mmayi ka̱ mpyal Inan ka̱ nlok na i fe ka̱ atak ɓu iya̱m va̱ uPonzhi-Inan re ɓu pa̱ u là ayi.>>
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 UBiturus ɗa̱mshi izər ta̱ uza̱ là óza̱ pa̱, <<Nnandər n ya chit pa̱ Inan i tap onəm ka̱t.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Unəm wa pa̱ kpaktak fa ka̱ ka̱ nza̱ akum nggo kan uza̱ ra ayər Inan ra nzəng ka̱ nnəm iya̱m va inəna̱n te, Inan i ka̱m na ka̱m.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Inan re nre óIsa̱rila ka̱ nnap-nlà wo. Ma là nnap-nlà ngga nchang nfe óza̱ ngga mɓa ka̱ ntəm ikángkáng ka̱ atak aYesu Kəristi. Uwa uPonzhi onəm pa̱ kpaktak.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 O fe iya̱m va̱ fe lyanshin ka̱ ashe mbin aYahudiya a ɓan ka̱ mbin aGalili ka̱ nɗyang ka̱ apal ishi abaptisima va̱ uYohana nəm.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Iya̱m va ka̱ apal ishi aYesu Unəm ga aNazarat, ká̱ asa̱l va̱ Inan na aRuhu Nəna̱n a na ká̱ ichumchum, ka̱ nva̱ uza̱ pak inok nranggang ka̱ atak pa̱ ɗongɗong uza̱ i nəm iya̱m inəna̱n, uza̱ i tan onəm va kpaktak uShetan ka̱ nɗak oza̱. Uza̱ nəm iya̱m va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ Inan uwa ya nzəng ka̱ na.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Mmayi ka̱ owan mi, i ya iya̱m va̱ ya uza̱ nəm ka̱ ashe aUrushelima ka̱ nkpaktak mbin oYahudi. Oza̱ gba̱l na ka̱ atak mpak na ka̱ apal akun ikú.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 ká̱ nnà te, Inan won ka̱ na ka̱ atak ikú ka̱ nva̱n nra pa̱ shaɗən. Uza̱ nak ma ya na ya.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Onəm pa̱ kpaktak à ya na ka̱t. Mmayi va Inan yak chit matmat pa̱ i ya na ya ká̱ iwu, mmayi va i ri i wa nzəng ka̱ na ka̱ nva̱n ngwuwon ka̱ atak ikú te, mmayi na ma nyám na ayi.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Uza̱ nak yi pa̱ i là nnap wo ónəm nzəng ka̱ nnyam ónəm pa̱ mmawó na Inan nak wo pa̱ o nap akwali ónəm oga iriri ka̱ okùkù kpa.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Uwa nkpaktak onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ nyám nnap ka̱ apal ishishi pa̱ unəm va kpaktak na nnandər ka̱ na te, uza̱ i ya nyar nnap-mɓá̱ngɓa̱ng ka̱kul aɗiɗin.>>
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 UBiturus ka̱ anung nnap-nlà te, aRuhu-Nəna̱n vang ka̱ apal ishi nkpaktak oza̱ va̱ ka̱ nfe nnap-nləla.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 OYahudi oga nna nnandər va̱ ka̱ yar nva̱n aBiturus ya wanta̱ te, a ɗak oza̱ pa̱ gənggəng pa̱ ma na imwa aRuhu-Nəna̱n kpa ónəm va̱ oYahudi ka̱t.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Ka̱kul oza̱ fe oza̱ ka̱ nla nnap ka̱ achu agafak i na aɗəngchi íNan. Te uBiturus là pa̱,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 <<Uda kur ndan pa̱ ma nəm abaptisima ónəm va̱ ta ka̱ ndəng yà? Ka̱kul oza̱ ka̱m imwa aRuhu-Nəna̱n chit na kpa wa njiyi.>>
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Te uza̱ nak ma nəm abaptisima óza̱ ka̱ ashe aɗin aYesu kəristi. Oza̱ chál na, pa̱ uza̱ a təm ka̱ oza̱ pa̱ ɗa̱p kan uza̱ i le.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.